اسرائیل در انتخابات شکست خورد: نامه ای سرگشاده به رئیس جمهور اسحاق هرتزوگ - نظر

رئیس جمهور محترم اسحاق هرتزوگ، اسرائیل رای داده است. رای‌ها ریخته شده است، مردم صحبت کرده‌اند، با این حال به نظر می‌رسد که کشور از یکی از پی‌آمدترین انتخابات خود بدون برنده مشخص بیرون آمده است. لیکود ممکن است بزرگترین حزب باشد. اپوزیسیون ممکن است برای تغییر ادعا کند. احزاب عربی ممکن است نفوذ قابل توجهی بر تشکیل دولت بعدی داشته باشند. اما فراتر از محاسبات کرسی های کنست، نتیجه نگران کننده تری وجود دارد. اسرائیل در انتخابات شکست خورد. نه به این دلیل که دموکراسی شکست خورد.

اسرائیلی‌ها از حقوق دموکراتیک خود استفاده کردند و نشان دادند که روحیه دموکراتیک همچنان زنده است. اسرائیل شکست خورد، زیرا انتخابات کمی از مناقشه‌ای که بین ملت ایجاد شده بود را حل کرد. میلیون ها نفر متقاعد شدند که آینده کشورشان بدون توجه به اینکه چه کسی در نهایت ائتلاف تشکیل می دهد، در خطر است. رئیس‌جمهور، این شاید مهم‌ترین فرصت ریاست‌جمهوری شما باشد. وقتی دموکراسی اگزیستانسیال می‌شود، هدف دموکراسی این نبود که تضمین کند همه برنده می‌شوند. این برنامه برای اطمینان از اینکه شکست در انتخابات به معنای از دست دادن کشور نیست طراحی شده است.

من اطمینان دارم که شما صحبت های کسانی را شنیده اید که ادعا می کردند اگر نتیجه به مذاق آنها خوش نیاید، برای خروج از اسرائیل برنامه ریزی می کنند. یک دموکراسی سالم به چیزی بیش از حکومت اکثریت نیاز دارد. این مستلزم این است که نهادها دوام بیاورند، مخالفان سیاسی مشروع باقی بمانند، و یک انتخابات دیگر فرصت دیگری برای تغییر جهت می دهد.

برای خیلی ها، پیروزی بلوک مخالف نه به عنوان یک نتیجه نامطلوب، بلکه به عنوان یک فاجعه ملی به تصویر کشیده می شود. این برای هر دموکراسی، به ویژه دموکراسی که با چالش های امنیتی اسرائیل مواجه است، خطرناک است. ما همچنان در جبهه های نظامی، دیپلماتیک، اقتصادی و شناختی درگیر هستیم. ایران و نیروهای نیابتی آن همچنان تهدید هستند. تلاش ها برای مشروعیت زدایی از دولت یهود در سطح بین المللی ادامه دارد.

نزدیک شدن به انتخابات میان دوره ای آمریکا باعث ایجاد عدم اطمینان بیشتر در مورد جهت گیری سیاسی واشنگتن و محیط راهبردی اسرائیل می شود. در داخل، افزایش مشارکت در انتخابات در میان شهروندان عرب و نفوذ احتمالی پارلمانی احزاب ضد صهیونیستی بحث ها را در مورد شخصیت آینده دولت تشدید می کند. تنها در چند ساعت گذشته، قبل از ارسال این ستون برای چاپ، مشخص شد که کمیته مرکزی انتخابات هیچ شواهد کافی مبنی بر وجود ندارد. سولبرگ، خواستار تحقیقات فوری در مورد غافلگیرکننده عظیم شد

مشارکت رای دهندگان اسرائیلی های عرب، که گفته می شود توسط نهادهای خارجی تامین مالی شده و از طریق اعضای جنایت سازمان یافته عرب به رای دهندگان عرب اسرائیلی منتقل شده است. در حالی که این اخبار نگران کننده ممکن است نتایج انتخابات را باطل کند، اکنون نیاز به بررسی، حتی با استفاده از تست پلی گراف، وجود دارد که آیا رهبران احزاب اسراییلی عرب از این جنایت هولناک آگاه بوده اند یا خیر.

رئیس جمهور، درخواست غیرمعمول من برای آزمایش پلی گراف رهبری حزب اسراییل عربی با سفر گزارش شده آقای احمد طیبی به قطر دو روز قبل از انتخابات بیشتر تقویت می شود. حقیقت این است که تقسیم وحشتناک در رای دهندگان اسرائیلی موضوعی قبل و بعد از این کشف بود. بنابراین، فرصتی برای رئیس جمهور اسرائیل برای یافتن راه های جدیدی برای حل این عقیده حقیر و متضاد من است. حمله نگران کننده به دموکراسی ما. اسرائیل نمی تواند فلج سیاسی را تحمل کند در حالی که دشمنانش از ضعف ملی سوء استفاده می کنند.

اما نمی تواند به اشتباه درخواست دیگری را برای وحدت به عنوان راه حل اشتباه بگیرد. وحدت پاسخی نیست آقای. رئیس جمهور، من هدف دیگری را پیشنهاد می کنم. نه وحدت. قابلیت همکاری. وحدت متضمن آشتی ایدئولوژیک است که ممکن است در آینده قابل پیش بینی غیرممکن باشد. جامعه اسراییل بر اساس خطوط سیاسی، مذهبی، فرهنگی و فلسفی تقسیم شده است. دموکراسی نباید خواستار یکنواختی باشد. قابلیت همکاری به این معنی است که گروه‌های مستقل، حتی رقیب، می‌توانند در یک سیستم مشترک عمل کنند و در عین حال اعتقادات و هویت‌های خود را حفظ کنند. همه ما مجبور نیستیم در یک جهت صف آرایی کنیم.

اما ما باید درک کنیم که همه ما در یک کشتی هستیم. تاریخ نشان می دهد که همکاری امکان پذیر است. در طول جنگ یوم کیپور، اسرائیلی ها با وجود اختلافاتشان با یک تهدید مشترک مواجه شدند. پس از 7 اکتبر 2023، شهروندان در سراسر طیف سیاسی و مذهبی برای دفاع از کشور، کمک به سربازان و حمایت از خانواده‌های آواره بسیج شدند. این تجربیات اختلاف نظر را از بین نبرد. آنها نشان دادند که همکاری نیازی به توافق ندارد. چالش این است که این تفاهم را قبل از اینکه شرایط اضطراری دیگری به ما تحمیل کند، نهادینه کنیم. یک موازی تاریخی قابل توجه آقای.

رئیس جمهور، تاریخ شما را در موقعیتی قرار داده است که یادآور موقعیتی است که در دوران ریاست جمهوری پدرتان با آن مواجه شده بودید. در سال 1984، رئیس جمهور چایم هرتزوگ شاهد انتخاباتی بود که هیچ یک از بلوک های سیاسی بزرگ نتوانستند به طور مستقل حکومت کنند. اسرائیل با عواقب جنگ در لبنان، پریشانی شدید اقتصادی و شکاف سیاسی تلخ مواجه شد. آنچه در پی آن اتفاق افتاد، سازگاری خارق‌العاده‌ای بود: شیمون پرز و اسحاق شامیر که نماینده سنت‌های سیاسی مخالف بودند، توافق کردند که قدرت را از طریق یک نخست‌وزیر چرخشی به اشتراک بگذارند. آنها ایدئولوژی‌های یکدیگر را پذیرفتند.

آنها مکانیزمی را پیدا کردند که از طریق آن جنبش‌هایشان می‌توانستند با هم کار کنند. قبل از اینکه ما نامی برای آن داشته باشیم، این قابلیت همکاری بود. چهل و دو سال بعد، رئیس‌جمهور دیگری، هرتزوگ، در میان چالش‌های فوق‌العاده با رای‌دهندگان تقسیم‌شده مواجه شد. تاریخ ایجاب نمی کند که راه حل 1984 را بازتولید کنید. این به ما یادآوری می کند که بن بست نیازی به فلج شدن ندارد. ریاست جمهوری پدر شما شاهد تطبیق سیاسی فراتر از محاسبات انتخاباتی بود.

شما می‌تواند سابقه‌ای برای اعتماد به خود فرآیند قانون اساسی ایجاد کند. آزمون تعیین‌کننده ریاست‌جمهوری مسئولیت فوری شما از نظر قانون اساسی ساده اما از نظر سیاسی فوق‌العاده است: تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام عضو کنست مأموریت تشکیل دولت را دریافت کند. قانون شما را ملزم نمی‌کند که رهبر بزرگترین حزب را انتخاب کنید. پس از مشورت با فراکسیون های پارلمانی، شما باید ماموریت را به یکی از اعضای موافق کنست واگذار کنید. این اختیار شما را در موقعیتی تقریبا غیرممکن قرار می دهد.

هر نامزدی را که انتخاب کنید، میلیون ها نفر ممکن است نه فقط قضاوت شما، بلکه بی طرفی شما را زیر سوال ببرند. مشکل لزوما فقدان نیت خوب نیست. این کمبود اعتماد عمومی است. شما قبلا عواقب انتظارات آشتی ناپذیر را تجربه کرده اید. مناقشه بر سر بخشش احتمالی برای نخست وزیر بنیامین نتانیاهو، دفتر شما را تحت فشار شدید داخلی و بین المللی قرار داد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، علنا از شما خواست که اقدام کنید. دیگران برعکس این را می‌خواستند. موضع شخص در مورد بخشش هرچه که باشد، این اپیزود دشواری پیمایش یک مسئله ملی عمیقا تفرقه‌انگیز را تنها از طریق مقامات ریاست جمهوری آشکار کرد.

آن تجربه را تکرار نکنید. یک شورای برجسته برای اعتماد ملی راه دیگری وجود دارد. قبل از تعیین مأموریت، یک شورای کوچک و موقت از مشاوران برجسته ایجاد کنید: دو فرد با موقعیت ملی استثنایی که مورد قبول بلوک نتانیاهو هستند، و دو شخصیت محترم مشابه که مورد قبول گادی آیزنکوت و اصلی‌ترین احزاب مخالف هستند. قضاوت و خدمات فراتر از وابستگی های آنها احترام می گذارد. آنها نخست وزیر بعدی را انتخاب نمی کنند.

مسئولیت قانون اساسی بر عهده شماست. در عوض، آنها احتمالات رقابتی را بررسی می‌کنند، در مورد یک فرآیند منصفانه مشاوره می‌دهند، و کمک می‌کنند نشان دهند که تصمیم شما پس از بررسی متوازن است. شورا باید مشورت‌های لازم قانونی با فراکسیون‌های پارلمانی را تکمیل کند و هرگز جایگزین آن نشود. نقش آن و اصولی که کارش را هدایت می کند باید به طور عمومی توضیح داده شود. یک سابقه مرتبط وجود دارد.

در دهه 1990، کمیته مستقلی متشکل از افراد برجسته به ریاست پل ولکر، رئیس سابق فدرال رزرو، حساب‌های بانکی غیرفعال سوئیس مرتبط با قربانیان هولوکاست را مورد بررسی قرار داد. ترکیب آن منافعی را که با بی‌اعتمادی عمیق تقسیم شده بود، گرد هم آورد. شرایط متفاوت بود، اما این درس می‌تواند کمک کند: زمانی که رویه‌های فردی قابل احترام هستند، قابل احترام است. منافع رقیب. این در عمل قابلیت همکاری است. فرصت ریاست جمهوری اسرائیل دارای قدرت اجرایی محدود اما نماد فوق العاده ای است.

پتانسیل ic بزرگترین مشارکت شما ممکن است هویت نخست وزیر بعدی یا بقای ائتلاف بعدی نباشد. ممکن است سابقه ای برای اعتماد عمومی ایجاد شود، زمانی که انتخابات به جای حل و فصل، عدم اطمینان ایجاد می کند. این شورای مشورتی تنها در طول پنجره هفت روزه مشورتی رسمی به رئیس جمهور مشاوره می دهد، و اطمینان حاصل می کند که دور زدن تعهد قانونی اولین گام قانونی است که حداقل رایزنی های فراکسیون را تعیین می کند. اجازه دهیم دموکراسی ما از اختلافات سیاسی جان سالم به در ببرد

وحدت شناختی نه آشتی مصنوعی عدم ترک محکومیت ها در عوض، پذیرفتن این موضوع که هیچ انتخاباتی نباید به همه پرسی تبدیل شود که آیا خود دولت می تواند از نتیجه آن دوام بیاورد یا خیر. در نهایت یک دولت تشکیل می شود، یا اسرائیل ممکن است دوباره رای دهد. در هر صورت، ملت متفرقه باقی خواهد ماند. رئیس جمهور، تاریخ به ندرت به رهبران این فرصت را می دهد که میراث خود را از طریق یک تصمیم سازمانی واحد تعریف کنند. این ممکن است چنین لحظه ای باشد. اسرائیل نیازی ندارد که همه را به توافق برسانید.

به شما کمک می کند تا اطمینان حاصل شود که اسرائیلی ها می توانند به زندگی، رقابت و حکومت با هم ادامه دهند، حتی اگر این کار را نکنند. ما همه در یک قایق هستیم. و بقای آن باید مهمتر از این باشد که چه کسی پاروها را در دست دارد. نویسنده یک استراتژیست جهانی و یک مشاور استراتژیک در مرکز امنیت و امور خارجی اورشلیم است. او را در X دنبال کنید: @jeffkahn