از 17- امتیاز تا شروع اروپایی رویایی برای بورنموث

آدام اسمیت پس از انجام اولین بازی خود برای این باشگاه در لیگ یک، کاپیتان بورنموث در کمان اروپایی آنها بود

«از 17- تا اروپا»، پرچمی را در انتهای خارج از خانه در استادیوم آنوئتا بخوانید.

زمانی که بورنموث اولین رقابت اروپایی در تاریخ 127 ساله باشگاه را آغاز کرد، یادآوری بود که آنها چقدر پیشرفت کرده اند.

اما پیروزی 2-1 مقابل رئال سوسیداد در اولین بازی خود در لیگ اروپا نشان می دهد که آنها آماده نیستند در همین جا متوقف شوند.

اکنون 11 سال از اولین صعود گیلاسی ها به لیگ برتر می گذرد، به این معنی که اکنون نسلی از هواداران وجود دارند که فوتبال درجه یک را عادی می دانند.

پس از این منظر، راهیابی و بازی در اروپا ممکن است به سادگی گام منطقی بعدی برای یک باشگاه خوب و جاه طلب باشد.

مارکو رز، سرمربی تیم به TNT Sports گفت: "این یک برد درخشان در اولین بازی اروپایی ما بود. برای باشگاه و 2000 هوادار بورنموث فوق العاده است."

با این حال، برای اکثریت قریب به اتفاق هوادارانی که روز پنجشنبه یک پیروزی معروف را جشن می گیرند، همه چیز هنوز سورئال به نظر می رسد.

فقط 18 سال پیش، باشگاه در آستانه بود. کسر 10 امتیاز برای ورود به مدیریت منجر به سقوط آنها به لیگ دو شد.

حتی برای ماندن در لیگ فوتبال برای فصل 09-2008، آنها مجبور بودند کسر 17 امتیاز را بپذیرند و موافقت کنند که علیه این تصمیم پس از اینکه اعلام شد، چون نتوانسته‌اند با ترتیبات داوطلبانه شرکت موافقت کنند، شرایط خود را برای خروج از مدیریت رعایت نکرده‌اند، تجدیدنظر نکنند.

فکر اینکه یک هافبک 100 میلیون پوندی یک وینگر برزیلی را انتخاب کند تا بورنموث را برای پیروزی در اروپا هدایت کند، در حالی که باشگاه دورست برای بقا می جنگید، یک چیز فانتزی بود.

اما اکنون این واقعیت بورنموث است و الکس اسکات در سن سباستین می‌چرخد و نشان می‌دهد که چرا امضای او در میان باشگاه‌های برتر لیگ برتر سر و صدا وجود دارد و رایان مثال دیگری ارائه می‌دهد که چرا گیلاس‌ها هر پنی از بند آزادسازی 130 میلیون پوندی را برای رها کردن او مطالبه می‌کنند.

بورنموث چیزی برای مقایسه با آن ندارد اما این یک عملکرد خارج از خانه اروپایی مناسب بود.

در مقابل رئال سوسیداد که توسط مهاجم قهرمان جام جهانی در میکل اویارزابال رهبری می‌شد و فصل گذشته اتلتیکو مادرید را شکست داد و جام حذفی را برد، آنها برای 45 دقیقه برتری داشتند.

آنها سوسیداد را با بی امان بودنشان در بیرون از توپ خفه کردند، بارها و بارها توپ را در بالای زمین به دست آوردند و کیفیت توپ را برای ایجاد موقعیت - حتی زمانی که دفاع آماده بود - نشان دادند.

اما تیم باسکی یک مزیت دارد و به همان اندازه که فقیر بودند، این که بعد از استراحت به میدان رفتند جای تعجب نداشت.

به نظر می رسید که شور و شوق آدرنالینی تیم رز در نیمه اول به آنها برسد، اما تمایل آنها برای رقابت هرگز تزلزل نکرد.

بورنموث به دلیل انعطاف دفاعی خود شناخته شده نیست و با افزایش فشار سوسیداد با ادامه بازی، ممکن است افکار به سمت برتری در هر یک از چهار بازی اول لیگ برتر تبدیل شود.

اما گیلاس ها، با کمک رفلکس های تند جورجه پتروویچ در دروازه، برای کسب یک برد معروف، ادامه دادند.

رز به TNT Sports گفت: "این بسیار شدید و سخت بود."

"نیمه اول درخشان در همه چیز. روشی که توپ ها را به دست می آوردیم و مالکیت توپ را بالا می بردیم. در نیمه دوم، باید رنج می بردیم زیرا آنقدر تیزبین نبودیم."

چارلی دنیلز، مدافع سابق تیم چریس در صحبت با رادیو بی بی سی، افزود: "این یک موقعیت بزرگ است. لحظه ای بزرگ برای باشگاه، و آنها باید برای آن تشویق شوند."

بورنموث با کمان اروپا در سوسیداد پیروز شد

طرفداران گیلاس روز تاریخی را در سن سباستین تبریک می گویند

رشد باورنکردنی بورنموث را می توان به انتصاب ادی هاو در ژانویه 2009 ردیابی کرد.

سرمربی سابق گیلاس ها را به ایمنی هدایت کرد و با وجود کسر 17 امتیاز، 9 امتیاز بیشتر از منطقه سقوط به پایان رساند.

تنها شش سال و نیم بعد، هاو - برای دومین دوره مربیگری خود - یک بورنموث متحول شده را به لیگ برتر برد.

در آن زمان مناسب بود که در این آخرین شب نقطه عطف برای باشگاه، تیم توسط مردی که در اولین حضور هاو درگیر بود، هدایت شد.

آدام اسمیت در فصل 2010-2011 به صورت قرضی به بورنموث پیوست، در سال 2014 با قراردادی دائمی بازگشت و از آن زمان تاکنون در این باشگاه بوده و نزدیک به 400 بازی در لیگ به نام خود دارد.

دنیلز گفت: آدام مدت زیادی در باشگاه بوده است. "خود را وقف باشگاه کردم و این یک لحظه غرور آفرین است، نه تنها برای او، بلکه برای خانواده اش، هم تیمی هایش و هم تیمی های قدیمی اش که ببینند او چگونه رشد کرده است - نه تنها به عنوان یک بازیکن بلکه به عنوان یک مرد نیز."

هدایت کردن گیلاس ها در این شب تاریخی فوق العاده است.

اسمیت همچنین تاریخ خود را ثبت کرد و با 35 سال و 141 روز، مسن‌ترین بازیکن خارج از کشور انگلیسی شد که از زمان بازی رجینالد پیکت در سال 1962 از ایپسویچ، در رقابت‌های بزرگ اروپایی اولین بازی خود را انجام داد.

کاپیتان باشگاه بیش از همه قدردان این شب خاص برای بورنموث خواهد بود.

حتی در سال‌های اخیر، با سقوط در سال 2020 و پس از تثبیت مجدد خود در لیگ برتر، نبرد ظاهرا سالانه برای جایگزینی بازیکنانی که توسط باشگاه‌های برتر اروپا انتخاب می‌شوند، برای این باشگاه کاملا ساده نبوده است.

حتی راهیابی به اروپا برای حفظ آندونی ایراولا، سرمربی که روز یکشنبه با باشگاه جدیدش لیورپول به ورزشگاه ویتالیتی بازمی گردد، کافی نبود.

بعید است که این الگو به این زودی متوقف شود، اما، در حالی که چشم انداز شب های بیشتری مانند این وجود دارد، هواداران بورنموث شکایت نخواهند کرد.

آن‌ها آنقدر دیده‌اند که بدانند این زمان‌های خوبی است.

مطالب قبل از مسابقه، بعد از مسابقه و موضوعی Cherry

پیش بینی های ساتون در برابر گیتاریست افسانه ای جانی مار

چرا تعطیلات بین المللی سپتامبر سه هفته طول می کشد؟