استیوی نیکس، جکسون براون، ملیسا اتریج آنر لری مستل در گالا شهر امید روح زندگی

شهر امید سه شنبه شب جشن سالانه روح زندگی خود را در مرکز طراحی اقیانوس آرام غرب هالیوود برگزار کرد و لری مستل، بنیانگذار و مدیر اجرایی موج اصلی را به عنوان دریافت کننده روح زندگی امسال، با اجرای موسیقی از استیوی نیکس، جکسون براون و ملیسا اتریج تجلیل کرد.

مستل جدیدترین در صف طولانی مدیرانی است که در 50 سال گذشته جایزه روح زندگی را دریافت کرده اند، که با مو اوستین در سال 1973 شروع شد و اخیرا از افرادی مانند تام کورسون، جی مارسیانو، لیور کوهن، لوسیان گرینج، سیلویا رون و ایروینگ آزوف و بسیاری دیگر تقدیر کرد. کورسون و گرینج از جمله افرادی بودند که روز سه‌شنبه در کنار سایر مدیران ارشد از جمله گای موت، مدیرعامل وارنر چاپل، راب لایت و جان برانکا وکیل دادگستری CAA و همچنین نوازندگانی مانند کنی لاگینز، جیمی جم و جاستین ترنتر در این مراسم حضور داشتند.

داستان‌های مرتبط Music Primary Wave ناشر اصلی موسیقی مستقل Kobalt Music Patti LaBelle Inks Royalty Deal With Primary Wave (انحصاری)

در کنار اجراهای حضوری، هم پل آنکا و هم پیت تاونشند ویدیوهایی را ضبط کردند که به مستل تبریک گفتند و همچنین آهنگ هایی را به صورت ویدیویی اجرا کردند. آنکا نسخه ویژه ای از "راه من" را خواند و اشعار را تغییر داد تا در مورد مستل باشد، در حالی که تاونشند آهنگ آکوستیک "Let My Love Open the Door" را اجرا کرد.

اتریج، که برای اولین بار بیش از 30 سال پیش، زمانی که در آیلند رکوردز کار می کرد، مستل را ملاقات کرد، سخنرانی مقدماتی مستل را ایراد کرد و به یاد آورد که برخلاف کریس بلک ول، رئیس برند معروف، "لری همیشه آنجا بود." اتریج که خود از سرطان سینه نجات یافته است، از شهر امید به دلیل تلاش های مستمر سازمان در مبارزه با سرطان تمجید کرد و مستل را به خاطر کارش با این گروه در سال گذشته تحسین کرد.

اتریج به مستل گفت: «همانطور که همه اینجا تأیید می‌کنند، شما همان پسری هستید که می‌خواهید در کنارتان باشد، آن مردی هستید که می‌خواهید کنارش در هواپیما بنشینید، کسی که می‌خواهید وقتی به چیزی نیاز دارید با او تماس بگیرید. شما همیشه از من و رویاهای من حمایت کرده اید. من به جای هر هنرمندی در Primary Wave صحبت می کنم."

قبل از سخنرانی، او یک مجموعه سه آهنگ را اجرا کرد که با آهنگ بی نظیرش "بیا به پنجره من" به پایان رسید.

مستل، که خواهر و عموی خود را در یک سال گذشته به دلیل سرطان از دست داد، سپس یک سخنرانی احساسی از خود ارائه کرد و با اشک‌ها مبارزه کرد و در مورد اینکه چگونه این تجربه سرطان را شخصی کرده است صحبت کرد.

مستل گفت: «من به این جایزه صرفا به عنوان یک افتخار نگاه نمی کنم، به آن به عنوان یک فراخوان برای اقدام نگاه می کنم. "من می توانم بهتر باشم. همه ما باید بهتر باشیم. اگر نمایندگان ما در واشنگتن زمان کمتری را صرف خرید و فروش اوراق بهادار و زمان بیشتری برای تخصیص منابع برای مبارزه با سرطان و سایر بیماری ها می کردند؟ در حال حاضر افرادی هستند که می میرند، و دانشمندان و پزشکان هر روز برای تغییر آن کار می کنند."

پس از سخنرانی مستل، براون و نیکس برای اجراهای خود روی صحنه رفتند. نیکس در مورد تجربیات خود با شهر امید صحبت کرد و به یاد آورد که چگونه چهار عزیز از جمله بهترین دوست و برادرش، درمان سرطان را از این سازمان دریافت کردند.

نیکس گفت: «این بسیار عمیق و بسیار زیبا است، زمانی که من در آنجا سپری کردم. "هرکسی را که دارید، به شهر امید بفرستید؛ این بسیار مهم است، بسیار مهمتر از هر کسی که تا به حال می شناسید."

او شب را با اجرای آکوستیک متحرک "Landslide" به پایان رساند.