احزاب به ندرت ناپدید می شوند، اما اکنون صحبت های جدی در مورد پایان DUP وجود دارد

مردم شروع به صحبت در مورد پایان حزب اتحاد دموکراتیک (DUP) کرده اند. این چیزی فراتر از آرزوی رقبا و رقبا است. پروفسور پیتر شیرلو از موسسه مطالعات ایرلندی دانشگاه لیورپول دو هفته پیش به ایرش نیوز گفت که بقای این حزب "مشکوک" بود.

شکاف بر سر اختلاف درامکری در حال گسترش است که می تواند شکستگی های عمیق تری را ایجاد کند. DUP در انظار عمومی با خود بر سر ماندن در استورمونت بحث می کند: رهبری هشدار داده است که خروج برای حزب، اتحادیه و مردم فاجعه بار خواهد بود.

در ژوئیه، DUP در نظرسنجی LucidTalk یک امتیاز از حزب اتحادیه اولستر (UUP) عقب افتاد. این به محکومیت رهبر سابق جفری دونالدسون در ماه قبل مرتبط بود. تقریبا 40 درصد از رای دهندگان اتحادیه‌گرای مورد سؤال گفتند که در نتیجه اولویت دادن به DUP را متوقف خواهند کرد.

نظرسنجی دیگری از LucidTalk هفته آینده منتشر خواهد شد. اگر سقوط بیشتری نشان دهد یا اگر UUP همچنان در پیشرو باشد، در داخل DUP وحشت ایجاد می شود. این حزب در حال حاضر در حالت انتخاباتی است و برای انتخابات مجلس و شورا در ماه مه آینده آماده می شود. مبارزه با این رقابت ها در حالی که در نظرسنجی ها عقب مانده است، تقریبا برای همه اعضای حزب یک وحشت بدیع خواهد بود.

آخرین باری که DUP از UUP عقب افتاد در سال 2021 و در اوج یک بحث رهبری مسخره بود که باعث شد این پست دو بار در یک ماه تغییر کند. که یک بار در نظر گرفته شد. آخرین بار قبل از آن در سال 2003 بود، در همان سالی که DUP در صندوق رای از UUP پیشی گرفت.

صحبت‌های سخت DUP در مورد سین فین، درگیری‌هایی را که حزب گاوین رابینسون در آن قرار دارد، آشکار می‌کند.

روندهای نزولی به این تصور دامن می زند که DUP نقش خود را در سیستم حزبی از دست داده است. از نظر عقلانی، اتحادیه‌گرایی فضایی برای دو حزب دارد که می‌توان آن‌ها را آزادانه لیبرال و محافظه‌کار نامید. با این حال، اکنون سه حزب DUP، UUP و صدای اتحادیه سنتی (TUV) دارد که در نظرسنجی‌ها همگی تقریبا در یک سطح هستند. این امری بی سابقه و احتمالا ناپایدار است. اگرچه هیچ یک از این سه به طور منظم در دسته بندی لیبرال یا محافظه کار نمی گنجد، DUP نامناسب ترین تناسب است.

در طول بحران رهبری سال 2021، شخصیت‌های ارشد DUP و UUP مذاکراتی را در مورد "همسویی مجدد اتحادیه‌گرایان" - تبادل جناح‌ها برای سازماندهی مجدد خود به احزاب لیبرال و محافظه‌کار منظم برگزار کردند.

در واقع، چنین چیزی هرگز نمی تواند بین رقبا به توافق برسد. این فقط از طریق فاجعه، انشعاب و فرار می تواند اتفاق بیفتد، فرآیندی که در گذشته به خوبی در جریان است. TUV دو دهه پیش توسط یک فراری از DUP، جیم آلیستر، در اعتراض به اشتراک قدرت با Sinn Féin تأسیس شد. حمایت آن در این دهه پس از موافقت DUP با مرزهای دریای ایرلند افزایش یافت. اکنون گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که کارلا لاکهارت، نماینده برجسته DUP می‌تواند به خاطر Drumcree از TUV کناره‌گیری کند یا از TUV جدا شود و سایر اعضا و رأی‌دهندگان را با خود همراه کند.

یک حزب هنوز هم می تواند در ایرلند شمالی بدون آراستگی ایدئولوژیک رشد کند و صرفا بزرگترین بچه در بلوک خود باشد. تعداد زیادی از پراگماتیست های قبیله ای در میان رای دهندگان اتحادیه گرا و ملی گرا پشت سر هر کسی که احتمال بیشتری برای پیروزی داشته باشد، حرکت خواهند کرد.

در درون اتحادیه‌گرایی، برای یک ربع قرن، این DUP بوده است. هرکسی که به مرگ آن فکر می کند باید تداوم تسلط آن را در نظر بگیرد. DUP بیش از نیمی از آرای اتحادیه‌ها را در آخرین مجمع، شورا و انتخابات عمومی به دست آورد. بیش از نیمی از نمایندگان اتحادیه، دو سوم اعضای شورا و سه چهارم اعضای مجمع آن را دارد. این موقعیت ها توسط سیستم رای گیری وست مینستر و حوزه های انتخابیه چند کرسی استورمونت قفل شده است که برای احزاب کوچکتر موانع ایجاد می کند.

در مقابل، TUV یک گروه تک نفره تجلیل شده است، با پشتیبانی آن بسیار نازک برای پیشرفت. UUP یک پوسته توخالی است که به طور خطرناکی به رهبر پرانرژی جدید خود، جان باروز، وابسته است.

اما در حالی که پشتیبانی DUP ممکن است یک مایل عرض داشته باشد، می تواند یک اینچ عمق داشته باشد. حزب همیشه وسیله‌ای عجیب برای جمعیت اتحادیه‌گرا بوده است و حتی با رشدش هم مذهبی، غیرشفاف و درونگرا باقی مانده است.

رای دهندگان پراگماتیست باید سهم بزرگی از کل آرای آن را داشته باشند و برای هر چشم انداز بهتری آماده کنار گذاشتن آن باشند. عقب افتادن از UUP در نظرسنجی ها می تواند نقطه اوج باشد.

این تنها رای دهندگان نیستند که برای ادامه کار تصمیم حیاتی می گیرند. در سال 2003، زمانی که DUP و Sinn Féin به بزرگترین احزاب در بلوک مربوطه خود تبدیل شدند، دولت های بریتانیا و ایرلند قبلا پذیرفته بودند که این آینده است و ساختارها باید برای مقابله با آن تنظیم شوند. UUP و حزب سوسیال دموکرات و کارگر (SDLP) به حاشیه رانده شدند، تقسیم قدرت تحت قرارداد سنت اندروز دوباره طراحی شد و پروژه پرورش احزاب وفادار سرانجام کنار گذاشته شد.

اگر DUP متزلزل شود و توسط رقبای خود از هم جدا شود، دولت‌ها می‌توانند مزیت یک UUP مسلط را ببینند که به طور واضح به استورمونت متعهد است و یک TUV قوی‌تر که از وفاداری سخن می‌گوید. نظام‌های حزبی اتحادیه‌گرا و ناسیونالیست دیگر متقارن نخواهند بود و نیاز به تعدیل دیگری برای تقسیم قدرت دارند.

احزاب به ندرت ناپدید می شوند، یا حتی به سرعت کوچک می شوند، اما اولین قدم این است که آن را ممکن تصور کنید.