استرالیا از آن خواسته است که تنوع زیستی را در مرکز برنامه ریزی قرار دهد زیرا اهداف جهانی از دسترس خارج می شوند
بر اساس گزارش جدید UNSW، جهان از تعهدات خود در زمینه تنوع زیستی کوتاهی می‌کند، زیرا طبیعت هنوز در تصمیم‌گیری‌های مربوط به مسکن، زیرساخت‌ها، کشاورزی، انرژی، معادن و حفاظت از محیط زیست به‌عنوان یک فکر بعدی تلقی می‌شود.
ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
بر اساس گزارش جدید UNSW، جهان از تعهدات خود در زمینه تنوع زیستی کوتاهی می‌کند، زیرا طبیعت هنوز در تصمیم‌گیری‌های مربوط به مسکن، زیرساخت‌ها، کشاورزی، انرژی، معادن و حفاظت از محیط زیست به‌عنوان یک فکر بعدی تلقی می‌شود.
استادیار هدلی گرانتهام، از مرکز علوم اکوسیستم UNSW، می‌گوید برای از بین بردن شکاف بین تعهدات جهانی تنوع زیستی استرالیا و آنچه در زمین در حال وقوع است، به برنامه‌ریزی بهتری نیاز است.
گرانتام و 20 همکار بین المللی این رویکرد را در مقاله ای که در Nature Reviews Biodiversity منتشر شده است، تشریح می کنند.
یک ارزیابی جهانی جدید منتشر شده قبل از COP17 هشدار می دهد که کمتر از نیمی از 23 هدف ارزیابی شده تحت چارچوب تنوع زیستی جهانی کونمینگ-مونترال در مسیر درست قرار دارند.
هیچ هدفی تصویر کاملا مثبتی را ارائه نمی دهد و دولت ها به اندازه کافی سریع برای دستیابی به اهداف چارچوب 2030 حرکت نمی کنند.
گرانتام می گوید: «استرالیا برای رسیدن به این اهداف ثبت نام کرده است اما در مسیر رسیدن به آنها نیست. ما از تمام ابزارهایی که در دسترس داریم استفاده نمی کنیم. تنوع زیستی باید در مراحل اولیه تصمیم گیری های برنامه ریزی با استفاده از بهترین شواهد موجود در نظر گرفته شود.
"این در مورد ایجاد یک لایه دیگر از برنامه ریزی تشریفات اداری نیست. این در مورد ایجاد فرآیندهای موجود با یکدیگر است."
استرالیا چارچوب کونمینگ-مونترال را در سال 2022 پذیرفت، اما هدف برنامه ریزی ملی مستقلی را در استراتژی خود لحاظ نکرد.
این رویکرد که به نام برنامه‌ریزی فضایی شامل تنوع زیستی یا BISP شناخته می‌شود، طراحی مثبت طبیعت را از ابتدا به بخشی اساسی از برنامه‌ریزی تبدیل می‌کند، نه چیزی که پس از اتخاذ تصمیم‌های کلیدی در پروژه‌ها مقاوم‌سازی شود.
گرانتام می گوید: «BISP حیاتی است زیرا حفاظت از تنوع زیستی نه تنها به مناطق حفاظت شده، بلکه به هزاران تصمیم توسعه ای که در سراسر مناظر و مناظر دریایی ما گرفته می شود، بستگی دارد. اگر تنوع زیستی در این تصمیمات در نظر گرفته نشود، اهداف حفاظتی جهانی دور از دسترس باقی خواهند ماند.»
استرالیا در حال حاضر بسیاری از ابزارهای مورد نیاز برای تصمیم گیری بهتر، از جمله نقشه برداری تنوع زیستی، منطقه بندی دریایی، برنامه ریزی مناطق حفاظت شده و رویکردهای زیست منطقه ای را در اختیار دارد، اما از آنها به روشی ثابت استفاده نمی کند.
گنجاندن تنوع زیستی در برنامه ریزی می تواند به تبدیل تعهدات جهانی به تصمیمات عملی کمک کند.
Grantham توصیه می‌کند که برنامه‌های حفاظت، مرمت و استفاده پایدار را در یک چارچوب برنامه‌ریزی فضایی هماهنگ با تعهدات جهانی در کنار هم قرار دهند.
گرانتام می‌گوید: «اطلاعات بهتر به دولت‌ها کمک می‌کند تا راه‌حل‌هایی بیابند که در عین حال از آسیب‌های زیست‌محیطی غیرضروری می‌کاهد».
هدلی اس. گرانتام و همکاران، برنامه‌ریزی فضایی فراگیر با تنوع زیستی، زیربنای دستیابی به اهداف جهانی تنوع زیستی است، Nature Reviews Biodiversity (2026). DOI: 10.1038/s44358-026-00212-7
اطلاعات مجله: Nature Reviews Biodiversity
سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
متن اصلی (انگلیسی)
Australia urged to put biodiversity at the heart of planning as global targets slip out of reach
The world is falling short of its biodiversity commitments because nature is still treated as an afterthought in decisions about housing, infrastructure, agriculture, energy, mining and conservation, according to a new UNSW report.