اسرائیل باید به سخنان دوستان خود گوش دهد، نه اینکه هشدارهای آنها را نادیده بگیرد - سرمقاله

وقتی یکی از صریح‌ترین حامیان آمریکایی اسرائیل می‌گوید دو وزیر به جایگاه کشور آسیب می‌رسانند، دولت باید گوش کند. هشدار یکشنبه بیل آکمن در مورد ایتامار بن گویر و بزالل اسموتریچ سزاوار توجه است زیرا از جانب کسی است که می‌خواهد اسرائیل موفق شود، علنا از آن دفاع کرده و نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو را ستایش کرده است. سرمایه‌گذار میلیاردر یهودی-آمریکایی در پست خود در X/Twitter به صراحت اعلام کرد که اسرائیلی‌ها باید تصمیم بگیرند که چه کسی نخست وزیر شود.

اما از نقطه نظر خود در آمریکا، وزیر امنیت ملی و وزیر دارایی به ترتیب به اسرائیل «آسیب عظیمی به شهرت» وارد کردند، اظهارات و اقدامات آنها در سطح بین‌المللی به عنوان بیانگر اراده همه اسرائیلی‌ها ارائه شد. آکمن استدلال کرد که یک دولت بدون آنها نشانه آغازی جدید، کمک به بازگرداندن اعتبار، بهبود روابط با دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان، و افزایش چشم‌اندازهای عادی بین اسراییل و افزایش چشم‌اندازهای عادی بین اسرائیل است. هشدار او را نباید به عنوان مداخله دیگری از سوی کسی رد کرد

کاشی به دولت آکمن از 7 اکتبر رهبری نتانیاهو را ستوده و این دو وزیر را به عنوان یک مسئول جدی معرفی کرده است. انتقاد او را نمی توان به طور قابل اعتمادی به مخالفت با نتانیاهو یا بی تفاوتی نسبت به امنیت اسرائیل تقلیل داد. این سند از حامیان دولت می‌خواهد تا بررسی کنند که آیا وفاداری به شرکای ائتلافی خاص به کشوری که قصد دفاع از آن را دارند کمک می‌کند یا خیر.

هاکبی که از حامیان قدیمی اسرائیل است که توسط رئیس جمهور دونالد ترامپ منصوب شده بود، در ماه سپتامبر به جروزالم پست گفت: "ای کاش آنها آسیبی را که به کشوری که ادعا می کنند دوستش دارند می رسانند زیرا مفید نیست." او به خشونت علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشاره می کرد که هشدار داد به اعتبار اسرائیل از جمله در میان جمهوری خواهان آسیب می رساند. او همچنین استدلال کرد که محکوم کردن خشونت فلسطین در عین امتناع از محکوم کردن خشونت اسرائیل ریاکارانه است.

حمایت او از اسرائیل او را از مطالبه پاسخگویی منع نکرد. قبل از هر مسئله ای در مورد شهرت، در اینجا یک تعهد اخلاقی وجود دارد. خشونت و رفتار تحقیرآمیز به دلیل آسیبی که وارد می‌کنند، صرف نظر از سرفصل‌هایی که ایجاد می‌کنند، مستحق بررسی هستند. اسرائیل باید از نمایندگان خود معیارهایی بخواهد که بتواند آشکارا در برابر شهروندان و متحدانش از آنها دفاع کند. با درک این موضوع که وقتی اسرائیلی ها به منافع اسرائیل آسیب می رسانند، دوستی نیازی به سکوت ندارد. دامنه این مداخلات متفاوت است.

انتقاد هاکبی از رفتار خاص تاییدی بر ترتیبات ائتلاف پیشنهادی آکمن نیست. چیزی که آنها را به هم مرتبط می کند این است که می دانند وقتی اسرائیلی ها به منافع اسرائیل آسیب می رسانند، دوستی نیازی به سکوت ندارد. اورشلیم باید بتواند این تمایز را بشنود. نقد را باید بر اساس شایستگی آن قضاوت کرد، هر کسی که آن را ارائه کند. اما وقتی افرادی که مرتبا از این کشور دفاع می کنند مشکلات ایجاد شده توسط وزرای آن را توصیف می کنند، هشدارهای آنها شایسته توجه است.

آنها استدلال های اسرائیل در خارج را درک می کنند زیرا خودشان این استدلال ها را مطرح کرده اند. همچنین نمی توان هر تصویر مخربی را به عنوان پوشش خصمانه توضیح داد. وزرا دارای اختیارات عمومی هستند. کلمات آنها به دلیل دفاترشان سنگین است، و دولت نمی تواند انتظار داشته باشد که مخاطبان خارجی هر زمان که رفتارشان شرم آور می شود، آنها را به عنوان شهروندان خصوصی رفتار کنند. نسخه آکمن محدودیت هایی دارد.

برکناری دو وزیر به طور خودکار جایگاه اسرائیل را احیا نمی کند، اختلافات بر سر فلسطینیان را حل نمی کند، یا توافقات عادی سازی اضافی را تضمین نمی کند. این نتایج مستلزم سیاست، دیپلماسی و تصمیم گیری توسط دولت های دیگر است. تغییر وزرا به تنهایی جایگزین سیاست و رهبری مسئولانه نخواهد شد. با این وجود، افرادی که قدرت به آنها سپرده شده است به تعیین اولویت ها و اعتبار یک دولت کمک می کنند.

نخست وزیری که وعده رهبری مسئولانه در خارج از کشور را می دهد، باید آن را در کابینه خود اعمال کند. محاسبات ائتلافی نمی تواند تنها معیاری باشد که آیا یک مشارکت در خدمت منافع ملی است یا خیر. این مسئولیت متعلق به کسی است که دولت بعدی را تشکیل می دهد و وزرای ارشد آن را انتخاب می کند. آزمون برای هر ائتلافی باید این باشد که آیا می تواند از کشور محافظت کند در حالی که مسئولانه در داخل حکومت می کند و اعتبار در خارج را حفظ می کند.

این امر مستلزم رهبرانی است که مایل به مقابله با رفتارهای مخرب در میان متحدان خود باشند، نه اینکه هر هشداری را به عنوان بی وفایی نادیده بگیرند یا مسئولیت را به کسانی که از خارج از کشور اسرائیل را زیر نظر دارند، بسپارند. اسرائیل به رهبری نیاز دارد که امنیت، دولت مسئول و انسجام ملی را در اولویت قرار دهد. اسرائیلی ها به تنهایی این رهبری را انتخاب خواهند کرد. آنها باید این کار را با حسابداری صادقانه از هزینه های مشارکت های سیاسی، از جمله آنهایی که توسط دوستانی که به کشور متعهد هستند شناسایی شده اند، انجام دهند. گوش دادن به آن دوستان یک عمل مسئولیت پذیر است.

حمایت آنها باید به هشدارهای آنها اهمیت بدهد، نه اینکه آنها را نادیده بگیرند.