از میانه میدان تا قلب حمله؛ درخشش آرش در آسمان نقش جهان

به گزارش فوتبال ۳۶۰، سپاهان در هفته دوازدهم لیگ برتر، یک پیروزی پرگل دیگر به دست آورد تا از لغزش و غفلت پرسپولیس نهایت استفاده را ببرد و با رسیدن به امتیاز ۲۶، در صدر جدول قرار بگیرد. شاگردان محرم نویدکیا در ورزشگاه نقش جهان با 4 گل از سد ملوان گذشتند و بار دیگر نشان دادند که در هفته‌های اخیر به یکی از آماده‌ترین تیم‌های لیگ تبدیل شده‌اند. در این میان، آرش رضاوند بدون تردید یکی از چهره‌های اصلی این پیروزی بود.

رضاوند در همان نیمه نخست نشان داد که برای این مسابقه برنامه‌های ویژه‌ای دارد. در صحنه منتهی به گل اول سپاهان، او با نفوذ به محوطه جریمه ملوان، موفق شد یک ضربه پنالتی هوشمندانه برای تیمش بگیرد. پس از بازبینی صحنه توسط کمک‌داور ویدئویی، مشخص شد که رضاوند زودتر از ضرغام سعداوی به توپ رسیده و داور در نشان دادن نقطه پنالتی تردید نکرد.

نمایش رضاوند در این مسابقه به همین صحنه محدود نماند. او در دقیقه ۴۲ با یک فرار هوشمندانه به پشت خط دفاعی ملوان، از پاس بلند و دقیق امید نورافکن نهایت استفاده را برد. کنترل مناسب توپ در موقعیت تک‌به‌تک و ضربه بغل پای حساب‌شده با پای چپ، دومین گل سپاهان را رقم زد تا هافبک طلایی‌پوشان در فاصله کمتر از یک نیمه، هم در گرفتن پنالتی و هم در گلزنی نقش داشته باشد. نمایشی که ارزش‌های تهاجمی او را به‌خوبی به تصویر کشید.

نکته مهم درباره رضاوند، تغییر جایگاه او در ساختار تاکتیکی سپاهان و استفاده بیشتر از توانایی‌های هجومی‌اش است. این بازیکن در فصل گذشته، به دلیل حضور بازیکنی مانند ریکاردو آلوز در ترکیب سپاهان، بیشتر در نقش‌های هافبک دفاعی و در پست‌های شماره ۶ و ۸ به میدان می‌رفت. وظایفی که طبیعتاً بخش زیادی از انرژی او را صرف مشارکت در گردش توپ، حفظ تعادل خط میانی و انجام مسئولیت‌های دفاعی می‌کرد. اما در فصل جاری شرایط متفاوت شده است. آرش رضاوند با حضور در پست شماره ۱۰، آزادی عمل بیشتری برای نزدیک شدن به محوطه جریمه حریفان دارد و می‌تواند از قدرت حرکت بدون توپ، هوش فضایی و توانایی‌اش در پیدا کردن فضاهای خالی استفاده کند.

آمار رضاوند در فصل جاری هم نشان می‌دهد که این تغییر جایگاه تا چه اندازه به سود او تمام شده است. او پیش از مسابقه با ملوان، در ۱۱ بازی لیگ 3 پاس گل به‌ثبت رسانده بود و با گلزنی در نقش جهان، سرانجام اولین گل فصلش را هم به ثمر رساند. به این ترتیب، 4 مشارکت مستقیم در گل‌های سپاهان در کارنامه او ثبت شده است؛ آماری که برای بازیکنی با خصوصیات یک هافبک میانی، قابل توجه به نظر می‌رسد. البته ارزش عملکرد او صرفاً در اعداد خلاصه نمی‌شود. رضاوند حالا بیشتر از گذشته در جریان حملات قرار می‌گیرد، در فضاهای بین خطوط صاحب توپ می‌شود و با اضافه شدن به محوطه جریمه، به یک تهدید جدی برای مدافعان حریف تبدیل شده است.

در واقع، سپاهان از حضور رضاوند در این منطقه زمین بهره بیشتری می‌برد. او پیش‌تر بیشتر مسئولیت اتصال خط دفاع و حمله را برعهده داشت، اما حالا می‌تواند در یک‌سوم هجومی زمین تصمیم‌گیرنده باشد. گل مقابل ملوان نمونه روشنی از همین ویژگی بود؛ فراری به‌موقع، تشخیص فضای خالی پشت مدافعان و تمام‌کنندگی دقیق. این همان بخشی از توانایی‌های رضاوند است که شاید در پست‌های عقب‌تر فرصت کمتری برای نمایش آن پیدا می‌کرد.

البته نباید فراموش کرد که رضاوند همچنان در انجام وظایف میانی و حفظ تعادل تیم هم نقش دارد. او بازیکنی نیست که صرفاً در انتظار دریافت توپ در نزدیکی محوطه جریمه بماند و در جریان گردش توپ نیز مشارکت می‌کند. با این تفاوت که حالا آزادی عمل بیشتری برای اضافه شدن به حملات دارد و می‌تواند از موقعیت‌هایی که پیش‌تر کمتر نصیبش می‌شد، استفاده کند.

سپاهان در هفته‌های اخیر با فوتبال هجومی و کسب پیروزی‌های پرگل، خود را به صدر جدول رسانده و برای ادامه این روند به بازیکنانی نیاز دارد که بتوانند از مناطق مختلف زمین در گلزنی مشارکت کنند. رضاوند با نمایش مقابل ملوان نشان داد که می‌تواند یکی از همین مهره‌ها باشد. او نه‌تنها در این مسابقه طلسم گلزنی‌اش را شکست، بلکه با گرفتن پنالتی و ثبت یک گل زیبا، سهمی تعیین‌کننده در یک پیروزی مهم داشت. شاید تغییر نقش او یکی از اتفاقات مثبت سپاهان در این فصل باشد؛ تغییری که هم به سود رضاوند تمام شده و هم دست محرم نویدکیا را برای استفاده از ظرفیت‌های هجومی خط میانی بازتر کرده است.