اجلاس آب و هوای COP31 در ترکیه با نمایش‌های فرهنگی، اعتراضات و وسایل کلکسیونی آغاز می‌شود

نمایندگانی از تقریبا 200 کشور در شهر آنتالیا ترکیه برای این اجلاس دو هفته ای گرد هم آمده اند.

آنتالیا، ترکیه – کنفرانس آب و هوای سازمان ملل متحد COP31 در 9 نوامبر در پی یک سری بلایای مرتبط با بحران سیاره ای، از سیل یخبندان در نپال تا آتش سوزی جنگل ها در اندونزی، آغاز شد.

نمایندگانی از تقریبا 200 کشور در شهر آنتالیا ترکیه برای اجلاس دو هفته‌ای گرد هم آمده‌اند تا در مورد اینکه چگونه کشورها می‌توانند برای محدود کردن گرمایش جهانی و محافظت از مردم خود در برابر حمله آب‌وهوایی اقدامات بیشتری انجام دهند، مذاکره کنند.

در یک کنفرانس مطبوعاتی که در روز افتتاحیه برگزار شد، رهبران بلوک در حال توسعه کشورهای جزیره‌ای اقیانوس آرام خواستار انتقال سریع‌تر از سوخت‌های فسیلی به سمت انرژی‌های تجدیدپذیر شدند. ایالت‌های جزیره‌ای کوچک در آنجا نسبت به بالا آمدن سطح آب دریاها ناشی از ذوب شدن یخچال‌های طبیعی آسیب‌پذیر هستند. هیئت نپال همچنین خواستار اولویت قرار دادن مسائل کوهستانی شد.

با این حال، این اجلاس همچنین در میان بادهای مخالف ژئوپلیتیکی مانند مناقشه خاورمیانه و افزایش هزینه های زندگی برگزار می شود.

به نظر می رسد تامین مالی اقلیمی - یا وجوهی که کشورهای توسعه یافته موظف هستند به کشورهای در حال توسعه کمک کنند تا در گذار به جوامع سبزتر و انعطاف پذیرتر به آنها کمک کنند - به نظر می رسد موضوع اصلی بحث در مذاکرات امسال باشد.

مذاکره کنندگان در اواخر 8 نوامبر در مورد درخواست کشورهای در حال توسعه مبنی بر گنجاندن موارد مربوط به تامین مالی آب و هوا در دستور کار رسمی درگیر بحث شدند.

اما به غیر از مذاکرات رسمی، اجلاس آب و هوای سازمان ملل همچنین دارای رویدادها و نمایشگاه های دیگری است که توسط بازیگران غیردولتی سازماندهی شده است. اینها شامل سازمان های غیر دولتی، دانشگاهیان و شرکت ها می شود.

ستون اصلی کنفرانس آب و هوا، غرفه‌ها - مناطق نمایشگاهی است که توسط کشورها و سازمان‌ها برای نمایش راه‌حل‌های آب و هوا، میزبانی میزگردها و رویدادهای دیگر اداره می‌شود.

استریتس تایمز لحظات به یاد ماندنی کنفرانس تا کنون را مرور می کند.

روز دوم اجلاس در 10 نوامبر با تاخیر ترافیکی همراه بود. بنا بر گزارش ها، برخی از شرکت کنندگان به دلیل بسته بودن جاده حداقل سه ساعت طول کشید تا به محل برگزاری مراسم برسند.

اتوبوس‌های شاتل و تراموا نیز در ساعات خاصی با تأخیر یا توقف قابل توجهی مواجه شدند. در نتیجه برخی از رویدادها به تعویق افتاد یا لغو شد.

این اختلال احتمالا به دلیل تمهیدات امنیتی افزایش یافته پیش از اجلاس سران رهبران جهانی است که قرار بود 11 و 12 نوامبر برگزار شود.

در این اجلاس رهبران جهان با سخنرانانی از جمله لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس‌جمهور برزیل و اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، اولویت‌های آب و هوایی را برای کشورهای خود تعیین می‌کنند.

نمایندگان هیئت نپال در 9 نوامبر از کشورها خواستند تا برای محدود کردن گرمایش جهانی به 1.5 درجه سانتیگراد بالاتر از سطح قبل از صنعتی شدن - آستانه ای که دانشمندان آب و هوا می گویند می تواند به جهان در جلوگیری از اثرات شدیدتر آب و هوا کمک کند، اقدامات بیشتری انجام دهند.

ساگار داکال، نماینده پارلمان نپال در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: "این مقیاس فاجعه را ما هرگز ندیده بودیم و عامل اصلی تغییرات آب و هوایی است. بنابراین اکنون زمان مناسبی است که ما باید موضوع خود را مورد توجه جهانی قرار دهیم."

در 26 آگوست، نپال تحت تاثیر سیلاب های یخبندان قرار گرفت که حداقل 80000 نفر را تحت تاثیر قرار داد و خانه ها، مدارس و زیرساخت هایی مانند تاسیسات برق آبی را ویران کرد.

تجزیه و تحلیل 17 سپتامبر منتشر شده توسط گروه تحقیقاتی دانشگاهی World Weather Attribution نشان داد که تغییرات آب و هوایی احتمالا ضعف های زمین شناسی موجود را که در فروپاشی سنگ و یخ نقش داشته اند، تشدید کرده است.

داکال گفت این فاجعه جان بیش از 7000 نفر را گرفت و تقریبا 10 درصد از تولید ناخالص داخلی آن را تحت تأثیر قرار داد. او خواستار شناخت بیشتر نیازهای جوامع کوهستانی در سازگاری جهانی و چارچوب های مالی آب و هوا است.

در همین حال، دارم راج آپریتی، مدیر اجرایی اداره ملی کاهش خطر بلایای طبیعی و مدیریت نپال، گفت که رویدادهای شدید آب و هوایی اقدامات سازگاری موجود نپال از جمله زیرساخت های نظارتی را تحت تأثیر قرار داده است.

او خواستار سرمایه گذاری بیشتر در اکوسیستم های کوهستانی، جوامع و زیرساخت ها از جمله سیستم های تشخیص خطر بهتر شد. وی همچنین خاطرنشان کرد که بلایای کوهستانی می تواند اثرات فرامرزی در کشورهای دیگر مانند هند نیز داشته باشد.

برای اولین بار، ریاست کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل توسط دو کشور برگزار می شود - ترکیه میزبان این اجلاس است، در حالی که استرالیا رهبری مذاکرات را بر عهده دارد.

هر دو کشور پیشنهادهای خود را برای میزبانی این کنفرانس ارائه کرده بودند که در نهایت ترکیه برای برگزاری اجلاس استرالیا را شکست داد.

استرالیا امیدوار بود که میزبان این کنفرانس تا حدی برای برجسته کردن وضعیت اسفناک اقیانوس آرام، یکی از مناطقی که در معرض آب و هوای بیشتر قرار دارد، باشد. کشورهای جزیره ای در آنجا به ویژه در برابر افزایش سطح دریا آسیب پذیر هستند.

در 9 نوامبر، کریس بوون، رئیس مذاکرات COP31، که وزیر انرژی و تغییرات اقلیمی استرالیا است، در سخنان افتتاحیه خود، مشکلات پیش روی این کشورهای جزیره ای را مطرح کرد.

او گفت که کشورهای اقیانوس آرام کمترین کار را برای ایجاد تغییرات اقلیمی انجام داده‌اند، اما بیشترین خطر را دارند، و از کشورها خواست استقرار انرژی پاک، سرعت بخشیدن به برق‌رسانی و ارائه سریع‌تر بودجه آب و هوا را تسریع بخشند.

خود رهبران اقیانوس آرام همچنین از رهبران جهان خواستند که انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را کاهش دهند و انرژی‌های تجدیدپذیر را افزایش دهند و در عین حال مسائل اقیانوس آرام را در اولویت قرار دهند، مانند دسترسی بیشتر به امور مالی آب و هوا.

به عنوان مثال، تینا استیگ، نماینده COP31 برای اقیانوسیه، که اهل جزایر مارشال است، گفت که جوامع در کشورهای مرجانی کم ارتفاع در حال حاضر متحمل اثرات شدیدی از بالا آمدن دریاها شده اند، به طوری که سیل های مکرر خانه ها، زیرساخت ها، منابع آب شیرین و معیشت را تهدید می کند.

اقیانوسیه به یک منطقه جغرافیایی اطلاق می شود که به طور کلی جزایر اقیانوس آرام، استرالیا و نیوزلند را شامل می شود.

او گفت: "برای کشورهای جزیره اقیانوس آرام، این یک بحث انتزاعی در مورد اهداف دما نیست. درباره مردم است، درباره جوامع است، درباره مکان هایی است که ما خانه می نامیم."

در همین حال، روئل یامونا، فرستاده COP31 اقیانوس آرام برای دسترسی به منابع مالی آب و هوا، گفت که کشورهای توسعه یافته نباید در پرداخت هزینه های آب و هوایی خود به بدهی کشورهای در حال توسعه بیفزایند. کشورهای در حال توسعه خواستار این بوده اند که کمک های مالی به جای وام از طریق کمک های مالی برای آب و هوا ارائه شود.

غرفه های کنفرانس آب و هوای سازمان ملل متحد جایی است که کشورها و گروه های ذینفع راه حل های تغییر اقلیم خود را به نمایش می گذارند و فرهنگ های خود را ترویج می کنند. علاوه بر اجراها، گاهی اوقات برگزارکنندگان برای جلب جمعیت به رویدادهای خود، غذا و غذای رایگان ارائه می دهند.

چندین کشور آسه آن از جمله سنگاپور، مالزی و اندونزی در کنفرانس امسال پاویون دارند.

غرفه سنگاپور که در ورودی سالنی که غرفه ها در آن قرار دارند، دارای دیواری از کاشی های سفالی با مقداری سبزی عمودی است.

غرفه سنگاپور دارای دیواری از کاشی های سفالی با مقداری سبزی عمودی است. در ورودی سالنی که آلاچیق ها در آن قرار دارند قرار دارد.

در ادای احترام به کشور میزبان COP31 ترکیه، این غرفه همچنین دارای کاشی های ویژه ای است که عناصری از سنت های کاشی پراناکان و ترکیه را ترکیب می کند.

برنامه‌های چند روز اول COP31 عمدتا با موضوع مالی، از جمله بحث در مورد تأمین بودجه سازگاری آب و هوا و بازارهای کربن بود.

موضوعات دیگری که در دو هفته آینده در پاویون مورد بحث قرار خواهند گرفت، از انرژی و حمل و نقل گرفته تا سازگاری و تاب آوری را شامل می شود.

تأمین مالی ترکیبی با سرمایه از منابع عمومی یا بشردوستانه شروع می شود تا بخش خصوصی که بیشتر ثروت جهان را در اختیار دارد، جلب کند.

در یک سخنرانی از پیش ضبط شده، گریس فو، وزیر پایداری و محیط زیست گفت که روحیه اقدام جمعی در قلب پاویون سنگاپور است.

او گفت: «دولت‌ها، کسب‌وکارها، مؤسسات مالی، محققان و جوامع باید نقاط قوت خود را جمع کنند و برای توسعه راه‌حل‌های عملی که می‌تواند در مقیاس تفاوت ایجاد کند، همکاری کنند.»

شرکت‌کنندگان می‌توانند با وارد کردن جزئیاتی مانند کشور مبدأ و نحوه حمل‌ونقل در یک ماشین‌حساب متوجه شوند که سفرشان به کنفرانس چقدر آلاینده‌ها است.

در غرفه اندونزی، یک صفحه نمایش بزرگ که ردپای کربن سفر یک نماینده به ترکیه را برجسته می کند، بلافاصله چشم را به خود جلب می کند.

Andrie Trisaksono، مدیر اصلی شرکت فناوری دیجیتال اندونزیایی Tritek که پشت این ویژگی قرار دارد، امیدوار است که بازدیدکنندگان را در هنگام سفر بیشتر از ردپای کربن خود آگاه کند.

این می‌تواند الهام‌بخش بازدیدکنندگان باشد تا متعهد شوند که انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را کاهش دهند، مانند کاشت درخت یا انجام کارهای بیشتر برای اقدامات اقلیمی.

در این غرفه گفتگوهایی در مورد بازارهای کربن و انتقال انرژی پاک ارائه شد.

این نقاشی که توسط هنرمند خیابانی مالزیایی یاول آکاپ طراحی و نقاشی شده است، ادای احترام به تنوع زیستی این کشور است.

غرفه مالزی از طریق یک نقاشی زنده که قرار است در چند روز اول کنفرانس تکمیل شود، نوک شاخ را زنده کرد. این نقاشی که توسط هنرمند خیابانی مالزیایی یاول آکاپ طراحی و نقاشی شده است، ادای احترام به تنوع زیستی این کشور است.

مالزی خانه 10 گونه نوک شاخدار از جمله نوک کرگدن است که به عنوان پرنده ملی آن شناخته می شود.

این اثر با عنوان تولد یک انگانگ جدید - کلمه مالایی برای نوک شاخدار - یک نوک شاخ مادر و جوجه اش را به تصویر می کشد که نماد آینده ای است که هنوز می توان از آن محافظت کرد.

غرفه مالزی بحث هایی را در مورد موضوعاتی از جمله راه حل های مبتنی بر طبیعت مانند حرا به نمایش می گذارد. این زیستگاه ها می توانند به عنوان یک دفاع طبیعی در برابر افزایش سطح دریا عمل کنند.

همچنین چند عنصر فرهنگی در غرفه مالزی به نمایش گذاشته شد.

از بازدیدکنندگان با ته تاریک، شیر چای نمادین کشور پذیرایی شد. یک کارگاه مجسمه سازی عملی با استفاده از خاک رس ساخته شده کاملا از لاستیک طبیعی مالزیایی قابل ردیابی و تهیه شده مسئولانه نیز در این غرفه سازماندهی شد.

امسال، غرفه سنگاپور سه طرح را توزیع می کند - یکی از کاشی های الهام گرفته از Peranakan که گل های ملی سنگاپور، ترکیه و استرالیا را نشان می دهد.

جمع آوری سنجاق یک سنت غیررسمی و رایج در میان حاضران است. امسال غرفه سنگاپور سه طرح را توزیع می کند.

یکی از کاشی های الهام گرفته از Peranakan است که گل های ملی سنگاپور، ترکیه و استرالیا را نشان می دهد.

دو مورد دیگر طلسم نمادین مرلیون سنگاپور به نام مرلی را به تصویر می کشند که با تأثیرات تغییرات آب و هوایی سازگار است. در یک طرح، مرلی خودش را هوا می‌گیرد تا با افزایش دما خنک بماند، و در طرح دیگر، در کنار درخت حرا به تصویر کشیده شده است - دفاع طبیعی طبیعت در برابر افزایش سطح دریا.

پین ها - که معمولا به تسمه های کنفرانس شرکت کنندگان وصل می شوند - در تعداد محدودی هستند و اغلب به شدت مورد توجه قرار می گیرند.

سنجاق مالزی دارای گل ملی هیبیسکوس است.

فعالان در 10 نوامبر با تکان دادن بنرها و سردادن شعارهایی با مشت در هوا، از دولت ها خواستند تا به توافقنامه COP30 خود برای ایجاد یک مکانیسم انتقال عادلانه احترام بگذارند.

اعتراضات یک ویژگی اصلی در هر کنفرانس آب و هوا است. COP31 همچنین با برخی تظاهرات در محل شروع شد و از نمایندگان دولت در این رویداد خواست تا در مورد اقدامات آب و هوایی جاه طلبانه تر عمل کنند.

انتقال عادلانه به تلاش‌هایی اشاره دارد که برای اطمینان از اینکه جوامع به دلیل دور شدن از سوخت‌های فسیلی در مضیقه قرار نمی‌گیرند - برای مثال از طریق برنامه‌های بازآموزی یا تلاش‌های دولتی برای ثابت نگه داشتن قیمت برق.

در COP31، کشورها در مورد چگونگی فعال کردن یک گذار عادلانه بحث خواهند کرد.

چین هوی شان روزنامه نگاری است که در نشریه «استریتز تایمز» محیط زیست را پوشش می دهد.