اسرائیل در حال جنگ جدیدی در جبهه مالی است - و نظرش آماده نیست

در ماه مه 2022، چند ماه پس از حمله روسیه به اوکراین، من ستونی در این صفحات نوشتم و هشدار دادم که اسرائیل ممکن است روزی خود را در معرض تحریم‌های مشابه روسیه قرار دهد.

و در حالی که در سال 2022 دور از ذهن به نظر می رسید که چنین چیزی ممکن است روزی برای اسرائیل رخ دهد، قبلا صداهایی در حاشیه شنیده می شد که می پرسیدند آیا روزی می توان از ابزارهای مشابه علیه دولت یهود استفاده کرد یا خیر. یک سیاستمدار در کلمبیا، یک نفر در چپ افراطی در بریتانیا، چند کارشناس در اروپا و ایالات متحده وجود داشت. این خیلی مهم نبود، اما چیزی بود. استدلال من در آن زمان ساده بود: در نهایت، جنگ دیگری در غزه رخ خواهد داد.

اسرائیل آنچه را که برای دفاع از خود لازم می دانست انجام می دهد و تصاویر تلفات فلسطینی صفحه های تلویزیون و فیدهای رسانه های اجتماعی را پر می کند. علیرغم تلاش‌های اسرائیل برای به حداقل رساندن تلفات غیرنظامیان، افکار عمومی علیه آن معطوف شد. هیچ‌کس نمی‌دانست که تنها 17 ماه بعد، حماس در 7 اکتبر به اسرائیل حمله خواهد کرد و با وجود متحمل شدن بدترین حمله در تاریخ خود، اسرائیل خود را در حال تجربه بزرگترین انزوای دیپلماتیک از زمان تأسیس خود خواهد دید.

محدودیت‌های تجارت با شهرک‌های اسرائیلی - ممنوعیت واردات کالاهای شهرک‌سازی، و همچنین اقداماتی که شرکت‌ها و افراد ارائه‌دهنده ساخت‌وساز، زیرساخت‌ها، تامین مالی و سایر خدماتی را که توسعه شهرک‌سازی را تسهیل می‌کنند، هدف قرار می‌دهد. انتظار می‌رود اجرای قوانین بریتانیا چندین ماه طول بکشد. در حال حاضر، این اقدامات برای تمایز بین اسرائیل در خط سبز و فعالیت اسرائیل فراتر از آن طراحی شده‌اند.

در واقع، دولت بریتانیا به صراحت گفته است که ممنوعیت واردات برنامه ریزی شده اش قرار است از تأثیرگذاری بر اسرائیل در داخل مرزهای به رسمیت شناخته شده خود جلوگیری کند. اما تحریم ها راهی برای گسترش دارند. تصور کنید که پس از انتخابات 27 اکتبر، دولت بعدی اسرائیل تصمیم می گیرد به طور رسمی بخشی از کرانه باختری را ضمیمه کند. لزومی ندارد که تمام قلمرو یا حتی کل منطقه C، جایی که سکونتگاه ها در آن قرار دارند، باشد.

این فقط می تواند دره اردن باشد، نوار زمینی که حتی احزاب مخالف معتقدند باید به اسرائیل تعلق داشته باشد. آن وقت چه اتفاقی می افتد؟ برای کشورهایی که قبلا تحریم‌هایی را اعمال کرده‌اند، چقدر دشوار خواهد بود که شماره‌گیر را یک کلیک دیگر جابجا کنند؟ امروز این شرکتی است که در یک شهرک خانه‌سازی می‌کند. فردا ممکن است شرکتی باشد که بزرگراهی را در خدمت آن شهرک می سازد. سپس بانک تامین مالی پروژه. سپس مؤسسه مالی که بانک را پذیره نویسی کرد. اوایل این هفته، من در امتداد بزرگراه 60 به سمت پساگوت رانندگی کردم و در ترافیک گیر کردم زیرا کار برای توسعه بزرگراه کرانه باختری در حال انجام بود.

حالا تصور کنید که یک شرکت ساختمانی که این کار را انجام می دهد، خطر تحریم را به دنبال داشته باشد یا بانکی که آن را تامین مالی می کند و همچنین شرکت آمریکایی یا اروپایی که قرار است بولدوزر و کامیون را تامین کند. غیرممکن است؟ متأسفانه خیر. کسانی هستند که ادعا می کنند آمریکا هرگز چنین کاری با اسرائیل نخواهد کرد. مشکل این است که در سال 2024 زمانی که دولت بایدن علیه شهرک نشینان اسرائیلی متهم به خشونت و فعالیت های بی ثبات کننده در کرانه باختری تحریم شد، از این خط عبور کرد.

در حالی که دونالد ترامپ بلافاصله پس از روی کار آمدن در ژانویه 2025 آن تحریم ها را لغو کرد، تابو شکسته شده است، و کاری که بایدن انجام داد راه را برای یک دولت دموکرات آینده هموار می کند. بن گویر، اسموتریچ در خارج از کشور تحریم شد همچنین زمانی بود که ایده تحریم های دولت های غربی علیه وزرای کابینه اسرائیل پوچ به نظر می رسید.

اما این اتفاق با بزالل اسموتریچ وزیر دارایی و ایتامار بن گویر وزیر امنیت ملی که توسط بریتانیا و بخش‌هایی از اروپا تحریم شده‌اند نیز اتفاق افتاده است. پس چرا کسی با اطمینان تصور می‌کند که آنچه امروز می‌بینیم پایان این فرآیند است و نه صرفا چشیدن چیزی که هنوز می‌تواند بیاید؟ ما باید به یاد داشته باشیم که یک رژیم تحریمی جامع نمی‌تواند به من سفر کند، یک رژیم تحریمی جامع که فقط به چند سیاستمدار سفر نمی‌کند. حساب های بانکی آنها مسدود شود.

یک رژیم تحریمی واقعا گسترده به بنیان اقتصاد اسرائیل ضربه می زند. شرکت های بین المللی باید از خود بپرسند که آیا حفظ عملیات در اسرائیل ارزش افشای قانونی را دارد یا خیر. شرکت های فناوری اسرائیل به احتمال زیاد تصمیم به نقل مکان به خارج از کشور خواهند گرفت. سرمایه گذاری خارجی کاهش می یابد فرار مغزها که اسرائیل از قبل نگران آن است، تسریع خواهد شد. و حتی اگر آمریکا خارج از چنین رژیم تحریمی باقی بماند، اسرائیل نمی تواند به سادگی شانه خالی کند و ادعا کند که اروپا مهم نیست. اتحادیه اروپا بزرگترین شریک تجاری اسرائیل است.

در سال 2025، تجارت کالا بین اسرائیل و اتحادیه اروپا به 43.3 میلیارد یورو رسید. اتحادیه اروپا 33.1 درصد از واردات و 29.4 درصد از صادرات اسرائیل را به خود اختصاص داده است. از دست دادن دسترسی قابل توجه به این بازار ناراحتی ایجاد نمی کند - اقتصاد اسرائیل را به طور اساسی تغییر می دهد. بنابراین اسرائیل چه کاری می تواند انجام دهد؟ از یک طرف، باید روابط تجاری و دیپلماتیک خود را متنوع کند. باید روابط تجاری و دیپلماتیک در آسیا را گسترش دهد، به ویژه با کشورهایی که غزه و مسئله فلسطین نقش کمتری در تعیین روابط اقتصادی دارند.

اسرائیلی‌ها مبتکر هستند - زنجیره‌های تامین را می‌توان بازسازی کرد و شرکای تجاری جدیدی پیدا کرد. اسرائیل زنده می‌ماند، اما به کشوری متفاوت تبدیل می‌شود. منزوی‌تر، زندگی در آن گران‌تر، برای سرمایه‌گذاری جذاب‌تر و به طور فزاینده‌ای با سیستم اقتصادی و دیپلماتیک غرب، که اسرائیل دهه‌ها را صرف بازی‌کردن نقشی جدایی‌ناپذیر از دولت‌های خارجی کرده است.

یک کشور مستقل باید تصمیماتی بگیرد، حتی زمانی که هزینه‌هایی را به همراه داشته باشد، و همیشه لحظاتی وجود خواهد داشت که اسرائیلی‌ها تصمیم می‌گیرند که یک سیاست خاص برای امنیت آنها ضروری است و مایل به پرداخت آن هزینه هستند. اما ما حداقل باید بهای آن را درک کنیم و عادت بی‌معنی رد کردن هر هشداری را متوقف کنیم. مشکل اینجاست که هیچ کدام از اینها درست نیست.

همه این نهادها مهم هستند - فقط از نخست وزیر بنیامین نتانیاهو بپرسید که دیگر نمی تواند به اروپا سفر کند - و تصمیمات آنها در واقع زندگی اینجا در اسرائیل را تحت تأثیر قرار می دهد. در این زمینه، نتانیاهو روز پنجشنبه در سازمان ملل سخنرانی کرد. همانطور که من این ستون را می نوشتم، نخست وزیر در حال حرکت به سمت نیویورک بود، جایی که انتظار می رفت سخنرانی قدرتمندی داشته باشد.

نتانیاهو هر چه در مورد او فکر کند، یکی از با استعدادترین سخنرانان اسراییل باقی می ماند، سخنوری با استعداد که تقریبا از هر رهبر اسرائیلی قبل از خود تئاتر سازمان ملل را بهتر می فهمد. ممکن است یک تکیه گاه وجود داشته باشد، و تقریبا قطعا یک خط به یاد ماندنی وجود خواهد داشت. اما هیچ کدام از اینها مشکل را حل نمی کند، زیرا یک سخنرانی، هر چقدر هم خوب باشد، نمی تواند سه سال وخامت دیپلماتیک را معکوس کند. دیپلماسی عمومی اسرائیل در طول این جنگ نادیده گرفته شده است. برای بیش از دو سال، نتانیاهو نتوانست رئیس دائمی اداره ملی دیپلماسی عمومی را منصوب کند.

به وزرا مکررا اجازه داده شده است که بدون در نظر گرفتن عواقب دیپلماتیک، هرچه می خواهند بگویند. خشونت شهرک نشینان به عنوان یک مزاحم تلقی شده است تا یک تهدید استراتژیک که مهمات دشمنان اسرائیل را در یک بشقاب نقره ای تحویل می دهد. پس بله، نتانیاهو در سازمان ملل ایستاد و باعث افتخار اسرائیلی ها شد.

اما سخنرانی یک استراتژی نیست. اسرائیل امروز با کمپینی مواجه است که در چندین جبهه به راه افتاده است: در میدان نبرد، در نهادهای بین‌المللی، در عرصه اطلاعات، و اکنون از طریق فشار اقتصادی و مالی. آیا کسی به طور جدی معتقد است که ما برای اتفاقات بعدی آماده‌ایم؟ نویسنده یکی از بنیان‌گذاران انجمن MEAD، یکی از اعضای ارشد موسسه سیاست مردم یهودی، و سردبیر سابق Jerusalem Post است. آخرین کتاب او (با امیر بوهبات)، در حالی که اسرائیل خواب بود، در ایالات متحده پرفروش است.