استگز می‌گوید با امتناع از خواندن سرود استرالیا، منظور او ضرری ندارد

جمعه، 11 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، Rabbitohs 10، Knights 20

شنبه، 12 سپتامبر، 4:05 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، واریرز 16، دلفین 26

شنبه، 12 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، کوسه 26، کابوی 16

یکشنبه، 13 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، پانترز 19، خروس 12

شنبه، 19 سپتامبر، 7:50 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 46، کوسه 10

یکشنبه، 20 سپتامبر، 16:05، امتیاز نهایی، رزمندگان 10، شوالیه‌ها 12

جمعه، 25 سپتامبر، 19:50، امتیاز نهایی، دلفین 20، خروس 36

یکشنبه، 27 سپتامبر، 16:00، امتیاز نهایی، پانترز 14، شوالیه 22

یکشنبه، 4 اکتبر، 7:30 بعد از ظهر، امتیاز نهایی، خروس 19، شوالیه 18

کوتونی استاگز (سمت چپ) می گوید امتناع او از خواندن سرود استرالیا یک تصمیم شخصی است. (گتی ایماژ: بردلی کاناریس)

کوتونی استاگز می گوید که به احترام بزرگان بومی خود از خواندن سرود ملی استرالیا خودداری می کند.

استگس و چندین هم تیمی به دلیل نخواندن سرود در جام جهانی لیگ راگبی مورد انتقاد قرار گرفته اند.

استاگز و استرالیا روز یکشنبه در دیدار نیمه نهایی جام جهانی مقابل ساموآ در سیدنی به میدان خواهند رفت.

کوتونی استگز می‌گوید تصمیم او برای نخواندن سرود ملی ناشی از احترام است، زیرا او و هم‌تیمی‌های کانگورویش خود را در مرکز یک جنگ فرهنگی می‌بینند.

استگس و چند تن از دیگر اعضای تیم استرالیا که در نیمه نهایی جام جهانی یکشنبه در استادیوم فوتبال سیدنی به مصاف ساموآ خواهند رفت، در طول مسابقات به دلیل امتناع آنها از خواندن سرود قبل از بازی مورد انتقاد قرار گرفتند.

مرکز بریزبن از حمایت هم تیمی برانکو، پت کاریگان، برای موضع گیری خود برخوردار شد، امیدوار بود که این تصمیم بحث گسترده تری را در مورد تاریخ استرالیا باز کند.

استگس که از اولین بازی خود در سال 2023 9 بازی ملی برای کانگوروها به دست آورده است، گفت: "من یک پسر ویراجودری مغرور هستم و به کسی که هستم و از کجا آمده ام افتخار می کنم، و نخواندن سرود به این معنی نیست که سپاسگزار نیستم.

من هنوز عاشق پوشیدن آن پیراهن هستم. وقتی سرود پخش می شود به اطراف نگاه می کنید و احساساتی می شوید.

"اما من آواز نمی خوانم، معنایی کاملا متفاوت با آن دارد و این فقط من هستم."

استگز گفت که موقعیت او در مورد آواز خواندن Advance Australia Fair ناشی از این بود که می خواست به اجداد خود احترام بگذارد.

استگز گفت: «بدیهی است که در گذشته و آنچه در آن روز اتفاق افتاد، من تازه از آن یاد گرفتم.

"شما همچنین با بزرگترهای خود از خانه و پدربزرگ و مادربزرگ و چیزهای دیگر صحبت می کنید و [درک] آنچه را که آنها باید تحمل می کردند. این بیشتر احترام به بزرگان و خانواده من است.

کوتونی استاگز می گوید که امتناع او از خواندن سرود ملی عشق او به نمایندگی استرالیا را کم نمی کند. (گتی ایماژ: بردلی کاناریس)

من یک استرالیایی مغرور هستم اما در نهایت این چیزی است که من با آن زندگی کرده ام و هیچ آسیبی در آن وجود ندارد. این چیزی از پیراهنی که می پوشم کم نمی کند."

انتقاد از استگس و دیگر ستاره های کانگوروهای بومی، از جمله لاترل میچل، چیز جدیدی نیست.

مربی جیلاروس، جس اسکینر، زن مغرور بارکینجی و مائوری، همچنین بر اهمیت حضور در کنار پرچم استرالیا، بومیان و جزیره تنگه تورس در طول جام جهانی تاکید کرده است.

او گفت: "هر سه پرچم معانی جداگانه ای برای کشور ما دارند و نشان دهنده این است که ما کشوری متنوع با فرهنگ های مختلف هستیم."

بازیکنان جیلاروس پرچم جزیره تنگه تورس را هنگام پخش سرود ملی در جام جهانی بر روی شانه های خود نگه می دارند. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

"تیم ما، به ویژه، این 23 نفر، و کارکنان ما از همه اقشار مختلف و پیشینه های فرهنگی هستند، و ما این تنوع را جشن می گیریم. این بازتابی از کشور ما است.

"می دانید، پرچم آبی واقعا برای همه مهم است، درست به همان اندازه که پرچم بومیان و جزیره نشینان تنگه تورس ما.

بنابراین وقتی به ارزش‌های آن نگاه می‌کنید و خود را در مورد آن پرچم‌ها آموزش می‌دهید، نمی‌توانید از این که یک استرالیایی مغرور باشید، پرشور نباشید.»

مال منینگا مربی سابق تست استرالیا قبلا از بازیکنان به دلیل موضع قاطعانه آنها در مورد موضوع سرود دفاع کرده بود.

کاریگان معتقد است که ورزشکاران باید حق داشته باشند برای آنچه که به آن اعتقاد دارند دفاع کنند.

پت کاریگان می گوید بازیکنان باید آزادی عمل داشته باشند تا از عقاید خود دفاع کنند. (گتی ایماژ: کامرون اسپنسر)

کریگان گفت: "به عنوان افراد ورزشکار، تمرکز روی ما به عنوان الگو وجود دارد، اما احتمالا به گفتگوی بزرگتری برای ما به عنوان یک جامعه خارج از فوتبال اشاره می کند."

و در مورد دلیل اینکه چرا پسرها نسبت به سرود و شاید تاریخ ما به عنوان یک کشور نیز احساس خوبی دارند.

"من می دانم که تک تک پسران اینجا مفتخرند که سبز و طلا را بکشند.

"مردم ممکن است بگویند که در خواندن یک سرود نمایش داده می شود. من استرالیا را دوست دارم و به پوشیدن این پیراهن افتخار می کنم و همچنین دوست دارم با این بچه ها بدوم.

"من فکر می کنم این یک فرصت منحصر به فرد در ورزش است که ما می توانیم الگو باشیم و نظرات خود را در مورد چیزهای مختلف بیان کنیم، و شاید این راهی باشد که ما به خودمان به عنوان یک کشور نگاه کنیم و چگونه می توانیم به جمع شدن ادامه دهیم."