از ترک رنجرز تا لالیگا - اسکاتلند گام بعدی اوره است

رابی اوره قبل از انتقال به اسپانیا در بلژیک و سوئد بازی می کرد

رابی اوره، خونسرد و با اعتماد به نفس و 22 ساله، آخر هفته 90 دقیقه برای سویا مقابل بارسلونا بازی کرد، 90 دقیقه بازی توسط پائو کوبارسی، بهترین بازیکن مسابقه فینال جام جهانی، 90 دقیقه بازی با رودری، بازیکن برتر مسابقات، 90 دقیقه تنفس با همان هوای کمیاب لمینه یامال.

اوره بخشی از موج جدید مهاجم اسکاتلندی است، بدون بازی اما امیدوار است که اولین بازی خود را در روز شنبه خارج از خانه مقابل اسلوونی در لیگ ملت ها انجام دهد.

هیچ لیندون دایکز در تیم سباستین پوکوگنولی و جورج هرست وجود ندارد. چه آدامز، لارنس شنکلند و راس استوارت مصدوم هستند. این پنج نفر همگی در تابستان در جام جهانی آمریکا حضور داشتند.

اکنون، اوره و جیمز ویلسون از هارتز و کیرون بووی از ساسولو، هر کدام با دو بازی ملی، و اولی مک‌بورنی از هال هستند که آخرین بازی از 16 بازی بین‌المللی او پنج سال پیش بود.

طراوت جالبی در این وجود دارد و هیچ جا آن هیاهو آشکارتر از داستان اوره نیست، پسری که می خواست برای رنجرز بازی کند اما نتوانست به زور وارد بازی شود، مرد جوانی که در هفت بازی خود برای سویا از زمان انتقالش از آی کی سیریوس در سوئد، پیش از این در برابر 12 تیم قهرمان جام جهانی اسپانیا بازی کرده است.

کمی بیش از سه سال پیش، اوره رنجرز را در نوجوانی ترک کرد، آخرین حمله او با تیم بزرگسالان یک دقیقه مقابل سنت میرن در نوامبر 2022 و یک دقیقه دیگر مقابل هیبس در می 2023 بود.

او پسر پوستر در کمپین اتحادیه فوتبال اسکاتلند برای متقاعد کردن باشگاه ها برای دادن فرصت بیشتر به جوانان است. به اوره در گلاسکو این فرصت داده نشد و به اندرلخت رفت، سپس آی کی سیریوس و اکنون سویا، که 5.5 میلیون پوند برای او پرداخت کرد، به علاوه 2.5 میلیون پوند دیگر به عنوان الحاقیه.

او چند ماه گذشته را «مشغله» می‌نامد که دست کم گرفته شده است. او اکنون در سطح دیگری فعالیت می کند. سویا آن بازی بارسلونا را 3-1 باخت - او هنوز برای باشگاه جدیدش گل نزده است - اما این آموزشی است که او دریافت می کند و بخش مهمی از پیشرفت اوست.

او می گوید: «نیمه اول، ما خوب بودیم. "اما همانطور که بازی پیش می رود، آنها شما را خسته می کنند. رافینیا در حال حاضر. منظورم این است..."

لبخندی آگاهانه در آنجا وجود دارد، نشانه ای از نوع کلاسی که او اکنون شاهد آن است. او می افزاید: «من واقعا از آن لذت بردم. "اما در مقابل این بازیکنان، شما یک فرصت به آنها می دهید و بیشتر اوقات این یک گل است. برای من، این یک تجربه واقعا خوب بود. من فقط در نتیجه آن بهتر خواهم شد."

اوره یک پسر رنجرز است - پسری که فرار کرد. آیا رفتن سخت بود؟ او توضیح می دهد: "آره، همینطور بود." تنها چیزی که می دانستم رنجرز بود. از زمانی که احتمالا هشت ساله بودم، هر روز به آنجا می رفتم، اما این کاری بود که احساس می کردم باید انجام دهم.

احساس می کردم در آن زمان به اندازه کافی خوب نیستم که برای رنجرز بازی کنم، که برای بسیاری از جوانان 18 ساله طبیعی است. این چیزی نبود که روی اعتماد به نفس من تأثیر بگذارد. خیلی دوست داشتم بمانم اما خودم می دانستم که قرار نیست بازی کنم که پذیرفتم.

"در باشگاهی مانند رنجرز، بازی کردن برای هر جوان 18 ساله سخت است. من به تغییر منظره و شروعی تازه نیاز داشتم، جایی که بتوانم در سطحی بازی کنم که در آن زمان برای من به اندازه کافی خوب باشد. اندرلخت این را فراهم کرد."

بینکس خوش سفر مشتاق است که برای اسکاتلند نشان دهد

سفر "رنگارنگ" مک پیک از فراخوان بدون باشگاه به اسکاتلند در سه سال

بلژیک اولین قدم در راه او به تیم اسکاتلند بود، اما سوئد زمانی بود که همه چیز شروع شد. در فصل 2025-2026، او 11 گل در 30 بازی به ثمر رساند، که صرفا یک گرم کردن برای آنچه در آینده بود، بود.

اوره بین آوریل و جولای امسال 14 بازی برای آی کی سیریوس انجام داد و 15 گل از جمله چهار گل در یک بازی مقابل Mjallby به ثمر رساند.

او می‌گوید: «من در هر بازی به اندازه کافی گل می‌زدم، بنابراین این احتمالا شادترین بازیی بود که تا به حال بوده‌ام. هر هفته گل می زدم و در صدر لیگ قرار می گرفتیم. پیشرفت می کردم و علاقه به من بیشتر و بیشتر می شد.

"در سنین پایین بازی کردن خیلی مهم است. من هر هفته 90 دقیقه بازی می‌کردم و از سرمربی و باشگاه اعتماد می‌کردم. همچنین به من زمان داده شد. روزی که چهار گل را به ثمر رساندم، اولین هت تریک من بود. احساس می‌کردم هر بار که شوت می‌کنم قرار است گل باشد. قبلا چنین احساسی در فوتبال نداشتم. این خیلی خاص بود."

مسیر بازیکن یک موضوع داغ در فوتبال اسکاتلند است و اوره نمونه‌ای از اتفاقاتی است که وقتی به یک بچه فرصت مناسب داده می‌شود، اتفاق می‌افتد.

او می گوید: «همه با هم فرق دارند. "شما باید به بازیکنان صبر بدهید و به آنها زمان دهید تا پیشرفت کنند، اما راه برای انجام این کار، البته بازی در دقایق بازی در سطحی است که بتوانید در آن پیشرفت کنید. من نتوانستم آن سطح را در اسکاتلند پیدا کنم، بنابراین مجبور شدم جای دیگری را جستجو کنم و خوشحالم که این کار را انجام دادم."

سطحی که او در اسپانیا پیدا کرده است استراتوسفر است. هنوز هدفی وجود ندارد، اما مدرسه بسیار سختی است.

او در هفته های آینده لحظه های خود را زیر نظر پوکوگنولی خواهد داشت. چهار بازی متوالی - او اولین بازی خود و اولین شانس خود را برای درخشش در یک مرحله دیگر خواهد داشت. و او آن را به دست آورده است.