ارتباط زیبای Wran

"آیا ما به پهلو هستیم؟" Tá triúr de na deartháireacha Dunford (tá ceathrar acu ann san iomlán) ar scáileán os mo chomhair، ag útamáil lena bhfóin ar chúl veain ionas go bhfeicfear iad uilig ar an gceamara. Táim buíoch as a ndíograis agus iad - an mena ceoil The Wran - ar an mbóthar ó Ghaillimh go Baile Átha Cliath mar chuid dá gcamchuairt náisiúnta, atá díolta amach ar fud na tíre.

"Bhí uainn bealach aimsiú... برای فشار دادن آن." Labhraíonn siad d’aon ghuth nach mór, ag cur le habairtí a chéile: «Tá sé tar éis a bheith craiceáilte. Brionglóid atá ann é a dhíol amach».

Ní hé seo an chéad mhórléiriú díograise atá feicthe agam ón mbanna, a thaistil ó ardán Salty Dog ag Electric Picnic oíche Aoine le casadh i nGlaschú oíche Shathairn، agus gollchodís iContairs اویچه دهمنایغ.

"Ceapaim nach mbíonn muid bog linn féin. Ní ghlacann muid an bóthar éasca riamh," arsa Stephen. Cuireann Tommy leis sin: "chonaic muid an deis agus dúirt muid 'می دانی چیست؟ آیا féidir linn muid féin a bhrú'. Ba dheas an deireadh seachtaine a chríochnú le seit wholesome sa Chollchoill. متیغ به آن دلوث».

Sileann an caidreamh seo, agus a nasc leis an mbaile, isteach i ngach rian den Albam The Stone Man.

به عنوان Port Láirge انجام The Wran، آگوس است léir bród na nDéise uathu. "Maidir leis an gcathair," arsa Stephen "i dtaobh folk, tá sé ag teacht ar aghaidh ach níl sé ann fós. Táimid i mbun abhcóideachta ar a shon."

آرسا تامی، «برو لور ترد، برو و به فلید آگوس لیثید برو.» "Agus ceoltóirí iontacha ar nós Seamas Hyland ón Rinn." "Ceol ailtéarnach freisin, Stella and the Dreaming, Echo North Star, cúpla duine in ØXN به عنوان Port Láirge ceapaim." Luaitear Bank Lane agus Theatre Royale یک نمایشگر رویال است.

Cé gur fhás siad aníos ag casadh ceoil, is rac, giotár agus drumaí a bhí ag na deartháireacha is sine Tommy Agus Danny, ach ceol clasaiceach agus traidisiúnta trí Chomhaltas ag Stephen agus Seánh, Tharraingt leo thar thairseach یک cheoil thraidisiúnta.

“Deireadh seachtaine amháin ag Willie Clancy!” یک گروه تامی آر بهتار و لیسا آر دییراد. Níor rith sé leo casadh lena chéile áfach go dtí an Nollag sa mbaile dhá bhliain ó shin. Dea-smaoineamh a n-athar a bhí ann: «به آن کراییک دوباره، chas muid cúpla gig agus… táimid ag dul ó neart go neart ó shin». Tá cothú dearfach baile lárnach i scéal The Wran. آیا óna seanathair یک fuair siad a n-ainm: "ár seanathair، agus athair، rachaidís " on the wran" lá an dreoilín. Déarfadh sé "wran" seachas "wren". شان.

«Tá sé greannmhar» a fhreagraíonn Tommy، «bíonn muid anois ag dul thart ag casadh ceoil do dhaoine. Tá sé oiriúnach, ceapaim».

Cuimsítear an nasc teaghlaigh sin ina lógó. «کلن لیر؟» a fhiafraím díobh. «Díreach é»، a deir Tommy، a dhear an íomhá mar chárta Lá na nAithreacha. «Léiriú orainne a bhí le bheith ann, an ceathrar páistí. De ghnáth le snaidhmeanna Ceilteacha bíonn gach rud siméadrach. orainn mar cheathrar ar comhchéim, mar sin chas mé iad le go mbeadh na cloigne ar fad ag breathnú sa treo céanna.”

Thaitin an cárta chomh mór sin lena n-athair gur thóg sé go seodóir áitiúil é le ceithre shlabhra a dhéanamh den íomhá، agus ta na slabhraí sin á gcaitheamh ag na deartháireacha time.

Sileann an caidreamh seo, agus a nasc leis an mbaile, isteach i ngach rian den Albam The Stone Man. Tá tírdhreach Agus Logainmneacha go tréan sa rogha amhrán traidisiúnta agus nuachumtha atá sa gcnuasach seo acu.

"Go leor acu، míníonn siad ár dtaithí i bPort Láirge، go háirithe Dún Garbhán. amháin، Aird Uí Chuain، a tháinig ón tuaisceart، a mhíníonn Stephen.

Léiríonn siad meas don traidisiún gan bheith srianta aige. Tá domhan rithimiúil dorcha tógtha acu ina suíonn a rinta nuachumtha، Leithéidí Dunford’s March, go compordach in aice leis na hamhráin thraidisiúnta atá bailithe acu. Buaic است ea an leagan aoibhinn den amhrán sean-nóis Aird Uí Chuain، atá chomh beo ábhartha anois is bhí sa 19ú céad.

"Faoin tuath in Éirinn," arsa Tommy "tá go leor seantithe tréigthe, agus daoine atá cineál fágtha ar lár freisin. Go leor seandaoine, a bhfuil a dteaghlaigh imithe, nó sinó clanón. Léiríonn The Devil is Dead sin، agus The Waterford Boys، cuireann siad ar fad le scéal iomlán.

"Ceol na ndaoine atá ann," ar seisean. "Táimid sa domhan digiteach seo, scartha óna cháile, agus tá daoine sa tóir ar bheith i láthair lena chéile. Léiríonn an ceol sin."

Aontaíonn Stephen Leis: "Bíonn Ceol folk i gcónaí ábhartha."

فوکلور:

camchuairt náisiúnta = تور سراسری

na cloigne = سرها

slabhraí = زنجیر

greannmhar = خنده دار

deoraíocht = سرگردان / تبعید

سریانتا = محدود