اسرائیل نمی تواند روابط استراتژیک رو به رشد چین با مصر را نادیده بگیرد

رئیس جمهور چین شی جین پینگ اخیرا از قاهره بازدید کرد که اولین سفر دولتی وی به قاهره از سال 2016 به شمار می رود. این سفر نشان دهنده تغییر عمیق تر و حیاتی است که اسرائیل نباید نادیده بگیرد. رئیس جمهور شی در پایان ماه اوت برای یک دیدار رسمی وارد قاهره شد، درست پس از اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای که در بیشکک، قرقیزستان برگزار شد. نقشه

روابط بین چین و مصر طولانی مدت و در عین حال پیچیده است که عمدتا به دلیل روابط مصر با ایالات متحده است. روزنامه مصری المصری الیوم این روابط را وارد مرحله جدیدی توصیف کرد که هوش مصنوعی و انرژی را به عنوان بخش هایی که انتظار می رود همکاری در آنها گسترش یابد. اخیرا، دو کشور تمرین هوایی مشترکی را انجام دادند که در آن چین برای اولین بار در تاریخ، جت جنگنده جت-1-افریقا چندجانبه را به کار گرفت. قاره

این فقط تجارت نیست – این حضور رو به رشد یک قدرت جهانی در یکی از مهم‌ترین کشورهای خاورمیانه است. با این حال، داستان اساسی و عمیق‌تری که در اینجا رخ می‌دهد و باید نگران اسرائیلی‌ها باشد، داستان مربوط به چین یا حتی خود مصر نیست. در واقع، این داستان تنها نمونه‌ای از تغییرات بزرگی است که در خاورمیانه، درست زیر چشم اسرائیل در حال وقوع است.

با این وجود، سیاست دولت در مواجهه با این تغییرات یا عقب مانده بوده یا وجود نداشته است. علاوه بر این، دولت ممکن است حتی از اجرای اساسی ترین گام ها در این زمینه ناتوان باشد. ناگفته نماند که معاهده صلح اسرائیل با مصر و روابط ملت ها لنگرهای ثبات منطقه هستند، حتی اگر اختلاف نظرهایی وجود داشته باشد. برای حفظ آنها. باید برنامه ای متناسب با درک رابطه میان آمریکا، مصر و اسرائیل داشته باشد.

ests در مورد نوار غزه، دولت باید چشم اندازی داشته باشد که شامل یک لنگر استراتژیک مانند مصر باشد که نفوذ بیشتری نسبت به کشورهایی مانند ترکیه و قطر داشته باشد. با این حال، مانند بسیاری دیگر از مسائل منطقه ای و جهانی، این دولت هیچ یک از اینها را ندارد. سیاست خارجی آن کاملا بر اساس ملاحظات سیاسی داخلی کوتاه مدت هدایت می شود و فاقد توانایی و اعتبار برای مدیریت گفتگوهای پیچیده و دشوار با شرکا و شرکای بالقوه است. به عنوان مثال، این دولت هرگز برنامه ای تنظیم نمی کند، آن را اجرا نمی کند، یا اعتبار و جایگاهی ندارد که حتی مصر را متقاعد کند که

روابط اقتصادی و انرژی را تعمیق کند. همچنین تاکتیکی برای حفظ گفت‌وگوی راهبردی منظم با بزرگترین کشور عربی - کشوری که روابط دیپلماتیک با اسرائیل دارد، ندارد. وقتی نوبت به یافتن راه‌هایی برای همکاری روی چالش‌های مشترک، مانند تضمین آزادی کشتیرانی در دریای سرخ در برابر تهدید حوثی‌ها می‌رسد، به نظر می‌رسد هیچ راهبردی در این جبهه وجود ندارد، زیرا این اقدامات در این جبهه مشترک است. دولت، سیاست خارجی ندارد.

روابط با مصر تنها یک نمونه از ده ها موضوعی است که این اتفاق در حال وقوع است. برای آن، اسرائیلی‌ها از لحاظ اقتصادی هزینه می‌پردازند، هم از نظر امنیتی و هم از نظر دیپلماسی. دولتی که قادر به مدیریت اسرائیل است پس چه چیزی باید در دولت بعدی تغییر کند؟ اول از همه، ما به دولتی نیاز داریم که در واقع اسرائیل را مدیریت کند. کسانی که در پست های ارشد هستند به تجربه های متنوعی در مدیریت مسائل و سیستم های پیچیده نیاز دارند. آنها همچنین باید در زمینه ای که مسئول آن هستند تخصص داشته باشند.

من به عنوان یک کهنه کار نمایندگی اسرائیل در خارج از کشور، می دانم زمانی که یک دولت متشکل از سیاستمداران حرفه ای وجود دارد که همیشه سیاست را به جای سیاست و مدیریت صحیح در اولویت قرار می دهد، چگونه به نظر می رسد. ما این را در دولتی که توسط نخست وزیر نفتالی بنت و یایر لاپید وزیر خارجه رهبری می شد، دیدیم و امسال، آنها با هم تیمی مانند آن را ساخته اند.

من از تجربه خود در نمایندگی از منافع اقتصادی اسرائیل در آسیا می دانم که در مورد مسائل پیچیده و چند وجهی، اغلب هیچ پاسخ کاملی وجود ندارد. اما با یک دستور کار، قطب نما و فرآیند روشن، تصمیم گیری بهبود می یابد. یکی از دلایلی که تصمیم گرفتم به تیم بنت بپیوندم این است که در حالی که بسیاری از سیاستمداران برای کمپین‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند و با استراتژیست‌های سیاسی ملاقات می‌کنند، بنت کار متفاوتی انجام داد. بنت دو سال را صرف ساختن برنامه‌های عملیاتی دقیق و کامل برای رسیدگی به ده‌ها چالش پیش روی کشور کرد، در کنار کارشناسان برجسته، که ریشه در درک خودش از پیچ‌ها و چرخش‌های نظام سیاسی داشت.

m. به عبارت دیگر، اسرائیل افراد مناسب و برنامه های درستی داشت. ساده به نظر می رسد. اما در چهار سال گذشته، ما این چیزها را به شدت از دست داده‌ایم. به همین دلیل، فرصت‌ها از اسرائیل گذشته است و تغییراتی در منطقه مانند موارد ذکر شده در مورد مصر با عدم حضور اسرائیل در میز تصمیم‌گیری رخ داده است. به بهترین وجه برای بقای سیاسی خود مناسب است

اسرائیل به دولتی نیاز دارد که وقت خود را صرف برنامه‌ریزی سیاست، پیگیری و تلاش برای تأثیرگذاری بر تحولات منطقه‌ای کند، دولتی که درک کند که اداره کشور وظیفه‌اش است، نه یک کنسرت جانبی برای به دست آوردن نفوذ سیاسی. در 27 اکتبر، اسرائیلی‌ها این شانس را دارند که چنین دولتی را انتخاب کنند و اسرائیل را در مسیر ترمیم قرار دهند. نویسنده، رئیس سابق حزب «ماموریت اسرائیل در تجارت و تجارت و اقتصاد» است. به رهبری نفتالی بنت.