اجلاس ترامپ و شی: هیجانات سنگین، نور روی مواد
احساسات خوبی به نمایش گذاشته شد، اما هیچ حرکت واقعی در بسیاری از مناطق اصطکاک وجود نداشت.
هنگامی که شی جین پینگ، رئیس جمهور چین در 24 سپتامبر با دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده دیدار کرد، ترامپ مطمئن شد که شی از احساس خود مطلع است. رهبر ایالات متحده کمتر از سه بار در اولین دقیقه اظهارات مشترک خود اظهار داشت که میزبانی شی جین پینگ برای او «افتخار» یا حتی «افتخار بزرگ» است. ظاهرا «افتخار» همه از آن ترامپ بود. شی هیچ ابراز مشابهی مبنی بر "افتخار" بودن میزبانی توسط رئیس جمهور ایالات متحده نکرد و صرفا گفت که از حضور در واشنگتن "خوشحال" است. این لحن را برای جلسه ای تنظیم کرد که نمادین طولانی اما از نظر ماهیت کوتاه بود.
ترامپ مشتاق تحت تاثیر قرار دادن بود. شی همه کار بود. طبق گزارشها، ترامپ مایل بود با میزبانی مجللی که در جریان سفرش به پکن در ماه مه دریافت کرد، برابری کند. همانطور که شی در ضیافت شام دولتی در واشنگتن اشاره کرد، برای روسای جمهور چین و آمریکا "بی سابقه" است که در مدت زمان کوتاهی با یکدیگر دیدارهای دولتی انجام دهند. شی گفت: «امروز پرزیدنت ترامپ و من تبادلات صمیمانه و عمیق داشتیم و در مورد بسیاری از مسائل به تفاهم مشترک دست یافتیم. این موضوع جوهره جدیدی به روابط سازنده چین و ایالات متحده در زمینه ثبات استراتژیک اضافه کرده است و راهنمایی های استراتژیک جدیدی را برای چین و ایالات متحده ارائه کرده است.
روابط.” چین و آمریکا سازنده رابطه ثبات استراتژیک» شعار جدید پکن برای این رابطه است – و اولین موردی است که چین با موفقیت واشنگتن را به خرید آن واداشته است. اصل اساسی این است که چین و ایالات متحده به رقابت ادامه خواهند داد – چیزی که پکن پس از سالها انکار مطالعهآمیز هرگونه رقابت، سرانجام اعتراف کرد که در حال رخ دادن است – اما رقابت خود را «در محدوده» حفظ میکنند. به غیر از موافقت، اصولا مبنی بر اینکه رقابت آنها به درگیری کشیده نشود، اما بلافاصله مشخص نبود که در این اجلاس چه «تفاهمات مشترکی» حاصل شد.
هیچ پیشرفت بزرگی انتظار نمی رفت، و معلوم شد که درست است. بزرگترین دستاورد توافقی بود که در واقع قبل از اجلاس سران، در خلال چین و ایالات متحده حاصل شد. مذاکرات اقتصادی در 20 سپتامبر - برای تمدید آتش بس تجاری تا 10 ژانویه. توافق اولیه که در اولین نشست ترامپ و شی در بوسان، کره جنوبی در اکتبر 2025 به دست آمد، شاهد کاهش تعرفه های آمریکا بر کالاهای چینی بود، در حالی که چینی ها موافقت کردند اجرای کنترل های صادراتی برخی مواد معدنی حیاتی را متوقف کنند.
این قرارداد در ابتدا فقط برای یک سال خوب بود و قرار بود در نوامبر منقضی شود. بسیاری از کارشناسان پیشبینی کرده بودند که یک تمدید در راه است – اگر اینطور نبود، گفته میشد که اصلا دلیل زیادی برای ملاقات ترامپ و شی وجود نداشت. اما مدت کوتاه تمدید - فقط دو ماه اضافی - کمی غافلگیر کننده بود. بسنت اشاره کرد که چین باید به وعده های خود عمل کند و پیشنهاد کرد که اگر واشنگتن از آنچه می بیند راضی باشد، می تواند دوباره این توافق را تمدید کند.
یا ممکن است در نهایت از بین برود. در همین حال، چین حتی آن تمدید محدود را تأیید نکرده است. در بیانیه رسمی وزارت خارجه چین آمده است که "توافق مشترک جدیدی" در بحث های اقتصادی و تجاری حاصل شده است، اما توضیحی در مورد اینکه این توافق چیست. برای یادآوری: بزرگترین تأثیر عملی نشست ترامپ و شی، توافق احتمالی برای تمدید اندکی توقف - نه لغو - در بدترین جنگ تجاری بود. اوه، و دو پاندا دیگر برای باغ وحش آتلانتا.
این خلاصه ثمره آتش بس شکننده ای است که در حال حاضر بین چین و ایالات متحده برقرار است. اگر نتیجه تجارت یک کیسه مختلط بود، مناطق دیگر حتی تیره تر بودند. قبل از برگزاری اجلاس، تمرکز زیادی روی هوش مصنوعی (AI) وجود داشت، به خصوص که خود شرکتهای هوش مصنوعی ایالات متحده شروع به ایجاد نگرانیهای ایمنی کردهاند. پیشنهاداتی وجود داشت که ایالات متحده
و چین میتوانند از «مکانیسم ایمنی هوش مصنوعی» رونمایی کنند که به موجب آن هر دو طرف یکدیگر را از حوادث مربوطه مطلع کنند. با این حال، ترامپ به طور مداوم هرگونه درخواست برای نظارت بیشتر بر هوش مصنوعی را رد کرده است - دقیقا به این دلیل که او می خواهد ایالات متحده با سرعت تمام در رقابت با چین پیش برود. ترامپ در یک پست اجتماعی حقیقت، قبل از اجلاس اظهار داشت که هوش مصنوعی (که او از آن به عنوان "فوق هوش" یاد می کند) "موضوع بزرگی برای بحث خواهد بود، اما من می خواهم آن را دقیقا در همان جایی که هست رها کنم.
این موضع چین نیز هست.» شی، با این حال، در مورد هوش مصنوعی محتاط تر بود و به نیاز به «جلوگیری مشترک از سوء استفاده و سوء استفاده از هوش مصنوعی» اشاره کرد و تأکید کرد که «هوش مصنوعی باید تحت کنترل انسان باشد». اما، مانند ترامپ، نگرانی اصلی او مسابقه هوش مصنوعی و جلوگیری از "نگهبانی" ایالات متحده در برابر توسعه هوش مصنوعی چین از طریق کنترل صادرات و سایر محدودیت ها بود. همانطور که جیمز وانگ در تحلیل اخیر برای The Diplomat خاطرنشان کرد، پکن به خوبی از تمایل واشنگتن برای تنظیم محدودیتهای فناوری چین به عنوان اقدامات ایمنی آگاه است. همانطور که انتظار می رفت، شی تایوان را نیز مطرح کرد.
او صریحا از «طرف آمریکایی» خواست تا «به موضع صحیح مخالفت با «استقلال تایوان» پایبند باشد. بسیاری از گزارشها پیش از اجلاس سران نشان دادند که شی امیدوار است ترامپ را به صراحت بگوید که ایالات متحده «مخالف استقلال تایوان است». عبارت معمول این است که ایالات متحده از استقلال تایوان حمایت نمی کند. برای چین، ابراز مخالفت آشکار یک پیروزی کلیدی خواهد بود – به ویژه به این دلیل که پکن عمدا حزب حاکم و رئیس جمهور تایوان را با «نیروهای استقلال تایوان» ترکیب می کند. پکن همچنین امیدوار است که "مکث" فعلی در مورد ایالات متحده را تمدید کند.
فروش تسلیحات به تایوان به یک تعلیق عملی - کاری که در گذشته سعی شده انجام شود، اما موفقیت آمیز نبود. هر زمان که یک دولت ایالات متحده برای خشنود کردن چین به کاهش فروش تسلیحات باز است، پکن فشار را افزایش می دهد. روپرت هاموند چمبرز، رئیس شورای بازرگانی ایالات متحده و تایوان، دوره کنونی را «چهارمین توقف فروش تسلیحات تایوان» پس از «دو دوره در زمان رئیس جمهور سابق جورج دبلیو.
بوش از 2005 تا 2007 و 2007 تا 2008 و یکی در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما از 2011 تا 2015. هاموند-چمبرز استدلال میکرد که در همه این موارد، «یخ زدگی» چیزی جز جسور کردن پکن انجام نداد. «دولت ترامپ روباه را در مرغداری رها کرده است. هاموند چمبرز در یک بیانیه رسانه ای نوشت: ترامپ با تلگراف حساسیت به موضع چین در مورد تایوان در بهار گذشته، به چین قدرت داد تا بر تصمیمات او [درباره فروش تسلیحات] تأثیر بگذارد.
هیچ تحرکی در فروش تسلیحات که از قبل از نشست ماه مه متوقف شده بود، وجود نداشت. همانند نشست ترامپ و شی در ماه مه، این بار نیز اشاره کوتاه دیگری به تبادل نظر «در مورد مسائل مهم بین المللی و منطقه ای از جمله وضعیت خاورمیانه، بحران اوکراین و شبه جزیره کره» وجود داشت. با این حال، هیچ پیشنهادی مبنی بر توافق یا همسویی در مورد این موضوعات وجود نداشت - برخلاف پس از نشست ماه مه، زمانی که ترامپ از شی جینپینگ خواست تا بگوید که چین با توسعه سلاحهای هستهای ایران مخالف است و از «جریان آزاد انرژی» از طریق تنگه هرمز حمایت میکند.
اگر ماده واقعی نشانه کمی از همگرایی را نشان می داد، هرگز آن را از اپتیک نمی فهمید. ترامپ «دوستی واقعا عالی» خود با شی را ستود و احترام ویژهای به رئیسجمهور چین نشان داد، از جمله ملاقات شخصا با او در مسیر آسفالت در بدو ورود شی به ایالات متحده. ترامپ و بانوی اول ملانیا ترامپ همچنین مراسم استقبال باشکوهی ترتیب دادند که شامل اجراهای موسیقی و تمرینات 479 پرسنل نظامی بود و با پرواز یک بمب افکن رادارگریز B-2 و چهار جت جنگنده F-22 به پایان رسید. پس از اجلاس سران، شام دولتی با حضور یکی از برترین عامری ها برگزار شد
می توانند تاجران: سام آلتمن از OpenAI، جنسن هوانگ از انویدیا، تیم کوک اپل، جف بزوس از آمازون، مارک زاکربرگ متا، ساندار پیچای گوگل و ایلان ماسک از تسلا، ایکس و اسپیس ایکس. با این حال، قابلتوجه است که شی جینپینگ همراهان خود از رهبران تجاری را به همراه نیاورد - این تضاد آشکار با سفر ترامپ به پکن، زمانی که او مدیران ارشد اجرایی را در هیئت خود داشت.
امیلی کیل کریس از مرکز امنیت جدید آمریکا در گفتگو با نیویورک تایمز، غیبت رهبران تجاری چینی را "نشانه نسبتا ناامیدکننده ای از بدتر شدن روابط" خواند. در مجموع، این اجلاس تصور یک رابطه باثبات و مثبت را بر جای گذاشت، اما چیزی برای حمایت از این احساسات وجود نداشت. ترامپ مدعی شد که او و شی «پیشرفتهای شگرفی در مورد مسائلی که دو کشور با آن روبرو هستند» - از جمله هیئت تجارت «بهطور باورنکردنی موفقیتآمیز» که در واقع هنوز راهاندازی نشده است - برداشتهاند، اما مثل همیشه، هیچ جزئیات خاصی وجود نداشت.
در همین حال، نظرات مثبت شی بیشتر آیندهنگر بود. او گفت: «از طریق گفتوگوی صریح، عمیق و مستمر، دو کشور ما میتوانند یکدیگر را بهتر درک کنند، ضمن کنار گذاشتن اختلافات، به دنبال زمینههای مشترک باشند و اعتماد متقابل را ایجاد کنند.» این یک آرزو است، نه یک دستاورد. شی همچنین بر شباهتهای میان «جوانسازی بزرگ ملت چین» و شعار «آمریکا را دوباره بزرگ کن» ترامپ تأکید میکند که به گفته او میتواند «متقابلا تقویتکننده باشد». شی ادامه داد: رقابت ما باید یک رقابت سالم باشد و باید در محدوده نگه داشته شود.
این باید مسابقه ای برای رسیدن به همدیگر باشد، نه کشتی ای که در آن فرد یا می برد یا می بازد.» این یک روش تا حدودی عجیب بود برای اینکه رقابت را «برد-برد» معرفی کنیم. نمیدانم شی در حال تماشای چه مسابقههایی بوده است، اما عموما آنها یک برنده و چند بازنده دارند. با توجه به ماهیت کم عمق دوران کنونی احساسات خوب در چین و ایالات متحده.
این نشان میدهد که آتشبس تجاری تنها تا 10 ژانویه تمدید شد - به اندازهای که روابط در اجلاس سران APEC (که از 18 تا 19 نوامبر در شنژن چین برگزار میشود) و اجلاس سران گروه 20 (میامی، ایالات متحده، 14 تا 15 دسامبر) پایدار بماند. با فرض حضور ترامپ و شی جینپینگ در هر دو رویداد، میتوان دو اجلاس دیگر را ترتیب داد که در مجموع چهار اجلاس در سال 2026 برگزار میشود. پس از آن، تمام شرط ها خاموش است.
متن اصلی (انگلیسی)
Trump-Xi Summit: Heavy of Vibes, Light on Substance
Good feelings were on display, but there was no real movement on the many areas of friction.