اسرائیل به یک رویکرد جسورانه، تازه و دولت وحدت در پی بن بست انتخاباتی نیاز دارد - سرمقاله

حضور قدرتمند احزاب عربی در انتخابات هفته گذشته یکی از تنها چراغ‌های روشنی بود که از بن‌بست ناامیدکننده‌ای که نتایج حاصل شد بیرون آمد. بر اساس نتایج نهایی، فهرست مشترک 11 کرسی و رعام به رهبری منصور عباس هشت کرسی را به دست آورد که رکورد تاریخی 19 کرسی (از 10 کرسی فعلی اکثر احزاب عربی) را به خود اختصاص داد. اگر تحقیقات در مورد مداخله خارجی مشکوک در انتخابات شواهدی از رشوه برای تأثیرگذاری بر رأی گیری در بخش عربی پیدا کند، احتمالا میزان آن حاشیه ای خواهد بود و تأثیر آن غیرقابل تغییر خواهد بود.

احتمالا نتایج را تحت تأثیر قرار می دهد. نمایش قوی احزاب عرب نتیجه انتخابات را به آب های تیره انداخته است، نه بلوک نخست وزیر بنیامین نتانیاهو (با 53 نفر) و نه بلوک اپوزیسیون به رهبری گادی آیزنکوت یاشار (با 48 نفر) از حمایت کافی برای تشکیل ائتلافی به تنهایی برخوردار نیستند. گزینه های دیگری نیز برای شکستن یک دور دیگر وجود دارد. دولت اپوزیسیون اقلیت یا یک دولت وحدت میانه رو. احزاب عربی را نمی توان به عنوان یکپارچه جمع کرد.

nt با 48 کرسی خود که از بیرون توسط 19 کرسی احزاب عربی حمایت شده است، بسیار مشکل ساز است. چیزی که این فشار تایید نمی‌کند این است که درست مانند همه احزاب یهودی نمی‌توان احزاب عربی را با هم جمع کرد. رعام، که قبلا بخشی از یک ائتلاف دولتی در سال 2021 بود و یک عضو یهودی به نام یوآو سگالوویتز را در دومین دوره خود نشان می‌داد، استدلال می‌کند که شهروندان عرب می‌توانند از مشارکت سیاسی و مبارزه با سطح جنایات خود استفاده کنند. فهرست مشترک - متشکل از بلد، تعال و هداش - شامل افراط گرایان ضد اسرائیلی است.

s، با تمرکز خود احزاب بر ناسیونالیسم فلسطینی و خواهان یک کشور دموکراتیک دو ملیتی به جای اسرائیل. آنها هرگز نباید در داخل و یا از بیرون بخشی از یک دولت اسرائیل باشند. حتی اگر جولان بتواند آیزنکوت و به نوعی نفتالی بنت از بیهاد و آویگدور لیبرمن از اسرائیل بیتینو را متقاعد کند - که قاطعانه اعلام کرده اند که با احزاب عرب ائتلافی تشکیل نخواهند داد - فقط با آوردن راعام به 56 نفر موافقت خواهند کرد: زمان رعام ممکن است فرا برسد، اما در صورت فلکی کنونی، جایی برای آن همتراز نیست.

این امر شبح یک دولت وحدت را ترک می کند. فشار شدیدی بر نتانیاهو، آیزنکوت و بنت و یایر لاپید از بیهاد (با 12 کرسی) وارد می‌شود تا به نیروها بپیوندند و ائتلافی تشکیل دهند که بتواند در مورد اکثر مسائل به توافق برسد. بلعیدن قرص تلخی برای همه درگیر خواهد بود، هرچند که کشور به شدت به حمایت از انتخابات دیگری نیاز دارد. یسرائیل بتینو از لیبرمن (با هفت کرسی)، ایجاد یک ائتلاف با ثبات با 67 کرسی. موانع زیادی وجود دارد.

نتانیاهو ممکن است فکر کند که دور دیگری از انتخابات به نفع او خواهد بود، با مشارکت کمتر و آرای کمتر مهاجران. اسموتریچ، که او هفته گذشته متعهد شد که او را در ائتلاف آینده حفظ کند.

او همچنین باید تشکیل یک کمیسیون تحقیق دولتی در 7 اکتبر را بپذیرد. به نوبه خود، آیزنکوت و بنت باید وعده های مبارزات انتخاباتی خود را برای نشستن با نتانیاهو زیر پا بگذارند و به نفع کشور بپذیرند که وحدت تنها راه پیشروی است. بی اعتمادی طبیعی آنها به نتانیاهو موجه است، اما می‌توان ترتیبی اتخاذ کرد که به نفع تمام نقاط قوت اعضا باشد. نتانیاهو، به عنوان نخست‌وزیر، می‌تواند همچنان بر امنیت اسرائیل و تهدیدات ناشی از ایران، حماس و حزب‌الله تمرکز کند و مسئول سیاست خارجی باشد.

در این مورد بین هیچ یک از طرفین روشنایی چندانی وجود ندارد. آیزنکوت و بنت به نوبه خود، سایر وزارتخانه های حیاتی - دادگستری، آموزش، کشور، امنیت داخلی - را دریافت خواهند کرد و شروع به بازگرداندن نظم به هرج و مرج در کشور خواهند کرد. اکنون زمان تفکر تازه و اقدامات جسورانه است. رای دهندگان صحبت کرده اند و 60 کرسی به نتانیاهو، آیزنکوت و بنت داده اند. برای نفع بیشتر، این رهبران باید شخصیت ها و منیت ها را کنار بگذارند تا کشور را به سوی آینده ای با ثبات هدایت کنند.