اتهامات تجاوز به عنف کرنل باعث ایجاد فضای امن تر در آمریکا می شود

تظاهرکنندگان در 5 اکتبر در پردیس کورنل در ایتاکا، نیویورک تظاهرات کردند.

هنگامی که جین وانگ 19 ساله دادخواستی را می خواند که در آن هفت مرد به تجاوز گروهی به یک دانشجوی سابق دانشگاه کورنل در سال 2024 متهم شده بودند، احساس وحشتناکی از شناسایی کرد.

شرح دادخواست در مورد نحوه رسیدگی دانشگاه به این پرونده منعکس کننده تجربه خود او در گزارش تجاوز جنسی در موسسه Ivy League است.

وانگ گفت: "این به معنای واقعی کلمه شبیه یک کپی کربنی بود، مانند یک نسخه کپی و چسباندن چیزی که من با دولت پشت سر گذاشته بودم."

در این دادخواست، این دانشجو که به‌طور ناشناس به نام جین دو شناخته می‌شود، گفت که قبل از اینکه در سال 2024 در یک خانه برادری در محوطه دانشگاه مورد تجاوز گروهی قرار گیرد، مجبور به مصرف مواد مخدر شده است.

پس از اینکه پلیس پردیس هیچ دستگیری نکرد و دادستان منطقه از پیگیری اتهامات جنایی خودداری کرد، دو شکایت مدنی علیه مردان و دانشگاه تنظیم کرد. همه مردها منکر تخلف می شوند. چهار نفر گفتند که تماس جنسی آنها با دوی توافقی بوده است. به گزارش نیویورک تایمز، دیگران شرکت در آن را انکار کردند.

دو گفت که کورنل نتوانست از او محافظت کند و سیاست هایی را برای ایمن نگه داشتن دانش آموزان اجرا نکرد، حتی اگر می دانست خشونت جنسی در خانه های برادری اش رواج دارد.

این پرونده خشم مؤسسه Ivy League را برانگیخت و به درخواست‌ها در سراسر ایالات متحده برای داشتن دانشگاه‌های امن‌تر دامن زد.

در ناامیدی جین دو از مدیریت دانشگاه، وانگ تجربه خودش را دید.

وانگ که خانواده‌اش از چین به ایالات متحده مهاجرت کرده‌اند، در ابتدا می‌ترسید که گزارش حمله، بورس تحصیلی او را به خطر بیندازد یا استادانش را از آنچه اتفاق افتاده آگاه کند.

او به هر حال آن را گزارش کرد. شش ماه بعد، او گفت، پرونده او به جایی نرسیده بود.

در طول پیگیری‌های مکرر، وانگ گفت که دفتر عنوان IX کورنل، که به شکایات سوء رفتار جنسی رسیدگی می‌کند، به او گفت که از آن پشتیبانی شده است و در صورت امکان با او تماس خواهد گرفت.

هر بار که از ادامه پیگیری برای ادامه تلاش برای بررسی این پرونده و پیگیری آن تا انتها دلسردتر می‌شدم.»

این موارد منعکس کننده یک الگوی ملی است: از هر پنج دانش آموز دختر در ایالات متحده یک نفر می گوید که در دوران کالج مورد تعرض قرار گرفته است، اما بیشتر موارد گزارش نشده است. کسانی که به میدان می‌آیند می‌توانند با مراحل طولانی دانشگاه و مشکلاتی برای اثبات آنچه اتفاق افتاده، مواجه شوند، به‌ویژه زمانی که مواد مخدر یا الکل در میان باشد.

اما اعتراض به پرونده Doe باعث تشدید درخواست‌ها از دانشگاه‌ها برای بررسی سریع شکایات و پاسخگویی مسئولین شده است.

این ناامیدی نشان‌دهنده بی‌اعتمادی گسترده‌تر در میان بدنه دانشجویی کرنل است. طبق نظرسنجی روزنامه پردیس، کورنل دیلی سان، فقط 5 درصد از دانشجویان گفتند که به دانشگاه برای رسیدگی به گزارش های تجاوز جنسی به طور عادلانه اعتماد دارند، در حالی که همین نسبت معتقد بودند که یک گزارش منجر به اقدامات معناداری می شود.

مورد جین دو توجه سیاسی ملی را به خود جلب کرده است و الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده نیویورک، آنچه را «فرهنگ تجاوز جنسی» در مؤسسات نخبه در جریان یک رویداد تالار شهر در 27 سپتامبر با حضور بیش از 1200 نفر در ایتاکا، نزدیک به محوطه دانشگاه کرنل، محکوم کرد.

اوکاسیو کورتز تجربه خود را در مورد آزار جنسی در دوران تحصیل در دانشگاه در ایالات متحده به یاد آورد. او گفت: «شاید 10 ثانیه پس از ورود من به یک مهمانی، در یک باشگاه ورزشی، در یک مدرسه، شخصی به طور نامناسبی مرا لمس کرد.

«جین دو، آن بازمانده، تحصیلات خود را از دست داد زیرا وقتی چنین اتفاقی برایتان می‌افتد نمی‌توانید در مدرسه بمانید.

او باید تحصیلات خود را از دست می داد و آن مردان توسط یک موسسه محافظت می شدند و به عنوان پاداش مدرک Ivy League را دریافت می کردند. دیگر هرگز.»

کرنل به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ نداد. در ویدئویی که در 3 اکتبر برای جامعه دانشگاه ارسال شد، رئیس مایکل کوتلیکوف گفت که دانشگاه "باید بهتر عمل کند" و متعهد شد که حمایت از بازماندگان را بهبود بخشد و اتهامات را "به شدت و منصفانه" بررسی کند. او همچنین گفت که کرنل نقش انجمن‌های برادری و انجمن‌های اجتماعی را در محوطه دانشگاه بررسی خواهد کرد.

ما باید هر کاری که می توانیم انجام دهیم تا از تکرار اتفاقی که برای جین دو رخ داده است جلوگیری کنیم.»

در 5 اکتبر، خشم به ساختمان اداری دانشگاه رسیده بود، جایی که فعالان یک در را شکستند و پیام هایی را با رنگ قرمز روی دیوارها نقاشی کردند، از جمله "در کرنل متجاوزان محافظت می شوند".

معترضان خواستار استعفای کوتلیکوف شدند، از دانشگاه خواستند تا یک سیستم قضایی مستقل را احیا کند و خواستار آموزش اجباری پیشگیری از تجاوز جنسی برای دانشجویان شدند.

سایا تیلور، یکی از اعضای «دانشجویان برای یک کرنل دموکراتیک» به معترضان گفت: «ما به عنوان مدرسه تجاوز شناخته می‌شویم. ما می‌توانیم به عنوان رهبری یک جنبش اصلاحی سراسری شناخته شویم.»

این هیاهو منعکس کننده ناامیدی از یک مشکل مداوم در دانشگاه های ایالات متحده است. بر اساس تجزیه و تحلیل داده های جنایات ملی توسط محققان دانشگاه ایالتی واشنگتن، زنانی که در دانشگاه تحصیل می کنند، 74 درصد بیشتر از زنانی که این کار را انجام نمی دهند، با خطر خشونت جنسی روبرو هستند. زنانی که در محوطه دانشگاه زندگی می کردند به ویژه آسیب پذیر بودند.

بسیاری فرهنگ اجبار، موانع گزارش دهی و پاسخگویی ناهموار را مقصر می دانند. اما برخی کارشناسان امیدوارند که دانشگاه ها به خواسته های دانشجویان توجه کنند.

جین استاپلتون، متخصص پیشگیری از خشونت جنسی که چهار دهه در این زمینه کار کرده است، می‌گوید: «من از این فریاد دلگرم شدم.

"بله، افرادی هستند که به حمایت از این فرهنگ ادامه می دهند. اما افراد بسیار بیشتری هستند که می گویند، "این اشکالی ندارد". و مردان زیادی هستند که می گویند، "من نمی خواهم بخشی از این باشگاه باشم."

استاپلتون رئیس Soteria Solutions است که به افراد حاضر آموزش می دهد تا برای جلوگیری از خشونت جنسی مداخله کنند. او از دانشگاه‌ها می‌خواهد که به دانشجویان بیاموزند که چگونه اجبار را تشخیص دهند و همتایان خود را به چالش بکشند. او گفت که دانش‌آموزان سال اول می‌توانند به‌ویژه تمایلی به صحبت کردن نداشته باشند زیرا دور از خانه دوستی ایجاد می‌کنند.

او گفت: "شما در خانه خانواده خود یا خانه مراقب زندگی نمی کنید. شما در یک گروه همسالان هستید، به ویژه به عنوان یک دانش آموز سال اول که در آن سرمایه اجتماعی زیادی ندارید."

او گفت که در مورد دو، هر یک از مردان حاضر می توانست مداخله کند.

در هر مقطع زمانی، هر یک از آن هفت مردی که به هسته نزدیک بودند، می‌توانست بگوید: «باشه، بس کن... این چیزی نیست که او به آن رضایت داده است، و ما باید آن را متوقف کنیم.» اما آن‌ها آموزش و جرات این را ندارند که بگویند: «هی، این اشکالی ندارد».

کیتی کوستنر زمانی که چهار دهه پیش علنا در مورد تجاوز به تجاوز جنسی در کالج ویلیام و مری در دانشگاه صحبت کرد، به جلب توجه ملی به تجاوز جنسی کمک کرد. اکنون رئیس بنیاد شب را پس بگیرید که برای جلوگیری از خشونت جنسی و حمایت از بازماندگان کار می کند، می گوید دانشگاه ها باید محل وقوع تجاوزات را بررسی کنند و چه کسی آن فضاها را کنترل می کند.

انجمن‌های برادری و انجمن‌های اجتماعی، سازمان‌های اجتماعی دانشجویی با خانه‌هایی در داخل و خارج از محوطه دانشگاه هستند که اغلب به عنوان مرکز زندگی دانشگاهی عمل می‌کنند. کوستنر استدلال می کند که مهمانی ها، الکل و فشار برای تناسب می تواند خشونت جنسی را فعال کند و از مداخله دلسرد کند، در حالی که روابط مالی با فارغ التحصیلان ثروتمند و اهداکنندگان می تواند نظارت را پیچیده کند.

او گفت: "محل تجاوز و تجاوز جنسی برخی از مهم ترین بخش های این مشکل است. در بیشتر موارد، خانه های برادری تحت مالکیت، اداره و کنترل برخی از ثروتمندترین و ممتازترین مردان و فارغ التحصیلان هستند."

"یک تضاد منافع بزرگ وجود دارد که هیچ کس حاضر نیست به آن رسیدگی کند."

برای دانش‌آموزانی مانند وانگ، تأخیر در بررسی یک حمله می‌تواند احساس ناتوانی را تشدید کند. او که از ماه ها انتظار برای اقدام دانشگاه دلسرد شده بود، در نهایت شکایت خود را پس گرفت.

وانگ گفت: «موارد تجاوز جنسی و خشونت جنسی را نمی‌توان با فوریت و جدیت تنها زمانی که شهرت کرنل در خطر است، بررسی کرد.

"تحقیقات باید هرچه سریع‌تر انجام شود که بتوانیم آنها را محقق کنیم... این تنها راهی است که می‌توانیم لفاظی در دانشگاه را به جایی تغییر دهیم که تجاوز جنسی قابل تحمل نباشد."

مارینا لوپس یک روزنامه‌نگار مستقر در واشنگتن است که سیاست، فرهنگ و سیاست خارجی آمریکا را پوشش می‌دهد.