اروپایی ها مدت طولانی تری زندگی و کار می کنند. مدیر عامل اصلی می گوید شرکت ها برای تغییر آماده نیستند

اروپایی ها بیشتر از همیشه عمر می کنند. بیش از یک پنجم جمعیت اتحادیه اروپا 65 سال یا بیشتر است و سهم افراد بالای 80 سال تا پایان قرن به بیش از دو برابر خواهد رسید.

Deanna Strable، مدیر اجرایی Principal Financial Group، معتقد است که نه شرکت ها و نه کارکنان آنها آماده نیستند. او می‌گوید: «کارفرمایان و رهبران باید به حضور افراد برای مدت طولانی‌تری در نیروی کار عادت کنند. فکر نمی‌کنم همه ما برای آن آماده باشیم.»

کاهش نرخ زاد و ولد به این معنی است که تعداد جوانان کمتری وارد نیروی کار می شوند، در حالی که میلیون ها نفر از افراد جوان به سن بازنشستگی می رسند. در نتیجه، کارگران مسن‌تر سهم بیشتری از بازار کار را تشکیل می‌دهند. بر اساس گزارش یورواستات، در سال 2025، دو سوم افراد 55 تا 64 ساله در اتحادیه اروپا شاغل بودند.

از آنجایی که افراد برای مدت طولانی‌تری در کار می‌مانند، شرکت‌ها باید شیوه‌های کاری و استخدامی، طراحی شغل، و آموزش برای افراد در آینده شغلی خود را تطبیق دهند.

استرابل از ژانویه 2025 رهبری پرینسیپال را بر عهده دارد. شرکت مدیریت بازنشستگی و دارایی مستقر در ایالات متحده با بیش از 200000 کارفرمای آمریکایی کار می کند و در اروپا از طرف ارائه دهندگان بازنشستگی پول را مدیریت می کند.

شرکت اصلی پنج نسل کارگر در لیست حقوق و دستمزد خود دارد. استرابل می گوید مهارت مجدد و مسیرهای شغلی انعطاف پذیر به طور فزاینده ای مهم می شوند. در طول 18 ماه گذشته، Principal تمام 19000 کارمند خود را در زمینه هوش مصنوعی آموزش داده است و دوره‌ها را در قالب‌های مختلف ارائه می‌دهد زیرا، همانطور که او می‌گوید، "بعضی از مردم می‌خواهند این کار را به تنهایی انجام دهند، دیگران می‌خواهند این کار را با دیگرانی که دور میز نشسته‌اند انجام دهند." همچنین برنامه‌های چرخشی خود را که زمانی محدود به آکچوئرها می‌شد، به فناوری اطلاعات، حسابداری، و امور مالی گسترش داده است، بنابراین کارکنان می‌توانند با رشد طولانی‌تر شغلشان به جای اینکه احساس کنند، به سمت‌های جدیدی بروند.

نیاز به جابجایی شرکت ها

استرابل تمام دوران حرفه‌ای خود را در پرینسیپال گذرانده است و در 15 نقش مختلف کار می‌کند، و فکر می‌کند که شرکت «مدرس مادام العمر» می‌تواند بازگردد زیرا کارگران به دنبال کارفرمایی می‌گردند که به آن‌ها کمک می‌کند تا به جای شروع دوباره در جای دیگر قمار کنند. او می گوید: «شما می توانید معادل 10 شغل مختلف با یک شرکت داشته باشید، یا می توانید در 10 شرکت مختلف شروع به کار کنید.»

مشکل جنسیتی طول عمر

امید به زندگی طولانی‌تر به این معنی است که افراد باید برای بازنشستگی بیشتر پس‌انداز کنند، مگر اینکه از نظر اقتصادی برای مدت طولانی‌تری فعال بمانند.

این خطر شکاف جنسیتی مستمری را تشدید می کند. یک زن در اتحادیه اروپا حدود چهار سال کمتر از یک مرد در کار دستمزدی سپری می کند، اما می تواند انتظار داشته باشد که پنج سال بیشتر عمر کند. تا زمان بازنشستگی، معمولا 24.5 درصد کمتر از حقوق بازنشستگی مردانه دریافت می‌کند که بیش از دو برابر شکاف دستمزد جنسیتی است.

استرابل می گوید که عمر طولانی تر این شکاف را افزایش می دهد مگر اینکه کارفرمایان و صنعت بازنشستگی اقدام کنند. زنان معمولا درآمد کمتری دارند، بیشتر اوقات پاره وقت کار می کنند و برای مراقبت از دیگران به وقفه های شغلی می پردازند، بنابراین با پس انداز کمتری بازنشسته می شوند.

زنی که امروز در اتحادیه اروپا متولد می شود می تواند انتظار داشته باشد تا 84 سال زندگی کند، و کمیسیون اروپا پیش بینی می کند که تا پایان قرن 90 سال خواهد گذشت، به طوری که گلدان کوچکتر باید در طول سالهای بازنشستگی بیشتر طول بکشد. استرابل می گوید: «این چیزی است که همه ما باید به آن توجه کنیم زیرا در واقع می تواند اوضاع را بسیار بدتر کند.

در سرتاسر اروپا، مسئولیت بازنشستگی از دولت‌ها و کارفرمایان به افراد منتقل می‌شود و زنان نسبت به مردان اعتماد کمتری نسبت به مردان دارند. بر اساس آخرین شاخص جهانی گنجاندن مالی گروه مالی اصلی، تنها 29 درصد از زنان اروپایی بر این باورند که سیستم بازنشستگی دولت آنها برای تأمین بودجه بازنشستگی آنها کافی است، در مقایسه با 39 درصد از مردان. در آلمان، این رقم برای زنان به 17 درصد کاهش می یابد.

بریتانیا از سال 2012 به طور خودکار کارگران را در حقوق بازنشستگی محل کار ثبت نام کرده است، ایرلند در ژانویه به دنبال آن، و هلند حقوق بازنشستگی تضمین شده را با پس انداز شخصی جایگزین می کند. این استراتژی‌ها باعث می‌شود افراد بیشتری پس‌انداز کنند، اما کار تامین بودجه بازنشستگی را به سمت خود پس‌انداز می‌کنند.

استرابل می افزاید: «محل کار هنوز جایی است که بیشترین پس انداز بازنشستگی اتفاق می افتد، که به کارفرمایان بر میزان کنار گذاشتن افراد تأثیر می گذارد. او جفت کردن ثبت نام خودکار با افزایش خودکار را توصیه می کند، که در برنامه های ایالات متحده رایج است اما در اروپا نادر است، بنابراین مشارکت ها به جای ماندن در حداقل، در طول زمان افزایش می یابد. او می‌گوید: «بگذارید فرض کنیم از 5 درصد شروع می‌کنید، اما در نهایت می‌خواهید به نرخ پس‌اندازی 12 درصدی برسید. این برای بیشتر افراد دلهره‌آور است. پاسخ او این است که هر افزایش را به افزایش دستمزد سالانه گره بزند.

استرابل می گوید: «پس انداز زنان در لحظات قابل پیش بینی، مانند تشکیل خانواده، مراقبت از یکی از اقوام یا از دست دادن درآمد، کاهش می یابد. و "کارفرمایان اغلب اولین کسانی هستند که از طریق مرخصی والدین، مرخصی مراقبتی یا دستمزد بیماری که آنها را در موقعیتی قوی قرار می دهد تا به کارکنان کمک کنند تا پس انداز خود را محاسبه کنند."

با این حال، بر اساس شاخص Principal، راهنمایی‌های مالی ارائه‌شده توسط کارفرما برای دو سال متوالی در بین اقتصادهای پیشرفته کاهش یافته است. این زمانی است که زنان از قبل احساس آمادگی کمتری برای برنامه‌ریزی از پیش می‌کنند: تنها 54 درصد از زنان اروپایی می‌گویند که در مقایسه با 64 درصد از مردان، می‌توانند به راحتی به ابزارهای مورد نیاز برای برنامه‌ریزی بازنشستگی مطمئن دسترسی داشته باشند.

استرابل می‌گوید: «بسیاری از زنان بدون مشاوره مالی حرفه‌ای رها می‌شوند – اغلب در لحظه‌ای که بیشتر به آن نیاز دارند. در بسیاری از خانواده‌ها، شوهر با مشاور کار می‌کرد، بنابراین یک بیوه ممکن است هیچ ارتباطی با فردی که از امور مالی خانواده مطلع است، نداشته باشد. به گفته شرکت بیمه لیورپول ویکتوریا، 41 درصد از زنان بریتانیایی در صورت فوت شریک زندگی خود از مدیریت امور مالی خانه اطمینان ندارند.

استرابل می گوید: «همه ما متخصصان مالی نیستیم که پیچیدگی درآمد و طول عمر را درک کنیم. "دسترسی به مشاوره مهم است." مدیر اکنون مشاوران خود را تشویق می کند تا با هر دو شریک روابط برقرار کنند، بنابراین اگر یکی از آنها بمیرد این توصیه ادامه می یابد.

برای استرابل، امنیت مالی بخشی از تصویر بزرگ‌تر است: کمک به مردم برای زندگی طولانی‌تر، سالم‌تر و شادتر، با ابزاری برای لذت بردن از آن سال‌های بیشتر. با طولانی شدن مشاغل، محل کار نیز به طور فزاینده ای مورد توجه قرار می گیرد. او می‌گوید: «وظیفه شماره یک مدیر عامل ایجاد فرهنگی است که مردم بخواهند در آن بمانند و کار کنند. ایجاد یک محل کار که در آن افراد بخواهند شغل خود را بگذرانند می تواند به یک مزیت رقابتی قابل توجه تبدیل شود.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد