استخوان 30000 ساله ای که در غار فرانسه کشف شد، ارتباط ژنتیکی گسترده ای را بین مردم اروپای شرقی و غربی در عصر حجر نشان داد.

دانشمندان ژنوم سه انسان اواخر عصر حجر را که 30000 سال پیش در اروپا زندگی می کردند، توالی یابی کردند و دریافتند که آنها پیوندهای بیولوژیکی نزدیک تری نسبت به آنچه محققان قبلا تصور می کردند، داشتند. یافته جدید نشان می‌دهد که مکان‌هایی مانند جنوب غربی فرانسه ممکن است در آخرین عصر یخبندان، قطب‌های فرهنگی حیاتی بوده‌اند.

اندکی پس از ناپدید شدن نئاندرتال ها از اروپا، فرهنگ عصر حجر به نام گراوتیان در سراسر قاره گسترش یافت. مصنوعات یافت شده در حفاری های باستان شناسی - از جمله هنرهای قابل حمل، مانند مجسمه های ناهید - نشان می دهد که فرهنگ گراوتی از حدود 34000 تا 25000 سال پیش ادامه داشته است. اما DNA باستانی تنها از دو دوجین اسکلت انسان مربوط به دوره Gravettian به دست آمده است، بنابراین سؤالات مربوط به اصل و نسب این افراد بی پاسخ مانده است.

بر اساس تعداد کمی از ژنوم‌های افراد گراوتی که قبلا توالی‌یابی شده بودند، کارشناسان معتقد بودند که گروه‌های اروپای غربی عمدتا از گروه‌های اروپای شرقی جدا هستند. اما در مطالعه‌ای که در 23 اکتبر در ژورنال Science Advances منتشر شد، محققان ژنوم سه نفر را که در اسپانیا، فرانسه و ایتالیا کنونی در دوره Gravettian زندگی می‌کردند، توالی‌یابی کردند. آنها کشف کردند که یک نفر دارای اجداد ژنتیکی ترکیبی است که مبادله شرق و غرب را حداقل 30000 سال پیش نشان می دهد.

پر گلابرت، نویسنده اول این مطالعه، انسان شناس تکاملی در دانشگاه وین، در بیانیه ای گفت: «نتایج ما نشان می دهد که جمعیت اروپای شرقی و غربی آنطور که قبلا تصور می شد از نظر ژنتیکی جدا نشده بودند.»

اطلاعات جدید در مورد اجداد مختلط از زنی می آید که حدود 30000 سال پیش درگذشت و استخوان هایش در غار ایستوریتز در جنوب غربی فرانسه یافت شد. غار ایستوریتز که در ابتدا توسط نئاندرتال ها استفاده می شد، از حدود 80000 تا 10000 سال پیش اشغال شده بود. در غار ایستوریتز نیز فنجان های ساخته شده از جمجمه انسان متعلق به حدود 15000 تا 12000 سال پیش یافت شده است.

محققان دریافتند که دی‌ان‌ای زن Gravettian در غار ایستوریتز بیشتر شبیه به ژنوم‌های شناخته شده قبلی اروپای غربی است، اما با گروه‌های اروپای شرقی و مرکزی ارتباط جالبی دارد.

محققان در این مطالعه نوشتند که این کشف جریان ژن از شرق برای عصر حجر متأخر، که به پارینه سنگی فوقانی نیز معروف است، غیرمعمول است. این را می‌توان با جابجایی مردم اروپای شرقی در دوره گراوتیان توضیح داد، که در نهایت به این اجداد در ایستوریتز کمک کرد. به طور خاص، محققان قدمت این "نبض" جریان ژن را در حدود 31500 تا 32500 سال پیش تعیین کردند.

داستان های مرتبط

دی ان ای نشان می دهد که اولین ساکنان دائم اروپا 37000 سال پیش در کریمه ساکن شدند.

«بسته ابزار شخصی» 30000 ساله که در جمهوری چک کشف شد، نگاهی «بسیار نادر» به زندگی یک شکارچی-جمع‌آور عصر حجر ارائه می‌کند.

سر پرتره Dolní Věstonice: قدیمی ترین پرتره انسان شناخته شده در جهان

محققان نوشتند که شواهد DNA از این نظریه باستان شناسی حمایت می کند که غار ایستوریتز برای ده ها هزار سال در اواخر عصر حجر یک مرکز فرهنگی و بیولوژیکی مهم بوده است، زیرا این غار در یک گذرگاه مهم بین قاره اروپا و شبه جزیره ایبری قرار داشته است.

هر سه ژنوم Gravettian که به تازگی توالی‌یابی شده‌اند، ارتباطات بیولوژیکی نزدیکی با گروه‌های اروپای غربی و همچنین ویژگی‌های ژنتیکی نشان دادند که نشان می‌دهد آنها پوست تیره، موهای تیره و چشم‌های تیره دارند. علاوه بر این، همه آن‌ها والدینی داشتند که با یکدیگر فامیل نزدیکی نداشتند، که نشان می‌دهد این جمعیت‌ها ممکن است فعالانه از همخونی اجتناب کرده باشند.

محققان نوشتند: «به طور کلی، نتایج ما نشان می‌دهد که ساختار جمعیت و جریان ژن در اروپای غربی در دوران Gravettian پیچیده‌تر و پویاتر از آنچه قبلا تصور می‌شد، بود.

با آزمون تکامل انسان ما ببینید چقدر در مورد انسان های اولیه می دانید!