از جمله جشن های سیگد سفر به خانه، یادآوری هایمانوت کاسائو است - سرمقاله

هزاران اسرائیلی اتیوپیایی روز دوشنبه در تفرجگاه تایلت هاس اورشلیم به مناسبت سیگد، روز جشن و یادبود، گرد آمدند. خانواده‌ها با لباس سفید، به سمت شهر قدیمی رفتند، جایی که رهبران معنوی جامعه، کسیم، نماز را بر فراز اورشلیم برگزار کردند. اورشلیم برای قرن ها، یهودیان اتیوپی این تعطیلات را با روزه گرفتن، تجمع بر فراز تپه ها و دعا برای بازگشت خود به صهیون جشن می گرفتند.

امروزه فرزندان و نوه‌های آن‌ها می‌توانند در سراسر شهر که زمانی برای بسیاری از خانواده‌هایشان وجود داشت، تنها در کتاب مقدس، داستان‌ها و دعا نگاه کنند. سیگد، که 50 روز پس از یوم کیپور مشاهده شد، نشان‌دهنده تجدید عهد اتیوپیایی بین قوم یهود و خدا است. همچنین یکی از قابل توجه ترین فصل ها در تاریخ مدرن یهودی را جشن می گیرد: عزم یهودیان اتیوپی برای حفظ ایمان و هویت خود، و سفرهایی که در نهایت تعداد زیادی از آنها را به اسرائیل آورد. سیگد را باید به عنوان جشن ملی اسرائیلی مهم پذیرفت که تاریخ باید دارای اهمیت زیادی باشد.

مکان خوار در داستان ملی اسرائیل شجاعت کسانی که از مناطق خطرناک عبور کردند تا به کشور برسند، فداکاری خانواده هایی که در این راه از هم جدا شدند و سنت هایی که با خود داشتند باید برای هر دانش آموز اسرائیلی آشنا باشد. سیگد از سال 2008 به عنوان یک جشن ملی شناخته شده است، با این حال بسیاری از اسرائیلی ها هنوز عمدتا از طریق عکس ها و گزارش های تلویزیونی با آن مواجه می شوند.

مدارس می‌توانند بیشتر برای توضیح سنت‌های آن انجام دهند، در حالی که شهرداری‌ها و مؤسسات فرهنگی می‌توانند جشن‌ها را برای خانواده‌های فراتر از جامعه اتیوپی در دسترس قرار دهند. یادگیری در مورد یک سنت یهودی دیگر نیازی به هزینه خود ندارد. این بخشی از درک کشور مشترک ملت و تاریخ های بسیاری است که آن را شکل داده است. کسانی که در جشن ها شرکت کردند به گرمی در مورد خانواده، سنت و تمایل خود برای به اشتراک گذاشتن تعطیلات با دیگر اسرائیلی ها صحبت کردند. دعوتی است که ارزش پذیرش دارد.

میراث یهودیان اتیوپی به تاریخ گسترده‌تر قوم یهود تعلق دارد، و اسرائیل برای آن غنی‌تر است. با این حال، در میان نماز و لباس جشن، منظره آشنا دیگری بود - عکس هایمانوت کاسائو، دختر جوان اسرائیلی اتیوپیایی که در فوریه 2024 در سافد ناپدید شد. اتیوپی

پس از گذشت بیش از دو سال و نیم، خانواده او هنوز پاسخی به این سوال که از آن روز بر زندگی آنها حاکم شده است، ندارند: دخترشان کجاست؟ پوسترهای هایمانوت کاسائو در مراسم ایستاده اند، برچسب هایی با عکس او در مراسم روز دوشنبه، پوسترهایی که صورت دختر را نشان می دادند نزدیک در ورودی ایستاده بودند، در حالی که کودکان و نوجوانان برچسب هایی با عکس او می پوشیدند. خود کسیم پوستر بزرگی را از روی سکوی نماز در دست داشتند.

برای کسانی که گرد هم آمده بودند تا سفر جامعه را به خانه جشن بگیرند، یادآوری دردناکی بود از کودکی که به نزد خود بازنگشته است. والدین او بارها از مقامات ابراز نارضایتی کرده و گفته اند که برای یافتن او کار کمی انجام شده است. تحقیقات پلیس و نگرانی های خانواده مستحق توجه دقیق است و هرگونه ارزیابی از کار انجام شده باید بر اساس واقعیات باشد.

اما یک واقعیت قابل بحث نیست: کاسائو همچنان ناپدید است. والدین او سزاوار به‌روزرسانی‌های منظم و واضح در مورد تحقیقات، بررسی جدی هر گونه اطلاعات معتبر جدید و اطمینان از این هستند که همه راه‌های معقول دنبال می‌شوند. آنها همچنین سزاوار نگرانی افکار عمومی اسرائیل هستند. ناپدید شدن یک کودک نباید به داستانی تبدیل شود که عمدتا توسط جامعه ای که خانواده او به آن تعلق دارند دنبال می شود. این شاید مهم ترین پیامی بود که عکس هایمانوت در روز دوشنبه داشت. جامعه یهودیان اتیوپی نام او را آشکار نگه داشته است، حتی با اینکه توجه عمومی به جاهای دیگر کشیده شده است.

اسرائیلی‌های دیگر باید در کنار خانواده بایستند، به نگرانی‌های آن گوش دهند و اجازه ندهند سال‌های گذشته غیبت این کودک را عادی جلوه دهند. سیگد روزی است که از اشتیاق، ایمان و لذت بازگشت به خانه صحبت می‌کند. امسال، در کنار این جشن، اشتیاق خود یک خانواده ادامه دارد. اسرائیل باید میراث یهودیان اتیوپی را با افتخار جشن بگیرد و هیمانوت کاسائو را با همان تعهد به تعلق خاطر که به این تعطیلات معنی می دهد، به یاد آورد.