استیسی کیچ: بازیگری که برای بازی در نقش کارآگاه مایک همر شهرت داشت در سن 85 سالگی درگذشت

استیسی کیچ، بازیگر نقش شخصیت‌های خشن مانند مایک همر، کارآگاه تخیلی و ارنست همینگوی، رمان‌نویس آمریکایی، روز سه‌شنبه در سن 85 سالگی درگذشت.

همسرش مالگوسیا توماسی در بیانیه‌ای گفت: کیچ «پس از یک نبرد طولانی و دشوار با یک بیماری جدی قلبی و نارسایی قلبی» در لهستان درگذشت.

توماسی گفت: "استیسی نه تنها یک بازیگر افسانه ای بود که مورد تحسین و دوست داشتن تماشاگران در سراسر جهان بود، بلکه همسر محبوب من، همراه من و قلب خانواده ما بود."

کیچ در ده‌ها نقش بازیگر و بازیگر در تلویزیون و در فیلم‌هایی در نقش‌های متفاوتی مانند باراباس (مینی سریال تلویزیونی عیسی ناصری) و ریچارد نیکسون (نمایش فراست/نیکسون) برجسته بود. او همچنین یک کار صحنه پرمشغله داشت و اغلب در آثار شکسپیر مانند شاه لیر و هملت بازی می کرد. بازی او در نقش دومی در سال 1972 الهام بخش منتقد نیویورک تایمز شد تا کیچ را "بهترین بازیگر کلاسیک آمریکایی پس از جان بریمور" بداند.

برجسته ترین نقش کیچ، مایک همر، کارآگاه سخت جوشان، پوشیده از فدورا و کت سنگر، ​​در اقتباس های تلویزیونی از آثار نویسنده تعلیق، میکی اسپیلین بود. مایک همر جدید از اواسط تا اواخر دهه 1980 اجرا شد و کیچ این شخصیت را در مجموعه چشم خصوصی مایک همر از سال 1997 تا 1998 احیا کرد. او همچنین نقش هامر را در چهار فیلم تلویزیونی بازی کرد و نسخه‌های صوتی کتاب‌های اسپیلین را روایت کرد.

کیچ در سال 2013 در زندگی نامه خود به نام «همه چیز: زندگی یک بازیگر روی صحنه و خارج از صحنه» نوشت: «من همیشه مایک همر بودم و خواهم بود.

برخی از نقش‌ها به تو می‌چسبند و من خوشحالم که همر مال من است.»

اولین سریال همر زمانی قطع شد که کیچ در سال 1985 به مدت شش ماه در انگلستان به زندان افتاد، زیرا بیش از 30 گرم کوکائین در فرودگاه هیترو لندن در دارایی‌هایش پیدا شد. او در کتاب خود گفت که معتاد بوده است و در سال 2013 کیچ به فاکس نیوز گفت که گرفتار شدن "در واقع زندگی من را نجات داد".

کیچ سابقه ای با همینگوی، نویسنده و ماجراجوی پیچیده برنده جایزه نوبل داشت. ایفای نقش او از نویسنده در همینگوی در مینی سریال تلویزیونی 1988 برای او جایزه گلدن گلوب و نامزدی امی را به همراه داشت. کیچ در 2 ژوئن 1941 در ساوانا، جورجیا به دنیا آمد و در کالیفرنیای جنوبی بزرگ شد. او در کودکی تحت چندین عمل جراحی برای شکاف لب و شکاف کام قرار گرفت.

کیچ به فاکس نیوز گفت: «فقط زمانی که بچه‌ها به من بدگویی می‌کردند و اذیت می‌شدم، آزارم می‌داد. "من در نتیجه آن موفق شدم. برای جبران آن باید در ورزش برتر می شدم. این یک موتور بود. به من انگیزه ای برای بهتر شدن داد."

برای برخی از نقش‌ها، جای زخم روی لب او توسط سبیل پنهان می‌شد، اما کیچ در مصاحبه‌ای با بنیاد شکاف کام در سال ۲۰۱۶ گفت که ترجیح می‌دهد زمانی که در یک نقش سخت‌گیر، مانند یک اوباش یا نقش یک شخصیت آسیب‌پذیر بازی می‌کند، نشان داده شود.

پدر کیچ، Stacy snr، کارگردان و بازیگری بود که از دهه 1950 تا 1980 به طور پیوسته در تلویزیون کار می کرد. برادرش جیمز کیچ نیز بازیگر بود.

کیچ از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی فارغ التحصیل شد و همچنین در مدرسه درام ییل تحصیل کرد و محقق فولبرایت در آکادمی موسیقی و هنر دراماتیک لندن بود.

در پیشگفتار All in All، الک بالدوین، بازیگر، کیچ را «دوره‌ای معجزه‌آسا از مردانگی بیش از حد براندو یا رابرت میچم و آموزش کلاسیک ریچارد برتون یا کوین کلاین توصیف کرد.

آثار سینمایی کیچ شامل شهر چربی جان هیوستون، سنتوریون های جدید، زندگی و زمانه قاضی روی بین، تاریخ آمریکا ایکس، سوارکاران طولانی با برادرش، آن فصل قهرمانی و کمدی های چیچ و چونگ در دود و رویاهای خوب بود.

نقش‌های تلویزیونی منظم او شامل تیتوس، فرار از زندان و دو مرد و نیم بود. او در برادوی در شهرهای دیگر کویری در سال‌های 2011-2012، چرخه کنتاکی و سلول انفرادی در دهه 1990 و دام مرگ در دهه 1970 بازی کرد.

کیچ در ماه می 2017 در شب افتتاحیه پامپلونا، یک نمایشنامه تک نفره درباره همینگوی در سال‌های آخر عمرش، دچار حمله قلبی ظاهری روی صحنه شد، که باعث لغو اجرای نمایش شد. او همچنین در سال 2009 در حین اجرای Frost/Nixon دچار سکته مغزی خفیف شد اما 10 روز بعد به صحنه بازگشت.

از کیچ، توماسی، هنرپیشه لهستانی الاصل که با او در نمایش های مختلف چکش ظاهر شد، به یادگار مانده است. او قبلا سه بار ازدواج کرده بود و در دهه 1970 با جودی کالینز خواننده رابطه یک ساله داشت. – رویترز