اجرای ناموفق کریستا پایک: تایم لاین کامل در حالی که تماس های 911 تأخیر را آشکار می کنند

بر اساس موارد ضبط شده جدید منتشر شده 911، سردرگمی بین مقامات زندان و اولین امدادگران، کمک های پزشکی اورژانسی را برای کریستا پایک، محکوم به اعدام تنسی، پس از اینکه از تلاش برای تزریق مرگبار جان سالم به در برد، به تاخیر انداخت.

ضبط‌ها نشان می‌دهد که اعزام‌کنندگان در ابتدا تماسی از داخل موسسه حداکثر امنیتی ریوربند را به‌عنوان نادرست طبقه‌بندی کردند و امدادگران اورژانس تا حدود ساعت 9:11 شب اجازه ورود به زندان را نداشتند. 30 سپتامبر - تقریبا 30 دقیقه پس از تماس اولیه.

این تأخیر ابعاد نگران‌کننده دیگری به تلاش نافرجام تنسی برای اعدام پایک 50 ساله می‌افزاید که از دو دوز داروی تزریقی کشنده پنتوباربیتال جان سالم به در برد. ایالت هنوز به طور علنی توضیح نداده است که چه چیزی در طول این روند، که برای اجرای حکم اعدام او برای قتل 19 ساله کولین اسلمر در سال 1995 بود، رخ داده است.

پایک چندین روز را در بیمارستان با دستگاه تنفس مصنوعی گذراند و وکلای او در ابتدا نگران بودند که او زنده نماند. او متعاقبا به هوش آمد، با کمک شروع به صحبت و راه رفتن کرد. او در 10 اکتبر قبل از بازگشت به زندان زنان که بیش از سه دهه در آن زندانی بود، مرخص شد. وکلای او می گویند که او به بهبودی خود ادامه می دهد، اگرچه میزان جراحات پایدار همچنان نامشخص است.

ضبط تماس های 911 شرح مفصل تری از پیامدهای آشفته پس از آن ارائه می دهد. در تماس اولیه، تماس‌گیرنده‌ای که هویتش مشخص شده بود به اعزام‌کنندگان گفت که اقدام به اعدام شده است اما پایک هنوز زنده است. ارسال کننده یک کد برای تأیید وضعیت اضطراری درخواست کرد که تماس گیرنده نتوانست آن را ارائه دهد. در ساعت 21:03، اعزام کنندگان گفتند، به آنها گفته شده بود که تماس اشتباه بوده و نیازی به کمک پزشکی در زندان نیست.

به گفته یک توزیع کننده، "به گفته سرپرستان اینجا در DEC (دپارتمان ارتباطات اضطراری) به ما اطلاع داده شده که این یک تماس نادرست است. در زندان ریوربند نیازی به کمک پزشکی نیست.

چهار دقیقه بعد، یک پاسخ دهنده گزارش داد که فردی که ادعا می کند یک مقام دولتی است بیرون دروازه منتظر است و اصرار دارد که وضعیت اضطراری واقعی است. مقامات زندان متعاقبا تماس را تأیید کردند و به پرسنل اورژانس اجازه دادند ساعت 9:11 شب وارد شوند.

آنها گفتند: "کسی بیرون از دروازه در زندان است و به ما می گوید که واقعی است و از ما می خواهد که به داخل برویم. آنها می گویند که آنها نوعی از مقامات دولتی هستند. من به کسی نیاز دارم که از دروازه خارج شود و با آن افراد صحبت کند."

این ضبط‌ها سؤالاتی را در مورد اینکه چگونه یک وضعیت اضطراری در اتاق اعدام می‌تواند با هشدار کاذب اشتباه گرفته شود و اینکه آیا این سردرگمی درمان را به تاخیر می‌اندازد، ایجاد می‌کند. اداره اصلاح و تربیت تنسی علنا توضیح نداده است که چه چیزی باعث شکست اعدام شده است. کارشناسان پزشکی مشکلات احتمالی کیفیت دارو یا خطوط داخل وریدی را پیشنهاد کرده اند، اما هیچ توضیح قطعی ارائه نشده است.

این حادثه باعث بررسی مجدد رویه‌های اعدام و پروتکل‌های واکنش اضطراری در تنسی شده است. یک قاضی دستور داده است که مدارک مرتبط با اعدام حفظ شود و دولت اجرای برنامه ریزی شده برای باقیمانده سال 2026 را در حالی که رویه های آن بررسی می شود، به حالت تعلیق درآورده است.

کریستا گیل پایک 18 ساله بود که در سال 1995 به خاطر شکنجه و قتل کالین اسلمر، یکی از دانش آموزان یک مرکز آموزشی Job Corps در ناکسویل، تنسی محکوم شد. پایک جوانترین زن محکوم به اعدام تنسی شد و بیش از سه دهه را در زندان سپری کرده است.

پایک به قتل درجه یک و توطئه برای ارتکاب قتل درجه یک محکوم شد. هیئت منصفه او را در سال 1996 به اعدام محکوم کرد. وکلای او متعاقبا درخواست های تجدیدنظر متعددی را پیگیری کردند و جنبه های محکومیت، محاکمه و حکم او را به چالش کشیدند، اما دادگاه ها مجازات اعدام را تایید کردند.

این پرونده به دلیل سن پایک در زمان جنایت، وحشیانه بودن قتل و درگیری‌های حقوقی گسترده‌ای که به دنبال داشت، مورد توجه قرار گرفت. آخرین دعوای حقوقی او بر توقف اعدام در سپتامبر متمرکز بود، و وکلای او استدلال می‌کردند که مسائل پزشکی و سابقه شخصی او موجب عفو می‌شود.

در 12 ژانویه 1995، اسلمر، 19 ساله، پس از ترک مرکز آموزشی Job Corps در ناکسویل به همراه پایک، دوست پسر پایک، تاداریل شیپ و دانش آموز دیگری، Shadolla Peterson کشته شد.

دادستان ها گفتند که این گروه اسلمر را به منطقه ای منزوی بردند، جایی که او مورد ضرب و شتم، چاقو زدن و شکنجه قرار گرفت. شواهد ارائه شده در دادگاه شامل اعترافات و شهادت پایک در مورد اظهاراتی بود که قبل و بعد از قتل انجام داد.

پایک در سال 1996 به قتل درجه یک و توطئه برای ارتکاب قتل درجه یک مجرم شناخته شد و به اعدام محکوم شد. شیپ که در زمان قتل 17 سال داشت به حبس ابد محکوم شد. پیترسون همچنین به دلیل نقش خود در این پرونده با پیگرد کیفری روبرو شد.

تیم حقوقی پایک محکومیت و حکم او را به چالش کشید، اما دادگاه عالی تنسی این حکم را در سال 1998 تایید کرد. دادگاه عالی ایالات متحده در سال 1999 از بررسی پرونده خودداری کرد.

پایک همچنان محکومیت خود را از طریق اقدامات ایالتی و فدرال به چالش می کشد. وکلای او مسائلی را در مورد اعترافات او، وکالت در دادگاه و سایر جنبه های پرونده مطرح کردند.

دادگاه ها چالش های اصلی او را رد کردند و در ژوئن 2020، دادگاه عالی ایالات متحده از بررسی چالش فدرال habeas خودداری کرد.

2022: بررسی دقیق رویه های اعدام تنسی

تنسی رویه های اجرایی خود را پس از بررسی سال 2022 بررسی کرد که در چندین مورد از پروتکل های تعیین شده پیروی نکردند. دولت متعاقبا جنبه‌های روش‌های تزریق کشنده خود را اصلاح کرد.

دادگاه عالی تنسی اعدام پایک را برای 30 سپتامبر برنامه ریزی کرد.

بعدا در سپتامبر 2026: آخرین چالش قانونی

وکلای پایک با استناد به نگرانی‌های پزشکی و درخواست از فرماندار بیل لی برای تخفیف مجازات خود به دنبال توقف اعدام بودند. آنها همچنین به ترومای دوران کودکی و سن او در زمان قتل به عنوان عوامل تخفیف اشاره کردند. لی از دادن عفو ​​خودداری کرد.

30 سپتامبر 2026: تلاش برای اعدام با شکست مواجه شد

یک دادگاه استیناف فدرال در روزی که قرار بود اعدام را به طور موقت متوقف کرد، اما دادگاه عالی ایالات متحده بعدا این تعلیق را لغو کرد. تنسی همان شب اقدام به تزریق کشنده کرد.

پایک دو دوز پنتوباربیتال دریافت کرد اما زنده ماند. شاهدان گزارش دادند که او از درد در بازو و ادامه تنفس شکایت داشت. او در نهایت به جای اعلام مرگ به بیمارستان منتقل شد.

همچنین در 30 سپتامبر 2026: سردرگمی در مورد کمک های اضطراری

911 ضبط شده به دست آمده توسط آسوشیتدپرس نشان داد که اعزام کنندگان در ابتدا تماس اضطراری را نادرست تلقی کردند. مقامات زندان تنها پس از آن که پاسخ دهندگان در خارج از دروازه زندان ابراز نگرانی کردند، این تماس را تایید کردند. حدود ساعت 9:11 شب پرسنل اورژانس برای ورود آزاد شدند.

1 تا 5 اکتبر 2026: وضعیت پایک همچنان بحرانی است

پایک پس از زنده ماندن از دو دوز پنتوباربیتال برای چند روز در بیمارستان روی دستگاه تنفس مصنوعی ماند. وکلای او در ابتدا می ترسیدند که او ممکن است زنده نماند، زیرا سوالاتی در مورد آنچه در طول تلاش تنسی برای اعدام رخ داده بود بالا گرفت. کارشناسان پزشکی مشکلات احتمالی در زمینه تامین دارو یا قرار دادن خطوط داخل وریدی را مطرح کردند، اما مسئولان علت قطعی را مشخص نکرده بودند.

6 تا 10 اکتبر 2026: پایک به هوش می آید و از بیمارستان مرخص می شود

به گفته وکلای او، پایک به هوش آمد و شروع به صحبت کرد و بعدا در بهبودی خود پیشرفت کرد و با کمک راه رفت. او در 10 اکتبر از بیمارستان مرخص شد و به مرکز توانبخشی Debra K. Johnson در نشویل بازگشت، جایی که او همچنان تحت مراقبت های پزشکی قرار می گیرد. میزان جراحات پایدار همچنان نامشخص است.

12 اکتبر 2026: با ادامه تحقیقات، 911 ضبط تأخیر را نشان می دهد

ضبط‌های به‌دست‌آمده توسط آسوشیتدپرس نشان داد که پاسخ‌دهندگان اورژانس در مورد واقعی بودن تماس از داخل موسسه حداکثر امنیتی ریوربند با سردرگمی مواجه شدند. اعزام کنندگان در ابتدا این تماس را نادرست طبقه بندی کردند و مسئولان زندان تا حدود ساعت 21:11 اورژانس را تایید نکردند. 30 سپتامبر، تقریبا نیم ساعت پس از اولین تماس. افشاگری ها سؤالات جدیدی در مورد پاسخ به اورژانس پزشکی پایک ایجاد کرد.

یک قاضی به مقامات تنسی دستور داد تا مدارک مرتبط با اعدام را حفظ کنند، در حالی که لی اعدام های برنامه ریزی شده برای باقی مانده سال 2026 را در انتظار بررسی رویه های ایالتی به حالت تعلیق درآورد. مقامات هنوز به طور عمومی دلیل شکست تزریق کشنده را مشخص نکرده اند.

به گفته وکلایش، پایک در 10 اکتبر از بیمارستان مرخص شد و به مرکز توانبخشی Debra K. Johnson در نشویل بازگشت. او در حین دوران نقاهت پس از اعدام ناموفق به دریافت مراقبت های پزشکی ادامه می دهد.

بهبودی او به دنبال چندین روز بلاتکلیفی بوده است. وکلای او ابتدا می ترسیدند که او زنده نماند، اما او به هوش آمد و شروع به برقراری ارتباط کرد. او همچنین توانسته است با کمک راه برود.

میزان کامل جراحات وی نامشخص است. بازرسان هنوز به طور علنی مشخص نکرده اند که چرا تزریق مرگبار شکست خورده است، و هنوز مشخص نیست که آیا تأخیر در رساندن امدادگران اورژانس به زندان به وضعیت او کمک کرده است یا خیر.

کالین اسلمر 19 ساله بود که در ژانویه 1995 به قتل رسید. او در مرکز آموزشی Job Corps در ناکسویل شرکت می کرد که کشته شد.

بر اساس شواهد ارائه شده در دادگاه، اسلمر به منطقه ای منزوی برده شد و مورد حمله خشونت آمیزی شامل ضربات چاقو، ضربات به سر و جراحات دیگر قرار گرفت.

پایک به قتل درجه یک محکوم شد، در حالی که شیپ و پیترسون نیز در قتل نقش داشتند.

قتل اسلمر همچنان دلیل اصلی حکم اعدام پایک است.

در حال حاضر، پایک تحت حکم اعدام فعلی خود در بازداشتگاه تنسی باقی مانده است. اولویت فوری او بهبودی از عوارض پزشکی ناشی از اعدام ناموفق است.

این تحقیقات نحوه تجویز داروهای تزریقی کشنده، رعایت پروتکل های دولتی و چرایی تاخیر اولیه کمک های اضطراری را بررسی خواهد کرد. حکم دادگاه که مقامات را ملزم به حفظ شواهد می‌کند می‌تواند به تشخیص آنچه در داخل اتاق اعدام رخ داده کمک کند.

بازنگری دولت در مورد رویه‌های اعدامش ممکن است پیامدهای گسترده‌تری برای دیگر محکومان اعدام داشته باشد. با این حال، تحقیقات هنوز توضیح عمومی قطعی برای زنده ماندن پایک ارائه نکرده است و مقامات تاریخ اعدام جدیدی را اعلام نکرده اند.

زنده ماندن پایک به طور خودکار حکم اعدام او را لغو نمی کند. با این حال، از نظر قانونی، اقدام دوم برای اعدام می‌تواند با چالش‌های اساسی مواجه شود، به‌ویژه اگر وکلای او استدلال کنند که تلاش دیگری، حمایت‌های قانون اساسی در برابر مجازات‌های ظالمانه و غیرعادی را نقض می‌کند.

تیم حقوقی او می‌تواند بر اساس شرایط ناموفق، صدماتی که او متحمل شده و سردرگمی تازه‌ای که در مورد کمک‌های پزشکی اورژانسی فاش شده است، دعوی قضایی بیشتری را دنبال کند. نتیجه به شواهد و ارزیابی دادگاه از مسائل قانون اساسی و حقوقی بستگی دارد.

تنسی به طور علنی برنامه ای برای برنامه ریزی اعدام دیگری برای پایک اعلام نکرده است. تعلیق اعدام ها از سوی ایالت برای باقیمانده سال 2026 و بررسی مداوم به این معنی است که هرگونه تلاش در آینده در بحبوحه بررسی های شدید انجام می شود.

در حال حاضر، سؤالات اصلی بی پاسخ مانده اند: چرا اعدام شکست خورد، آیا واکنش اضطراری وضعیت را بدتر کرد، و آیا تنسی هرگز دوباره تلاش خواهد کرد تا حکم اعدام پایک را اجرا کند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید. در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: جنی فینک و ادوارد تی کامینز