اجلاس های آب و هوایی COP هنوز ممکن است آینده مفیدی داشته باشند - در اینجا نحوه انجام این کار آمده است
هیچ کس انتظار ندارد که COP31 جهان را از فاجعه آب و هوایی نجات دهد، اما می تواند چشایی کوچک از اینکه چگونه جلسات بین المللی همچنان می تواند پیشرفت معنی داری داشته باشد ارائه دهد.
محل برگزاری COP31 در آنتالیا، ترکیه
در یک نقطه خاص، انتقال فوریت بحران آب و هوا با کلمات غیرممکن می شود. درخواستها برای «تشدید تلاشها» برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای یا کشورهایی که با سرعت تغییرات آب و هوایی «ابراز هشدار میدهند» پس از سالها افزایش انتشار گازهای گلخانهای شروع به پوک شدن میکنند. در یک نقطه خاص، شما باید بپرسید، واقعا یک بیانیه دقیق بیان شده دیگر چه تفاوتی ایجاد می کند؟
این یک سوال زنده است: هفته آینده، کشورها در اجلاس COP31 در آنتالیا، ترکیه گرد هم می آیند تا واکنش جهانی به تغییرات آب و هوایی را پیش ببرند. برای شرکت کنندگان باتجربه، این گردهمایی ها از یک ریتم قابل پیش بینی پیروی می کنند: در آغاز زمانی که رهبران جهان در آن حضور دارند، مراسمی باشکوه و تشریفاتی برگزار می شود، پس از آن یک هفته اول آرام مذاکرات پشت سر هم، تشدید تنش و دعوا بر سر مسائل مالی در هفته دوم، همه با یک رویارویی آخر شب در حالی که کشورها بر سر جمله بندی توافق نهایی بحث می کنند، خاتمه می یابد.
در زمینه هشدارهای وحشتناک تر از سوی دانشمندان و فجایع فزاینده شدید آب و هوایی در دنیای واقعی، این چرخه رویدادی است که کمرنگ شده است. برای بسیاری از حاضران - و میلیونها نفر دیگر که از دور به آنها نگاه میکنند - به طور فزایندهای واضح میشود که اجلاس سران COP در ارائه پیشرفت معنیدار شکست خورده است.
این یک مشکل نسبتا جدید است. برای چندین دهه، کار یک مذاکره کننده COP ایجاد نوعی توافق جهانی برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا بود. این کار بدی نبود، و سالها کار سخت و فداکاری برای تحویل توافقنامه پاریس در سال 2015 طول کشید. پس از انعقاد این معاهده، مذاکرهکنندگان آبوهوایی چند سالی را صرف تدوین قوانینی کردند که بر نحوه عملکرد توافقنامه در عمل حاکم باشد.
اما با تکمیل این کار تا حد زیادی تا سال 2021، از آن زمان تاکنون، اجلاس سران COP با بحثهای مالی و اختلافات گیجکننده لحظه آخری بر سر جملهبندی بیانیههای به ظاهر بیمناقشهای مواجه شده است. به عنوان مثال، در اجلاس سال گذشته، کشورها نتوانستند حتی در مورد ذکر سوخت های فسیلی در توافق نهایی به توافق برسند.
COP31 تا حد زیادی از همان قالب پیروی می کند. بحثها بر سر تامین مالی در حال شکلگیری است، مذاکرهکنندگان قلم خود را برای دستیابی به جزئیات مکانیسمهای بوروکراتیک جدید خم میکنند، و ترکیه و استرالیا میزبان، در حال دست و پا زدن برای مناقشات جدید بر سر اینکه کدام قیدها در یک توافق نهایی مستقر شوند، هستند. این هشدار رسمی شماست: COP31 جلسه ای نخواهد بود که جهان را از خطر آب و هوا نجات دهد.
اما ممکن است یک جرقه درخشان در قله وجود داشته باشد. وعده برق رسانی که توسط ریاست جمهوری ترکیه تبلیغ می شود باعث می شود کشورها وعده دهند که سهم برق از مصرف نهایی انرژی خود را تا سال 2035 به 35 درصد افزایش دهند.
تمرکز تلاش های اقلیمی بر برق رسانی یک حرکت هوشمندانه است. در چشمانداز کنونی، با شیوع اطلاعات نادرست و انکار آب و هوا هنوز در کاخ سفید، مواد برقزا احتمالا قویترین سلاح آب و هوایی ما هستند. قیمتهای بالای نفت و گاز و بیثباتی ژئوپلیتیکی مزایای امنیت انرژی برقرسانی را آشکار میسازد، در حالی که برق سبز ارزان میتواند فشارهای زندگی را در کشورهای با درآمد بالا کاهش دهد و قفل توسعه را در کشورهای کمدرآمد باز کند.
انرژی الکتریکی نیز بسیار کارآمدتر از سوختن سوخت است. یان روزنو، تحلیلگر انرژی اخیرا اشاره کرد که برق در حال حاضر حدود 23 درصد از انرژی تحویل شده به مصرف کنندگان را تامین می کند، اما بخش هایی را که 46 درصد از اقتصاد جهانی را تشکیل می دهند، تامین می کند. تحلیل روزنو نشان میدهد که اگر اقتصاد جهان به یک حالت بسیار برقدار، با انرژیهای تجدیدپذیر تبدیل شود، کل مصرف انرژی اولیه - ورودیهای خام به سیستم انرژی - تقریبا 50 درصد کاهش مییابد. قبل از اینکه به مزایای آب و هوا برسید، برقرسانی یک حرکت عقلانی است.
بسیاری از کشورهای ثروتمندتر در این زمینه به اندازه کافی سریع حرکت نمی کنند. چین و اندونزی در تقویت اقتصاد خود از ایالات متحده و بریتانیا جلوتر هستند، در حالی که هند و برزیل به سرعت در حال عقب نشینی هستند. ما می توانیم با نگاه کردن به فراتر از مرزهایمان چیزهای زیادی یاد بگیریم. نشستهای سالانه آب و هوا باید به فرصتی برای کشورها تبدیل شود تا یادداشتهای خود را مبادله کنند و بهترین تجربیات را در مورد انتقال انرژی به اشتراک بگذارند، نه اینکه بر سر جملهبندی بیانیههای فضیلتانگیز دعوا کنند.
برای مدت طولانی، پلیسها حرفهای زیادی را تولید میکنند و عمل زیادی ندارند. اما تلاش هایی در پشت صحنه برای طراحی مجدد این جلسات به عنوان رویدادهای مفید برای انتقال انرژی پاک در جریان است. فشار برای برقرسانی اشارهای به این میدهد که این چگونه میتواند باشد. اگر ارائه شود، اجلاس سران COP ممکن است آینده مفیدی داشته باشد.
متن اصلی (انگلیسی)
COP climate summits might yet have a useful future – here’s how
No one is expecting COP31 to save the world from climate disaster, but it could provide a small taste of how international meetings can still deliver meaningful progress