اسرائیل به عنوان قربانی تراژدی قطار اسپانیایی - نظر

هر کس حق دارد نظرات خود را هر چند پوچ باشد. آنها می توانند باور کنند که زمین مسطح است یا حتی مشکوک باشند که یهودیان کشتی تایتانیک را غرق کرده اند (طبق شوخی کلاسیک «کوه یخ، گلدبرگ، تفاوت چیست؟»). مشکل از زمانی شروع می شود که تصورات غیرقابل انطباق به تلویزیون عمومی راه می یابند، جایی که تئوری های توطئه ظاهری تحلیل سیاسی مشروع پیدا می کنند. و این دقیقا همان چیزی است که در اسپانیا اتفاق افتاد. در 28 اکتبر، دو قطار سریع السیر در نزدیکی اوردا در استان تولدو با هم برخورد کردند و تا لحظه تنظیم این خبر، 69 نفر کشته شدند.

در حالی که کشور برای جذب این فاجعه تلاش می کرد، خانواده ها منتظر اخبار مربوط به عزیزان خود بودند و بازرسان شروع به بررسی اشتباه کردند، یک مظنون قدیمی و راحت ظاهر شد: اسرائیل. در RTVE، پخش کننده عمومی اسپانیا، خوزه میگل ویلارویا، مفسر مهمان، ارتباط احتمالی اسرائیل با فاجعه را پیشنهاد کرد. ویلارویا به میزبانی و تاریخ‌نگاری خود برای اسرائیلی‌ها، اظهار نظری برای تاریخ‌دانی و تاریخ‌نگاری خود به اسرائیل، اظهار داشت. GDR (جمهوری دموکراتیک آلمان)، ادعا کرد که یک شرکت فرانسوی که مسئول انجام آزمایش ایمنی راه آهن است با سرمایه اسرائیل مرتبط است.

تهدیدهای مطرح شده توسط بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر علیه اسپانیا. این مفهوم غیرقابل انکار بود: اسرائیل ممکن است به نوعی پشت این فاجعه بوده باشد. البته هیچ مدرکی وجود نداشت. اما وقتی مظنون اسرائیل است، چه کسی به شواهد نیاز دارد؟ El Televisero، یک سایت خبری دیجیتال منتشر شده توسط HuffPost اسپانیا، ادعا کرد که مجری ژسوس سینتورا ویلارویا را به دلیل تلقیناتش متوقف کرده است.

و از نظر فنی، سینتورا از او پرسید که آیا این یک تئوری توطئه است یا خیر، با این پرسش که چرا به اسرائیل اشاره می‌کند، و به جدیت ادعاهایش اشاره کرد. اما دعوت از یک نظریه‌پرداز توطئه برای توضیح بیشتر نظریه‌اش، به این معنا نیست که اتهام او را یک تئوری توطئه کاملا غیرقابل قبول بدانیم.

سوال مهم این است که آیا بینندگان اطلاعات لازم برای درک این اتهام را دریافت کرده اند که دلیل شواهدی ندارد یا خیر. این اولین سفر ویلارویا به قلمرو توطئه آمیز در RTVE نیست. تنها چند روز قبل، ویلارویا در مورد ناآرامی در خیابان های اروپا بحث می کرد، وی در همان برنامه پیشنهاد کرد که برخی از بازیگران به این اغتشاشات علاقه دارند و اضافه کرد که "RT، یک سال پیش، یک برنامه دیگر را به نمایش گذاشته است." Malas lenguas، او نسخه ای خارق العاده از تاریخ رژیم صهیونیستی را ارائه کرد.

ویلارویا در میان جواهرات حضور تلویزیونی خود مدعی شد که صهیونیسم در بایرن به عنوان شاخه ای از جنبش آلمانی völkisch سرچشمه گرفته است و ریشه های آن را به ریشه های ایدئولوژیک نازیسم پیوند می دهد. او همچنین اعلام کرد که "سامی ها یک نژاد هستند و امروز فلسطینی ها بیشتر از 90 درصد اسرائیلی های ساکن اسرائیل که از نژاد ییدیش هستند، سامی هستند." او اصرار داشت که این را می‌داند، زیرا به عنوان یک آلمانی زبان، ییدیش را می‌فهمد، که «شبیه آلمانی است.» او گفت.

سوال این است که چرا یک صدا و سیمای عمومی مکررا بستری برای چنین ادعاهایی فراهم می کند بدون اینکه آنها را مورد بررسی اولیه قرار دهد. آنچه که اپیزود مربوط به دخالت ادعایی اسرائیل در حادثه قطار را جالب می کند این است که حتی رسانه هایی که به سختی به دلیل همدردی با اسرائیل شناخته می شوند، گمانه زنی را دشوار می دانستند. انتشار ادعای دروغ در مورد تهدید فرضی نتانیاهو در چندین زبان و حساب های مرتبط با طرفدار کرملی

طنز این است که دپارتمان راستی‌آزمایی خود RTVE متعاقبا تئوری‌های گمراه‌کننده‌ای را که اسرائیل را با حادثه اردو مرتبط می‌کند، از جمله ادعاهای ساختگی مبنی بر اینکه نتانیاهو اسپانیا را با فاجعه‌های راه‌آهن تهدید کرده است، رد کرد. به عبارت دیگر، در حالی که بخشی از RTVE توضیح می دهد که چرا اتهامات دروغ بوده است، بخشی دیگر به یک مفسر اجازه می دهد تا تلقینات بی اساس را به مخاطبان خود ارائه دهد.

چارچوبی بسیار متهم کننده گزارش RTVE شامل ارجاعاتی به یک "لابی یهودی" فرضی است. چارچوب پوشش خبری سومین سالگرد کشتار 7 اکتبر "سه سال نسل کشی در غزه" بود. سالگرد مرگبارترین قتل عام یهودیان از زمان هولوکاست به این ترتیب فرصت دیگری برای پیش‌زمینه اتهامات علیه اسرائیل شد. این اصطلاح تصادفی نیست.

دولت اسپانیا اتهام نسل کشی افتراآمیز را به عنوان عنصر اصلی رویارویی سیاسی خود با اسرائیل قرار داده است و RTVE مکررا این چارچوب را تکرار کرده است. در همین حال، اسپانیا با مشکلات سیاسی داخلی جدی مواجه است. نخست وزیر پدرو سانچز برای جلب حمایت پارلمان از بودجه های جدید تلاش کرده و انتخابات زودهنگام را برای 29 نوامبر اعلام کرده است.

رویارویی او با اسرائیل به یکی از ویژگی‌های برجسته هویت سیاسی دولتش تبدیل شده است. در این زمینه، تلاش برای پیوند دادن اسرائیل به یک فاجعه داخلی، سؤال گسترده‌تری را در مورد سودمندی سیاسی بزهای قربانی خارجی مطرح می‌کند. اما شاید آشکارترین جنبه این قسمت این باشد که اتهام به قدری ترسناک بود که حتی فراتر از حد انتظار مدافعان، انتقاد غیرعادی از اسرائیل را برانگیخت.

شاید این ناهنجاری مخاطبان اسپانیایی را وادار کند تا از خود سؤالی ناراحت‌کننده بپرسند. اگر اتهامی بی‌اساس مانند دخالت اسرائیل در برخورد قطار به تلویزیون عمومی راه پیدا کند، در مورد اتهامات بی‌شماری دیگر علیه اسرائیل که کمتر آشکارا پوچ و با دقت بسته‌بندی شده‌اند و در نتیجه تشخیص آن بسیار سخت‌تر هستند، چطور؟ چه تعداد بدون بررسی صرفا به این دلیل پذیرفته شده‌اند که با یک روایت تثبیت شده مطابقت دارند؟ وقتی تعصب بخشی از چشم‌انداز اطلاعاتی می‌شود، مخاطب مستعد این است که ادعاهای مضحک را باور کند.

مدرک خطر بعدی بسیار فراتر از اسرائیل یا یهودیان است. زمانی که حدس و گمان جایگزین شواهد می شود، وسواس ایدئولوژیک به عنوان تخصص جلوه می کند، و صدا و سیمای عمومی نمی تواند بین انتقاد مشروع و تئوری های توطئه تمایز قائل شود، این حرفه اعتبار خود را از دست می دهد. و با آن، دموکراسی یکی از پادمان‌های اساسی خود را از دست می‌دهد. همچنین در مورد بهره‌برداری از فاجعه‌ای که در آن 69 نفر برای پیشبرد وسواس نسبت به اسرائیل جان خود را از دست دادند، چیز ناپسندی وجود دارد. آن قربانیان مستحق پاسخ، پاسخگویی و حقیقت هستند.

آنها سزاوار این نیستند که در تئوری توطئه دیگران نقش آفرینی کنند. نویسنده، مدیر CAMERA Español، تیم رسانه ای اسپانیایی کمیته دقت در گزارش و تحلیل خاورمیانه است. CAMERA سازمان پیشرو در افشای و مقابله با روایت های ضد اسرائیلی در رسانه ها، آنلاین و در مدارس است. در CAMERA.org و در رسانه های اجتماعی در @CAMERA4Truth بیشتر بیاموزید.