اجازه دهید نوجوانان 17 ساله نظر خود را تغییر دهند. در عصر هوش مصنوعی، این بهترین حرکت شغلی آنهاست

هر پاییز، از میلیون‌ها نوجوان 17 ساله می‌خواهیم تا یکی از گران‌ترین شرط‌بندی‌های زندگی خود را با حدس زدن انجام دهند.

یک رشته انتخاب کنید دانشگاهی را انتخاب کنید که مناسب آن باشد. چهار سال و ده ها هزار دلار به این فرضیه اختصاص دهید. و هر کاری که انجام می‌دهید، نظر خود را تغییر ندهید، زیرا این هزینه‌ها و هزینه‌ای است که اکثر خانواده‌ها ندارند.

این یک سیستم مضحک است، و من به عنوان کسی که به اجرای آن کمک می کند، این را می گویم. من رئیس دانشگاه اوهایو وسلیان هستم، یک کالج هنرهای لیبرال در 30 مایلی شمال کلمبوس، اوهایو، و بیشتر دوران حرفه ای خود را در آموزش عالی گذرانده ام. من همچنین آن را صرف تماشای جریمه کردن دانش‌آموزان توسط صنعت ما کرده‌ام به خاطر انجام قابل پیش‌بینی‌ترین کاری که یک نوجوان 18 ساله انجام می‌دهد: بفهمد که آنها چه کسانی هستند.

تحقیقات در این مورد به طور قابل ملاحظه ای روشن است. یک متاآنالیز 66 مطالعه طولی که علایق شغلی را از 12 سالگی تا 40 سالگی ردیابی می‌کرد، نشان داد که این علایق در بیشتر دوران نوجوانی ثابت می‌ماند، سپس بین 18 تا 22 سالگی به شدت افزایش می‌یابد. «سال‌های دانشگاه» دقیقا زمانی است که افراد متوجه می‌شوند می‌خواهند با زندگی خود چه کنند. ما از دانش‌آموزان می‌خواهیم که یک جهت را درست قبل از اینکه برای دانستن آن مجهز شوند، اعلام کنند.

جای تعجب نیست که بسیاری تغییر مسیر می دهند. داده های فدرال نشان می دهد که حدود 30 درصد از دانشجویان مقطع کارشناسی در طی سه سال پس از ثبت نام، رشته خود را تغییر می دهند. برآوردهای سازمانی و آکادمیک گسترده تر، تعداد طول عمر را نزدیک به 80٪ نشان می دهد. این دانش‌آموزان اکثریت اکتشافی هستند: بلاتکلیف، نامطمئن و چند تصمیم‌گیر. اکثر آموزش عالی (و تقریبا تمام صنعت بازاریابی ثبت نامی) آنها را به عنوان یک مشکل برای رفع آنها در نظر می گیرند. این یک نقطه کور پرهزینه است.

هوش مصنوعی را به تصویر اضافه کنید و هزینه درخواست از نوجوانان برای صعودهای اولیه را به صورت تخصصی اضافه کنید. تحقیقات بنیاد لومینا و گالوپ که در آوریل منتشر شد، نشان داد که 47 درصد از دانشجویان ثبت نام شده گفتند که به طور جدی به تغییر رشته خود به دلیل تأثیر بالقوه هوش مصنوعی بر مشاغل فکر کرده اند، و 16 درصد در حال حاضر چنین کرده اند.

برای یک دهه، حکمت غالب به کالج‌ها می‌گفت که مشخص شوند: رشته‌های اصلی را محدود کنید، خطوط لوله را در مشاغل تعریف‌شده بسازید، و گروه‌های علوم انسانی را کوچک کنید. بسیاری از مؤسسات از این توصیه استفاده کردند. بسیاری هنوز آن را مصرف می کنند.

این شرط مانند یک دستگاه فکس قدیمی است. تخصص بسیار ویژه ای که بسیاری از برنامه ها به فروش می رسانند دقیقا همان چیزی است که ماشین ها اکنون می توانند در مقیاس بزرگ آن را تکرار کنند. کارفرمایان به دنبال افرادی هستند که می توانند سؤالات خوبی بپرسند، اتاقی را بخوانند، سایه های خاکستری را وزن کنند، زمینه را برای تصمیم گیری سخت اعمال کنند و بدون اینکه مدل زبان بزرگ (LLM) به آنها بگوید چه بگویند، متقاعدکننده بنویسند. آن مهارت‌های منحصربه‌فرد انسانی و هنرها، علوم انسانی، و علوم اجتماعی به طور نامتناسبی در ایجاد آنها خوب هستند. دانش آموزان نیز این را احساس می کنند.

در نظرسنجی اخیر Inside Higher Ed Student Voice، دومین درخواست متداول دانشجویان از کالج‌هایشان، درست پس از کمک به استفاده از هوش مصنوعی، حفظ یادگیری معتبر بود. این برای من این سوال را ایجاد می کند که چگونه دانشگاه ها باید شایستگی های انسانی مانند تفکر عمیق، استدلال تحلیلی، قضاوت و سلیقه را ایجاد کنند.

بنابراین من آنچه را که معتقدم به صراحت می گویم: هوش مصنوعی بهترین اتفاقی است که برای کالج های هنرهای لیبرال به اندازه کافی هوشمندانه برای درک لحظه ای که در آن هستیم رخ داده است.

بیشتر آنها اینطور رفتار نمی کنند. من زمان زیادی را با دیگر روسای کالج می گذرانم، و چیزی که می بینم بخشی در حالت دفاعی است. آنها با بریدن واکنش نشان می دهند. آنها شهریه را بیشتر تخفیف می دهند. آنها منتظر آمار جمعیتی، واشنگتن، یا فروش هوشمندانه ای هستند تا آنها را نجات دهد. من انگیزه را درک می کنم. پیش بینی می شود که تعداد فارغ التحصیلان دبیرستان تا سال 2041 13 درصد کاهش یابد و 70 درصد از آمریکایی ها به Pew Research گفتند که آموزش عالی در مسیر اشتباهی قرار دارد. ترس یک پاسخ منطقی است.

این نیز یک استراتژی بازنده است. وقتی میز بر علیه شما چیده شد، آن را برگردانید.

در اوهایو وسلیان، ما کل موسسه را حول اکثریت اکتشافی می‌سازیم. دانش آموزان تا سال دوم نمی توانند رشته خود را اعلام کنند. الزامات آموزشی عمومی ما حول شایستگی هایی سازماندهی شده است که در هر حرفه ای وجود دارد: استدلال کمی، پرسش علمی، زیبایی شناختی فکر کردن، گوش دادن به دیدگاه ها، نوشتن و صحبت کردن به طور موثر، رفتار مسئولانه. از آنجایی که این دوره‌ها برای مدرک به حساب می‌آیند، کاوش بخشی از مسیر فارغ‌التحصیلی است.

هر دانش آموزی موظف است از طریق کارآموزی، تحقیق، مطالعه، خدمات یا راه اندازی یک کسب و کار از کلاس درس خارج شود. و ما در حال ایجاد مسیرهایی هستیم که به گونه‌ای طراحی شده‌اند که دانش‌آموزی که مسیر را تغییر می‌دهد، زمان و هزینه خود را برای انجام آن از دست ندهد.

ما همچنین در حال فرار به سمت هنر و علوم انسانی هستیم در حالی که بسیاری از بخش ها فرار می کنند. کتابخانه جان اف. میلیگان، که در حال حاضر در حال ساخت است، تنها کتابخانه پردیس اصلی با هنرهای زیبا در آموزش عالی آمریکا خواهد بود. در این ماه، ما بخش هنر و علوم انسانی خود را به کالج هنر و علوم انسانی Mecum نامگذاری کرده و ارتقاء می دهیم، که با تعهد 40 میلیون دلاری برای افزایش دائمی دستمزد اساتید تثبیت شده است. اعضای هیئت علمی افرادی هستند که در واقع این نوع آموزش را ارائه می دهند. یک کالج نمی تواند به طور قابل اعتمادی خود را حول قضاوت انسان بسازد و در عین حال به افرادی که آن را آموزش می دهند کمتر پرداخت کند.

این مدل بر چیزی استوار است که هر والدین، کارفرما، و بزرگسالی که تغییر رشته داده اند، قبلا می دانند. نوجوانان هفده ساله هنوز در حال تبدیل شدن به آن چیزی هستند که خواهند بود، و دانشگاه جایی است که بسیاری از این تبدیل شدن در آن اتفاق می افتد. ما باید آموزش عالی را برای آن کار بسازیم و در آن فوق العاده خوب باشیم.

این بخش سال ها در انتظار صرفه جویی در سیاست گذاران، جمعیت شناسی و ترفند بعدی ثبت نام بوده است. در اوهایو وسلیان، انتظارمان تمام شد. ما خودمان را نجات می دهیم، به لحاظ استراتژیک به عنوان دانشگاه آمریکا برای کشف خود جاه طلبانه تغییر موقعیت می دهیم و «اکثریت اکتشافی» را با خود همراه می کنیم.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد