اروپا پس از شکست میان دوره ای ترامپ، آمریکا را با "وحشت بسیار کمتر" می نگرد

در طول مبارزات انتخاباتی میان دوره ای در ایالات متحده، نه دموکرات ها و نه جمهوری خواهان در مورد مسائل مربوط به اروپا صحبت زیادی نکردند.

مدیریت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در جنگ اوکراین، رویکرد او به گرینلند و موضع تهاجمی او در قبال اتحادیه اروپا در دستور کار نبود.

با این حال، در حالی که پیروزی هفته گذشته حزب دموکرات می تواند کنگره ای را ایجاد کند که نسبت به اروپا دوستانه تر است، کارشناسان انتظار ندارند تغییرات عمده ای در سیاست خارجی ایالات متحده در برخی زمینه ها ایجاد شود.

اریک جونز، مدیر مرکز مطالعات پیشرفته رابرت شومان در مؤسسه دانشگاه اروپایی، گفت: «اروپایی‌ها نسبت به آمریکا در دو سال گذشته بسیار کمتر به وحشت نگاه می‌کنند، اما نباید در مورد اهمیت روابط فراآتلانتیک اغراق کنند.» خط روند در سراسر دولت‌ها در جهت ثابتی حرکت کرده است و این انتخابات میان‌دوره‌ای این روند را تغییر نمی‌دهد.»

برای چندین دهه، روابط ترانس آتلانتیک بر این فرض بنا شد که واشنگتن به یک اروپای آزاد، مرفه و امن نیاز دارد، در حالی که دولت های اروپایی به تضمین های امنیتی آمریکا متکی بودند.

اما این اجماع به تدریج از بین رفت و با ترامپ شروع نشد. با گذشت زمان، حمایت مردمی برای تعامل جهانی در هر دو سوی اقیانوس اطلس از دست رفت.

تحلیلگران می گویند که این الگو در زمان باراک اوباما آغاز شد، که دولت او تغییر جهت گیری استراتژیک به سمت آسیا را آغاز کرد، زیرا به دلیل تهدیدات منطقه ای برای امنیت ایالات متحده احساس می شد. این به یک منطقه نادر از توافق در سراسر شکاف سیاسی تبدیل شده است: جمهوری خواهان و دموکرات ها به طور یکسان از اروپایی ها حمایت می کنند که مسئولیت بیشتری برای امنیت خود دارند.

رئیس جمهور ایالات متحده با رویکرد آمریکای اول خود به این تغییر سرعت بخشیده است. او بارها ناتو را مورد انتقاد قرار داده، گرینلند را تهدید به تصرف کرده و احترام بیشتری نسبت به اوکراین نسبت به روسیه نشان داده است و تلاش های اروپا برای انزوا و تضعیف مسکو را تضعیف کرده است.

کنگره تحت کنترل دموکرات ها قدرت بیشتری بر هزینه های فدرال، قانون گذاری و نظارت کنگره برای به چالش کشیدن برخی از تصمیمات ترامپ خواهد داشت. اما رئیس جمهور اختیارات قابل توجهی در سیاست خارجی حفظ خواهد کرد.

فردریک اریکسون، اقتصاددان و مدیر مرکز اروپا برای اقتصاد سیاسی بین‌المللی، با اشاره به اینکه دموکرات‌ها فاقد اکثریت وتو هستند، گفت: «همه به نفع روابط ترانس آتلانتیک بهتر، قابل پیش‌بینی‌تر و بازتر برای در نظر گرفتن انتظارات اروپا از آمریکا صحبت می‌کنند. اما در مورد مسائلی مانند اوکراین، ایران و تعرفه‌ها هنوز فضای زیادی وجود دارد تا رئیس جمهور مانند سال‌های گذشته رفتار کند.

با جنگ ایران که قیمت جهانی انرژی را بالا برده است، هیچ راه آسانی برای خروج وجود ندارد.

ترامپ می‌تواند یا توافقی را امضا کند و اعلام پیروزی کند، و به طور بالقوه ایران را با اهرم فشار بر تنگه هرمز رها کند، یا اقدام نظامی را از سر بگیرد - چشم‌اندازی عمیقا نامطلوب در میان رای‌دهندگان آمریکایی. در هر دو سناریو، متحدان اروپایی با بحران هزینه زندگی مواجه می شوند که اعتراضات را در سراسر این قاره تحریک می کند.

برخی از دموکرات‌ها درباره استفاده از لایحه بودجه بعدی دولت برای جلوگیری از جریان‌های جنگ در ایران بحث کرده‌اند، پیشنهادی که مورد استقبال قانون‌گذاران ضدجنگ است.

در اوکراین، کنگره جدید تحت تسلط دموکرات‌ها ممکن است حمایت بیشتری از کیف داشته باشد، اما این حمایت ممکن است برای کشور جنگ‌زده تغییری در بازی ایجاد نکند. مقامات اوکراینی نگران فرصت دو ماهه قبل از آغاز به کار کنگره جدید در ژانویه هستند و نگرانند که ترامپ بتواند از این دوره برای ادامه مذاکرات بیشتر با پوتین استفاده کند.

با این حال، دموکرات ها احتمالا انرژی بیشتری را برای بهبود خدمات اجتماعی و شرایط اقتصادی در داخل سرمایه گذاری خواهند کرد.

برخی کارشناسان همچنین پیشنهاد می‌کنند که ترامپ که از نظر سیاسی ضعیف شده ممکن است اکنون برای نشان دادن قدرت، کسب پیروزی و ساختن میراث خود به خارج از کشور نگاه کند. بنابراین شکست انتخاباتی داخلی او می تواند به یک سیاست خارجی کمتر قابل پیش بینی و سازگارتر تبدیل شود.

هفته گذشته، رئیس جمهور ایالات متحده گفت که به زودی یک "توافق بزرگ و زیبا" در مورد اوکراین حاصل خواهد شد، توافقی که "ممکن است تمام اروپا را درگیر کند". این اظهارات قبل از مذاکرات سه جانبه بین مقامات اوکراینی، روسیه و ایالات متحده در ابوظبی بیان شد که تاکنون هیچ دستاوردی نداشته است.

چشم انداز یک توافق گسترده تر، سؤالاتی را در مورد اینکه دولت های اروپایی چقدر در مذاکراتی که بر امنیت آنها تأثیر می گذارد، خواهند داشت، ایجاد کرده است.

میشل والنسیس، رئیس مؤسسه امور بین‌الملل و دبیرکل سابق وزارت امور خارجه ایتالیا گفت: «پیش‌بینی تحرکات ترامپ دشوار است. برای اروپایی‌ها مهم است که در تماس‌های جاری با هدف پایان دادن به جنگ آغاز شده توسط روسیه علیه اوکراین مشارکت داشته باشند.

ما باید ببینیم که آیا دولت آمریکا اکنون این انتظار قوی اروپایی ها را برآورده خواهد کرد یا تصمیم می گیرد که آن را نادیده بگیرد و صرفا با روسیه مذاکره کند - سناریویی که به طور ناعادلانه موقعیت متحدان اروپایی را تضعیف می کند.

انتظار می رود پنتاگون ماه آینده بررسی نیروهای نظامی آمریکا در اروپا را تکمیل کند و به طور بالقوه راه را برای تصمیم گیری در مورد اندازه و توزیع ردپای خود هموار کند.

در مورد تعرفه ها نیز، شکاف سیاسی تغییر کرده است.

دموکرات ها به طور سنتی بیشتر از تولید و کارگران ایالات متحده حمایت می کنند، در حالی که جمهوری خواهان از نظر تاریخی ارتباط نزدیک تری با تجارت آزاد داشتند. دولت اول ترامپ این تمایز را محو کرد و دموکرات ها از آن زمان به سمت موضع حمایت گرایانه تر در تجارت حرکت کردند.

اما حتی اگر دادگاه‌های ایالات متحده برخی از تعرفه‌های ترامپ را لغو کنند، اروپا ممکن است تسهیلات فوری کمی ببیند. اریکسون گفت که توافق تجاری مورد مذاکره بین واشنگتن و بروکسل موضوع متفاوتی است، زیرا شامل تعهدات دو طرف به جای تعرفه های اعمال شده یکجانبه توسط ایالات متحده است.

او گفت: «برای برداشتن تعرفه‌ها باید دوباره مذاکره شود و دولت آمریکا در دو سال آینده چنین روندی را آغاز نخواهد کرد».

برای جونز، مسئله این نیست که آیا پیروزی دموکرات ها روابط با اروپا را بهبود می بخشد یا خیر، بلکه این است که اروپایی ها با زمانی که به آنها داده است چه خواهند کرد.

"این بهتر است، اما چقدر بهتر است؟ و اروپا باید با زمانی که این انتخابات آنها را خریده است، چه کند؟" او گفت. آیا آنها باید از آن برای ترمیم روابط ترانس آتلانتیک استفاده کنند؟ این زمان تلف می شود. آنها باید از این زمان برای آماده شدن برای زمانی استفاده کنند که ایالات متحده حتی کمتر به آن اهمیت دهد."