اسرائیل نتانیاهو نیست: پرونده یهودیان علیه بت سازی سیاسی - نظر

سه سال پیش اسرائیل ما را شکست داد. و اینجا هستیم، هنوز با عواقب 7 اکتبر 2023 زندگی می کنیم. و تنها تا 20 روز دیگر، در 27 اکتبر، اسرائیلی ها پای صندوق های رای خواهند رفت. بنیامین نتانیاهو دوباره برای نخست وزیری نامزد می شود. هر انتخاباتی ما می گوییم که مهم ترین انتخابات است. این یکی ممکن است واقعا باشد. زیرا هنوز اسرائیلی‌هایی هستند که «شاه بی‌بی» را ستایش می‌کنند و به مردی که در زمان قتل عام هزاران نفر از مردم ما مسئول آن بود وفاداری می‌کنند. این به من انرژی فرقه می‌دهد. و صادقانه بگویم، این یهودی نیست. نتانیاهو برای مدت طولانی مسئول بوده است.

او تقریبا دو دهه را به عنوان نخست وزیر سپری کرده است. طی سال‌هایی که او نخست‌وزیر بود، حماس به یک سازمان تروریستی قدرتمند در غزه تبدیل شد. اسرائیل بارها به جای حذف حماس از قدرت، سیاست های مهار و بازدارندگی را در قبال حماس انتخاب کرد. سپس در 7 اکتبر 2023، حماس از طریق هوا، زمین و دریا به اسرائیل نفوذ کرد و دولت ما نتوانست از ما محافظت کند. این شکست تنها متعلق به یک نفر نیست.

فاجعه 7 اکتبر شامل شکست هایی در سراسر تشکیلات سیاسی و امنیتی بود، و این شکست ها مستحق پاسخگویی هستند. اما نتانیاهو نخست وزیر بود. این مهم است. سه سال پیش، بدترین قتل عام یهودیان از زمان هولوکاست زیر نظر او اتفاق افتاد. این بدان معنا نیست که هر تصمیمی که در دولت او گرفته شد، به طور خودکار باعث 7 اکتبر شد.

این بدان معناست که پس از چنین شکست فاجعه‌باری، اسرائیلی‌ها حق دارند از افرادی که در زمان وقوع این حادثه مسئول کشور بودند، پاسخگویی بخواهند. و اینجاست که قسمت یهودی این گفتگو اهمیت دارد. تورات می‌گوید: "در قضاوت جانبداری ننمایید، کوچک و بزرگ را به یک اندازه بشنوید" (تثنیه 1:17. سیاستمدار مورد علاقه شما عالی است.» اینطور نیست: «مگر اینکه او برای مدت طولانی نخست وزیر بوده باشد.» و وقتی تورات در مورد یک پادشاه صحبت می کند، به طور خاص هشدار می دهد که قلب او می لرزد.

نباید "بر برادرانش برتری یابد" (تثنیه 17:20). یهودیت عمیقا به تمایل انسان برای تبدیل رهبران به نمادهایی بزرگتر از خودشان مشکوک است. اسرائیل پادشاهی ندارد که نتانیاهو را به اندازه کافی بت کند. این عجیب و غریب، غیریهودی، و صراحتا مکانیسم ها و مکانیسم های دیگر را محدود کرده است. محدود کردن تمرکز قدرت سیاسی به دلایلی

اسرائیل یک دموکراسی جوان است، و ما هنوز در حال ساختن برخی از نهادها و حفاظ‌هایی هستیم که دموکراسی‌های قدیمی مدت زمان بیشتری برای توسعه آنها داشته‌اند. اما نتانیاهو برای مدت بسیار بسیار طولانی در قدرت بوده است. و وقتی یک نفر آنقدر مترادف با سیاست یک کشور می‌شود که انتقاد از او به عنوان انتقاد از خود کشور تلقی می‌شود، چیزی اشتباه شده است. اسرائیل نیازی به دوست داشتن فردی که بر صندلی نخست وزیری می نشیند ندارد. سپس ائتلاف وجود دارد. در سال های اخیر، ما شاهد این بوده ایم که دولت خود را به یک د

چرخش خشمگین با رهبران افراطی مانند ایتامار بن گویر وزیر امنیت ملی و بزالل اسموتریچ وزیر دارایی، که نماینده اقلیتی از اسرائیلی‌ها هستند، اما نتانیاهو را زیر نظر خود دارند. البته که انجام می دهند.

این یک دموکراسی است. اما کاملا مشروع است که بپرسیم چه اتفاقی می افتد وقتی یک نخست وزیر از نظر سیاسی به یک بلوک کوچک وابسته می شود که اولویت های آن می تواند مسیر کل کشور را تعیین کند. و ما دیدیم که چگونه اولویت های سیاسی و امنیتی حتی قبل از 7 اکتبر تلاقی می کنند. دو گروه از نیروهای تیپ کماندوی ارتش اسرائیل - حدود 100 سرباز در طول فصل تعطیلات مرزی جیوی - به کرانه باختری اعزام شده بودند. دو روز قبل از 7 اکتبر، در بحبوحه تشدید تنش ها در آنجا. این نیروها نیروهای ذخیره بودند که برای تقویت امنیت در مناطق مختلف استفاده می شدند

به جای نیروهای عادی که مسئول امنیت معمول در امتداد مرز غزه هستند. ارتش اسرائیل گفت که ستاد کل این تصمیم را بر اساس یک ارزیابی موقعیتی اتخاذ کرده است و این که مورد بررسی قرار خواهد گرفت. وقتی مردان نژادپرست و افراطی که پست های رسمی دارند، انجام کارم سخت تر است

در دولت چیزهای منزجر کننده ای در صحنه جهانی می گویند. چیزهایی که به تجربه من نماینده اکثریت جامعه اسرائیل یا ارزش هایی نیست که من معتقدم کشور ما باید از آنها دفاع کند. من روزهایم را صرف توضیح اسرائیل برای جهان می کنم. من در مورد دموکراسی، تنوع ما، خلاقیت ما، انعطاف پذیری ما، و توانایی ما برای بحث با یکدیگر صحبت می کنم، در حالی که هنوز برای مردمی که هنوز به این کشور اعتقاد دارند، ارزش دارد که بجنگم. ما. و صادقانه بگویم، من از آن خسته شده ام. اما من از اسرائیل دست نمی کشم. کاملا برعکس. من به اسرائیلی اعتقاد دارم که به اندازه کافی قوی باشد.

برای دفاع از خود، به اندازه کافی اعتماد به نفس برای انتقاد از خود، و به اندازه کافی دموکراتیک برای پاسخگویی به رهبرانش. این ضد اسرائیل نیست. این اسرائیل است. و شاید مهم ترین چیزی که باید در این انتخابات به خاطر بسپاریم این است که ما واقعا انتخاب هایی داریم. اسرائیل با دوتایی بین نتانیاهو و هرج و مرج مواجه نیست. افراد باتجربه در این کشور خدمت کرده اند، مردم ارتشی، مردمی و دولتی در این کشور خدمت کرده اند. یایر لاپید، و نفتالی بنت. آنها در مورد همه چیز موافق نیستند و نباید. این چیزی است که یک دموکراسی قرار است شبیه باشد.

اولویت های مختلف رهبران مختلف برای فرصت رهبری با هم رقابت می‌کنند. برای درک اینکه اسرائیل بزرگ‌تر از یک مرد است، لازم نیست در مورد هر سیاستی به توافق برسیم – و یک دموکراسی سالم مستلزم امکان تغییر سیاسی است. انتقاد از یک رهبر یهودی رد سنت یهودی نیست. از بسیاری جهات، این یکی از قدیمی‌ترین سنت‌های یهودیت است. تورات قهرمانان خود را پاکسازی نمی‌کند. دیوید از قدرت خود سوء استفاده می کند.

ناتان نبی در برابر پادشاه می ایستد و به او می گوید: "تو آن مرد هستی" (کتاب سموئیل 2:12:7). سنت ما نمی خواهد که رهبرانمان را کامل وانمود کنیم. این ایجاب می کند که در مورد آنها حقیقت را بگوییم. سه سال بعد از 7 اکتبر، فکر می کنم ما تا این حد به خودمان مدیونیم. دیگر پادشاهانی نیست. ما بیشتر از این نیازی نداریم که آنها با سیاستمدارانی مانند ناجیان بزرگ رفتار کنند. رهبران. و ما باید آنها را مسئول بدانیم. زیرا اسرائیل بزرگتر از نتانیاهو است. و دموکراسی ما نیز باید باشد. نویسنده یک فعال و سازنده محتوا است.

او کهنه سرباز نسل سوم اسرائیل با بیش از یک دهه حمایت از اسرائیل، برای ده ها سازمان بزرگ محتوا ایجاد و اجرا کرده است. او یکی از همکاران موسسه تل آویو است.