اختلال خودایمنی نادر یک نوجوان باعث شد که او یک دایناسور سبز در حال پرواز را دچار توهم کند.

بیمار: دختری 16 ساله در کالیفرنیا

علائم: این نوجوان به دلیل داشتن توهمات، از جمله دیدن دایناسور سبز در حال پرواز و شنیدن صداهایی که به او می‌گفتند به دیگران صدمه بزند، به بخش اورژانس ارجاع داده شد. او همچنین احساس می کرد که او را دنبال می کنند.

در اورژانس، او می لرزید و عرق می کرد و نبض تند و نفس های کم عمق و تند داشت. او تب نداشت، اگرچه در بیمارستانی که او را معرفی کرده بود، تب داشت.

در طول مکالمات خود با پزشکان اورژانس، این نوجوان به دید دایناسور واکنش نشان داد که گویی این موجود در اتاق حضور دارد. او گزارش داد که از کلاس هفتم این توهمات را تجربه کرده است، بنابراین برای حدود چهار سال.

در حالی که والدینش مخالفت کردند که او تا 48 ساعت قبل از ورود به اورژانس علائم روان پریشی را نشان نداده بود، آنها خاطرنشان کردند که علاقه او به مدرسه و برنامه های فوق برنامه در طول ماه گذشته کاهش یافته است.

بعد چه اتفاقی افتاد: آنها در گزارش موردی نوشتند که به دلیل علائم حیاتی غیرطبیعی بیمار، پزشکان اورژانس مشکوک بودند که توهمات او ممکن است ثانویه به برخی از بیماری‌های جسمی، مانند ضربه به مغز باشد. با این حال، سی تی اسکن هیچ نشانه ای از تورم یا خونریزی در سر او نشان نداد. پزشکان اقدام به سوراخ کمری کردند (که به آن ضربه نخاعی نیز می‌گویند) اما نتوانستند مایع مغزی نخاعی را جمع‌آوری کنند تا بتوانند بی‌نظمی‌ها را آزمایش کنند.

پزشکان دختر را از نظر پزشکی ناپایدارتر از آن دانستند که به بخش روانپزشکی بیمارستان ارجاع داده نشد، بنابراین او در بخش عمومی اطفال بستری شد. متخصصان مغز و اعصاب اطفال یک الکتروانسفالوگرام (EEG) را پیشنهاد کردند، آزمایشی که سیگنال‌های الکتریکی را در مغز اندازه‌گیری می‌کند، اما هیچ سرنخ دیگری نشان نداد.

در دومین روز بستری شدن در بیمارستان، این دختر وارد حالت کاتاتونیک کامل شد. علائم خاص او در گزارش توضیح داده نشده است، اما به طور کلی، کاتاتونیا نحوه پردازش و واکنش فرد به دنیای اطراف را مختل می کند. بیماران کاتاتونیک اغلب حرکت و صحبت کردن را متوقف می کنند. پزشکان بیمار را با لورازپام درمان کردند که سیگنال‌دهی سیستم عصبی را کند می‌کند و کاتاتونی او در عرض چند روز فروکش کرد.

در همین حال، رادیولوژیست‌های مداخله‌ای دومین پونکسیون کمری را با موفقیت انجام دادند، اما مایع مغزی نخاعی دختر در پانل‌های اولیه طبیعی به نظر می‌رسید.

پس از گذراندن هشت روز بیمار در بیمارستان، روانپزشکان توصیه کردند که دختر به بخش خود منتقل شود. با این حال، این امکان پذیر نبود، زیرا او با تغذیه خودش مشکل داشت. ادامه علائم روان پریشی او با داروی ضد روان پریشی اولانزاپین درمان شد.

تشخیص: در حالی که آزمایش‌های اولیه مایع مغزی نخاعی دختر نشانه‌هایی از مننژیت یا سایر ناهنجاری‌ها را نشان نداد، آزمایش بعدی برای اتوآنتی‌بادی‌ها مثبت شد - پروتئین‌های ایمنی که بافت‌های سالم را به جای مهاجمان خارجی هدف قرار می‌دهند. این آنتی بادی‌ها رشته‌های میانی عصبی (NIF) را هدف قرار می‌دهند، پروتئینی که به حمایت ساختاری سلول‌های عصبی کمک می‌کند.

بر اساس این یافته، بیمار مبتلا به آنسفالیت خودایمنی تشخیص داده شد، وضعیتی که در آن بدن آنتی‌بادی‌هایی تولید می‌کند که به بافت عصبی حمله می‌کنند و منجر به التهاب مضری می‌شود که می‌تواند باعث علائم روان‌پزشکی شود.

آنسفالیت خود ایمنی اغلب توسط یک تومور ایجاد می شود. پروتئین های تولید شده توسط رشد می توانند شبیه پروتئین های درون بافت عصبی باشند و سیستم ایمنی در هنگام تلاش برای مبارزه با تومور پاسخ مضری را در برابر دومی ایجاد می کند. پزشکان MRI و اسکن PET را برای جستجوی تومور انجام دادند، اما هیچ موردی پیدا نکردند.

تشخیص داده شد که این دختر به آنسفالیت خودایمنی مبتلا شده است، وضعیتی که در آن آنتی بادی ها به بافت عصبی خود حمله می کنند. (اعتبار تصویر: Shutterstock) درمان: این دختر انفوزیون داخل وریدی یک استروئید را برای کاهش التهاب و همچنین ایمونوگلوبولین دریافت کرد - آنتی‌بادی‌هایی از اهداکنندگان سالم که اغلب برای آرام کردن واکنش‌های خودایمنی استفاده می‌شوند. او همچنین تزریق ریتوکسیماب دریافت کرد، دارویی که لنفوسیت های B را می کشد، نوعی گلبول سفید که آنتی بادی هایی مانند آنهایی که به نورون های دختر حمله می کنند، می سازد.

علاوه بر این تزریق‌ها، این دختر پنج جلسه پلاسمافرزیس طی یک ماه آینده انجام داد. در این روش، خون از بدن گرفته می‌شود، دستگاهی پلاسما (بخش مایع خون) را از سلول‌های خونی جدا می‌کند و پلاسمای استخراج‌شده با مایع جایگزین جایگزین می‌شود، قبل از اینکه خون به بیمار بازگردانده شود. این درمان می تواند به خلاص شدن بدن از اتوآنتی بادی ها کمک کند.

این دختر پس از گذراندن تقریبا دو ماه در بیمارستان مرخص شد. او با نسخه‌های مداوم اولانزاپین و لورازپام و همچنین پردنیزون و درمان‌های ماهانه ایمونوگلوبولین تحت درمان قرار گرفت. با بهبود علائم او در سال بعد، او مصرف داروهای روانپزشکی را متوقف کرد اما ایمونوتراپی خود را ادامه داد.

معضلات دیگر

زن "مردگان را دید" و پس از مصرف بیش از حد آسپرین، به سمت آنها شلیک کرد

مبارزه 5 ساله زن با تعادل و راه رفتن ناشی از اختلال یک در میلیون بود.

غش کردن ناگهانی مردی او را در بیمارستان بستری کرد - و رنگ مو مقصر بود.

چه چیزی مورد را منحصر به فرد می کند: آنسفالیت خود ایمنی نادر است. یک مطالعه انجام شده در بریتانیا نشان می دهد که از هر 100000 نفر فقط 5 تا 8 نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر این، بیشتر داده‌های مربوط به این بیماری در بیماران اطفال از موارد ناشی از اتوآنتی‌بادی‌هایی است که گیرنده‌های NMDA را هدف قرار می‌دهند که به جای NIF، یک پیام‌رسان شیمیایی کلیدی را در مغز شناسایی می‌کنند.

در گزارش مورد، محرک خاصی برای وضعیت دختر ذکر نشده است، اما نویسندگان خاطرنشان کردند که آنسفالیت خودایمنی ضد NIF در بزرگسالان به دنبال عفونت، از جمله عفونت‌های باکتریایی خاص، HIV و COVID-19، ثبت شده است. موارد مرتبط با این عفونت ها نادرتر از موارد مرتبط با تومور است.

پزشکان مورد این نوجوان را به عفونت خاصی نسبت ندادند، اما خانواده او گزارش دادند که او سه هفته قبل از رفتن به اورژانس سرفه کرده است. خانواده از فیلیپین دیدن کرده بودند و دختر و چند تن از بستگانش با همین بیماری به آنجا آمدند.

برای موارد پزشکی جالب‌تر، بایگانی معضل تشخیصی ما را بررسی کنید.

این مقاله فقط برای اهداف اطلاعاتی است و به منظور ارائه توصیه های پزشکی نیست.

آیا می توانید تشخیص را در این موارد عجیب پزشکی حدس بزنید؟ با آزمون معضل تشخیصی ما پیدا کنید!