استراتژی دولت سرخ دموکرات ها بر فریب و پول سیاه تکیه دارد | نظر

برای اینکه دموکرات‌ها کنترل کنگره را در ماه نوامبر دوباره به دست آورند، باید کرسی‌های حزب جمهوری‌خواه را در به اصطلاح «ایالت‌های قرمز» به دست بیاورند - ایالت‌هایی که جمهوری‌خواهان را با اطمینان به مجلس نمایندگان و سنا می‌فرستند.

برای انجام این کار، آنها بر تاکتیک‌هایی متکی هستند که شامل فریب و پول سیاه می‌شود، چیزهایی که معمولا وقتی جمهوری‌خواهان را به کار می‌گیرند، با قدرت زیادی به آنها حمله می‌کنند. همانطور که در نبراسکا، همان طور که جیم الیس تحلیلگر انتخاباتی آن را توصیف کرد، رهبران دموکرات توانستند "نامزد سنای ایالات متحده را متقاعد کنند که کناره گیری کند تا حزب بتواند پشت یک نامزد مستقل قوی تر تثبیت شود."

در بیشتر بخش‌های ایالت، مانند مکان‌هایی مانند آیداهو و داکوتای جنوبی، که این تاکتیک نیز با موفقیت به کار گرفته شده است، دستور کار ملی دموکرات، حزب محلی را بی‌اعتبار کرده است. تکیه بر به اصطلاح مستقل ها به عنوان پرچمداران آنها به نامزدهایی مانند دن آزبورن، که در مقابل سناتور فعلی حزب جمهوری خواه پیت ریکتز رقابت می کند، این امکان را می دهد تا رقابت را رقابتی کنند، به خصوص اکنون که تقریبا تعداد زیادی از رأی دهندگان خود را «مستقل» می نامند.

بسیاری از آنچه آزبورن معتقد است، همچنان با دیدگاه های دموکرات های ملی همراه است که در صورت انتخاب شدن با آنها همراه خواهد بود. او به عنوان یک مستقل نامزد می شود زیرا شانس او ​​را بهبود می بخشد، نه به این دلیل که از حزب جدا شده است. که فریبنده است.

بدتر از آن، قدردانی ناگهانی دموکرات‌هایی مانند دنیس پاول، نامزد منطقه دوم نبراسکا، از آنچه به عنوان «پول تاریک» شناخته می‌شود، نشان داد.

پاول از آن سود برده است، حتی اگر وب سایت کمپین او می گوید که او می خواهد به کنگره برود تا «سیتیزن یونایتد را سرنگون کند و یک بار برای همیشه پول سیاه را از سیاست بیرون بیاورد».

در نهایت، پاول با کمتر از 2000 رای برنده شد و استدلال این که پول سیاه تفاوتی ایجاد نکرده است را دشوار می کند. همانطور که او پس از برنده شدن گفت، "آزاری ندارد که چهره شما روزانه یک میلیون بار در سراسر تلویزیون پخش شود" صرف نظر از اینکه چه کسی هزینه تبلیغات را پرداخت کرده است.

پذیرفتن آن کمک مانند او بین تضاد و ریا قرار می گیرد. او با پول ناشناس برنده شد. با این حال، تحت سیستمی که پاول می‌گوید او می‌خواهد، گروه‌هایی که او را به عنوان نامزد انتخاب کردند، نمی‌توانستند کاری را که انجام دادند، انجام دهند و کاوانو احتمالا برنده می‌شد. تاکتیک‌هایی که او غیرقانونی می‌کرد، او را برنده اولیه سال 2026 کرد.

او آن ساده‌ای نیست که پاول، مادر اوماها، خودش را آنگونه معرفی می‌کند. او که در میامی بزرگ شده، یک فعال با سابقه طولانی در زمینه‌های جناح چپ است و برای صندوق Sixteen Thirty و New Venture Fund مشورت کرده است - همان سازمان‌های غیرانتفاعی، دادستان کل نبراسکا، مایک هیلگرز، با ادعای اینکه میلیاردر سوئیسی هانسیورگ ویس به طور غیرقانونی پول را از طریق آنها به کمپین‌های رای‌گیری نبراسکا منتقل کرده است. او تا سال 2011 به نبراسکا نرسید. اهداکنندگان، از جمله آنهایی که برای گروه‌های دارای پول سیاه چک می‌نویسند، انتظار بازگشت سرمایه خود را دارند.

از سوی پاول، علاوه بر ادعای او مبنی بر اینکه می‌خواهد سیتیزن یونایتد را به هم بزند، اهداکنندگان او با قانون 2023 نبراسکا که مسدودکننده‌های بلوغ، هورمون‌ها و جراحی‌ها را برای خردسالان محدود می‌کند، مخالفت می‌کنند که او آن را «تبعیض‌آمیز و نفرت‌انگیز» خواند. این به سختی با مرکزگرایی که ناحیه دوم نبراسکا به آن معروف است، مطابقت دارد، با سنت خود در فرستادن اجماع سازان جمهوری خواه مانند هال داوب و دان بیکن و پیتر هوگلند دموکرات به کنگره.

مسیر پاول به سمت نامزدی و پیروزی احتمالی پر از پول است که از سوی گروه‌های حاشیه‌ای که از نامزدهایی حمایت می‌کنند که دستور کارشان برای آمریکا شامل بسته‌بندی دادگاه، احیای اختیارات DEI و اکثریت دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان است.

کاوانو و سایر دموکرات‌هایی که در انتخابات مقدماتی با او رقابت کردند، هنوز او را تأیید نکرده‌اند، و یکی از آنها منبع نام مستعار نامطلوب «دنیز پول تاریک» است. ممکن است انگور ترش باشد. همچنین ممکن است یک موضع اصولی در برابر بیگانگان ملی باشد که می‌خواهند رای کنگره را برای دستور کار خود خریداری کنند.

متحدان پاول می گویند که Super PAC ها مستقل هستند، نبراسکایی ها به او کمک مالی می کنند، و جمهوری خواهان نیز از پول سیاه استفاده می کنند. همه اینها می تواند درست باشد. این واقعیت را تغییر نمی‌دهد که او پول تاریک را محکوم می‌کند و از آن سود می‌برد و به خارجی‌های ناشناس نگفت که از مسابقه دور بمانند.

این همان بازی دولت قرمز است که دموکرات‌ها آن را آزمایش می‌کنند: وانمود کنید که چیزی هستید که نیستید و با چیزی که از آن سود می‌برید مخالفت کنید. در برابر نور خورشید و اتهامات ریاکاری آسیب پذیر است. در این محیط ممکن است هنوز هم کار کند، زیرا جمهوری خواهان هنوز با چیزی فراتر از فراخوان به آن پاسخ نداده اند.

پیتر راف، روزنامه‌نگار و مفسر کهنه‌کار، ویراستار نیوزویک، همچنین رئیس ابتکار رسانه آزاد شبکه رهبری فراآتلانتیک است و مرتبا در مناظره‌های سیاسی در تلویزیون جهانی ظاهر می‌شود. می توان با ایمیل به آدرس RoffColumns@gmail.com تماس گرفت و در رسانه های اجتماعی @TheRoffDraft دنبال کرد.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است.