اروپا کریستال ناخت را به یاد می آورد، اما آیا رهبران آن یهودیان امروزی را شکست می دهند؟ - تجزیه و تحلیل

در 9 نوامبر، رهبران اروپایی از Kristallnacht برای محکوم کردن یهودستیزی و تایید مجدد ایده "دیگر هرگز" استفاده کردند. فریدریش مرز، صدراعظم آلمان بر مسئولیت تاریخی تاکید کرد، رئیس جمهور فرانک والتر اشتاین مایر حملات به یهودیان را تصدیق کرد، راب جتن نخست وزیر هلند از یهودیان نخست وزیر نروژ علیه یوناس خواست که در جنگ باقی بمانند. درگیری ها. اما آیا وعده های آنها منعکس کننده واقعیت یهودیان اروپایی است؟ جتن در طول سخنرانی خود در آمستردام گفت: "هولناک کریستال ناخت به عنوان یک طغیان یهودی ستیزانه از خشونت از نقطه نظر تاریخی منحصر به فرد نیست.

او سال 1938 را با 7 اکتبر مقایسه کرد و هشدار داد که "احساسات ضدیهودی بار دیگر با شکاف های اجتماعی در کشور ما احیا شده است." او گفت: "هیچ بهانه ای برای تهدید و خشونت علیه کنیسه ها، مدارس و رستوران های یهودی، یا علیه یهودیان هلندی که نمی خواهند هویت خود را پنهان کنند، وجود ندارد." تسلیم آن نشوید. این خانه شماست.

او افزود که یک مزوزا را روی در خانه خود گذاشته است «تا نشان دهم که من می خواهم نخست وزیر کشوری باشم که زندگی یهودی در آن قابل مشاهده است.» با این وجود، یهودی ستیزی همچنان گسترده است. پلیس 867 حادثه یهودی ستیزانه را در سال 2025 ثبت کرد که از 880 مورد در سال 2024 کمتر بود، که شامل بیش از 400 مورد هدف قرار دادن افراد یا مؤسسات یهودی بود. یهودیان هلندی علیرغم جمعیت کم، به طور نامتناسبی تحت تأثیر تبعیض قرار گرفتند، ادو وردونر، هماهنگ کننده یهودی ستیزی، خاطرنشان کرد که یهودیان 3 درصد از موارد خاص را کمتر از 60 درصد تشکیل می دهند. ثبت شده توسط دادستان. Jigal Markuszowe

r، رئیس جوامع یهودی در هلند، ماه گذشته به جروزالم پست گفت: «هلند اولین کشوری است که هر کاری را که برای پیچیده‌تر کردن زندگی یهودیان هلند در هلند، برای گردشگرانی که از اسرائیل می‌آیند، انجام می‌دهد. هلند تجارت کالاهای شهرک سازی در کرانه باختری از جمله کالاهای برای استفاده شخصی را ممنوع کرد.

جتن در 6 نوامبر از این اقدام دفاع کرد و سایر کشورها را تشویق کرد که از آن پیروی کنند و گفت که دولت او همچنین در حال ارزیابی مجدد توافقنامه اتحادیه اروپا و اسرائیل است. این اقدامات ذاتا یهودی ستیزانه نیستند، اما سوالاتی را در مورد آشتی دادن فشار بر اسرائیل با احساس تعلق شهروندان یهودی ایجاد می کنند. دانشگاه های هلندی همچنین همکاری با نهادهای اسرائیلی را محدود کرده اند. دانشگاه آمستردام مشارکت های جدید را رد کرد و از تمدید تبادلات خود با دانشگاه تل آویو خودداری کرد.

TU Delft، Leiden و Radboud اقدامات مشابهی انجام دادند. نخست وزیر در سخنرانی کریستالناخت خود اذعان کرد که شهروندان یهودی در کشورش ناامنی را تجربه می کنند. اما مشخص نیست که آیا دولت وی عواقب داخلی اقدامات خود و اقدامات نهادهایش را به اندازه کافی ارزیابی کرده است یا خیر. نخست وزیر نروژ نسبت به افزایش یهودی ستیزی و آزار و اذیت کودکان یهودی هشدار داد استور به طور مشابه هشدار داد که یهودی ستیزی در نروژ "در حال افزایش است"، با اشاره به آزار و اذیت کودکان ویترین یا اتاق نشیمن. اینترنت داشته باشید، نظر بدهید

او گفت که وقتی یهودیان تحت تأثیر قرار می گیرند، «همه تحت تأثیر قرار می گیرند.» او همچنین یادآور شد که «در سال 1938 اروپا هنوز در صلح زندگی می کرد. نروژ بی طرف بود، اما من کاملا مطمئن هستم که یهودیانی که در اینجا زندگی می کردند - آنها در زمان هایی نشانه هایی را می دیدند که دیگران آن را نمی دیدند.

از آنجا که قتل عام پیش از این اتفاق افتاده بود – و آنها در داستان های خود با آن زندگی کردند.» با این حال یهودیان نروژی به پست گفته اند که هشدارهای آنها به طور مداوم نادیده گرفته شده است. سال گذشته، علیرغم مخالفت های جامعه یهودی اسلو، Det Mosaiske Trossamfunn (DMT)، استور در یک رویداد ضد صهیونیستی توسط Kristallnacht Norwice Palestine و کمیته محلی Palestine شرکت کرد. شاخه صلح. هشدار او همچنین نیازمند بررسی دقیق سیاست‌های اسرائیلی دولتش است. نروژ در ژوئن 2026 ممنوعیت تجارت و خدمات مرتبط با شهرک‌سازی را پیشنهاد کرد.

مدیر صندوق دارایی مستقل آن در آگوست 2025 از سرمایه گذاری اسرائیل خبر داد، در حالی که نروژ در سال 2024 کشور فلسطین را به رسمیت شناخت. بسیاری از این تصمیمات با مخالفت نمایندگان جامعه یهودی مواجه شد. برنامه اقدام یهودی ستیزی نروژ به نظرسنجی اشاره می کند که در آن 30 درصد گفتند که جنگ غزه باعث شد این سیاست های ضدیتی نروژ باعث بدتر شدن نگرش های دولت نروژ نسبت به یهودیان شود.

با این حال، نشان می‌دهد که چگونه نگرش نسبت به اسرائیل می‌تواند به تعصب علیه یهودیان سرایت کند. دولت اذعان می‌کند که کودکان یهودی برای پاسخگویی به اقدامات اسرائیل تحت فشار هستند، خانواده‌ها تهدید می‌شوند و یهودیان نمادهای مذهبی را پنهان می‌کنند. پس چگونه نروژ اطمینان حاصل می‌کند که لفاظی‌ها و سیاست‌هایش باعث تقویت هویت مخالف اسرائیل با یهود نمی‌شود؟ یهودی ستیزی آلمان مورد متفاوتی را ارائه می دهد.

مرز با تحریم‌های گسترده علیه اسرائیل مخالفت کرده، از همکاری دانشگاهی دفاع کرده و بارها بر مسئولیت تاریخی آلمان تاکید کرده است. با این حال، یهودی‌ستیزی با وجود آموزش و حمایت‌های گسترده درباره هولوکاست همچنان بالاست. مرز در سخنرانی در کنیسه Ohel Jakob مونیخ اذعان کرد که نهادهای یهودی به پلیس امنیتی مسلح و نیروهای فوق‌العاده نیاز دارند. او اسرائیل را پناهگاه یهودیان تحت آزار و شکنجه توصیف کرد و اعلام کرد: «ما تزلزل ناپذیر در کنار اسرائیل ایستاده‌ایم».

مرز همچنین اعتراف کرد که زندگی آشکار یهودیان هنوز به طور کامل امکان پذیر نیست. آلمان در سال 2025 8725 حادثه یهودی ستیزانه ثبت کرد که تقریبا 24 مورد در روز است. آلمان برخی از صادرات تسلیحات را محدود کرده و از اقدامات شهرک سازی هدفمند حمایت کرده است، اما تحریم های عمومی علیه اسرائیل را رد کرده است. دانشگاه های آلمان در برابر تحریم ها مقاومت کرده اند.

در آوریل 2026، دانشگاه آزاد برلین مخالفت خود را با تحریم دانشگاه‌ها و محققان اسرائیلی مجددا تأیید کرد. این لزوما مانع از محرومیت دانشجویان یهودی و اسرائیلی نمی‌شود. آلمان 10 میلیون یورو دیگر را به مؤسسات یادبود در اوت 2026 اختصاص داد. امروز. محکوم کردن یهودی ستیزی برای محافظت از یهودیان اروپا کافی نیست. سخنرانی ها نشان دهنده به رسمیت شناختن یهودی ستیزی است، اما به رسمیت شناختن به تنهایی نمی تواند امنیت یهودیان را تضمین کند. مقاومت آلمان در برابر پسران فراگیر

otts با اقدامات محدود کننده ای که توسط هلند و نروژ دنبال می شود در تضاد است. این سیاست‌ها ذاتا یهودی‌ستیزانه نیستند، اما دولت‌ها باید بررسی کنند که آیا آنها سهوا دشمنی با یهودیان را تشدید می‌کنند یا خیر.