از بنیانگذاران نازی تا دوستان نتانیاهو: متحدان راست افراطی جدید اسرائیل

فرید حافظ محقق ارشد در طرح پل - یک پروژه تحقیقاتی چند ساله درباره اسلام هراسی در دانشگاه جورج تاون در واشنگتن دی سی - و استادیار تدریس روابط بین الملل در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ، ویرجینیا است.

هنگامی که حزب آزادی اتریش (FPO) در سال 2000 وارد یک ائتلاف دولتی شد، اولین حزب راست افراطی در اتحادیه اروپا بود که این کار را انجام داد. رهبر بدنام آن، وکیل با استعداد لفاظی جورگ حیدر، از ورود به اسرائیل منع شد و از آن زمان تاکنون تحریم رسمی حزب برقرار شده است. دلیل منطقی آن تاریخچه FPO بود: به قول آنتون پلینکا، دانشمند علوم سیاسی، «این حزبی بود که توسط نازی‌های سابق برای نازی‌های سابق تأسیس شد». حیدر و سایر اعضای بلندپایه نیز در طول دوران کاری خود از زبان یهودستیزانه استفاده کردند.

در سال 2000، اسرائیل حتی سفیر خود را از وین به دلیل مشارکت این حزب در دولت فراخواند.

از آن زمان خیلی چیزها تغییر کرده است. در کنار بسیاری دیگر از احزاب راست افراطی در اروپا، FPO برای عادی سازی روابط خود با اسرائیل تلاش کرده است. از آنجایی که این جنبش‌های ملی‌گرا آرای بیشتری را به دست می‌آورند و وارد ائتلاف‌هایی از ایتالیا تا سوئد و از آلمان تا هلند می‌شوند، آنها سعی کرده‌اند خود را به عنوان متحدان قابل اعتماد اسرائیل معرفی کنند، هم برای کنار گذاشتن توشه‌های یهودستیزی خود و هم برای تثبیت خود به عنوان شرکای معتبر در صحنه بین‌المللی.

در سال 2010، هیئتی از کارگزاران جناح راست از اسرائیل و کرانه باختری برای ایجاد روابط با سیاستمداران اسرائیلی بازدید کردند. آنها مورد استقبال چهره‌های افراطی حاشیه‌ای قرار گرفتند، اما همچنان از دالان‌های قدرت بسته بودند. هنگامی که FPO دوباره وارد ائتلاف با محافظه‌کاران در سال‌های 2017-2018 شد، سیاستمداران اسرائیلی از جمله یهودا گلیک، قانون‌گذار و عضو سابق کنست، مایکل کلینر، از تماس منظم با حزب حمایت کردند، اما بسیاری از آنها عقب‌نشینی کردند. خط رسمی اسرائیل این بود که با کارمندان دولت وزارتخانه های تحت رهبری FPO کار کند و در عین حال تماس با خود وزرا را محدود کند.

امروزه FPO مسلما موفق ترین حزب اتریش است و در نظرسنجی ها پیشتاز است، اگرچه دیگر در دولت نیست. با این حال، پس از سخنرانی هربرت کیکل، رهبر FPO در اواسط سپتامبر در استراسبورگ در مورد «اسلام گرایی، یهودستیزی: تهدیدات آزادی اروپا»، اظهارات وی درباره اسرائیل و یهودی ستیزی موجی از گرما را از سوی بالاترین سطوح دولت اسرائیل برانگیخت.

در سال 2010، آندریاس مولزر، هم حزبی کیکل، یک سیاستمدار پوپولیست با سابقه جناح راست، هنوز از هرگونه بحث در مورد گذشته نازی اتریش و کشتار میلیون ها یهودی طفره می رفت. این بار، برای اولین بار، رهبر حزب گفت FPO باید با تاریخ خود مقابله کند. او همچنین «حق وجود» اسرائیل را تأیید کرد و تعریف مورد اعتراض اتحاد بین‌المللی یادبود هولوکاست از یهودی‌ستیزی را تأیید کرد.

او ارتباط تاریخی قوم یهود با «یهوده و سامره» (کرانه باختری) را به رسمیت شناخت، موضعی که عملا دولت فلسطین را انکار می‌کند و متعهد شد در صورت صدراعظم شدن، سفارت اتریش را از تل آویو به اورشلیم منتقل کند.

گیدئون سار، وزیر امور خارجه اسرائیل، اظهارات کیکل را یک "تحول مهم و مثبت" خواند و نشان داد که اسرائیل آماده است تا علیرغم گذشته خود با FPO گفتگوی اساسی را آغاز کند. حساب رسمی X سفارت اسرائیل بیانیه سار را به زبان آلمانی بازنشر کرد و این سخنرانی را "مهم" خواند، اگرچه جامعه یهودیان اتریش از تغییر FPO استقبال نکردند.

آمیچای چیکلی، وزیر امور دیاسپورا، گردهمایی استراسبورگ را یک "نقطه عطف تاریخی" توصیف کرد. حزب حاکم لیکود، که قبلا به عنوان عضو ناظر «میهن پرستان برای اروپا» به بلوک راست افراطی اروپایی پیوسته است، مستقیما در آن شرکت کرد. آریل بولشتاین، مدیر سیاسی لیکود، آریل کلنر، عضو کنست، و دو خاخام از کیکل و هارالد ویلیمسکی، عضو پارلمان اروپا تشکر کردند و FPO را "دوستان اسرائیل و مردم یهود" نامیدند.

چرا دولت اسرائیل موضع خود را تغییر می دهد؟ عوامل متعددی دخیل هستند.

اول، راست افراطی در سراسر اروپا در حال رشد است. AfD اخیرا در دو انتخابات ایالتی در شرق آلمان پیروز شد. احزاب دست راستی رهبری دولت های ایتالیا و تا همین اواخر هلند را بر عهده داشته اند و در اتریش، بریتانیا و سوئد در یا نزدیک به آن ها نظرسنجی می کنند. منطقی است که اسرائیل به نیروهایی نزدیک شود که ممکن است آینده اروپا را شکل دهند.

دوم، در 15 سال گذشته، جناح راست تندرو اروپایی خود را دوباره به عنوان ضد مسلمان معرفی کرده، از گذشته یهودی ستیز خود فاصله گرفته و خود را به عنوان مدافع اروپای "یهودی-مسیحی" دوباره اختراع کرده است. این به آن اجازه داد تا در برابر تهدید فرضی «اسلام» در کنار اسرائیل قرار گیرد.

سوم، عادی سازی فزاینده راست افراطی در داخل اسرائیل کمک کرده است. ویلیمسکی اخیرا در دفتر بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل در اورشلیم مورد استقبال قرار گرفت که بسیاری آن را نقطه عطفی تاریخی می دانستند. وضعیت ناظر لیکود در میهن پرستان برای اروپا نیز هزینه سیاسی را برای دیگر شرکای بالقوه در اروپا افزایش داده است.

چهارم، و احتمالا مهم‌ترین، همانطور که حرکت سار نشان می‌دهد، دیپلماسی به یک میدان نبرد حیاتی‌تر برای اسرائیل تبدیل شده تا نظامی، به ویژه پس از نسل‌کشی در غزه و انزوای فزاینده اسرائیل در صحنه جهانی. پیروزی بر صفوف رو به رشد رای دهندگان راست افراطی تنها می تواند به بهبود وجهه اسرائیل کمک کند.

آنچه باید دید این است که چگونه این امر به یک تغییر رسمی دیپلماتیک تبدیل خواهد شد. از سال گذشته، تحریم FPO همچنان در جریان بود، اما به نظر می رسد ارزیابی جدیدی در افق است. این یک پیروزی بزرگ برای راست افراطی خواهد بود، نه تنها در اتریش.

*نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده خط مشی تحریریه آنادولو نیست.