ادب عوض شده زبان ما نشان می دهد که چگونه

- کارول بله - گتی ایماژ

دفعه بعد که کسی به شما لطفی کرد، یک دقیقه به نحوه پاسخ او به «متشکرم» توجه کنید. احتمالا متوجه خواهید شد که «خوش آمدید» سنتی به سرعت در حال محو شدن است و با «بدون مشکل» یا «بدون نگرانی» جایگزین می‌شود.

ما اغلب ادب را به عنوان مجموعه ای از قوانین می دانیم که مردم یا از آن پیروی می کنند یا نادیده می گیرند. اما خود قوانین در حال تغییر هستند.

در زمان انگلیسی قدیم (قرن 5 تا 11)، عمل کردن بر اساس رتبه و جایگاه خود به سادگی انتظار می رفت. تحلیل زبان‌شناختی فرم‌های درخواستی بسیار مستقیم را نشان می‌دهد، به‌عنوان مثال، «تو باید X را انجام دهی»، به‌جای شکل مدرن‌تر، «می‌خواهی X را انجام بدهی؟» و تشکر معمولی، یا گفتن "خوش آمدید"، در زمانی که مردم به سادگی آنچه را که لازم بود انجام می دادند، عجیب به نظر می رسید.

هنگامی که نورمن فرانسوی در حدود سال 1066 شروع به ورود به زبان انگلیسی کرد، ایده رفتار مؤدبانه نیز وارد زبان شد. یک مثال می تواند حرکت به سمت تغییر بین «تو» و «تو» برای نشان دادن احترام یا صمیمیت مناسب، با الگوبرداری از تمایز tu/vous فرانسوی باشد.

این مفهوم ادب محوری برای ابراز قدردانی بود و تا زمانی که به اوایل دوران مدرن (زمان شکسپیر) رسیدیم، تشکر و قدردانی کاملا تثبیت شد. با این حال، پاسخگویی معمول به آن تشکرها رایج نبود. اگر اصلا گفته شود، بیشتر اوقات چیزی شبیه به احترام می شنویم، "من فقط بنده حقیر تو هستم."

در قرن هجدهم، روال های پیچیده تعریف و تمجید رایج شد، و در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، جامعه انگلیسی زبان تمرکز بیشتری بر رفتار برابر با همه مردم داشت. در نتیجه، آگاهی از اینکه چگونه ممکن است اعمال فرد بر دیگران تحمیل شود، اهمیت فزاینده ای پیدا کرد.

درخواست‌هایی که زمانی مستقیما به‌عنوان یک امر ضروری بیان می‌شدند، اکنون به صورت غیرمستقیم به‌عنوان پیشنهاد یا سؤال مطرح می‌شدند: «پنجره را ببند»، به «لطفا می‌توانید پنجره را ببندید؟» و علاوه بر گفتن «متشکرم»، پاسخ دادن با تأیید آن تشکر، مانند «خوش آمدید»، به یک امر عادی تبدیل شد.

این ما را به دوران مدرن می رساند. امروزه، "شما خوش آمدید" کمتر رایج شده است. در عوض، وقتی کسی می‌گوید "متشکرم"، ما با "اصلا"، "بدون مشکل" یا "بدون نگرانی" پاسخ می‌دهیم. این به شخصی که قدردانی می کند اطمینان می دهد که هیچ تحمیلی در کار نبوده است. به این ترتیب ما سعی می کنیم هرگونه عدم تعادل اجتماعی را جبران کنیم.

در نتیجه، آمریکایی‌هایی که می‌گویند «مشکلی نیست» و کسانی که همیشه با «خوش آمدید» پاسخ می‌دهند، می‌توانند باور کنند که اردوگاه دیگر بی‌ادب به نظر می‌رسد.

کسانی که «بدون مشکل» را ترجیح می‌دهند، اغلب احساس می‌کنند که «شما خوش آمدید» لحنی تحقیرآمیز دارد، در حالی که سنت‌گرایان «شما خوش آمدید» احساس می‌کنند «مشکلی نیست» نشان می‌دهد که لطف می‌توانست مشکل‌ساز باشد. به عنوان مثال، این حس که «تو خوش آمدی» می‌تواند لحنی از خود راضی و متکبرانه داشته باشد توسط کمدین‌هایی مانند ویل فرل در نمایش سال 2009 در برادوی، به نام «به آمریکا خوش آمدی» که ریاست‌جمهوری جورج دبلیو بوش را طعنه می‌زند، مطرح شده است.

تحقیقات تأیید می کند که این تغییر به سمت عباراتی مانند "بدون مشکل" یا "نگرانی نیست" در مورد "شما خوش آمدید" یک تغییر نسلی است. در هنجارهای نحوه پاسخ ما به تشکر از شما در طول نسل‌ها، زبان‌شناس آرون دینکین دریافت که جوانان آمریکایی به طور فزاینده‌ای «بدون مشکل» را به عنوان پاسخ مؤدبانه به «متشکرم» ترجیح می‌دهند. سخنرانان قدیمی‌تر هنوز احساس می‌کردند که «خوش آمدید» مناسب‌تر است، به‌ویژه زمانی که یک لطف نیاز به سپاسگزاری آشکار داشت.

بنابراین، روشی که یک نفر به "متشکرم" پاسخ می دهد، بسیار بیشتر از یک پاسخ ساده برای قدردانی یک نفر است. این کلمات کوچک به ما کمک می‌کنند بفهمیم که چگونه ادب – و انتظارات ما از یکدیگر – در طول زمان تغییر کرده است.