اروپای نئاندرتال به اندازه عصر حجر، عصر چوبی بود

یک شی چوبی از سایت Abric Romaní که به عنوان یک چماق چوبی تعبیر می شود

جرارد کامپنی/IPHES-CERCA

ابزارهای چوبی، سلاح‌ها، مصالح ساختمانی و اقلام خانگی کشف شده در غار اسپانیایی، این فرض را که زندگی تکنولوژیکی نئاندرتال‌ها اساسا بر پایه سنگ است، به چالش می‌کشد.

جوزپ والوردو در موسسه کاتالان دیرین بوم شناسی انسانی و تکامل اجتماعی در اسپانیا می گوید این یافته ها نگاهی بی سابقه به زندگی روزمره نئاندرتال ها داده اند و فرصتی نادر برای بازیابی بخشی از دنیای گم شده آنها هستند.

او می گوید: «فناوری نئاندرتال نه تنها از سنگ، بلکه از چوب نیز ساخته شده بود.

تبلیغات

ادامه مطلب قبل از عصر حجر: آیا اولین ابزارهایی که از گیاهان ساخته شده بودند، سنگ نبودند؟

"سوابق باستان شناسی تصویری بسیار مغرضانه از فناوری ماقبل تاریخ به ما می دهد. ما سنگ را به این دلیل می بینیم که زنده مانده است، در حالی که بخش عظیمی از فرهنگ مادی آنها به سادگی ناپدید شده است."

والوردو و همکارانش اکنون اولین بررسی سیستماتیک نزدیک به 600 شی چوبی را که همگی بین 40000 تا 62000 سال قدمت دارند، انجام داده اند.

این یافته ها توسط نسل های باستان شناس از دهه 1980 جمع آوری شده و در یک پناهگاه صخره ای به نام Abric Romaní در نزدیکی بارسلونا کاوش شده است. آنها شامل آثار چوبی در تراورتن هستند - سنگی غنی از کربنات کلسیم که در محیط های خاصی از آب رسوب می کند. سنگ الگوهای دانه های چوب را حفظ می کند، حتی اگر الوار مدت ها پیش پوسیده شده باشد. مصنوعات زغالی و الوارهای واقعی حفظ شده نیز در این مکان یافت شده است.

انسان: تکامل یک گونه

آلیس رابرتز را در New Scientist Live 2026 ببینید

بیشتر بدانید

اولین کار محققان این بود که دقیقا مشخص کنند که چه قطعاتی توسط نئاندرتال ها استفاده یا ساخته شده است. فقط 13 واجد شرایط بیشتر باقیمانده شامل تنه، شاخه، شاخه، ریشه و انباشته هیزم است.

ماریا جما چاکون، همچنین در مؤسسه کاتالان، می‌گوید که محققان از این که «نجاری نئاندرتال پیچیده است و چقدر خواص چوب را درک کرده‌اند» شگفت زده شده‌اند، و این دو نیزه برای او بسیار چشمگیر بوده است.

چاکون می‌گوید: «تولید میل‌های بلند و مستقیم و شکل دادن عمدی آن‌ها به صورت سلاح‌های نوک‌دار نیازمند برنامه‌ریزی، مهارت و انتخاب دقیق مواد خام بود.

او می گوید که رفتارهای تکنولوژیکی حفظ شده در Abric Romaní با رفتارهای ثبت شده برای Homo sapiens قابل مقایسه است.

ادامه مطلب چوب شکل گرفته توسط انسان های باستان قدیمی ترین ابزار چوبی شناخته شده است

سایر یافته‌ها شامل یک سه پایه چوبی مرموز و همچنین سینی‌های چوبی بود که از نظر کاربرد احتمالی یادآور کولمون‌هایی بود که بومیان استرالیا از آن برای حمل غذا و آب استفاده می‌کردند. برخی از اشیاء چوبی به نظر می رسد که قطب های ساختاری هستند.

اما شاید موردی که بیش از همه تیم را شگفت زده کرده است یک شی "کلوپ مانند" باشد که سابقه ای از هیچ سایت پارینه سنگی دیگری ندارد.

پالمیرا سالادیه، همچنین در مؤسسه کاتالان، می‌گوید که این شی باشگاه مانند "تنها یک چوب با انتهای ضخیم‌تر نیست".

او می‌گوید: «یک دسته باریک مشخص و یک سر بزرگ‌شده و نامتقارن وجود دارد که به جسم شکل بسیار پیچیده‌تر و عمدی‌تری می‌دهد. این پیکربندی خاص چیزی است که ما نتوانسته ایم مشابهی قانع کننده برای آن در سوابق ماقبل تاریخ پیدا کنیم.»

والوردو می گوید این سایت نشان می دهد که چوب بخش عادی و مهم زندگی روزمره نئاندرتال ها بوده است.

ادامه مطلب چرا انسان های اولیه 200000 سال پیش ابزارهای خود را به شدت تغییر دادند؟

او می‌گوید: «ما شواهدی از نجاری در بسیاری از سطوح باستان‌شناسی و در طول هزاران سال داریم، و این اشیا با فعالیت‌های بسیار متفاوتی مرتبط هستند: شکار، کارهای خانگی، کانتینرها و سازماندهی فضاهای زندگی.

کریس استرینگر در موزه تاریخ طبیعی لندن می گوید که سابقه باستان شناسی مصنوعات چوبی به دلیل نگهداری ضعیف از مواد آلی "به شدت محدود شده است".

او می‌گوید این یافته‌ها مجموعه فناوری بسیار گسترده‌تری از مهارت‌های نجاری را نشان می‌دهد.

داستان اولین ابزار انسان: ظرف محقر

تجزیه و تحلیل مصنوعات باستانی انسان نشان می دهد که ظرف، ابزاری ساده اما حیاتی، ممکن است 500000 سال پیش به وجود آمده باشد. مایکل مارشال ستون نویس بررسی می کند که چگونه زنجیر، تخم شتر مرغ و سینی های چوبی به اجداد ما کمک کردند تا زنده بمانند.

استرینگر می‌گوید: «البته این تنها شواهدی از یک مکان، در یک منطقه، و یک بازه زمانی است، بنابراین این فقط نوک کوه یخ از نظر یک فناوری کامل و عمدتا پنهان است که به موازات ابزارهای سنگی بسیار شناخته‌شده‌تر دوران پارینه سنگی اجرا می‌شد.»

ماریانا نابایس از مؤسسه کاتالان می‌گوید: «چوب، الیاف گیاهی، پوست، استخوان و سایر مواد آلی باید در زندگی روزمره نقش داشته باشند، اما معمولا ناپدید می‌شوند. بنابراین هنگامی که سایتی مانند Abric Romaní آثار چوبی و اشیاء چوبی ذغالی را حفظ می کند، تقریبا مانند این است که نیمه گمشده جعبه ابزار را به طور ناگهانی ببینید.

نائوکی موریموتو از دانشگاه کیوتو در ژاپن این اشیاء چوبی را "قابل توجه" توصیف می کند.

موریموتو می‌گوید: «مواد آلی حفظ‌شده واقعا کمیاب هستند و جنبه‌ای «پنهان» از نئاندرتال‌ها را آشکار می‌کنند که ما از دست داده‌ایم.

مرجع مجله:

پیشرفت علم DOI: 10.1126/sciadv.aeh2287