اختلاف Drumcree آخرین کنفرانس UUP قبل از انتخابات استورمونت را تحت الشعاع قرار داد

جان باروز، رهبر حزب اتحادگرای اولستر (UUP) امیدوار بود که آخرین کنفرانس حزبش پیش از انتخابات استورمونت در ماه مه بر ارائه نسخه‌ای از اتحادیه‌گرایی با اطمینان از آینده متمرکز شود.

در عوض، گردهمایی آن در کرون پلازا در جنوب بلفاست تحت الشعاع بازگشت رژه Orange Orange Drumcree به سرفصل اخبار قرار گرفت، تقریبا 30 سال پس از آخرین باری که این رژه بر سیاست ایرلند شمالی تسلط یافت.

امروز، اتحادیه‌گرایان اولستر هشت کرسی در مجلس دارند که یک کرسی نسبت به آخرین انتخابات در سال 2022 پس از کناره‌گیری تلخ رهبر سابق حزب، داگ بیتی، کاهش یافته است.

رابطه باروز با تیم استورمونت تیره شده است. در واقع، او از دیدن پشت سر برخی از آنها خوشحالتر می شود، اما مانند هر رهبر UUP قبل از او، او حزبی متشکل از اسقف های مستقل را رهبری می کند.

پروفسور Jon Tonge از دانشگاه لیورپول گفت: "او می‌داند که نیاز به تکان دادن حزب وجود دارد. او می‌خواهد کنترل مرکزی بیشتری بر اینکه چه کسی در هر حوزه انتخابیه می‌ایستد."

"این مشکلی است که رهبران پی در پی UUP داشته اند - ساختار حزب این است که 18 انجمن حوزه انتخابیه تقریبا خودمختار وجود دارد. آنها تصمیم می گیرند و تصمیمات رهبر چندان دور از دسترس نیست."

دکتر کاترین اوون، که برای کاندیداتوری در حوزه انتخابیه جدید بلفاست جنوبی/مید داون انتخاب شده است، نمونه ای از تغییری است که او می خواهد، و او را به عنوان "چراغ درخشان" توصیف کرده است.

اوون در صحبت با نمایندگان گفت: "اتحادیه امروز با یک انتخاب روبرو است. ما می توانیم کوچکتر و بلندتر یا گسترده تر، مطمئن تر و جاه طلب تر شویم. من می دانم که کدام آینده را می خواهم. "بزرگترین استدلال برای اتحادیه فقط این نیست که ما در مورد آن می گوییم. این در مورد آن چیزی است که ایرلند شمالی می تواند در آن تبدیل شود.

باروز در ماه مه آینده فرصتی برای احیای ثروت UUP دارد که از زمان توافق بلفاست تقریبا 30 سال پیش رو به افول بوده است، به ویژه با توجه به مشکلات حزب اتحادیه دمکراتیک (DUP) بر سر محکومیت رهبر سابق حزب، جفری دونالدسون. ماه آینده، دونالدسون بهایی را که برای آزار و اذیت دو کودک می پردازد، خواهد آموخت، اما DUP در مورد بهایی که در صورت وجود، برای رفتار او خواهد پرداخت، مطمئن نیست.

علیرغم خشم رای دهندگان اتحادیه در مورد گناهان دونالدسون و شکست های DUP، بهترین تخمین ها این است که حزب تعداد کمی از کرسی های استورمونت را از دست خواهد داد، اما نه بیشتر.

به نوبه خود، صدای تندرو اتحادیه‌گرایان سنتی (TUV)، به رهبری جیم آلیستر، نماینده پارلمان، مانند باروز و UUP، کرسی‌های بیشتری را برای استورمونت انتخاب خواهد کرد، اما فقط به اندازه‌ای است که صحبت منسجم را برای اتحادیه‌گرایی دشوار کند، نه اینکه کسی را که حرف اول را برای اتحادیه‌گرایی می‌زند، تغییر دهد. چنین نتایج انتخاباتی تشکیل یک قوه مجریه جدید را دشوار خواهد کرد، اگرچه اگر کریس برایانت، وزیر ایرلند شمالی، از طریق اصلاحات مجبور شود، کارها ساده تر شود.

باروز با UUP - که از زمانی که دیوید تریمبل آن را به توافق نامه بلفاست هدایت کرد - شکست خورده است - با شانس بهتری نسبت به مدتی که برای برگرداندن ثروت خود داشت، وارد دور نهایی انتخابات می شود.

تونگه گفت: "اتحادیه اولستر در آستانه انقراض نیست، اگرچه اعضای خود را از دست داده است. هنوز اعضای آن از DUP بیشتر است، حتی پس از چند دهه گذشته."

با این حال، جیم نیکلسون کهنه کار UUP و عضو سابق پارلمان اروپا در سخنان خود در کنفرانس هشدار داد که در گذشته اغلب این توانایی را داشته است که «موضوع را به هم بریزد».

رهبر UUP می گوید که کمپین اتحاد ایرلند چیزی بیش از «وندالیسم قانون اساسی» نیست

اگرچه صحبت از اتحاد اتحادیه‌گرایان زیاد است، اما در واقعیت، امید چندانی به ظهور آن در انتخابات استورمونت وجود ندارد، جایی که اولویت‌ها نتیجه اکثر کرسی‌ها را تعیین می‌کنند.

تا به حال، TUV برای نقل و انتقالات سمی بوده است، هرچند که حامیان DUP ممکن است این بار تمایل بیشتری به ارائه اولویت های درجه پایین تر داشته باشند. همانطور که برخی از رای دهندگان UUP انگیزه بیشتری از ضدیت دیرینه نسبت به DUP دارند.

با این حال، افول DUP قبل از سقوط دونالدسون از فضل بود.

تونگه که دهه‌ها اتحادیه‌گرایی سیاسی را مطالعه کرده است، می‌گوید: "آنها در آخرین انتخابات مجلس 40000 رای از دست دادند. آنها قبل از دونالدسون در حال کاهش بودند."

آنها در زمان ریاست پیتر رابینسون و مرحله اولیه آرلین فاستر به اوج خود رسیدند... صحبت از وحدت در انتخابات مجلس هیچ معنایی ندارد. همه آنها برای کسب رای رقابت می کنند. اگر چنین باشد، چیزی بیش از تمایل به انتقال به اتحادیه های دیگر نیست.

در واقعیت، اختلافات بین سه حزب اتحادیه‌گرا عمیق است - UUP طرفدار تقسیم قدرت است و برخلاف DUP به فروپاشی استورمونت به عنوان یک تاکتیک سیاسی اعتقادی ندارد. علاوه بر این، UUP از اصلاحات استورمونت حمایت می کند، که DUP صرف نظر از آنچه که علنی می گوید انجام نمی دهد. در حالی که TUV هرگز به اشتراک قدرت و مطمئنا با Sinn Féin اعتقاد نداشته است.

با افزایش شتاب در بحث وحدت ایرلند، اتحادیه‌گرایی چگونه پاسخ می‌دهد؟

تونگه که در حاشیه کنفرانسی با حضور صدها نماینده صحبت می کرد، گفت: "شما نمی توانید همه اینها را بررسی کنید. سه پیشنهاد مختلف وجود دارد، تفاوت های اساسی وجود دارد."

سیاست‌های گذشته که درامکری نمونه آن بود، کمک چندانی به امید باروز برای تمرکز اتحادیه‌گرایی بر آینده نمی‌کند، جایی که می‌تواند پیامی ارائه دهد که ایرلند شمالی در بریتانیا بهترین وضعیت را دارد.

برای DUP، Drumcree مزایای کوتاه‌مدتی را ارائه می‌کند تا زخم‌های حزبی را که دونالدسون به جا گذاشته است، ببندد، در حالی که برخی در Sinn Féin خوشحال هستند که به دنبال منفعت‌هایی از یک بحث جدید هستند.

لانه ها باید با دقت قدم بردارند. تعداد اعضای Orange Order در UUP از تعداد اعضای DUP بیشتر است، حتی اگر تعداد زیادی از اعضای نظم وجود داشته باشند که از دیدن مجدد جاده Garvaghy در دستور کار خوشحال نیستند.

تا کنون، باروز از اعتراض کمیسیون رژه به دلیل رسیدگی بد آن به درخواست لژ پورتادون برای راهپیمایی استقبال کرده است. به همین ترتیب، می‌توان کسی را به خاطر این که فکر می‌کرد ترجیح می‌داد اگر واقعا این کار را نمی‌کرد، بخشید.