"احساس می کنم شکسته ام": اوکراینی ها در ایرلند با آینده نامعلومی روبرو هستند

هانا اسکاچیداب (49 ساله)، اهل شمال شرق اوکراین، می‌گوید که از انتخابی که اکنون با آن روبه‌رو است، «کاملا شکسته» شده است: نقل مکان به کیلکنی با فرزندانش از زندگی‌ای که طی چهار سال در شمال کو دوبلین ایجاد کرده‌اند، بی‌خانمانی احتمالی، یا بازگشت به وطن جنگ‌زده‌شان.

وزارت دادگستری در حال پایان دادن به قرارداد خود با هتل Howth است که آنها در آن زندگی کرده اند و اجاره آن را پرداخت کرده اند و به این خانواده فقط 30 روز اقامت در 150 کیلومتری ارائه می دهد. به آنها گفته نشده است که بعد از آن چه اتفاقی خواهد افتاد.

برایان کیلوران، هماهنگ‌کننده انجمن جامعه مدنی اوکراین، می‌گوید، مانند هزاران اوکراینی در اقامتگاه‌های مورد حمایت دولت، آنها با «انتخاب‌های واقعا ناخوشایند» روبرو هستند.

قراردادها با 158 هتل خصوصی که بیش از 4000 اوکراینی را در خود جای داده اند از هم اکنون تا 30 نوامبر به پایان می رسد، در حالی که پرداخت شناسایی محل اقامت (ARP) برای میزبانان خصوصی با پذیرایی از 40000 اوکراینی در پایان مارس 2027 به پایان می رسد.

در همین حال، با پایان یافتن وضعیت حفاظت موقت جامعه در سال آینده یا در سال 2028، اکثریت قریب به اتفاق واجد شرایط درخواست برای طرح جدید انتقال حفاظت موقت (TPTS) نخواهند بود. در 30 سپتامبر برای برنامه های کاربردی باز شد و در پایان مارس بسته می شود.

برای واجد شرایط بودن، اوکراینی ها نباید در مسکن تحت حمایت دولت زندگی کنند، باید حداقل 29432 یورو در سال درآمد داشته باشند و حداقل یک سال در ایرلند زندگی کرده باشند.

هانا اسکاچیداب، دخترش کاتیا (24) و پسرش ایوان (12) از زمان ورود در یک اتاق یک نفره در هتل دیرپارک، هاوت زندگی می کنند. آنها 800 یورو در ماه برای اقامت خود پرداخت می کنند. Skachydub می گوید: «این رایگان نیست.

او در یک مدرسه آشپزی محلی کار می کند، دخترش در خانه سالمندان کار می کند و ایوان به تازگی دبیرستان را شروع کرده است.

در ماه ژوئیه، آنها و حدود 200 نفر از ساکنان دیگر نامه‌هایی از وزارت دادگستری دریافت کردند که به آنها اطلاع می‌داد «محل اقامتی که در حال حاضر دریافت می‌کنید در 18 اکتبر 2026 به پایان می‌رسد. افرادی که در حال حاضر در این مرکز زندگی می‌کنند می‌توانند: در صورت داشتن نیازهای خاص، برای اقامت در یک مرکز اقامتی تحت حمایت دولت درخواست دهند. یا محل اقامت مستقل تهیه کنند».

از آن زمان، Skachydub برای تعداد زیادی اجاره آگهی شده درخواست داده است و دو بار بازدید داشته است. او و دخترش می‌توانستند ماهیانه ۲۰۰۰ یورو اجاره کنند. او معتقد است که برخی از صاحبخانه ها به اوکراینی ها اجازه نمی دهند. مردم هیچ فرصتی برای ما نمی‌دهند. مردم می‌دانند که ما اوکراینی هستیم، می‌دانی، جواب نده، هیچ فرصتی [برای] اجاره نده.

"این برای ما بسیار دشوار است، زیرا ما همه چیز را درست انجام می دهیم، همه چیز قانونی است. من انگلیسی یاد میگیرم من کار می کنم، دخترم کار می کند، پسرم درس می خواند. ما مردم خوبی هستیم.»

او می گوید که بازگشت به خانه در شهر خط مقدم سومی، در مرز روسیه، "غیر ممکن" خواهد بود. او می‌افزاید که جاهای دیگر کشور "خیلی خطرناک" است. "اگر برای فرزندانم اتفاقی بیفتد، اگر به خانه برویم، هرگز خودم را نمی بخشم.

"من هر روز می شمارم، چند روز مانده به 18 اکتبر؟"

او می گوید خواب و غذا خوردن او تحت تأثیر قرار گرفته است. پسرش هر روز می پرسد: "جایی برای زندگی پیدا کردی؟" او می گوید: «احساس می کنم کاملا شکسته شده ام.

او برای اقامت تحت حمایت دولت درخواست داد تا در منطقه دوبلین بماند.

در روز جمعه، او پاسخ خود را دریافت کرد - آنها به مدت 30 روز در یک مرکز اقامتی تعیین شده کوتاه مدت در Wallslough، Co Kilkenny، اقامت خواهند داشت.

او و دخترش شغل خود را از دست خواهند داد، ایوان جامعه مدرسه اش، و آنها مستحق دریافت 107.40 یورو به علاوه کوپن غذای 175 یورویی در هفته خواهند بود.

او می گوید که او نمی تواند برای TPTS درخواست دهد. "این واقعا پیچیده است."

او می گوید که باید بیش از 29000 یورو درآمد داشته باشد و در مسکن اجتماعی زندگی نکند، "و فقط برای نیم سال [باز] است. برای ما غیرممکن است. واقعا وحشتناک است. به خودم می گویم: "من قوی هستم، من قوی هستم"، اما گاهی اوقات بسیار نرم هستم. گریه می کنم."

"من به کسی نیاز دارم که به ما فرصت بدهد، به ما فرصت اجاره بدهد، نه اینکه دوباره زندگی ما را بشکند."

کیلوران، هماهنگ کننده انجمن جامعه مدنی اوکراین می گوید، هزاران نفر مانند Skachydub در حال برداشتن «گام های بزرگ» به سمت یکپارچگی هستند. "اما فرش از زیر آنها کشیده می شود."

حملات روسیه در سفر همبستگی صدراعظم آلمان به کیف ادامه دارد

او توضیح می دهد که اوکراینی ها واجد شرایط اسکان بی خانمان نخواهند بود، اگرچه "بسیاری سعی می کنند به آن دسترسی داشته باشند". دیگران ممکن است درخواست پناهندگی بدهند و "فشار بیشتری را بر سیستمی که قبلا بیش از حد بارگذاری شده است" وارد کنند. بسیاری احساس خواهند کرد که "هیچ گزینه ای" جز بازگشت به اوکراین ندارند.

او می گوید: "شنیده ام که والدین اوکراینی می پرسند که چگونه می توانند فرزندان خود را اینجا در ایرلند رها کنند، چگونه با توسلا تماس بگیرند، اگر آنها مجبور به بازگشت به اوکراین هستند. اینها انتخاب های ناامید کننده ای است که مردم احساس می کنند با آنها روبرو هستند."

آنچه که ما در سال 2026 شاهد آن هستیم، چیزی است که من آن را شکلی تهاجمی از خستگی شفقت در میان سیاستگذاران و دولت می نامم.

او می‌گوید در حالی که هزاران نفر اکنون خودکفا هستند، بسیاری مانند اسکاچیداب و خانواده‌اش «در راه خودکفایی خوب هستند، اما زمان می‌برد».

سخنگوی انجمن مدیریت شهرستان و شهر، به نمایندگی از شوراهایی که مسکن بی خانمان ها را فراهم می کنند، گفت که "به همکاری با وزارت مسکن و وزارت دادگستری و سازمان های همکار برای حمایت از ... ترتیبات برای کمک به افراد در دسترسی به حمایت های موجود ادامه خواهد داد."

سخنگوی وزارت دادگستری گفت: "ایرلند در حال خروج تدریجی از اقامتگاه های تحت حمایت دولت است. از افرادی که می خواهند در اقامتگاه های تحت حمایت دولت بمانند خواسته شد که درخواست دهند.

"بعد از خاتمه طرح ARP، میزبان ها می توانند به ترتیبات خصوصی با افراد ادامه دهند." کسانی که به دنبال مسکن اجاره ای خصوصی هستند ممکن است واجد شرایط دریافت مکمل اجاره باشند.