اسرائیل میانه: نتانیاهو و آیزنکوت هر دو شکست خوردند، اما اسرائیل ممکن است برنده ظاهر شده باشد

مردم صحبت کرده اند. مه انتخاباتی هنوز در این نوشته غلیظ است، اما چندین واقعیت - شخصی، اخلاقی و اجتماعی - قبلا آشکار شده است، و آنها به همان اندازه واضح هستند که تند هستند. حقیقت شخصی این است که گادی آیزنکوت و بنیامین نتانیاهو هر دو شکست خوردند. همانطور که هفته گذشته در اینجا بحث شد، آیزنکوت هیچ چشم‌اندازی از خود نشان نداد، هیچ ایده‌ای را بیان نکرد و هیچ برنامه‌ای جز جایگزینی یک دولت شکست خورده ارائه نکرد. اینگونه نیست که شما در انتخابات پیروز می شوید. اینکه آیزنکوت کاریزماتیک نیست، کاملا خوب است، و بعد از دوران نتانیاهو این نقص حتی مورد استقبال قرار می گیرد.

اما این بهانه ای نیست که درباره بیمارستان های شلوغ، مدارس بی کیفیت، جرم و جنایت افسارگسیخته، فساد شهرداری، و تراکم ترافیک چیزی بگوییم، فقط به چند مورد از بحران هایی اشاره کنیم که میلیون ها شهروند را هر روز ناامید می کند.

با گفتن این موضوع، شکست آیزنکوت در مقایسه با شکست نتانیاهو کمرنگ است. مردی که فکر می کرد این کشور را به نمایشی تک نفره تبدیل خواهد کرد، با رای بی اعتمادی قاطع مواجه شد. اگرچه شمارش نهایی هنوز مشخص نیست، هیچ ابهامی در مورد اینکه نتانیاهو گله خود را به کجا هدایت کرده است وجود ندارد: لیکود حدود 15 درصد از رای دهندگان خود را از دست داده است یک پنجم

علاوه بر این، در میان رای دهندگان صهیونیست، یعنی رای دهندگانی که خدمت نظامی یا ملی انجام می دهند، نتانیاهو با نتیجه 55:45 شکست خورد. او مسئولیت آنها بود و تا زمانی که جایگزین او نشوند، باقی خواهد ماند. در غیر این صورت، رای نوسانی که نتانیاهو نادیده گرفت، تحریک کرد و از دست داد، حتی بیشتر خواهد شد. و دلیل اینکه رای نوسانی حزب حاکم و رهبر آن را رها کرد، سابقه اخلاقی آنهاست.

با کودتای قضایی که نتانیاهو تلاش کرد در ژانویه 2023 شروع کند، شروع شد. طرح نتانیاهو برای انتخاب قضات دیوان عالی از سوی دولت، محدود کردن نظارت قوه قضائیه بر تصمیمات دولت، محدود کردن زمینه‌های صدور احکام دیوان عالی، و کاهش اختیارات دادستان کل و بقیه مشاوران حقوقی دولت در حال حاضر به مشاوران حقوقی نیاز دارد. با تصویب چنین اصلاحات قانون اساسی از طریق اجماع گسترده، نتانیاهو جامعه اسرائیل را از هم پاشید، اما دید که خیل عظیمی از مردم به خیابان ها ریخته و او را مجبور به عقب نشینی کردند. با این حال، نتانیاهو

هو و حزبش امیدوار بودند در صورت پیروزی به این طرح بازگردند. اما آنها پیروز نشدند. معلوم شد که رای نوسانی، دیدن نخست‌وزیری که قضات ما را تحقیر می‌کند و دادگاه‌های آنها را محاصره می‌کند، خوشش نمی‌آید. با این حال، رای نوسانی این امید را نداشت و به ویژه از حمله وحشیانه لیکود به دیوان عالی و رئیس آن بسیار وحشت زده شد. حتی بدتر از آن، چه از نظر اخلاقی و چه از نظر انتخاباتی، فرار نتانیاهو از مسئولیت بود. آسیب 7 اکتبر غالب بود.

افکار میلیون‌ها شهروند را در حین انجام انتخاب‌های انتخاباتی مورد استفاده قرار داد. رای دهندگان با یادآوری آنچه متحمل شدند، وقتی دیدند که نخست وزیرشان از مسئولیت فاجعه شانه خالی می کند، منزجر شدند و شخصا از ایجاد یک کمیسیون تحقیق دولتی جلوگیری کردند.

تعداد زیادی از اسرائیلی‌ها به پای صندوق‌های رای آمدند که از توافقی که هزاران نفر را از خدمت سربازی معاف می‌کرد، خسته شدند، در حالی که آنها و فرزندانشان صدها روز زندگی خود را برای دفاع از این کشور درگیر به خطر انداختند. مانند اصلاحات قضایی، طرح مضحک برای تبدیل پیش‌نویس پیش‌نویس افراطی ارتدکس به حق قانون اساسی مرده است.

این طرح جسورانه احتمالا همان چیزی است که بیش از هر چیز دیگری رای نوسان را از لیکود دور کرده است. در نهایت، رای دهندگان نوسانی از رفتار نادرست دولت نتانیاهو با جمعیت آواره جنگ، مشاغل فروپاشیده و خانه های آسیب دیده، و از شکست آن در ریشه کن کردن مسائل یهودی، تروریسم و قانون شکنی مختصر در کرانه باختری ناراضی بودند. نتایج انتخابات در عین حال، این انتخابات یک انتقال اجتماعی جدید و گسترده را آشکار کرد. چه چیزی تغییر کرده است؟ کنست آینده به دلیل اندازه بی سابقه جناح های عربی خود فراخوانده خواهد شد.

در این نگارش، به نظر می رسد که آنها 16 کرسی در مقابل 10 کرسی در کنست به دست آورده اند. این یک شاهکار شگفت‌انگیز است و همچنین نتیجه بی‌کفایتی نتانیاهو است. رأی‌دهندگان عرب به دو دلیل به پای صندوق‌های رای هجوم آوردند: جنایت گسترده در خیابان‌هایشان و دشمنی پنهان وزیر امنیت ملی نتانیاهو، ایتامار بن‌گویر. در این مفهوم محدود انتخاباتی، نتانیاهو فقط خودش را مقصر این تحولات می داند.

معنای شوم این است که بحران جنایت در شهرهای عرب نشین غیرقابل تحمل شده است. اگر دولت بعدی به طور سیستماتیک و قاطعانه با آن برخورد نکند، ممکن است تمام شود. بخش خوشحال کننده این موضوع این است که اسرائیل عرب بالاخره پای صندوق های رای رفت. با انجام این کار، بسیاری از آنها اکنون برای اولین بار به روند سیاسی اسرائیل پیوسته اند.

اسرائیل عرب به این ترتیب به سال 2026 رسیده است، جایی که اسرائیل افراطی ارتدوکس در سال 1977 وارد شد، زمانی که برای اولین بار به دولت اسرائیل به عنوان یک شریک کلیدی پیوست. تلاش وقیحانه آن برای فرار از پیش نویس پسرانش از حق قانون اساسی نتیجه معکوس داشته است.

این قانون هرگز تصویب نخواهد شد و این تلاش ممکن است به زودی منجر به ظهور ائتلاف گسترده ای از احزاب صهیونیستی شود که در آن افراطی ارتدوکس اهرم نامتناسب خود را از دست خواهد داد. بنابراین، سال 2026 ممکن است به عنوان سال بلوغ سیاست اسراییل عربی در نظر گرفته شود، در حالی که سیاست افراطی ارتدوکس به سن بلوغ رسیده و به موقعیت پیش از خود باز می گردد.

به این ترتیب، بنیامین نتانیاهو و گادی آیزنکوت ممکن است هر دو شکست خورده باشند، اما دولت اسرائیل پیروز شد. این نویسنده، یکی از همکاران موسسه هارتمن، نویسنده پرفروش ترین راهپیمایی یهودیان حماقت (کتاب های یدیعوت 2026) است که اکنون به زبان انگلیسی در آمازون موجود است.