اردوگاه های تعز مملو از یمنی هایی است که پس از حمله حوثی ها از جنگ فرار می کنند

تعز، یمن – حجه فاطمه محمد صالح، یک زن 70 ساله یمنی، از جمله افراد و خانواده های بی شماری است که در درگیری های اخیر بین نیروهای دولتی و حوثی ها از استان تعز در جنوب غربی یمن آواره شده اند.

گروه شورشی مورد حمایت ایران که به نام انصارالله (حامیان خدا) نیز شناخته می شود، اکنون کنترل اکثر مناطق شمال غربی یمن از جمله پایتخت، صنعا را در اختیار دارد.

روستای صالح در منطقه مقبانه، در مرز ساحل غربی یمن، در مرکز حمله هفته گذشته حوثی‌ها قرار دارد که طی آن این گروه کل ساحل دریای سرخ از جمله شهر بندری موکا را به تصرف خود درآورد.

به گفته آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد، حداقل 100000 نفر اکنون خانه های خود را در پی درگیری های مجدد بین دو طرف ترک کرده اند که اکثر آنها با وسایل کمی به دلیل سرعت تهاجم حوثی ها ترک کرده اند.

صالح گفت که مجبور شد ویلچر خود را پشت سر بگذارد زیرا برای زمین ناهموار ناهمواری که خانواده اش مجبور بودند برای یافتن سرپناه حرکت کنند، مناسب نبود.

او به الجزیره گفت: "حمله گسترده بود، ما هرگز مشابه آن را ندیده بودیم. گلوله ها به شدت بر روی روستا می افتند و گلوله ها به هر طرف در حال پرواز بودند."

ما چاره‌ای جز ترک و فرار به مکانی امن نداشتیم. همه چیزهایی را که داشتیم رها کردیم و مسافت زیادی را پیاده طی کردیم. برای من به‌ویژه به این دلیل که معلول هستم و نمی‌توانم راه بروم، رنج کشیدم، بنابراین قبل از اینکه وسیله نقلیه‌ای برای حمل‌مان پیدا کنیم مجبور شدم - با استفاده از هر دو دست - برای مسافت طولانی در میان باران و سیل بخزیم.

آژانس‌های سازمان ملل و دولت یمن که در سطح بین‌المللی به رسمیت شناخته شده است می‌گویند که استان تعز شاهد بیشتر آوارگی‌ها بوده است و شهر تعز یکی از اهداف بعدی حوثی‌ها پس از پیروزی در سواحل دریای سرخ است. این بدان معناست که وضعیت بشردوستانه ممکن است حتی بدتر شود.

علی الشمیری، مدیر کل واحد اجرایی برای مدیریت اردوگاه‌های آوارگان در استان تعز، به الجزیره گفت که 65,845 نفر بین 10 اوت تا 15 سپتامبر آواره شدند. حدود 95 درصد از آوارگان از پنج منطقه هستند که شاهد شدیدترین درگیری‌ها بودند: جبل الحبانیاح، المعباشی، المعباشی، المعباشی، المعباشی، المعباشی، الحباشی، موزا.

درگیری‌ها در چندین جبهه در یمن تشدید شده است زیرا نیروهای دولتی حملات هوایی را به مواضع حوثی‌ها در تلاش برای بازپس‌گیری موکا انجام داده‌اند، چند روز پس از آن که این گروه شهر بندری استراتژیک را به تصرف خود درآورد و کنترل خود را بر دریای سرخ - یک مسیر حیاتی کشتیرانی - محکم کرد.

این توسعه، تنگه باب المندب، آبراه استراتژیک را که دریای سرخ را به خلیج عدن و اقیانوس هند وصل می کند، در قلب جنگ بین ایالات متحده و ایران قرار داده است و فشار بر مسیرهای تجاری جهانی را تشدید می کند.

جنگ داخلی بیش از 10 ساله یمن در ماه ژوئیه دوباره شعله ور شد و آتش بس با میانجیگری سازمان ملل را تهدید کرد که خشونت های گسترده را در سال 2022 متوقف کرد، پس از آن که حوثی ها محاصره دریایی عربستان سعودی را اعلام کردند و کشتی های این کشور را در دریای سرخ هدف قرار دادند.

نیروهای وابسته به دولت بین المللی به رسمیت شناخته شده یمن از هفته گذشته کمپینی را علیه حوثی ها در تعدادی از جبهه ها آغاز کرده اند. آنها برخی از مواضع خود را بازپس گرفته اند و با تشدید درگیری ها در جنوب غربی استان تعز در حال پیشروی هستند.

اسامه الوافی، ناظر اردوگاه مشریفه در وادی بیخولان در استان تعز و نماینده واحد اجرایی دولت یمن در منطقه جبل حبشی، وضعیت را "وخیم و غم انگیز" توصیف کرد.

الوافی به الجزیره گفت: «این افراد آواره شده اند و همه نیازهای اولیه زندگی را پس از داشتن خانه، مزرعه و دام از دست داده اند. اکنون آنها فقط به دنبال سرپناهی برای اسکان آنها هستند.

او گفت که تعداد آوارگانی که به کمپ می رسند به طور پیوسته در حال افزایش است و بیش از 1500 خانواده طی شش روز گذشته وارد این کمپ شده اند که اکثر آنها به دلیل کمبود سرپناه در فضای باز زندگی می کنند.

اردوگاه المنیج در منطقه البیرین، در حدود 40 کیلومتری جنوب غربی شهر نیمه محاصره شده تعز، پس از یک درگیری دیگر بین دولت و جنگجویان حوثی در سال 2020، به پناهگاه موقت یمنی هایی تبدیل شده است که از این منطقه فرار می کنند.

در طول سال‌ها، المنیج در فضایی به وسعت دو کیلومتر مربع گسترش یافته است تا خانواده‌های آواره بیشتری را در خود جای دهد، در حالی که اردوگاه‌های بزرگ‌تری در این منطقه ایجاد شده‌اند. اکثر ساکنان شکایت دارند که دسترسی به ابتدایی ترین خدمات - مانند منابع آب آشامیدنی پراکنده و تعداد کمی توالت - در کمپ ها ندارند.

حاج سیف قائد ثابت، 73 ساله، از زمان ورود به المنیج در 10 سپتامبر، با همسر و چهار فرزندش در یک فضای باز و بدون در زندگی می کند. او یک مزرعه و دام از خانه خود در الکداحه، استان غربی تعز، پشت سر گذاشت.

ثابت گفت: "ما به دلیل جنگ آواره شدیم، گلوله های فراری و گلوله های توپ بالای سرمان فرود آمد. از زمانی که به اردوگاه رسیدیم، اینگونه زندگی می کنیم و منتظر هستیم تا وضعیت ما رسیدگی شود و در مکانی مناسب اسکان دهیم." «الحمد لله در هر حال».

ملوک احمد علی، 55 ساله، اهل منطقه الکداحه در تعز، گفت که خانواده 14 نفره او با پای پیاده از هواپیماهای بدون سرنشین، گلوله باران و شلیک گلوله فرار کردند، از جمله پنج کودک تحت سرپرستی او، هفت کودک تحت سرپرستی دخترش و مادربزرگ پیرش.

او به الجزیره گفت: «ما به امید اینکه جنگ به سرعت آرام شود و به خانه‌های خود بازگردیم به منطقه‌ای نزدیک روستای خود فرار کردیم، اما درگیری‌ها تا زمانی که به ما رسیدند گسترش یافت، بنابراین ما دوباره با یک خودروی نظامی که برای انتقال بی‌خانمان‌های در معرض تهدید آمده بود به اینجا آواره شدیم».

زمانی که به این کمپ رسیدیم از ما پذیرایی کردند و در این چادر کوچک به عنوان اسکان موقت همه اعضای خانواده بزرگ قرار گرفتند و با وجود اینکه همه اطلاعات ما را گرفتند اما وضعیت ما تا به حال بهبود چندانی نداشته است و همچنان امیدواریم که بهتر شود.

علی امیدوار است که جنگ به زودی پایان یابد تا بتواند به خانه بازگردد، اما معتقد است که دارایی های خانواده اش، از جمله پنل های خورشیدی و باتری، از بین رفته است.

او گفت: «در مورد احشام ما، بیشتر آنها تلف شدند، برخی به کوه ها و دره ها گریختند و آنچه باقی مانده بود غارت شد.