اروپا در حال تغییر است، اما ایرلند هنوز متوجه این موضوع نشده است
خطر آشکار این نیست که ما در این دوره شجاعانه جدید تصمیمات بدی می گیریم، بلکه این است که متوجه نمی شویم که اصلا تغییراتی برای تصمیم گیری وجود دارد.
اتحادیه اروپا بودن یا نبودن اتحادیه اروپا؟ من اخیرا در مورد ماهیت در حال تغییر اتحادیه اروپا نوشتم: این که زمانی یک پروژه صلح بود که بر پایه تجارت بنا شده بود، که نگاه اقتصادی خود را به توسعه صنعتی-نظامی معطوف کرده است. به طور مشخص تر، قدرت های خارجی را در مقیاسی که قبلا دیده نشده بود، از طریق کانادا و اوکراین جذب می کند.
اوکراین نامزد رسمی اتحادیه اروپا است، در حالی که کانادا در حال تعمیق روابط تجاری، امنیتی و دفاعی خود با این اتحادیه است. با این حال، دو هفته گذشته نشان داد که اروپا نه تنها از نظر اندازه و ساختار، بلکه از نظر میزان قدرتی که میخواهد کشورهای عضو فعلی حفظ کنند، در حال تغییر است.
این اقتصاد جدید اقتصادی نیست که جمهوری در آن احتمالا شکوفا شود. صنعتیسازی مجدد به کشورهایی که در زمانهای اخیر تخصص عمیقی در تولید و تولید فیزیکی با ارزش داشتند، پاداش خواهد داد. به عبارت دیگر، مزایایی نصیب کارخانههایی میشود که احتمالا فرانسه، ایتالیا، آلمان و حتی بریتانیا میتوانند گرد و غبار را پاک کنند و دوباره باز کنند. حتی بهتر است اگر بتوان آنها را برای دفاع، یکی از سریع ترین مناطق سرمایه گذاری صنعتی اروپا در حال رشد، تغییر کاربری داد.
اوکراین و کانادا به وضوح در این اروپای جدید برنده هستند، زیرا آنها اقتصادهای کشاورزی و صنعتی عظیمی هستند که چشم به پایه دفاعی دائمی دارند.
از سوی دیگر، این دولت به عمد - به درستی یا نادرست - تصمیم گرفته است که برعکس شود: یک اقتصاد خدماتی بدون پایگاه دفاعی صنعتی و یک سنت فرهنگی که هرگز آن را نمیسازد.
بحث در مورد یک اروپای جدید دفاع محور در اینجا اغلب با ناباوری مواجه می شود. شاید، اما هرگز اتفاق نخواهد افتاد؛ الحاق سالها طول میکشد، پس چرا وحشت؟ و در هر صورت، هرگز رأی مثبت نخواهد داد.»
این در مورد اروپا صادق بود – اما در مورد اروپای قدیم که الحاق سال ها طول کشید. بسیاری از کشورهای عضو خوشحال بودند که به بخش کشاورزی اوکراین و فسادی که در اعماق نهادهای آن وجود دارد، نه بگویند. اما اروپایی که آن مخالفت ها در آن قاطع بودند، غیرقابل تشخیص تغییر کرده است. در جمهوری به نظر می رسد ما هنوز متوجه این موضوع نشده ایم.
اگر اروپا را از دریچه جدید قدرت ژئوپلیتیکی آن نگاه نکنید، ممکن است از این واقعیت غافل شوید که ادغام عملا قبلا اتفاق افتاده است. سؤالاتی که مردم اینجا فکر می کنند باید به آنها پاسخ داده شود، اکنون عمدتا بی ربط هستند: آیا کانادا باید به عنوان اولین عضو وابسته اتحادیه اروپا انتخاب شود؟ آیا اوکراین باید به صورت کامل انتخاب شود؟ ادغام عملکردی در حال حاضر در حال انجام است، و زمانی که هر یکپارچگی رویه ای از طریق رای گیری مورد نیاز باشد، چیزی بیش از یک جنبه فنی نخواهد بود. اعطای عناوین جدید به اوکراین یا کانادا به سادگی نامگذاری چیزی است که از قبل وجود داشته است.
ادغام دفاعی در حال حاضر نیز در حال انجام است.
استراتژی جدید دفاعی-صنعتی اتحادیه اروپا فقط یک معامله یک طرفه برای تامین تسلیحات برای اوکراین نیست. تولیدات دفاعی اوکراین در حال ادغام با اقتصاد اروپا است. علاوه بر این، اوکراین در حال حاضر در بازار انرژی اروپا، همکاری گمرکی آن و معماری وام 90 میلیارد یورویی اتحادیه اروپا قرار دارد. در همین حال، آنیتا آناند، وزیر امور خارجه کانادا ماه گذشته به جمهوری آمد تا درباره پیوستن به چارچوب های مالی دفاعی گسترده که اوکراین در حال حاضر بخشی از آن است، گفتگو کند.
اکنون به دسترسی به بازار اتحادیه اروپا نگاه کنید - چیزی که الحاق قبلا برای آن انجام می شد. کمیسیون اروپا اخیرا اعلام کرد که تلاش خواهد کرد تا قبل از رأی گیری به نامزدها اجازه دسترسی - البته مشروط و قابل برگشت - بدهد. به گفته مشاور ارشد اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون: «ادغام زودتر فرصتهایی را برای مشاغل اتحادیه باز میکند، زنجیرههای ارزش اروپایی را تقویت میکند و وابستگیهای استراتژیک را کاهش میدهد».
در حالی که کمیسیون اروپا تحریمها را بررسی میکند، آگینیش آلومینا لابیگری را افزایش میدهد
این مزایا معمولا در پایان فرآیند به دست میآیند. اما امروزه از قبل شروع به انتقال کرده اند که معنای "نه" را تغییر می دهد. در اروپای قدیم، نه گفتن به معنای جلوگیری از ادغام بود. در مدل جدید، پس از اینکه یکپارچگی قبلا اتفاق افتاده است، نه گفتن به این معنی است که تصمیم میگیرید چقدر از آن باز شود.
همه اینها فرض می کند که اصلا رأی گیری وجود خواهد داشت. اسناد کمیسیون نشان میدهد که فون در لاین بهزودی رأیگیری را برای حرکت از اتفاق آرا به رأیگیری اکثریت در مورد برخی موضوعات مربوط به الحاق ارائه میکند – زیرا وتو «میتواند تصمیمگیریهای به موقع را به تأخیر بیندازد یا از آن جلوگیری کند».
این کمیسیون همچنین پیشنهاد می کند که این اصل که هر کشور اتحادیه اروپا دارای یک کمیسیونر است، کنار گذاشته شود، که معتقد است در اتحادیه ای متشکل از 30 عضو یا بیشتر غیرقابل اجرا خواهد بود. آخرین باری که این موضوع در سال 2013 مطرح شد، جمهوری بدون تعجب یکی از سرسخت ترین مخالفان این حرکت بود.
مثل همیشه، مبادلات بین سرعت و دموکراسی متناسب در شرف مواجه شدن با یکدیگر است.
با این حال، و از قضا، کمیسیون به ایالت ها نیاز دارد که به اتفاق آرا برای لغو نیاز به رأی گیری رأی دهند. این بدان معناست که ما به همراه سایر کشورها باید با این امر موافقت کنیم. موضوعی که یا از طریق رفراندوم در جمهوری به رأی گذاشته میشود، یا به صورت کمتر دموکراتیک، تنها با تأیید هر دو مجلس Oireachtas تصویب میشود.
افزایش تعداد استخدامشدگان خارجی که به نیروهای دفاعی ملحق میشوند
بنابراین به جای بحث در مورد اینکه آیا اوکراین و کانادا در ظرفیت های پیشنهادی خود به اتحادیه اروپا خواهند پیوست، ما نیاز به گفتگو در جمهوری در مورد معنای عضویت در این اتحادیه جدید و بزرگتر داریم. دسترسی به بازار واحد به کشورهایی که تعهدات نسبتا کمی دارند، و انجام این کار با حق وتوی محدود، مطمئنا مزایای عضویت «کامل» را کاهش میدهد. نیازی به گفتن نیست که هیچکس نمیخواهد هزینههای سالانه یک زمین گلف را بپردازد، در حالی که افراد غیرعضو میتوانند در حین رفتن شما پرداخت کنند. پس این برای سیاست ایرلند چه معنایی دارد؟
خطرات برای این کشور زیاد است زیرا ما سعی می کنیم جایگاه خود را در این اروپای جدید کشف کنیم. این امر مستلزم بازسازی رابطه بین سیاستمدارانی است که قادر به انجام اصلاحات ضروری نیستند و مردمی که اعتمادشان تضمین نشده است و سیاست پوپولیستی دست راستی برای آنها جذاب تر به نظر می رسد. همه اینها در کانون توجه ریاست دولت اتحادیه اروپا اتفاق میافتد، در لحظهای که بروکسل بیشترین نیاز را به ما دارد تا اتحادیه اقتصادی و نظامی خود را گسترش دهیم - انگیزهای که در تضاد با تمایل در داخل کشور برای نظر افکار عمومی در تصمیماتی است که بر دولت تأثیر میگذارد.
اما خطر برای این جمهوری این نیست که ما در دوره آینده تصمیمات بدی بگیریم - این خطر این است که ما اصلا متوجه نمی شویم که تغییراتی برای تصمیم گیری وجود دارد.
متن اصلی (انگلیسی)
Europe is changing, but Ireland has yet to notice
Obvious hazard is not that we make bad decisions in this brave new era, but that we fail to realise there are changes to decide upon at all