از آموزش گرفته تا اعتراضات مسکن، پرچم فلسطین در سراسر اروپا پخش می شود

پرچم فلسطین و روسری سنتی کفیه در تظاهرات اخیر در سراسر اروپا بر سر مسکن، تحصیل و هزینه های زندگی به طور منظم ظاهر شده است.

نمادهای فلسطینی در ایرلند شمالی نیز به نمایش گذاشته شد، جایی که یک بن بست چند دهه ای خطر شعله ور شدن مجدد نارضایتی های تاریخی را در پی داشت.

کنی پیر آگبوتون، از دانشگاه آزاد بروکسل برای سکوی فلسطین، می گوید استفاده از پرچم فلسطین در تظاهرات نشانه ای برای مبارزه با استعمار و ضد سرکوب است.

او به الجزیره گفت: «از تغییر آب و هوا تا زمین قابل زندگی، مسئله فلسطین به چهارراه هر دعوای ما تبدیل می‌شود، حداقل در اروپای غربی».

او گفت که درگیر شدن در یک مبارزه سیاسی یک انتخاب سیاسی است که آموزش را بر «اسلحه دادن به ارتش» ارج می نهد.

انجمن او با گروه های همفکر در سایر دانشگاه های بلژیک در تماس است و "ما معمولا به هر انجمن یک پرچم می دهیم" در تظاهرات سراسری.

در سراسر مرز، فرانسه شاهد تظاهرات سراسری است که به دلیل نقص در سیستم آموزشی آغاز شد.

دانش آموزان دبیرستانی، با حمایت دانشگاه ها و انجمن های معلمان، اتحادیه های کارگری و برخی از سیاستمداران، خواستار آموزش مقرون به صرفه تر، با کیفیت بالاتر، مدارس ارتقا یافته، کلاس های کوچکتر و معلمان بیشتر هستند. و برخی در حالی که پرچم فلسطین را حمل می‌کردند یا کفیه بر تن داشتند این کار را انجام داده‌اند.

آلیس کوهن مورزادک، سخنگوی اتحادیه دانشجویان فرانسه و یک معترض عادی، پرچم را نمادی از مبارزات روزانه در کرانه باختری اشغالی و غزه و نابرابری های جهانی می داند.

او گفت: «به عنوان جوانان، دانش‌آموزان دبیرستان یا دانشگاه، می‌دانیم که این تظاهرات فقط مربوط به وضعیت خود ما نیست، بلکه درباره یک سیستم جهانی است که حملات به حقوق ما را سازماندهی می‌کند. "این یک جنبش گسترده تر علیه نظام سرمایه داری و استعمار جهانی است."

برخی از سیاستمداران نیز از استفاده از نمادها حمایت می کنند.

نلسون ماندلا در سال 1990 کفیه را پوشید. در سال 2006، خوزه لوئیس رودریگز زاپاترو، نخست وزیر وقت اسپانیا از حزب کارگران سوسیالیست، برای مدت کوتاهی پس از اینکه یک جوان فلسطینی آن را به گردن او انداخت، برای مدت کوتاهی آن را پوشید.

"چه اشکالی دارد که یک شهروند با پرچم فلسطین به خیابان ها بیاید؟" ماریو فووره، نماینده ایتالیایی پارلمان اروپا از جنبش پنج ستاره که به گروه پارلمانی چپ تعلق دارد، گفت. او گفت: "آیا وقتی دولت اسرائیل به نسل کشی در غزه متهم می شود و به کشتار فلسطینیان در کرانه باختری ادامه می دهد، آیا واقعا باید از این خشمگین شویم؟ ما نباید اشتباه کنیم که همه چیز را نسبی کنیم."

از 7 اکتبر 2023، عملیات اسرائیل باعث کشته شدن ده ها هزار فلسطینی شده است که بر اساس برخی برآوردها نزدیک به 80000 فلسطینی کشته شده اند.

اما پیام‌های ضداستعماری دانشجویان یا سیاست واقعی برخی از سیاستمداران در هر کشوری با جنبش اعتراضی طنین‌انداز نمی‌شود.

فاتوس لوبونجا، فعال و نویسنده ای که 17 سال را در دوران حکومت کمونیستی آلبانی در زندان گذراند، گفت که او یکی از معدود افرادی است که در طول چهار ماه گذشته در کشور مسلمان نشین خود پرچم فلسطین را حمل کرده یا کفیه بر تن کرده است.

او گفت که در آلبانی برخی مبارزه فلسطین را در کنار مسائل مربوط به مسلمانان می بینند. و مسلمانان را با امپراتوری عثمانی یکی می دانند.

او گفت: "ما از دست عثمانی ها آزاد شدیم. عثمانی ها را اشغالگرانی می دانستند که ما مدت زیادی با آنها زندگی می کردیم. روایت این بود که ما به اروپا برمی گشتیم و به ریشه های خود باز می گشتیم."

او گفت: "مسلمان بودن برای آلبانیایی ها در دوران کمونیسم به این معنی است که شما باید آزاد می شدید، ما می خواستیم [یک] غربی و بخشی از ناتو باشیم. به همین دلیل است که آلبانیایی ها، حتی امروز، بسیار طرفدار آمریکا هستند و البته، طرفدار آمریکا بودن به این معنی است که باید طرفدار اسرائیل نیز باشید."

دیدن آرمان فلسطین و اهتزاز پرچم در تظاهرات اروپایی به مذاق همه خوش نیامده است، به خصوص که برخی از معترضان خشن نمادهای فلسطینی را نیز به اهتزاز درآورده اند.

نویسنده و محقق فلسطینی، وده ابوجامعه، در ماه اکتبر در مجله المجالا نوشت، ناراحتی ناشی از تماشای این رویداد را توصیف کرد.

در نتیجه از فلسطینی‌ها انتظار می‌رود که دزد را محکوم کنند و در عین حال از دانشجو یا دانشگاهی که پرچم خود را برافراشته تشکر می‌کنند. آنها می‌بینند که معنای اصلی پرچم در پشت سرگشته‌ای از اهداف و برنامه‌های رقیب ناپدید می‌شود. آنها آن را در مبارزات بر سر هویت، مهاجرت، مذهب و امنیت می‌بینند. در عین حال، در عین حال، پس‌زمینه‌های خود را در حال رشد می‌کنند. سیاسی کردن همبستگی.»

این پرچم از مرزها عبور کرده است، اما آن مرزها به روی فلسطینی ها بسته است. این پرچم وارد دانشگاه ها و مؤسسات شده است در حالی که مدارس در غزه ویران شده است و دسترسی کودکان فلسطینی به آموزش را سلب کرده است. این پرچم بر فراز تظاهرات در پاریس به اهتزاز در می آید، در حالی که فلسطینیان در کرانه باختری از آزادی حمل آن در اعتراض به کشتار، محاصره و حبس محروم هستند.»

برخی پیام‌های صریح برای دانشجویان معترض ارسال کردند.

ژانین دی جووانی، روزنامه نگار و رئیس پروژه حسابرسی که جنایات جنگی را مستند می کند، در 18 اکتبر در حال بازدید از کرانه باختری بود که در صفحه فیس بوک خود پستی درباره معترضان فرانسوی منتشر کرد.

او گفت که از آنجایی که در پاریس زندگی می کند و بیش از 30 سال در فلسطین کار کرده است، ریشه اعتراضات اروپا را درک می کند.

او نوشت: «اما من این را از کرانه باختری می نویسم، جایی که آنچه را که برای خانواده های فلسطینی در زمان برداشت زیتون اتفاق می افتد، مستند می کنم. "هر روز خشونت وجود دارد... بنابراین، به آرامی از شما می خواهم: لطفا مبارزه خود را به فلسطین ربط ندهید."

نه به این دلیل که مال شما مهم نیست، بلکه به این دلیل که آنها یکسان نیستند. فلسطینی‌ها برای چیزی اساسی‌تر می‌جنگند: حق زندگی آزاد و ایمن در سرزمین خود. وقتی این دو با هم ترکیب می‌شوند، آنچه اینجا اتفاق می‌افتد را محو می‌کند و به کسانی که قبلا هر دو را اشتباه می‌فهمند، بهانه‌ای آسان برای اخراجشان می‌کند، یا اینکه فقط خشونت را ببینند. اجازه دهید برای جنگیدن برای آینده شما ارزشش را داشته باشد. شرایط.”