اسرائیل خطر پیروزی در جنگ را دارد در حالی که جهان را از دست می دهد - نظر

تصمیم برای اعطای جایزه صلح نوبل به ناوی پیلای - که ریاست کمیسیون سازمان ملل را بر عهده داشت که به این نتیجه رسید که اسرائیل در غزه نسل کشی می کند - باید زنگ خطری باشد. خواه نخواسته باشد، این جایزه نشان می دهد که جهان چقدر از این اتهام استقبال کرده است. محیط استراتژیک اسرائیل به شدت در حال تغییر است و آینده ما در خطر است. اسرائیلی ها به دو اردوگاه تقسیم شده اند. یکی معتقد است که وضعیت کشور خوب است. پس از بهبودی پس از کشتار 7 اکتبر، موقعیت امنیتی اسرائیل باثبات است - حتی قویتر از قبل، همانطور که خطوط زرد در غزه و جنوب لبنان تأیید می کنند.

اقتصاد با وجود سه سال جنگ در حال رونق است - شاهد شکل قوی باشید. و علیرغم اختلافات تلخ ما، جامعه مدنی همچنان پر جنب و جوش، مبتکر و دارای همبستگی است - شاهد رتبه بالای اسرائیل در گزارش شادی جهانی هستیم. اردوگاه دیگر کشوری را در بحران می بیند. جنگ به درازا می کشد و هیچ راه حل دیپلماتیکی برای تضمین ثبات پایدار در نظر نیست. مفروضات راهبردی معیوب که قبل از 7 اکتبر بود بررسی نشده باقی می ماند، زیرا هیچ کمیسیون رسمی تحقیق تا به امروز تشکیل نشده است. این ما را در برابر یک فاجعه دیگر آسیب پذیر می کند.

جامعه افراطی ارتدوکس از سهم خود از بار ملی شانه خالی می کند و آینده اقتصادی و امنیتی ما را تهدید می کند. اعتماد به نهادهای دولتی در حال از بین رفتن است و تنش های اجتماعی در حال افزایش است - تا جایی که برخی از جنگ داخلی می ترسند. با این حال هر دو اردوگاه باید با خطری روبرو شوند که فراتر از اختلافات آنهاست: اسرائیل در آستانه انزوای شدید بین المللی قرار دارد. این می تواند همه ما را در یک واقعیت تلخ جدید با عواقب بالقوه شدید گرفتار کند.

این هشدار استراتژیک مستلزم تغییر مسیر اساسی در داخل، در سراسر خطوط سیاسی است. اسرائیل در آستانه انزوای بین المللی قرار دارد، اروپا، بزرگترین شریک تجاری اسرائیل، به سمت تحریم هایی حرکت می کند که می تواند به اقتصاد ما آسیب جدی وارد کند. بریتانیا و 11 کشور دیگر، از جمله کانادا، محدودیت هایی را برای تجارت کالاهای شهرک اعلام کرده اند یا در حال بررسی هستند. اما اقتصاد اسرائیل در خط سبز متوقف نمی شود. تقریبا هر شرکت بزرگ اسرائیلی ممکن است خود را در معرض تحریم‌های احتمالی قرار دهد.

کسب و کارها در سراسر جهان ممکن است از تجارت با اسرائیل از ترس اینکه به عنوان ناقض تحریم ها شناخته شوند، اجتناب کنند. حتی دوستان اسرائیل هم می‌توانستند عقب نشینی کنند - نه از روی خصومت بلکه از روی احتیاط تجاری. یک بایکوت عملی خزنده می تواند BDS - تحریم، واگذاری و تحریم - را از یک هدف حاشیه ای رادیکال به جنبشی فراگیر تبدیل کند که زندگی در اسرائیل را تغییر می دهد. ما می‌توانیم در کنار روسیه، کره شمالی و ایران به یک کشور منفور تبدیل شویم. ایالات متحده لنگر اصلی امنیتی و دیپلماتیک اسرائیل است.

روابط با دولت‌های آمریکا گاهی اوقات پرتنش بوده است، اما حمایت عمومی گسترده دوحزبی ثابت بوده است. امروز، برعکس است - و این قلب هشدار راهبردی است. همکاری با دولت فعلی چشمگیر است. اما اطمینان تاکتیکی را ارائه می دهد و در عین حال یک تغییر استراتژیک نگران کننده را پنهان می کند: همدردی آمریکا با اسرائیل در حال فرسایش است. این افول فراتر از دموکرات‌ها است و به جمهوری‌خواهان جوان و حتی مسیحیان انجیلی جوان می‌رسد. نگرش‌های ضد اسرائیلی که زمانی با چپ رادیکال و راست فاشیست مرتبط بود، جای پایی در جریان اصلی پیدا کرده است.

برای اولین بار در دهه‌ها، آمریکایی‌ها بیشتر از فلسطینی‌ها با اسرائیلی‌ها همدردی نمی‌کنند. آنها داوود هستند. ما جالوت هستیم. اسرائیل در مسیری لغزنده به سوی یک شکست خطرناک - اقتصادی و دیپلماتیک، و شاید حتی در عرصه امنیتی، زمانی که دولت جدید ایالات متحده در کمتر از دو سال آینده روی کار می‌آید، قرار دارد. هیچ کس نمی تواند بداند که هر بخش از این سناریو چقدر محتمل است. تغییر در افکار عمومی، منافع ملی و دولت های خارج از کشور همچنان می تواند به نفع ما باشد.

اما نمی‌توانیم به این باور از خود راضی بچسبیم که «همه چیز درست خواهد شد» یا به این توهم که یک «اسپارتا» منزوی و خودکفا می‌تواند زنده بماند. یک فروپاشی دیپلماتیک ناگهانی - یک "6:29 صبح". لحظه تکرار شوک 7 اکتبر - یک احتمال واقعی است. نیروهایی که این تحولات را هدایت می کنند پیچیده هستند و همه در کنترل اسرائیل نیستند.

با این حال، ائتلاف و اپوزیسیون به طور یکسان وظیفه دارند هر اقدام، هر بیانیه، و هر شکست در اقدامی را با توجه به پیامدهای بلندمدت برای جایگاه دیپلماتیک، امنیت ملی و اقتصاد اسرائیل ارزیابی کنند. اما فضای کافی برای اقدام سازنده وجود دارد. ما می‌توانیم گام‌هایی را برداریم که اکثر اسرائیلی‌ها از آن حمایت می‌کنند - مانند خنثی کردن تروریسم یهودی - و از لفاظی‌هایی که اکثر اسرائیلی‌ها آن را رد می‌کنند، از جمله درخواست‌ها برای مسطح کردن غزه یا مجبور کردن ساکنان آن به مهاجرت، خودداری کنیم.

اسرائیلی ها در هر دو اردوگاه در جلوگیری از تبدیل شدن این هشدار راهبردی به یک واقعیت غم انگیز منافع مشترک دارند. نویسنده رئیس موسسه سیاست مردم یهودی (JPPI) و استاد بازنشسته حقوق در دانشگاه بار-ایلان است.