اجازه ندهید تاریخ تکرار شود: کنگره بعدی باید به جنگ ایران پایان دهد

به دلایل واضح بسیاری، آمریکا به یک کنگره تهاجمی نیاز دارد تا از انتخابات نوامبر بیرون بیاید و آماده بازگرداندن توازن قدرت دولت باشد. اگر جنگ ایران هنوز ادامه دارد، یکی از اولین کارهای کنگره جدید باید پایان دادن به آن باشد. پرزیدنت ترامپ می گوید قبل از انتخابات حملات علیه ایران را از سر نمی گیرد. معلوم نیست بعد از آن چه برنامه ای دارد. اما علاوه بر غصب قدرت های جنگی کنگره، به اقتصاد آسیب می رساند و برای ایالات متحده هزینه می برد.

و جان ایرانیان، این جنگ انتخابی ناقض قرارداد مقدس بین فرماندهان کل قوا و خانواده های آمریکایی است: تضمین این که پسران و دختران ما تنها زمانی به جنگ اعزام خواهند شد که خطری آشکار و فعلی برای امنیت ملی وجود داشته باشد و هیچ گزینه دیگری جز ارتش وجود نداشته باشد. در عوض، به نظر می رسد که حرص و طمع ترامپ، نارضایتی های شخصی، منیت و عدم عبرت گرفتن از تاریخ، همگی در این جنگ نقش دارند. طمع: CNBC گزارش می دهد که ترامپ در شرکت های نفت و گاز سهام دارد. 9 دارایی بزرگ او در طول شش ماه اول جنگ 4.4 میلیون دلار درآمد برای او به ارمغان آورد.

سی‌ان‌بی‌سی «هیچ مدرکی» پیدا نکرد که نشان دهد ترامپ یا مدیران سرمایه‌گذاری‌اش از دانش پیشرفته در معاملات سهام استفاده کرده‌اند یا به آنها اجازه تأثیرگذاری بر سیاست‌ها را داده‌اند. اما این یکی از نمونه های متعددی است که در آن ترامپ ظاهر، اگر نگوییم واقعیت، منافع متضاد را ایجاد کرده است. پسران ترامپ که در چندین شرکت مرتبط با دفاع سرمایه گذاری می کنند، بنا به گزارش ها از زمانی که پدرشان دوباره رئیس جمهور شده است، میلیاردها دلار در قراردادهای دفاعی جمع آوری کرده اند.

هیچ مدرک عمومی غیرقانونی بودن را نشان نمی دهد، اما این سرمایه گذاری ها ظاهر دیگری از منافع متضاد ایجاد می کند، به ویژه با برنامه ریزی پنتاگون برای صرف بیش از 1 تریلیون دلار در حالی که تلاش می کند تا ذخایر تخلیه شده مهمات و تجهیزات و تعمیر خسارات وارده به پایگاه های خود در خلیج فارس را جبران کند. شکایت شخصی: ترامپ یک راه حل دیپلماتیک - توافق دوران اوباما با ایران برای محدود کردن برنامه هسته‌ای آن - را با جنگ مبادله کرد. او با استناد به مخالفت‌های سیاستی خاص، ایالات متحده را از توافق خارج کرد. اما گفته می‌شود که انگیزه او از عدم علاقه شخصی به باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق نیز بوده است.

سفیر بریتانیا در یک تلگراف دیپلماتیک فاش شده، موضع ترامپ را «یک اقدام خرابکارانه دیپلماتیک، ظاهرا به دلایل ایدئولوژیک و شخصیتی» خواند. ایگو: چندین کارشناس سیاست خارجی، از جمله رابرت کاگان از بروکینگز، معتقدند که اهداف ترامپ در ایران دست نیافتنی است. اما ترامپ بارها، از جمله در جریان انتخابات 2020 و شورش در ساختمان کنگره که در 6 ژانویه 2021 به دنبال داشت، نشان داده است که نمی خواهد یا نمی تواند شکست را بپذیرد. با گزارش‌های متفاوت از پنتاگون و منابع مستقل، ما مطمئن نیستیم که چه تعداد از ایالات متحده.

سربازان تاکنون در جنگ کشته شده اند. تلفات غیرنظامیان هزاران نفر تخمین زده می شود. جنگ ویتنام بهای تاخیر در صلح را به آمریکایی ها آموخت. ریچارد نیکسون در سال 1968 نامزد ریاست جمهوری شد و قول پایان دادن به جنگ ویتنام را داد. زمانی که رئیس جمهور فعلی لیندون جانسون تقریبا میانجی‌گری آتش‌بس بین ویتنام شمالی و جنوبی را انجام داد، که جانسون امیدوار بود به هوبرت همفری کمک کند تا نیکسون را در انتخابات ریاست‌جمهوری آتی شکست دهد، نیکسون از یک پیام رسان به ویتنام جنوبی گفت که صبر کند و قول داد که در دوران ریاست جمهوری او توافق بهتری حاصل شود. ابتکار صلح جانسون شکست خورد.

جانسون به طور خصوصی آن را "خیانت" نامید. اسناد ریاست جمهوری نیکسون نشان می دهد که او با اذعان به این که جنگ را نمی توان از طریق نظامی پیروز کرد، وارد دفتر شد. با این حال، او جنگ را ادامه داد و دستور عملیات نظامی را داد که از کنگره دور ماند. او نگران اعتبار ایالات متحده، بقای ویتنام جنوبی و "صلح با افتخار" بود. اما نوارها و اسناد نشان می دهد که نیکسون همچنین جنگ را ادامه داد تا از سقوط دولت ویتنام جنوبی و تأثیرگذاری بر کمپین انتخاب مجدد خود در سال 1972 جلوگیری کند. در طول چهار سال بین مداخله نیکسون در روند صلح جانسون و انتخابات 1972، بیش از 20 نفر

000 سرباز ایالات متحده کشته شدند، بیش از 100000 مجروح شدند و بیش از یک میلیون ویتنامی کشته شدند - هزینه رئیس جمهوری که "نتوانست جنگ شکست خورده را رها کند." جان فارل، زندگی‌نامه‌نویس نیکسون، نتیجه گرفت: «اکنون باید رفتار جنایتکارانه‌ای را بسنجیم که با توجه به جان انسان‌ها و دهه کشتار پس از آن در آسیای جنوب شرقی، ممکن است بیش از هر کاری که نیکسون در واترگیت انجام داد، مذموم‌تر باشد.» نادیده گرفتن تاریخ: جنگ ویتنام همچنین درس های سختی در مورد جنگ مدرن آموخت. ژنرال کالین پاول در دکترین پاول خود چندین مورد را مدون کرد.

دستور می دهد که آمریکا باید از نیروی نظامی تنها به عنوان آخرین راه چاره استفاده کند که منافع حیاتی امنیت ملی در معرض خطر باشد، اهداف مشخص باشد، خطرات و هزینه ها به طور کامل تجزیه و تحلیل شود، یک استراتژی خروج قابل قبول وجود داشته باشد، و جنگ دارای حمایت قوی داخلی و بین المللی باشد. ترامپ همه اینها را نادیده گرفت. اگر ترامپ قبل از ژانویه این کار را نکرده باشد، کنگره بعدی باید جنگ را متوقف کند. اما این اتفاق نمی افتد مگر اینکه رای دهندگان در 3 نوامبر نمایندگانی را با اصول و ستون فقرات کافی انتخاب کنند تا به طور قابل اعتمادی او را تهدید به برکناری کنند.

جنگ در ایران است، اما توپ اکنون در زمین رای دهندگان است. ویلیام اس. بکریس یکی از ویراستاران و یکی از همکاران «دموکراسی رها شده: چگونه دولت را برای مردم بازسازی کنیم» و همکار «دموکراسی در زمان گرمتر». او قبلا به عنوان یک مقام ارشد در وزارت دادگستری ویسکانسین خدمت می کرد. او در حال حاضر مدیر اجرایی پروژه اقدام اقلیمی ریاست جمهوری است.