استورمونت تلوتلو می خورد، اما این لحظه خطرناکی برای ایرلند شمالی است

از بیرون ساختمان های پارلمان، استورمونت محکم به نظر می رسد. در داخل، احساس ناامنی می کند.

در واقع، با رعایت زبان در اتاق، اوضاع به سختی می تواند بدتر باشد. معاون وزیر اول، اما لیتل پنگلی از DUP، از شریک خود در رأس دولت در ایرلند شمالی، میشل اونیل از سین فین، گفت: «کناره گیری کامل از رهبری صورت گرفته است».

لیتل پنگلی بعدازظهر دوشنبه در مجمع گفت: «میشل اونیل نه تنها قانون را زیر پا گذاشت، بلکه دیگران را نیز به انجام آن تشویق کرد.

او گفت: «میشل اونیل تصمیم گرفت از قانون اوباش پیروی کند نه قانون کشور، و این مهم است.

اونیل و در واقع همکارانش در سین فین ساکت ننشستند. او به مجمع گفت که اونیل با افتخار اعتراض خود را با ساکنان جاده گارواقی که «تحمل نسل‌ها از سلطه فرقه‌ای، ارعاب و خشونت را متحمل شده‌اند، داشت».

«چرا دستور نارنجی، چرا DUP، چرا اتحادیه‌گرایی به طور کلی می‌خواهد حقوق این افراد را زیر پا بگذارد؟» او پرسید.

این یک لحظه خطرناک برای ایرلند شمالی است، و نه فقط به دلیل احتمال خشونت، اگرچه - خوشبختانه - تا کنون از آن جلوگیری شده است.

این خطرناک است زیرا درامکری خط گسل فرقه ای را که درست در میانه سیاست شمال و در واقع جامعه ادامه دارد، آشکار کرده است.

این خطرناک است زیرا نشان داده است که حتی قبل از رویدادهای آخر هفته گذشته به طور گسترده برگزار می شد: اینکه با وجود تمام صحبت ها در مورد آشتی در ایرلند شمالی، در واقعیت مقدار کمی از آن وجود داشته است.

ایرلند شمالی به ورطه خیره شده است. روند صلح در ضعیف ترین وضعیت خود از سال 1998 است

در این جامعه تقسیم‌شده، استورمونت مصالحه‌ای بود که امکان تقسیم قدرت را در آن خط گسل فرقه‌ای فراهم کرد، اما ثابت کرد که مصالحه ناقصی است.

تنها در 10 سال گذشته، دو دوره تعلیق طولانی مدت، از 20-2017 و 2022-24 را متحمل شده است. اگر قرار باشد دوباره سقوط کند، گستردگی شکافی که مناقشه درامکری آشکار کرده است، بازیابی آن را حتی سخت‌تر می‌کند و درخواست‌ها برای جایگزینی - خواه حاکمیت مستقیم یا یک ایرلند متحد - را بلندتر می‌کند.

با این حال، ما در آن نقطه نیستیم - یا به هر حال هنوز هنوز نیستیم. در یک کنفرانس مطبوعاتی در سالن بزرگ استورمونت بعدا در روز دوشنبه، گاوین رابینسون، رهبر DUP، به اندازه لیتل پنگلی در مورد سین فین و در واقع اونیل کوبنده بود.

اما، با وجود تمام «مشکل اساسی حزبش با افرادی که تعهد کرده اند تا از قانون حمایت کنند» اما «به شیوه ای غیرقانونی» عمل کرده اند، او به همان اندازه روشن بود که قصد ندارد مجلس را ساقط کند.

در عوض، او به «تعداد اقداماتی» که باید انجام شود، از جمله شکایت به کمیساریای استاندارد، درخواست‌ها برای سرزنش، درخواست‌های عدم اعتماد، و «الزام روشنی برای رئیس پلیس برای تحقیق و تعقیب هر کسی که قانون را نقض کرده است» اشاره کرد.

با خطر بیان چیزهای بدیهی، همه اینها مدتی طول می کشد، شاید زمانی را برای سرد شدن خلق و خوی فراهم کنید.

DUP می گوید در استورمونت در بحبوحه تنش های درامکری، "به طور معمول هیچ کاری وجود ندارد".

اگر مجمع سقوط کند، DUP نمی‌خواهد طرفی باشد که ماشه را می‌کشد و در نتیجه مقصر است. سین فین نمی‌خواهد مجمع سقوط کند، اما اگر این کار را انجام دهد، تمایلی هم ندارد که مسئول فروپاشی آن شناخته شود.

بنابراین، استورمونت، هرگز قوی نیست، تلو تلو می خورد. در جاده گارواقی، بن بست همچنان پابرجاست.

احتمالا هر راه حلی باید از طریق گفت و گو به دست آید. کریس برایانت، وزیر شمالی، روز دوشنبه با نظم نارنجی، انجمن ساکنان جاده گارواگی و احزاب سیاسی ملاقات کرد، اما هنوز هیچ مسیر مشخصی برای جلو وجود ندارد.

این یک لحظه خطرناک برای ایرلند شمالی است. هنوز مشخص نیست که چگونه، یا در واقع، چه زمانی حل خواهد شد و پیامدهای آن چقدر گسترده خواهد بود.