استخراج معادن در اعماق دریا می تواند زیستگاه های منحصر به فرد پنهان شده در ندول های غنی از فلز را از بین ببرد

توسط MARUM - مرکز علوم محیطی دریایی

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

در اعماق شدید اقیانوس آرام، سازندهای کوچک و فلزی وجود دارند که بسیار فراتر از منابع ارزشمند مواد خام هستند. یک مطالعه جدید منتشر شده در ژورنال Scientific Reports نشان می دهد که گره های چند فلزی به عنوان زیستگاه تخصصی برای موجودات کوچک عمل می کنند.

یک تیم بین المللی به سرپرستی دکتر تانیا استراتمن از MARUM - مرکز علوم محیطی دریایی در دانشگاه برمن، دکتر کورال دیاز-ریسیو لورنزو، و دکتر سابین گولنر از NIOZ - موسسه رویال تحقیقات دریای هلند - توانستند نشان دهند که شکاف ها و منافذی که در جوامع حیوانی منحصر به فرد وجود دارد، هیچ تفاوتی ندارند. بستر دریا اطراف

از آنجایی که ندول‌های چند فلزی میلیون‌ها سال طول می‌کشد تا تشکیل شوند، استخراج تجاری این زیستگاه منحصربه‌فرد را برای همیشه از بین می‌برد. این امر یافته ها را برای برنامه ریزی مناطق حفاظت شده در اعماق دریا مهم می کند.

گره های چند فلزی توده های تیره و به اندازه مشت از اکسیدهای آهن و منگنز هستند که در طی میلیون ها سال بسیار آهسته رشد می کنند - اغلب فقط چند میلی متر در میلیون سال. در اعماق 4000 تا 6000 متری (13100 تا 19700 فوتی)، آنها سطوح سخت نادری را در کف دریای نرم و گل آلود تشکیل می دهند. محققان بررسی کردند که چه کسی در شکاف ها و حفره های کوچک این گره ها زندگی می کند.

دکتر Tanja Stratmann، یکی از سه نویسنده اصلی و یک بوم‌شناس اعماق دریا، توضیح می‌دهد: "در مطالعه ما نشان می‌دهیم که اندازه شکاف‌های درون گره‌ها به اندازه‌ای بزرگ هستند که می‌توانند خانه‌ای برای حیواناتی با اندازه کوچک‌تر از یک میلی‌متر فراهم کنند."

برای یافتن این موجودات، دانشمندان از جمله از هسته‌های جعبه‌ای و ربات‌های غواصی برای جمع‌آوری نمونه‌هایی از منطقه Clarion-Clipperton در مرکز اقیانوس آرام استفاده کردند. ندول ها با دقت در آزمایشگاه تشریح شدند تا ارگانیسم ها از شکاف ها استخراج شوند.

چیزی که این تحقیق را منحصر به فرد می کند، این یافته است که گره ها نه تنها یک سطح را فراهم می کنند، بلکه یک زیستگاه سه بعدی را از طریق ساختار داخلی خود ایجاد می کنند. تجزیه و تحلیل 244 گره در مجموع 4139 حیوان منفرد را نشان داد. به طور متوسط، 17 فرد در هر گره زندگی می کردند، اگرچه در یک مورد 245 حیوان در یک گره یافت شد.

دکتر کورال دیاز-رسیو لورنزو توضیح می‌دهد: «شکاف‌های گره‌های چند فلزی به‌عنوان پناهگاه‌های کوچک عمل می‌کنند و خانه‌ای برای حیواناتی فراهم می‌کنند که در رسوبات نرم کف دریا با آن‌ها مواجه نمی‌شویم».

اگرچه تعداد جانوران در گره‌های چند فلزی کمتر از رسوبات اطراف است - برای کرم‌های گرد (نماتدها)، حدود 10٪ و برای سخت پوستان کوچک (غلاف غلاف)، حدود 25٪ از کل موجود در رسوب است - با این وجود برای کل اکوسیستم قابل توجه است. به ویژه مهم است که ترکیب گونه ها متفاوت باشد. تجزیه و تحلیل های ژنتیکی نشان داد که جوامع درون گره ها در فواصل وسیع (تا 1000 کیلومتر (621 مایل)) بسیار مشابه بودند، اما تفاوت قابل توجهی با حیوانات موجود در رسوب داشتند.

این یافته‌ها پیامدهای اجتماعی قابل‌توجهی دارند، زیرا گره‌های چند فلزی به دلیل فلزاتی که شامل نیکل، کبالت و مس هستند، هدفی برای استخراج صنعتی در اعماق دریا هستند. با این حال، از آنجایی که ندول ها میلیون ها سال طول می کشد تا شکل بگیرند، استخراج آنها منجر به از دست دادن این زیستگاه منحصر به فرد و تمام حیات مرتبط می شود.

یک نمونه گونه تک سلولی Thurammina sp. 1 که به ویژه در ندول ها شایع است. به نظر می رسد این گونه کاملا با فضاهای محافظت شده درون گره ها سازگار است. اگر گره ها استخراج می شدند، هیچ جایگزینی برای این ساکنان تخصصی وجود نداشت. چنین تلفاتی در مقیاس های زمانی زمین شناسی دائمی خواهد بود، زیرا گره ها در طول عمر انسان دوباره رشد نمی کنند، بلکه به میلیون ها سال نیاز دارند.

پروفسور سابین گولنر می گوید: "یافته های ما نشان می دهد که استخراج تجاری ممکن است منجر به از دست دادن غیرقابل برگشت تنوع زیستی توصیف نشده و منحصر به فرد مرتبط با گره ها شود.

این دانش جدید تاکید می کند که حفاظت از اعماق دریا نه تنها باید حیوانات بزرگ بلکه ساکنان میکروسکوپی را نیز در نظر بگیرد. اکنون تحقیقات آینده باید مشخص کند که آیا از بین رفتن این جوامع محلی منجر به انقراض جهانی گونه های خاصی می شود یا اینکه آیا این حیوانات می توانند در مناطق دیگر زنده بمانند. این یافته ها برای برنامه ریزی مناطق حفاظت شده و ارزیابی اثرات زیست محیطی پروژه های معدنکاری در اعماق دریا ضروری هستند.

برای این منظور، Stratmann در حال حاضر در یک اکسپدیشن تحقیقاتی بین المللی به منطقه Clarion-Clipperton برای مطالعه بیشتر اکوسیستم ندول چند فلزی است.

گزارش های علمی (2026) ندول های چند فلزی یک زیستگاه متمایز برای میوفون های ابیسال فراهم می کنند. DOI: 10.1038/s41598-026-76737-w

ارائه شده توسط MARUM - مرکز علوم محیطی دریایی

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →