استرالیا به عنوان یک قدرت میانه هوش مصنوعی

نقش استرالیا در دنیای مرزی هوش مصنوعی در ماه گذشته در کانبرا با دو رویداد که صدها متخصص دفاعی، دیپلماسی، توسعه و صنعت را گرد هم آورد، مورد توجه قرار گرفت. مؤسسه سیاست استراتژیک استرالیا (ASPI) جامعه امنیت ملی و دفاع را برای یک کلاس کارشناسی ارشد هوش مصنوعی در 14 سپتامبر گرد هم آورد. روز بعد، وضعیت آزمایشگاه اطلاعات توسعه 2026 بررسی کرد که چگونه هوش مصنوعی می تواند چالش های توسعه هند و اقیانوس آرام را حل کند. این رویدادها کشوری را نشان داد که با معنای قدرت متوسط ​​بودن در عصر هوش مصنوعی دست و پنجه نرم می کند.

همانطور که جیسو کیم، بنیانگذار ClearAI گفت، در زمانی که هوش مصنوعی با سرعت سرسام آوری در حال توسعه است و اقتصادها و جوامع را تغییر می دهد، "استرالیا در کجای این اکوسیستم، کجای این اقتصاد جهانی قرار دارد؟" با قضاوت بر اساس نظرسنجی، بسیاری از استرالیایی ها احتمالا ترجیح می دهند که هوش مصنوعی هرگز اختراع نشده باشد. اما اکنون که گربه از کیف خارج شده است، استرالیا باید به معنای امنیت و رفاه خود و خطرات و فرصت هایی که به همراه دارد فکر کند. استرالیا به عنوان یک قدرت متوسط، با مجموعه ای از دارایی ها و منابع، در برابر این تغییرات ناتوان نیست.

این تا حدی ظرفیت تأثیرگذاری بر دنیای جدیدی که هوش مصنوعی در حال ساخت است دارد. اندرو چارلتون، دستیار وزیر اقتصاد دیجیتال، آشکارا به این موضوع پرداخت. او در پاسخ به این سوال که چگونه قدرت‌های متوسط ​​هوش مصنوعی را مدیریت می‌کنند، چهار بازی را شناسایی کرد: همسویی با یک ابرقدرت، اهرم فشار در زنجیره ارزش، رقابت از طریق مدل‌ها و قابلیت‌های مختلف، و قابلیت حاکمیت. چارلتون اظهار داشت که استرالیا هر چهار مورد را به طور همزمان دنبال می کند. اندرو هستی، وزیر سایه در صنعت و توانایی های حاکمیتی، به طور کلی با این موضوع موافق بود، به ویژه با تاکید بر ایالات متحده.

رابطه به عنوان «خط حاکمیت» استرالیا. هستی پیشنهاد کرد از روابط استرالیا در واشنگتن برای تشویق یک ابر مقیاس کننده برای سرمایه گذاری در استرالیا استفاده شود. بدون مراکز داده، آزمایشگاه‌های مرزی و استعداد، استرالیا همچنان به آنچه از طریق کابل‌های زیردریایی می‌آید وابسته است، و این ممکن است استرالیا را به یک «دولت درخواست‌کننده» تبدیل کند - با استفاده از هستی از قیاس مسابقه هسته‌ای، جایی که زمانی که ایالات متحده استرالیا را متقاعد به عقب‌نشینی کرد، از آن زمان به واشنگتن متکی بوده است.

او در مورد خطرات استرالیا توضیح داد: کشورهای دارای هوش مصنوعی جلوتر خواهند رفت و استرالیا بیشتر عقب خواهد ماند. به گفته تیم آیرس وزیر صنعت و نوآوری، "هدف دولت انجام همه کارها نیست، بلکه این است که خود را به کشوری ضروری تبدیل کنیم." یعنی یافتن آنچه استرالیا می تواند در این اکوسیستم جدید برتری یابد و آن را به مزیت نسبی کشور تبدیل کند. استرالیا دارایی هایی را در زمینه تخصص سیاست، استعداد و اعتماد به ارمغان می آورد.

آیرس همچنین بر قابلیت‌های بسته‌بندی تراشه، محاسبات کوانتومی، و مجموعه داده‌های تخصصی، در کنار مزیت‌های سازمانی مانند شرکت‌ها و اتحادیه‌ها که با هم در جهت منافع ملی کار می‌کنند، اشاره کرد. در طول گفتگوها، چندین تماس از استرالیا برای همکاری با کشورهای دیگر از جمله بریتانیا، کانادا، ژاپن، کره جنوبی و هند وجود داشت. همانطور که رایان فداسیوک از مؤسسه امریکن انترپرایز می گوید، قدرت های متوسط ​​اگر «هوش مصنوعی را به عنوان یک پروژه بزرگ جهانی تصور کنند که همه می توانند در آن مشارکت داشته باشند، مسیری رو به جلو خواهند داشت». نکته مهم این است که «حاکمیت به معنای خودکامگی نیست.

حاکمیت به این معناست که بتوانید وابستگی‌های خود را خودتان انتخاب کنید نه اینکه آنها را به شما تحمیل کنید.» آدیتیا ماهشواری از موسسه هندی مدیریت ایندور بیان کرد که چگونه قدرت‌های متوسط می‌توانند به جای رقابت با ایالات متحده و چین بر سر مدل‌های مرزی، از طریق استعداد، تحقیق، پروژه‌های مشترک و امکانات محاسباتی مشترک، به اکوسیستم‌های خود انرژی بخشند. استرالیا همچنین فرصت های قابل توجهی برای شکل دادن به استانداردهای بین المللی دارد.

ابیگیل بردشاو، مدیر کل اداره سیگنال های استرالیا، استدلال کرد که داشتن جایگاهی در صنعت هوش مصنوعی، حاکمیت استرالیا را تقویت می کند و به آن صدایی در استانداردهای جهانی می دهد. کیت کانروی، رئیس موسسه ایمنی هوش مصنوعی استرالیا، توانایی استرالیا برای ضربه زدن بیشتر از وزن خود را در سطح بین المللی، با تکیه بر تجربه خود در توسعه استانداردهای پذیرفته شده در سطح جهانی، برجسته کرد. جسیکا هانتر، سفیر استرالیا در امور سایبری و فناوری حیاتی، استدلال کرد که استرالیا دارایی‌ها، روابط و آژانس‌هایی را دارد که به جای صرفا یک مصرف‌کننده، شکل‌دهنده دنیای هوش مصنوعی باشد.

جالب است که این فعالیت فعالانه توسط آزمایشگاه های مرزی، از جمله معاون رئیس OpenAI، Ann O'Leary و فرستاده ویژه Anthropic و سفیر سابق ایالات متحده در استرالیا، Jeff Bleich، تشویق می شود. یک عنصر مهم در قدرت متوسط ​​بودن هوش مصنوعی این است که به این فکر کنید که چگونه به نتایج توسعه کمک می کند.

همانطور که آن آلی وزیر توسعه بین المللی گفت: "ارزش فناوری ها در بهبود زندگی مردم نهفته است." چالش این است که "اطمینان حاصل شود که مزایای فناوری های نوظهور به طور گسترده به اشتراک گذاشته می شوند نه اینکه برای گسترش نابرابری ها استفاده شوند." از طریق این لنز، وزارت امور خارجه و تجارت استرالیا از رقابتی حمایت کرد که در مورد چالش توسعه هند و اقیانوسیه که هوش مصنوعی می تواند در پنج سال آینده حل کند، بیش از 100 پیشنهاد جمع آوری کرد.

از سیستم‌های هشدار بلایا گرفته تا مراقبت‌های بهداشتی و حفاظت از مناطق دریایی اقیانوس آرام، راه‌های بی‌شماری وجود دارد که استرالیا می‌تواند از هوش مصنوعی برای مشارکت در توسعه استفاده کند. زمان‌های تغییر عموما برای قدرت‌های متوسط ​​خوب است و آنها را قادر می‌سازد تا نقش کارآفرینی را ایفا کنند. این گفتگوها مزایای ورود استرالیا به اقتصاد هوش مصنوعی، شکل دادن به استانداردهای ایمنی جهانی و امکان انتشار مثبت فناوری در سراسر منطقه را نشان داد.