از جنگل ها تا شهرها: پشت برخورد خرس های روسیه چیست؟

حمله خرس تنها در این ماه در منطقه سیبری کراسنویارسک روسیه شش نفر را کشته است. در همسایگی خاکاسیا، خرس‌ها هفته گذشته از جهات مختلف به شهر آبازا نزدیک شدند که یک مقام ارشد منطقه‌ای آن را «عملا تحت محاصره» توصیف کرد.

دیمیتری بوچنیک معاون رئیس خاکاسیا چهارشنبه گذشته گفت که سه خرس در جریان عملیات دور کردن آنها از منطقه ای نزدیک پل شهر کشته شدند. به گزارش خبرگزاری دولتی تاس، حملات در سراسر سیبری و خاور دور روسیه در ماه های اخیر 17 کشته برجای گذاشته است.

روسیه بزرگترین جمعیت خرس قهوه ای جهان را در خود جای داده است و این حیوان از دیرباز یکی از شناخته شده ترین نمادهای آن بوده است. اما برای جوامعی که خرس‌ها را در نزدیکی خانه‌ها، جاده‌ها و مسیرهای توریستی گزارش می‌کنند، این حضور آشنا به یک نگرانی فوری تبدیل شده است.

در کراسنویارسک، بازرسان در حال بررسی هستند که آیا مقامات قبل از حملات مرگبار هشدارهای مکرر را نادیده گرفته اند یا خیر. در تومسک، مقامات سفرهای جنگلی و تجمعات گردشگران را حداقل تا اول نوامبر محدود کرده‌اند.

این برخوردها توجه را به این موضوع جلب کرده است که چه چیزی خرس ها را به مردم نزدیک می کند و چگونه می توان از حملات جلوگیری کرد.

یک متخصص حیات وحش به کمبود غذا قبل از زمستان اشاره می کند، در حالی که وزارت منابع طبیعی روسیه هشدار می دهد که زباله و تغذیه عمدی می تواند هشیاری طبیعی حیوانات را نسبت به انسان ها از بین ببرد.

این وزارتخانه همچنین خواستار احتیاط در قضاوت در مورد مقیاس این مشکل است: شمارش برخوردها دشوار است و ویدیوها اکنون بسیار فراتر از جوامعی که در آن اتفاق می‌افتند پخش می‌شوند.

میخائیل کرچمار، متخصص درگیری بین حیوانات بزرگ و انسان، به آنادولو گفت که فعالیت خرس‌ها در بخش‌های پرجمعیت سیبری از جمله کراسنویارسک جنوبی، تووا، خاکاسیا، ایرکوتسک و بوریاتیا مشاهده شده است.

او گفت: "همه این مناطق محصول بسیار ضعیفی از غذاهای چاق کننده اصلی خود - آجیل و بلوط - داشته اند. بدون آنها، خرس ها نمی توانند برای زمستان در لانه های خود مستقر شوند و به همین دلیل است که خرس ها به سمت سکونتگاه های انسانی حرکت می کنند."

کرچمار گفت که چنین اپیزودهایی در چرخه‌ها اتفاق می‌افتند و گزارش‌های قبلی شرایط مشابه را توصیف می‌کردند.

او گفت: "آخرین باری که شاهد بیشترین تعداد حمله خرس ها به مردم و بیشترین تعداد خرس هایی بودیم که به سکونتگاه های انسانی وارد شدند، در سال 2014 بود و هنوز از این رقم فراتر نرفته است. وضعیت کاملا مشابهی در سال 1962 وجود داشت. من گزارش های قدیمی را خواندم و می توانم ببینم که دقیقا همان اتفاق رخ می دهد."

وزارت منابع طبیعی گفت که سالانه بین 20 تا 30 حمله خرس به طور رسمی ثبت می شود و سال 2014 را به عنوان یک سال استثنایی معرفی می کند.

این گزارش به آنادولی گفت: «تنها سنبله غیرعادی در سال 2014 رخ داد که 166 مورد ثبت شد.

این وزارتخانه گفت که ثبت برخوردها سخت تر از حملات است. مردم ممکن است متوجه نشوند که یک خرس در شب نزدیک شده است، در حالی که کسانی که یکی را در بیابان مشاهده می کنند ممکن است بدون اطلاع مقامات به دوستان یا بستگان خود بگویند.

وی افزود: "ویدئوهای ضبط شده در چنین حوادثی اکنون به سرعت از طریق اینترنت و رسانه های اجتماعی پخش می شود و این تصور را ایجاد می کند که در همه جا اتفاق می افتد."

در حالی که کمبود خرس ها می تواند خرس ها را از جنگل بیرون کند، غذای اطراف شهرک ها می تواند دلیلی برای بازگشت خرس ها به آنها بدهد.

کرچمار گفت: «ما با شرایط غیربهداشتی در شهرک‌ها و دفن زباله‌ها و همچنین رفتار بسیار نامناسب مردم با خرس‌ها سر و کار داریم – سعی می‌کنند به آن‌ها غذا بدهند و سپس توسط خرس‌ها مورد حمله قرار می‌گیرند، زیرا آنها این تفاوت‌ها را درک نمی‌کنند.»

این وزارتخانه گفت که گسترش فعالیت های اقتصادی و گردشگری باعث می شود ضایعات غذایی به طور فزاینده ای برای خرس ها قابل دسترسی باشد. این به ویژه در مورد حیواناتی که "در اطراف زباله ها بزرگ شده اند" هشدار داد.

این خرس می‌گوید: "یک خرس توله‌های خود را برای تغذیه در نزدیکی مردم می‌آورد. به این ترتیب ترجیحات تغذیه ایجاد می‌شود و حیوان در نهایت دیگر انواع غذا را نمی‌خورد."

به گفته این وزارتخانه، روسیه در سال 2026 307900 خرس قهوه ای داشت که بیشترین جمعیت آن در سیبری و خاور دور متمرکز بود.

اما اندازه این جمعیت به طور مستقیم تعیین کننده خطر برای مردم نیست. اعداد بین مناطق به طور قابل توجهی متفاوت است و آشنایی حیوان با انسان یک عامل مهم است.

در این بیانیه آمده است: «خرس‌های خطرناک آن‌هایی هستند که از مردم نمی‌ترسند - به عنوان مثال، حیواناتی که در اطراف زباله‌دان‌ها بزرگ شده‌اند، از زباله‌های غذایی در نزدیکی پایگاه‌ها و شهرک‌های توریستی تغذیه می‌کنند یا عمدا توسط مردم تغذیه شده‌اند.

با این حال، کرچمار نسبت به نسبت دادن هر حمله به رفتار انسانی هشدار داد.

او گفت که خرس ها شکارچی هستند و حتی زمانی که مردم برای جذب آنها تلاش نکرده باشند، برخورد می تواند خطرناک باشد.

او تخمین می‌زند که سالانه بین 30 تا 80 نفر در حملات خرس‌ها کشته می‌شوند.

او گفت: «ممکن است رقم کوچکی به نظر برسد، اما در واقعیت رقم بسیار بسیار قابل توجهی است.

برای سوتلانا سیدیاکینا، این برخورد در طول تعطیلات نزدیک دریاچه لاما در فلات پوتورانا در شمال مرکزی روسیه رخ داد.

او و شوهرش برای چیدن توت به تندرا رفته بودند. او داشت میوه جمع می کرد در حالی که او در نزدیکی راه می رفت.

او به آنادولو گفت: "شوهرم خرس را دید. بوته هایی آنجا بود و ظاهرا ما مزاحمش شدیم. خرس روی پاهای عقب خود بلند شد و از پشت بوته ها بلند شد. وقتی شوهرم آن را دید بلافاصله فریاد زد: "سوتا، فرار کن!"

سیدیاکینا گفت که آنقدر ترسیده بود که به سختی توانست سرش را به سمت حیوان بچرخاند و آن را فقط از گوشه چشمش می دید.

او گفت: "و من فقط دویدم - با چنان سرعتی دویدم که هیچ کس از من انتظار نداشت. شوهرم بعدا گفت که من مانند یک ورزشکار حرفه ای از روی هر مانعی که در مسیرم بود به سادگی می پریدم."

او ابتدا نمی دانست کجا برود. فریاد شوهرش به دوستانی که در ساحل دریاچه منتظر بودند هشدار داد و آنها شروع به شلیک گلوله به هوا کردند. او از صدا برای یافتن یاتاقان های خود استفاده کرد.

در کراسنویارسک، سوال پیش روی بازرسان این است که آیا مقامات می توانستند از برخوردهای مرگبار جلوگیری کنند.

به گفته شعبه کمیته تحقیقاتی که کراسنویارسک و خاکاسیا را پوشش می دهد، ساکنان بیش از 120 گزارش از ورود خرس ها به مناطق پرجمعیت در بیش از 15 منطقه از جمله پایتخت منطقه ارائه کردند.

با وجود این هشدارها، بازرسان ادعا کردند، مقامات محلی نتوانستند اقداماتی را برای تنظیم جمعیت خرس ها یا جلوگیری از نزدیک شدن حیوانات به مناطق مسکونی انجام دهند.

تحقیقات جنایی به اتهام سهل انگاری در جریان است.

این کمیته گفت: "تحقیق شامل ارزیابی قانونی اقدامات انجام شده توسط مقامات مسئول برای پاسخگویی به حضور خرس ها در مناطق مسکونی خواهد بود."

وزارت منابع طبیعی گفت که مقامات منطقه ای مسئول جلوگیری از حملات و تنظیم جمعیت خرس ها هستند که تهدیدی برای مردم باشد.

شکار یکی از مکانیسم‌هایی است که برای کنترل اعداد مورد استفاده قرار می‌گیرد و مناطقی که سهمیه‌های سالانه را بر اساس برآورد جمعیت تعیین می‌کنند. مقامات همچنین می توانند رژیم های هشدار شدید و جریمه هایی را برای تغذیه حیوانات وحشی در نظر بگیرند.

این وزارتخانه گفت که در حال جمع آوری پیشنهادهایی از مناطق برای تغییرات بیشتر در قوانین است.

کرچمار از ساکنان بخش‌های آسیب‌دیده جنوب سیبری، جایی که او وضعیت را «اضطراری» توصیف کرد، خواست تا در صورت لزوم از تایگا دوری کنند.

او گفت: "هر رویارویی به حمله ختم نمی شود، اما هر رویارویی با یک خرس خطرناک است. تاکید می کنم هر کدام."

وی افزود: خرسی که گرسنه است، دو یا سه روز است که چیزی نخورده و هیچ چشم اندازی برای یافتن غذا در آینده نمی بیند، خطرناک است و نمی توان او را ترساند.

به گفته این وزارتخانه، با این حال، برای مقامات، ظاهر شدن خرس در نزدیکی یک شهرک به طور خودکار به این معنی نیست که باید از بین برود. پاسخ باید به رفتار آن، نزدیکی به مردم و اینکه آیا یک تهدید فوری وجود دارد بستگی دارد.

این حیوان می‌گوید: «این حیوان اگر پرخاشگری نشان ندهد، احتیاط طبیعی خود را نسبت به انسان حفظ کند و به همان «غذای آسان» که به خاطر مردم می‌خورد عادت نکرده باشد، می‌تواند ترسیده شود.

این تمایز، ضایعات غذا و تغذیه را در مرکز تلاش‌ها برای جلوگیری از برخوردهای بیشتر قرار می‌دهد.

برای افرادی که با خرس مواجه می شوند، توصیه های کرچمار بسته به شرایط، از کناره گیری بی سر و صدا تا تلاش برای ترساندن حیوان را شامل می شود.

در مناطقی که "هشدار خرس" وجود ندارد، او توصیه کرد که بی سر و صدا و دور از دید حیوان حرکت کنید، سپس قبل از ترک منطقه به آن زمان بدهید تا آنجا را ترک کند.

او گفت: "اگر خرسی به سمت شما می آید، سعی کنید با صدای خود او را بترسانید. البته اگر فرصتی پیش آمد، خرس ها ممکن است ما را بخورند، اما انسان غذای همیشگی آنها نیست."

او به همراه داشتن سوت هنگام پیاده روی یا چیدن قارچ و توت توصیه کرد و پیشنهاد کرد که صدای بوق بلند نیز می تواند به ترساندن خرس کمک کند.

او گفت: "آن را بگیرید و بفشارید. همچنین چیزی به نام بوق پنوماتیک وجود دارد که بسیار مفید است زیرا صداهای بسیار خشن و ناخوشایندی تولید می کند. همچنین می توانید برخی از موسیقی های به خصوص بلند و افتضاح مدرن را بر روی تلفن هوشمند خود دانلود کنید و آن را برای خرس پخش کنید."

او همچنین پیشنهاد کرد که یک ژاکت را بالای سر خود نگه دارید تا بزرگتر به نظر برسد، و گفت که بینایی ضعیف خرس ها می تواند تغییر ناگهانی را به اندازه کافی گیج کننده کند تا آنها را از خود دور کند.

او گفت: «اگر خرس قبلا شارژ کرده و مستقیما حمله می‌کند، اگر وقت دارید، روی زمین بیفتید، پاهای خود را به سمت شکم خود بکشید، سر خود را با دستان خود بپوشانید، پشت خود را در معرض آن قرار دهید و دعا کنید.