از نزدیک به فراموشی تا اروپا - برایتون 125 سالگی را جشن می گیرد

بازیکنان برایتون هزینه بلیت، تی شرت و روسری برای هوادارانی که در اوت با ترومسو به پلی آف لیگ کنفرانس یوفا رفته بودند پرداخت کردند.

این روز پنجشنبه، 9 نوامبر 2023 است. روبرتو دی زربی، سرمربی برایتون، بازیکنانش را قبل از بازی با آژاکس در لیگ اروپا در آمستردام آرنا سخنرانی می کند.

بازیکن ایتالیایی گفت: امشب 3000 هوادار برایتون در این ورزشگاه حضور دارند. "اما بیش از دو برابر این تعداد در شهر وجود دارد که به آنجا سفر کرده اند. این را به خاطر داشته باشید که وقتی به آن زمین می روید."

آن روز یکی از مقامات بلندپایه برایتون در رختکن حضور داشت. یک هوادار قبل از هر چیز، اما کسی که تقریبا سه دهه برای باشگاه کار کرده است.

او گفت: «موهای پشت گردنم را بلند کرد.

برای برخی از باشگاه ها، رویارویی با آژاکس امری عادی است. نه برایتون

این مقام می گوید: «حقوقی فوتبال اروپا. از جایی که آمده ایم، برای بودن در آن محیط.

برایتون 2-0 پیروز شد. این نقطه اوج اولین رقابت اروپایی در تاریخ باشگاه بود.

از پل سامرا برای تنها لحظه به یاد ماندنی او به عنوان یک هوادار برایتون بپرسید و پاسخ بسیار متفاوتی برمی گردد، که به این موضوع مربوط می شود که چرا آنها در جشن تولد 125 سالگی خود در حوالی دیدار با آرسنال، مرغ دریایی ها تقریبا در بین باشگاه های انگلیسی منحصر به فرد هستند.

اوت 2007. او توضیح داد: «پس از سال‌ها مبارزات انتخاباتی، روزها و شب‌هایی که برای تغییر رژیم و سپس برای ورزشگاه جنگیدم، لحظه‌ای که شنیدم واقعا مجوز برنامه‌ریزی گرفته‌ایم، مخالفان ما تصمیم گرفته‌اند به تلاش‌های بی‌ثمر خود برای توقف ورزشگاه ادامه ندهند».

این دو داستان واقعیت قبل و بعد از برایتون و هوو آلبیون را برجسته می کند.

دو هوادار برایتون در بازی نهایی در گلدستون گراوند در آوریل 1997

هواداران برایتون پس از بازی نهایی در گلدستون گراوند در آوریل 1997 وارد زمین شدند

برایتون از سال 1999 به مدت 12 سال در ورزشگاه ویدین بازی کرد

برایتون که در سال 1901 تشکیل شد، تقریبا دو دهه قبل از انتخاب شدن به لیگ فوتبال، یک باشگاه لیگ جنوبی بود. آنها تنها هفت فصل در دیویژن دو را تجربه کرده بودند که برای اولین بار در سال 1979 به بالاترین سطح صعود کردند.

سال‌ها، آن‌ها در خارج از ساسکس عمدتا به خاطر «و اسمیت باید گل بزند...» شناخته می‌شدند - تفسیر رادیویی بی‌بی‌سی، که توسط پیتر جونز فقید، در نقطه حساسی در فینال جام حذفی 1983، در اواخر وقت اضافه ارائه شد. این لحظه ای بود که گوردون اسمیت که در دروازه بود و فرصتی برای کسب اولین جام مهم برایتون داشت، ضربه خود را توسط گری بیلی دروازه بان منچستریونایتد دفع کرد. یونایتد در بازی تکراری پیروز شد.

اما در سال 1995، رئیس بیل آرچر، گلدستون گراوند برایتون را که از سال 1902 خانه آنها بود، به دلیل افزایش بدهی‌هایی که هیچ راه آشکاری برای پرداخت آن وجود نداشت، فروخت. با هواداران مشورت نشد و هیچ استادیوم جایگزینی در محل نصب نشد.

برایتون تا سال 1997 ترک نکرد، اگرچه آخرین فصل حضور آنها در گلدستون تنها توسط شرکت مالکیت ورزشگاه تایید شد، پس از آخرین بازی کمپین 1995-1996، که باید رها می شد زیرا هزاران هوادار خشمگین برای تظاهرات علیه مالکیت به زمین ریختند. هر دو تیرهای عرضی در میان هیاهو شکسته شدند.

پس از دو فصل بازی در 70 مایلی دورتر در گیلینگهام، و با ایده یک استادیوم جدید در منطقه تودز هول ولی برایتون بدون شروع، باشگاه در سال 1999 به شهر بازگشت و بازی را در استادیوم ویدین آغاز کرد، که معروف‌ترین آن به دلیل اینکه پیست خانگی دو و میدانی استیو اوت دارنده مدال طلای مسافت میانی المپیک است.

این ما را به صحبت های تیمی پیش از بازی دزربی در آژاکس بازمی گرداند.

برایتون در آن شب بیش از 7000 طرفدار در آمستردام داشت. وقتی آنها به داخل ویدین نقل مکان کردند، ظرفیت آن تنها 6000 نفر بود. برایتون مدرن واقعا یک باشگاه کاملا متفاوت با باشگاهی است که قبلا وجود داشت.

سامره گفت: "بعد از فینال جام حذفی 1983، بازیکنان فروخته شدند، سرمایه گذاری نشد، گلدستون در حال زوال بود و جمعیت در حال فرو رفتن بود." هیچ ارتباطی بین هیئت مدیره و هواداران وجود نداشت، مدیران آمدند و رفتند.

چهره های قابل توجهی در داستان برایتون وجود دارد.

دیوید دیویس، مدیر اجرایی سابق اتحادیه فوتبال درگیر شد، جان پرسکات، معاون نخست وزیر، درخواست برنامه ریزی رد شده برای ورزشگاه فعلی برایتون در فالمر را رد کرد. رئیس سابق، دیک نایت، باشگاهی را تثبیت کرد که در سال 1997 در عرض 27 دقیقه از لیگ فوتبال سقوط کرد.

بدون آن سه نفر، و بسیاری دیگر، کاملا ممکن است برایتون وجود نداشته باشد.

طرفداران برایتون در آمستردام آرنا در نوامبر 2023

سرمایه‌گذاری تونی بلوم، رئیس برایتون، باعث شد این باشگاه به لیگ برتر هدایت شود

آنها ماه گذشته دومین رقابت اروپایی خود را در شهر ترومسو نروژ آغاز کردند، زیرا می دانستند که لیگ کنفرانس شانس اولین جام دست نیافتنی را ارائه می دهد.

آنها در یک استادیوم باشکوه، یک سفر کوتاه با قطار از مرکز شهر، با مناطق شرکتی جدید، و، به طور کلی، فضای خانوادگی فراگیر بازی می کنند. مدل جذب آنها، خرید بازیکنان و فروش آنها برای سود کلان، مورد حسادت است. برایتون جدید برای پنجمین بار در شش دیدار منچستریونایتد را در اولدترافورد شکست داد. با گذشت 4 بازی از دهمین دوره متوالی خود در لیگ برتر، آنها در رده پنجم قرار دارند.

برایتون معاصر عمدتا به دلیل چشم انداز و سرمایه گذاری تونی بلوم وجود دارد.

بلوم که در برایتون متولد شد، یک طرفدار مادام العمر است. ارتباط او با باشگاه از طریق پدربزرگش هری، نایب رئیس سابق، و عموی ری، یک مدیر است.

بلوم، 56 ساله، یک کارآفرین است. او عمدتا از طریق استفاده از داده ها درآمد خود را در امور مالی و قمار به دست آورد. او در سال 2009 رئیس شد و طراح اصلی صعود از لیگ یک و رفتن به ورزشگاه امریکن اکسپرس بود. فصل گذشته، میانگین حضور برایتون بیش از 31000 نفر بود.

در تاریخ 125 ساله خود، برایتون هرگز آنقدر خوب نبوده است.

مایک کیو، مدیر ورزشی به بی‌بی‌سی اسپورت گفت: «هرکسی که امروز در مقایسه با 15 سال پیش وارد برایتون می‌شود، فکر نمی‌کند این همان باشگاه فوتبال است.

باشگاه در سفری باورنکردنی بوده است. ما اعضای کادرفنی و هواداران زیادی داریم که این سفر را انجام داده‌اند. برای ما که 15 سال پیش اینجا نبودیم، مسئولیت ما این است که اطمینان حاصل کنیم که آنچه در راه است - و من فکر می‌کنم چیزهای زیادی وجود دارد - بهتر از آنچه در گذشته اخیر یا دور افتاده اتفاق افتاده است."

در مورد خود بلوم، او تولد 125 سالگی برایتون را در برنامه بازی آرسنال منعکس کرده است.

او گفت: «از سال 1901، این باشگاه فوتبال بخشی از بافت شهر ما و بخش وسیع‌تر ساسکس بوده است.

"این نسل‌ها خانواده‌ها و جوامع را به هم متصل کرده است. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها فرزندان و نوه‌های خود را به مسابقه آورده‌اند. دوستی‌های مادام‌العمر در تراس‌ها، جایگاه‌ها و سفرهای خارج از خانه شکل گرفته است.

«برایتون اند هوو آلبیون در زمان‌های خوب و بد، خاطره‌انگیزترین لحظات زندگی‌مان را برای بسیاری از ما فراهم کرده است.

"این باشگاه در خون من است. برخی از اولین و گرامی ترین خاطرات من در مناظر و صداهای گلدستون پیچیده شده است.

"زمانی که من این امتیاز را داشتم که مالک و رئیس شوم، مثل این بود که چیزی گرانبها به من سپرده شد تا از آن محافظت کنم و به توسعه آینده کمک کنم.

"بسیاری از شما با خواندن این کلمات آن سال های سخت را به یاد خواهید آورد. از دست دادن گلدستون. سفرهای طولانی به گیلینگهام. چالش های دوران ویدین.

"آنچه باعث شد این باشگاه فوتبال از آن عبور کند، عزم هوادارانش بود. مجموعه های سطلی. اعتراض ها. امتناع از پذیرش آلبیون باید ناپدید شود. این سالگرد به همان اندازه متعلق به آن هواداران است. به سادگی، بدون آنها، ما امروز اینجا نبودیم."

چه آنها آرسنال را شکست دهند و چه نه، برایتون ایستاده است، برای کسانی که می جنگیدند تا چیزی را حفظ کنند که احساس می کردند خاص است، و مردی که چشم انداز - و مالی - برای ساختن چیزی بهتر داشت.

مطالب قبل از مسابقه، بعد از مسابقه و موضوعی آلبیون

درباره برایتون بپرسید - چه چیزی می خواهید بدانید؟