از نظر اقتصادی احتمالا بسته شدن منطقی خواهد بود: مشاغل Clifden برای زمستان بی حاصل آماده می شوند
بعد از خورشید، قسمت 1: از آنجایی که گردشگران تابستانی ازدحام می کنند، سپس ناپدید می شوند، تنها چیزی که باعث باز نگه داشتن برخی از مشاغل در شهر کو گالوی می شود وفاداری به کارکنان است.
اواسط بعد از ظهر، اواسط هفته، اواسط اکتبر است و Clifden، Co Galway، ساکت است.
یک نقاشی دیواری موقت با عنوان خوش آمدید، توسط هنرمند برنده جایزه جیمز کیروان، که برای جشنواره هنرهای کلیفدن سفارش داده شده است، هنوز در تاون هال در جاده آسمان قابل مشاهده است.
آن نقاشی دیواری و بند های رنگارنگ که در باد پاییزی که در میدان بازار می وزد، تنها یادآوری بصری جشنواره است که طی 10 روز در دو آخر هفته پایانی سپتامبر هزاران گردشگر را به شهر جذب کرد.
از آن زمان، پایتخت کانمارا، مانند شهرهای توریستی فصلی در سراسر ایرلند، به سمت خواب زمستانی می رود.
یک تابلوی بزرگ "Dúnta/Closed" در پنجره مرکز اطلاعات گردشگری Clifden در جاده گالوی آویزان است. تا ژوئن 2027 بازگشایی نخواهد شد.
تعدادی از رستوران های غذاهای دریایی نیز برای این فصل تعطیل شده اند.
لیزا کینگ، مدیر فروشگاه کاغذ و هدایای کینگ، میگوید: «وقتی هفته هنر در کلیفدن به پایان میرسد، بسیار ساکت و سریع میشود. در شنبه شب هفته هنر صدای انفجار بزرگی به راه میافتد و تا دوشنبه شهر تازه مرده است».
خانواده ای متشکل از شش فرانسوی زبان که در جستجوی شیرینی هستند، تقریبا با اثبات اشتباه او، وارد مغازه متعلق به مادرش جوآن می شوند.
کینگ میگوید: «تعجبآور است،» و افزود «امروز چند [گردشگر] در اطراف وجود دارند» اما «دیروز مرده بود. دردناک بود». در خارج از خیابان اصلی، تعداد بازدیدکنندگان – یا «غریبهها» که محلیهای کلیفدن با محبت آنها را میخوانند – که در تابستان در خیابانها جمع میشوند، از ساکنینی که مشغول کسب و کار خود هستند، بیشتر است.
در خیابان بریج، یک زوج مسن آلمانی زبان مشکلی برای یافتن پارکینگ برای ماشین برقی خود ندارند.
آنها با کنجکاوی به دو مرد تنومند و ریشدار Connemara در آن سوی جاده نگاه میکنند که پرچم قرمز و سفیدی را روی تیر برق نصب میکنند، قبل از حضور باشگاه محلی GAA در یک فینال کوچک شهرستانی - نشانهای سالم از وجود تعداد کافی جوان در اطراف برای حفظ یک تیم فوتبال گالیک در سطح بالا.
دورتر، در خیابان مارکت، صدای یک مشتری آمریکایی یا احتمالا کانادایی در داخل Love Vintage، یک فروشگاه لباس عجیب و غریب که توسط دو مادر و دختر، مالک کارول آن جویس و مدیر اما اوسالیوان اداره می شود، شنیده می شود.
جویس که دارای انرژی مثبت است، میگوید: «همه ما بعد از تابستان کاملا خسته شدهایم. تقریبا شش هفته است که در ماههای جولای و آگوست دیوانهکننده است.
اوسالیوان با تحلیل کینگ موافق است که فستیوال هنری «آخرین هور» را برای بسیاری از مشاغل کلیفدن تا دسامبر رقم می زند، اما مادرش می گوید که «مطمئن نیست که فصل دیگر به پایان برسد». آنها هنگام بازگشت مدارس در اوایل سال جدید، مغازه لباس و جواهرات خود را می بندند، اما به گفته جویس، "حتی در ژانویه، به خصوص در آخر هفته ها می توانید باز کنید".
آنها حداقل شش هفته تا روز سنت ولنتاین تعطیل میشدند، اما تعطیلات بانکی جدید در اوایل فوریه برای جشن سنت بریجید به این معنی است که فصل خارج از آنها کوتاه شده است.
کینگ با خنده میگوید: «بریجت خونین! منظورم این است که من بریجت را دوست دارم، اما او را ول کن، او کیبوش را در تعطیلات گذاشته است».
کینگ بومی کلیفدن است. مادرش اهل اینیشبوفین بود. پدرش، اهل کلیفدن، یک خواربارفروشی و سوپرمارکت محلی اداره می کرد.
"حمایت از مغازه های کوچکتر بسیار مهم است": روستاهای ساحل غربی در کریسمس روی مردم محلی وفادار حساب می کنند
او 17 سال پیش پس از «خسته شدن» از مشقتهای کار در «مد بالا، سفارشدهی پیشرو» در فرانسه و کپنهاگ، Love Vintage را افتتاح کرد. این سیزدهمین مغازه او است و منشأ آن در خوش شانسی است.
او با اشاره به حضور در برنامه تلویزیونی قبلی لاتاری ملی، سریال Winning Streak، به لطف یک کارت خراش، میگوید: «من 35000 یورو در Spin the Wheel برنده شدم.
او برنده ها را در Love Vintage سرمایه گذاری کرد، که به عنوان یک پاپ آپ در نمایش Connemara Pony در آگوست 2009 شروع شد.
اوسالیوان میگوید آمریکاییها خرجکنندههای بزرگی هستند.
جویس میگوید که بازدیدکنندگان ایرلندی تجارت را تکرار میکنند.
او احساس می کند که بازدیدکنندگان از غرب کونمارا "قدردانی از حیات وحش دارند، روشی آرام تر و معتبرتر". او میگوید که این امر افراد مشهوری مانند بازیگر Peter O'Toole، Sting، U2 و Bill Whelan از Riverdance را به این منطقه جذب کرد.
فروشگاههای بسیار غیرمعمولی در کلیفدن وجود دارد، مانند مغازههای من، که غیرعادی خرید میکنند و مانند شهرها یا تولید انبوه نیستند.
او می افزاید: «ما همیشه در کلیفدن کمی دیوانه بودیم. "این یک شهر بد بو است، بسیاری از آن به این دلیل است که ما بسیار دور هستیم. چیزی که در مورد شهر کوچکی مانند این وجود دارد این است که شما از آن عبور نمی کنید. ما انتهای آن هستیم. دریا بعدی است. نیویورک آنجاست."
کلیفدن یک شهر بازار ساحلی در حدود 80 کیلومتری غرب شهر گالوی است. بیش از 200 سال پیش توسط جان دارسی - از یکی از خانوادههای بازرگان معروف یا 14 قبیله گالوی - تأسیس شده است - تاریخی غنی دارد که بازدیدکنندگان فرهنگی را به خود جذب میکند.
کلایفدن «تاونی» آیلین مانیون، یکی از اعضای شورای شهرستان، زادگاهش را «سرزنده، انعطافپذیر و خوشآمد» توصیف میکند.
او می گوید که شهر بازی خود را در تلاش برای جذب گردشگران در خارج از فصل افزایش داده است.
کریسمس در کلیفدن، که یک سال توسط رایان توبریدی راه اندازی شد - که یک نقطه نرم و ارتباط خانوادگی با شهر دارد - در سه آخر هفته زمستانی تقویت می شود.
پروژه ارتقای قلمرو عمومی برنامه ریزی شده شورای شهرستان نیز در جهت بهبود امکاناتی است که می توان در طول سال از آنها لذت برد.
طراحی مجدد مرکز شهر و میدان بازار، که به دلیل کاهش برنامه ریزی شده در فضاهای پارکینگ بحث برانگیز شد، به نفع تمرکز بر تامین بودجه ملی برای بهبود در ساحل جاده ساحلی و هاربر پارک به تعویق افتاد.
عضو شورای Fine Gael امیدوار است که در سال 2028 کار برای ارائه یک فضای نمایش آمفی تئاتر، دیوار کوهنوردی، منطقه پیک نیک و سایر امکانات ورزشی آغاز شود.
او میگوید: «این منطقه را برای مردم محلی و گردشگران افزایش میدهد و یک پارک رفاهی فراهم میکند که در حال حاضر نداریم.
Clifden به خوبی برای تسویه حساب Connemara شناخته شده است. الکاک و براون، خلبانانی که اولین پرواز بدون توقف فراآتلانتیک را از آمریکای شمالی به اروپا در سال 1919 انجام دادند. سایت مخابره رادیویی مارکونی که 12 سال قبل اولین پیام بی سیم ماوراء اقیانوس اطلس را ارسال کرد. و ریچارد مارتین یا «هومنیتی دیک»، نماینده مجلس قرن 19 و فعال حقوق حیوانات.
برایان هیوز، مدیر هتل خانوادگی Abbeyglen Castle، میگوید: «کلیفدن داستان بسیار خوبی برای گفتن دارد، و هر شب قبل از شام، ما آن داستان را با غرور، جنب و جوش و نشاط تعریف میکنیم. میزبان خوش ذوق و نوازنده پیانو، داستان کلیفدن را در بار هتل خود بازگو می کند، جایی که او برای جلب توجه مشتریان با فرودا، یک طوطی ساکن که در قفسی در لابی در کنار آتش چمن باز زندگی می کند، رقابت می کند.
پرنده هفت ساله که به طور متناوب صحبت می کند - "بعد می بینمت"، "خداحافظ" - اخیرا شروع به تقلید از گربه ها به میو کردن برای مهمانان متحیر در سالن کرده است.
هیوز در حالی که جذابیت هتل را توضیح می دهد، می گوید: "این در مورد شخصیت، فضا و جذابیت است - و به کارگیری عقل سلیم".
برای افرادی مانند النور شانلی خواننده ایرلندی که به خاطر مهمان نوازی و سرگرمی گرم خود مشهور است، اجرای بداهه از هارد تایمز یا مگی قبل یا بعد از شام غیرعادی نیست.
مغازههای خانوادگی در مایو در مورد چالشهایشان: «در یک مقطع، نرخهای شورا تقریبا 20000 یورو در سال بود».
هیوز می گوید: "مرکز اوقات فراغت ما پیانو در بار و فضای اتاق ناهارخوری است. ما جو و محصولی ایجاد می کنیم که در هیچ کجای ایرلند یا جهان نخواهید یافت - منحصر به فرد است."
Fáilte Ireland، آژانس ملی گردشگری، گزارش تجارت گردشگری را در ماه ژوئیه منتشر کرد که نشان میدهد گردشگران خارجی در سال 2025 5.7 میلیارد یورو در ایرلند هزینه کردهاند.
این نشان داد که گردشگری خارج از کشور فصلی است و بیش از دو پنجم بازدیدکنندگان بین ژوئن و سپتامبر وارد این کشور میشوند. تقاضای داخلی - به ارزش 3.6 میلیارد یورو - "به طور مساوی توزیع شد" و 69 درصد از سفرهای کوتاه خارج از اوج تابستان انجام شد. این ارقام به طور گسترده در خط پایین هتل هایی مانند Abbeyglen منعکس شده است.
هیوز میگوید: در فصل اوج، «ما با فروش تختخوابها عمدتا به آمریکاییهایی که یک شب میمانند و فقط یک شب میمانند زندگیمان را تأمین میکنیم و دیگر هرگز برنمیگردند».
آنها در خارج از اوج روی بازار خانگی تمرکز میکنند و مشتریان را عمدتا از شهر گالوی و دوبلین با پیشنهادات ویژه، از جمله شام، B&B و گلف در Connemara Golf Club جذب میکنند.
آنها از بازدیدکنندگان خارج از فصل سود نمی برند، اما به این معنی است که می توانند در بیشتر سال باز بمانند و حدود 75 پرسنل را استخدام کنند.
او میگوید: "یک هتل خوب همیشه در مورد یک فرهنگ است. برای حفظ آن فرهنگ، باید تیم را در تمام سال همراه خود نگه دارید." شما نمی توانید انتظار داشته باشید که مردم وارد شوند، نه هفته در ژوئیه و آگوست بسیار سخت کار کنند و سپس آنها را رها کنید. ما همیشه مردم را اینجا نگه می داریم و از آنها مراقبت می کنیم."
این موضوع توسط یکی دیگر از تاجران Clifden، Declan Mannion، که در ژانویه بسته میشود و به کارکنان بینالمللی اجازه میدهد به خانه بازگردند، لمس میشود.
او میگوید باز کردن درهای بار و رستوران غذاهای دریایی Mannion در خیابان مارکت در شبهای بارانی دوشنبه در ماه نوامبر، «نقشهها را از بین میبرد» اما «شما باید به کارکنان وفادار باشید».
مانیون میگوید: «از لحاظ اقتصادی، احتمالا تعطیل کردن منطقی خواهد بود. اما کارکنان در مواقع شلوغ به شما وفادار هستند، و شما باید در زمانهای آرام به آنها وفادار باشید.
Abbeyglen برای مدتی در ژانویه نیز بسته می شود. هنگامی که کارکنان عادی آنها مرخصی می گیرند، ارتشی متشکل از 40 تاجر جایگزین آنها می شوند و بر بازسازی تمرکز می کنند.
هیوز می گوید: «ما آن کار را برنامه ریزی می کنیم و تاجران خود را در ماه سپتامبر رزرو می کنیم.
او میگوید که آمریکاییها دیرتر از حد معمول امسال سفر کردند، اما در تابستان با بازدیدکنندگان اروپایی به اصطلاح «خنککننده» جایگزین شدند.
در ماه ژوئیه و آگوست، ما اروپاییهای بسیار خوشتیپ زیادی داشتیم که فرانسه، آلمان، هلند و ایتالیا را ترک کردند تا از هوای بسیار گرم در سرزمین اصلی اروپا جلوگیری کنند.» رستوران Mannion یک تجارت خانوادگی است که در سال 1930 افتتاح شد. مانند بسیاری از خردهفروشان قدیمی ایرلندی، قبلا یک قصاب و خواربارفروشی بود که اتفاقا یک بار داشت.
امروزه این کشور از فروش گوشت و ماهی باکیفیت، مانند کتلت بره، استیک و گوش ماهی، به گردشگران گرسنه – اما نه لزوما تشنه – درآمد کسب می کند.
مانیون میگوید: "80 درصد گردش مالی مواد غذایی است. فروش نوشیدنی به عنوان درصدی از گردش مالی کل هر سال کاهش مییابد." گردش مالی در حال افزایش است اما عنصر نوشیدنی گردش مالی در حال کاهش است.
بین بازدیدکنندگان ایرلندی محبوبیت دارد، اما او میگوید که آنها بدون آمریکاییهای شمالی که حدود 25 درصد از عرف را تشکیل میدهند، «محبوب میشوند».
او می گوید: «آستانه درد [آمریکایی ها] بالاتر است. اروپاییهای قارهای فکر نمیکنند که ما ارزش خوبی داریم. آنها فکر نمیکنند ما ارزشهای بدی داریم، اما ما را به عنوان ارزان طبقهبندی نمیکنند. آمریکاییها فکر میکنند که ما هنوز هم ارزش خوبی داریم.»
"ما نمی توانیم اینجا زندگی کنیم": بحران مسکن وست پورت جایی برای مردم محلی باقی نمی گذارد زیرا صاحبان خانه به Airbnb روی می آورند
لیزا کینگ، که برای اولین بار 26 سال پیش در سن 14 سالگی کار خود را در این مغازه آغاز کرد، می گوید: خرده فروشان کوچکی مانند کینگز پیپر و فروشگاه گیفت به مردم محلی متکی هستند، اگرچه «گردشگران کمک می کنند و داشتن چند ماه شلوغ در تابستان به ما کمک می کند زمستان را پشت سر بگذاریم».
او از مردم محلی قدردانی می کند که کسب و کار خانوادگی او را با مادرش و برادرش دکلان در طول ماه های زمستانی لاغر حفظ می کنند.
برای جذب آنها به گنجینه اسباببازیها، هدایا، لوازم التحریر و شیرینیها، در روزهای شلوغ در ماه اکتبر، آنها قبلا یک «فروشگاه کریسمس» در پشت ساختمان باز کردهاند.
فعلا ظریف است. اما وقتی هالووین تمام شد، "فروشگاه کریسمس به بقیه مغازه منفجر می شود و همه جا خواهد بود".
او می افزاید: «ما در آنجا خیلی مشغول بودیم. "ما معاملات بسیار خوبی داریم. برخی از مردم محلی به کریسمس بسیار علاقه مند هستند و معاملات در آنجا در این ماه آرام به دریافت پول برای سهام جدید کمک می کند.
"تامین کنندگان ما به ما می گویند که نوع مغازه کوچک خانوادگی ما یک نژاد در حال مرگ در شهرهای سراسر کشور است. بنابراین، مردم محلی ما تنها دلیلی هستند که ما هنوز اینجا هستیم."
مانیون میگوید: «کلیفدن» یک کولهپشتی یا مقصد مهمانی نیست و بازدیدکنندگان آن به دلیل وجود هتلهای منحصربهفرد و باکیفیت در کانمارا مانند قلعه اشفورد و کاست بالیناهینچ، «خوشتر، خوشبینتر» هستند.
علاوه بر افزایش هزینههای تجاری، او نگران است که جانشینی شهرهای توریستی فصلی مانند کلیفدن را تهدید کند، جایی که بسیاری از کسبوکارها متعلق به خانواده و مستقل هستند.
او میگوید: «این تحت فشار قرار میگیرد، زیرا همه ما تقریبا همسن هستیم و چالشی وجود دارد که آیا نسل بعدی مایل به انجام این کار هستند یا خیر. مطمئن نیستم که این کار را بکنند. پول درآوردن با نشستن پشت میز بسیار آسان تر از مهمان نوازی است.
پس از خورشید، مجموعهای در مورد نحوه برخورد مکانهای توریستی با پایان فصل تعطیلات، هفته آینده با اندرو همیلتون در Inis Mór ادامه مییابد. Sorcha Crowley در Bundoran، Co Donegal; و نوئل بیکر در گلنگاریف، غرب کورک
متن اصلی (انگلیسی)
‘Economically it probably would make sense to close’: Clifden businesses prepare for barren winter
After the Sun, part 1: As the summer tourist throngs thin out, then disappear, the only thing keeping some businesses in the Co Galway town open is loyalty to staff