اسرائیل حق دارد از مذاکرات بریتانیا و آرژانتین بر سر جزایر فالکلند حمایت کند - سرمقاله

درخواست اسرائیل برای مذاکره مستقیم بین بریتانیا و آرژانتین بر سر جزایر فالکلند مستحق حمایت واجد شرایط است. بر اساس گزارش جروزالم پست، سفیر دنی دانون خواستار گفتگو در سازمان ملل شد. به گزارش تلگراف، با این حال، سفارت اسرائیل در لندن این که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، دستور تغییر سیاست را داده است، رد کرد. این انکار باید بخشی از حساب باقی بماند. این موضع خود قابل دفاع است. اسرائیل دلایلی برای جدی گرفتن نگرانی های آرژانتین دارد و مذاکرات صلح آمیز دارای یک چارچوب بین المللی است.

اورشلیم باید موضع خود را به وضوح توضیح دهد، از جمله تعهدش به خواسته های مردمی که آینده آنها مورد بحث قرار گرفته است. در زمان رئیس جمهور خاویر مایلی، آرژانتین دوست ثابت اسرائیل بوده است. حمایت او در طول جنگ پس از کشتار 7 اکتبر سزاوار به رسمیت شناختن دیپلماتیک معنادار است. برقراری رابطه ای که در آن اسرائیل به خاطر نگرانی های خود از همبستگی استقبال می کند و در عین حال علاقه چندانی به اولویت های شریک خود نشان نمی دهد، حفظ آن دشوار خواهد بود. دیپلماسی اسرائیل باید دوستی را ارزشمند کند.

این به معنای گوش دادن، تعامل و جستجوی راه‌های مسئولانه برای پاسخگویی است. حمایت از یک روند صلح آمیز در مورد یک موضوع مهم برای آرژانتین چنین فرصتی را فراهم می کند. همچنین به سایر دولت‌های دوست نشان می‌دهد که اورشلیم نگرانی‌های آنها را جدی می‌گیرد. بریتانیا باید بفهمد که سیاست اسرائیل بر روابط گسترده‌تر تأثیر می‌گذارد، در همین حال، بریتانیا باید درک کند که انتخاب‌هایش در قبال اسرائیل بر روابط گسترده‌تر تأثیر می‌گذارد. هر دولتی حق دارد سیاست های یک کشور دیگر را مورد بررسی قرار دهد و اسرائیل از حق برابر برای ارزیابی مجدد حمایت دیپلماتیک خود برخوردار است.

مقامات بریتانیایی باید انتظار داشته باشند که اورشلیم در مورد مسائلی که لندن حساس می‌داند قضاوت مستقلی انجام دهد. این اصل مستلزم نظم و انضباط است. یک سیاست خارجی که توسط خشم هدایت می شود، می تواند حرکات گران قیمتی را با بازده عملی کمی ایجاد کند. اسرائیل باید بتواند آنچه را که موقعیت فالکلندش به دست می آورد توضیح دهد: رابطه قوی تر با آرژانتین، حمایت از دیپلماسی صلح آمیز، و رویکردی ثابت برای حل و فصل اختلافات. این اهداف مستحق بیان عمومی هستند. مبنایی برای گفتگو وجود دارد.

قطعنامه 2065 مجمع عمومی سازمان ملل متحد که در سال 1965 به تصویب رسید، مناقشه حاکمیتی بر فالکلند را به رسمیت شناخت و از بریتانیا و آرژانتین دعوت کرد تا با در نظر گرفتن منافع جزیره نشینان، برای یک راه حل مسالمت آمیز مذاکره کنند. بنابراین، حمایت از مذاکرات در چارچوب دیپلماتیک دیرینه قرار می گیرد. جزیره نشینان خود قوی ترین چالش را در برابر هر گونه حمایت گسترده تر اسرائیل ارائه می کنند. در همه پرسی سال 2013، 99.8 درصد از آرا موافق حفظ وضعیت جزایر به عنوان یک قلمرو فرادریایی بریتانیا بودند. بیان ترجیح دموکراتیک وزن بسیار زیادی دارد.

هر گونه قضاوت تحریریه در مورد اختلاف باید صادقانه به آن رسیدگی کند. اسرائیل باید صریحا اصرار کند که جزیره نشینان به طور معناداری در بحث هایی که بر آینده آنها تأثیر می گذارد شرکت کنند و هر تغییری در حاکمیت مستلزم رضایت آزادانه آنها است. اورشلیم و لندن نمی‌توانند خانه‌ها، شهروندی و نهادهای سیاسی خود را در یک اختلاف به توافق برسند. حمایت از درخواست آرژانتین برای گفتگو باید با این ضمانت روشن همراه باشد. این همچنین در خدمت منافع اسرائیل است.

کشوری که از دیگران می خواهد به امنیت و حق تعیین آینده مردمش احترام بگذارند، باید به طور مداوم از این اصول حمایت کند. اختلافات ارضی مختلف تاریخچه متفاوتی دارند. سازگاری مستلزم به کارگیری استانداردهای قابل دفاع و در عین حال اذعان به این تفاوت ها است. اورشلیم باید دوستان خود در بریتانیا را نیز در نظر بگیرد. بسیاری از افرادی که مایل به دفاع از اسرائیل هستند، به شدت با هرگونه تلاش برای تحت فشار قرار دادن فالکلندی ها برای حل و فصل ناخواسته مخالفت خواهند کرد. اسرائیل با سخت‌تر کردن حمایت‌های خود، سود چندانی به دست نمی‌آورد.

دیپلمات های آن باید مستقیما با آنها درگیر شوند و حدود موقعیت را توضیح دهند. به همین دلیل، تشکر از مایلی نمی تواند مسئله حاکمیت را حل کند. ادعاهای سرزمینی نیاز به بررسی بر اساس ماهیت خود دارند. دوستی آرژانتین دلیلی برای تعامل جدی است. قضاوت در مورد مالکیت نیاز به یک پرونده جداگانه و اساسی دارد.

این کشور باید بیان کند که آیا از مذاکرات حمایت می کند، چه نقشی برای جزیره نشینان در نظر می گیرد و آیا موضعش در مورد حاکمیت تغییر کرده است یا خیر. سیگنال‌های متناقض باعث می‌شود که شرکا و منتقدان آن‌ها را برای خود تفسیر کنند. اسرائیل می‌تواند با اطمینان از این رویکرد دفاع کند، اگر شرایطش را صریح بیان کند و آنها را به طور مداوم اعمال کند. آزمون این خواهد بود که آیا دیپلماسی آن فضایی را برای توافق داوطلبانه ایجاد می کند و در عین حال روابطی را که برای اسرائیل ارزشمند باقی می ماند، حفظ می کند. آرژانتین مستحق رسیدگی عادلانه است.

فالکلندی ها سزاوار کنترل آینده خود هستند. بریتانیا باید بداند که حسن نیت دیپلماتیک به عمل متقابل بستگی دارد. اسرائیل باید آن اهداف را با هم و با وضوح کافی دنبال کند که یک ژست نسبت به یک دوست بتواند به سیاستی معتبر تبدیل شود.