اسرائیل، یک ملت تقسیم شده، درد حملات 2023 حماس را دوباره زنده می کند

بنیامین نتانیاهو از یک مراسم رسمی بزرگداشت قربانیان حملات 7 اکتبر 2023 به رهبری حماس (که در روز دوشنبه بر اساس تاریخ تقویم عبری برگزار شد) استفاده کرد تا جهان را به انتشار "افتراهای خونین" در مورد اقدامات اسرائیل در غزه متهم کند. ناگهان یاکوف گودو که آن روز پسرش تام را از دست داد (که دو سال بعد بر اثر آتش اسرائیل کشته شد)، نزدیک شد و سخنرانی را قطع کرد: "شما در 7 اکتبر از پسرم محافظت نکردید؛ از 1200 قربانی که در یک روز به قتل رسیدند، محافظت نکردید. شرم، ننگ!" نتانیاهو سعی کرد ادامه دهد.

پدر با پوشیدن تی شرتی که روی آن عکس پسرش بود، پاسخ داد: «من هم کسی را از دست دادم». این صحنه نشان می دهد که چگونه مرگبارترین روز در تاریخ اسرائیل (با بیش از 1200 کشته) و بزرگترین شکست امنیتی آن - که فقط با غافلگیری در آغاز جنگ یوم کیپور در سال 1973 قابل مقایسه است - همچنان بحث های ملی را سه سال بعد شکل می دهد.

تلویزیون، رادیو و روزنامه‌ها روزها را صرف یادآوری داستان‌های قهرمانی، از دست دادن و درد از آن روز کرده‌اند، که کشور را در حالت شوک قرار داد و به شدت چرخش دو دهه‌ای را سرعت بخشید: به سمت راست، به سمت مذهب، به سمت انسان‌زدایی از فلسطینی‌ها و عادی‌سازی لفاظی‌های نسل‌کشی و حمایت از پاکسازی قومیتی اعراب، حتی در میان مردم اعراب. در طول سه سال گذشته، خاورمیانه چرخشی خشونت آمیز داشته است.

سناریوهایی که زمانی بعید تلقی می شدند، مانند رویارویی مستقیم بین ایران و اسرائیل (که در حال جنگ در سایه از طریق کشورهای ثالث، حملات سایبری و عملیات مخفی بود)، تا چهار بار - به ویژه فوریه گذشته - تحقق یافته است. تضعیف حزب الله، پس از اینکه موساد هزاران بمب انفجاری را در پیجرهایی که شبه نظامیان لبنانی دستور داده بودند منفجر کرد، به سقوط رژیم بشار اسد و پایان نزدیک به 14 سال جنگ داخلی کمک کرد.

اسرائیل اکنون با یک پرونده باز نسل کشی در لاهه روبرو است و نخست وزیری که به دلیل جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت ادعایی در غزه از سوی دادگاه کیفری بین المللی حکم بازداشت را صادر می کند، جایی که به هدف اعلام شده خود دست نیافته است: حماس هنوز بیش از 40 درصد از نوار را کنترل می کند. با این حال، موضوع اصلی در انتخابات قریب الوقوع، اکنون نیست. رای گیری در 27 اکتبر، بیش از همه، مربوط به 7 اکتبر 2023 و مسئولیت سیاسی بنیامین نتانیاهو است. حتی وزیر راست افراطی ایتامار بن گویر از آن برای تبلیغات استفاده می کند.

او بیلبوردی را در تل آویو نصب کرده است که روی آن نوشته شده است: «اگر او وزیر دفاع بود [منصبی که قبلا گفته است می‌خواهد]، ۷ اکتبر اتفاق نمی‌افتد». در واقع، در آن روز او وزیر امنیت ملی بود، سمتی که بر پلیس نظارت می کرد. نماد هر دو تاریخ در یک ماه از بین نمی رود.

یک کمپین آنلاین علیه نتانیاهو، تاریخ 7.10 را با رنگ قرمز خون با یک عدد 2 در جلو، با پس‌زمینه قبرها و با عنوان: «روز کشته‌شدگان» نشان می‌دهد. نتانیاهو تنها رهبر ارشد سیاسی یا نظامی از آن روز است که استعفا نداده و از خود انتقاد نکرده است. او معمولا پیش از این که این نظریه را مطرح کند که مقامات امنیتی او را صبح آن روز بیدار نکردند، به یک اشاره مبهم به مسئولیت جمعی عقب نشینی می کند زیرا از پاسخی که او دستور می دهد می ترسیدند. او می‌گوید: «اگر مرا بیدار می‌کردند، همه چیز متفاوت به نظر می‌رسید.

بر خلاف نخست وزیر وقت گلدا مایر (که به دلیل شکست یوم کیپور استعفا داد، حتی اگر کمیسیونی او را از مسئولیت مستقیم خلاص کرد)، نتانیاهو در قدرت باقی می ماند، برای انتخاب مجدد نامزد می شود و سه سال گذشته را صرف ممانعت از بررسی اشتباهات امنیتی یک کمیسیون مستقل کرده است.

دافنا لیل، مفسر سیاسی یکشنبه در کانال 12 اسرائیل تحلیل کرد: «زمانی که او تاریخ انتخابات را انتخاب کرد - و بسیاری به او توصیه کردند که آنها را در ماه اکتبر برگزار نکند - او این کار را کرد زیرا فکر می کرد تأثیر کشتار کم شده است، سه سال گذشته است و مواضع همه از قبل تعیین شده است.

نکته قابل توجه این است که افکار عمومی هنوز در حال نهایی کردن موضع خود هستند. امروز، بر اساس نظرسنجی منتشر شده در روز سه‌شنبه توسط آن کانال، ۶۵ درصد از اسرائیلی‌ها نتانیاهو را «تا حد زیادی» مسئول می‌دانند – و ۲۲ درصد دیگر می‌گویند «تا حدی» – برای شکست‌های امنیتی ۷ اکتبر که ناشی از دیدگاه استراتژیک متکبرانه نسبت به فلسطینی‌ها متمرکز بر مدیریت مناقشه به جای حل آن است.

هشدارهای امارات متحده عربی و مصر نادیده گرفته شد، حدود 100 سرباز در مرز غزه چند روز قبل به کرانه باختری (جایی که خشونت شهرک نشینان در حال افزایش بود) منتقل شدند و فرماندهان نظامی با هشدارهای سربازان زن در برج‌های کنترل با اغماض برخورد کردند. نظرسنجی ها از رای دهندگان ائتلاف نتانیاهو - در میان حزب او، لیکود، راست افراطی و افراطی ارتدوکس - پرسیدند که آیا "شکست 7 اکتبر و پیامدهای آن" آنها را وادار کرده است که در رأی دادن به آنها تجدید نظر کنند.

سی و سه درصد گفتند «تا حد زیادی»، 22 درصد «تا حدی» و 41 درصد «به هیچ وجه». نتانیاهو به جای کمیسیون تحقیق پیشنهاد انتقام می‌دهد. پس از حملات 7 اکتبر، آژانس امنیتی اسرائیل، شین بت و موساد، سازمان اطلاعاتی، واحد ویژه ای به نام نیلی (مخفف برگرفته از یک آیه کتاب مقدس) تشکیل دادند که به ردیابی و کشتن هر کسی که در آن روز وارد اسرائیل شده بود، اختصاص داشت. زمانی که ایجاد آن یک ماه پس از حمله فاش شد، گزارش‌ها حاکی از آن بود که تقریبا 2500 نفر از نیروهای نوخبه، آموزش‌دیده‌ترین واحدهای حماس که رهبری حمله را بر عهده داشتند، هدف قرار خواهد گرفت.

این طرح شبیه کمپین بین المللی موساد برای کشتن فلسطینی هایی بود که مسئول قتل 11 ورزشکار اسرائیلی در المپیک 1972 مونیخ بودند. یکشنبه گذشته، بر اساس فاش شدن یک جلسه کابینه سیاسی-امنیتی، شلومی بایندر، رئیس اداره اطلاعات ارتش، گفت که آنها قبلا حدود 4000 نفر از 6000 غزه را که در 7 اکتبر وارد خاک اسرائیل شده بودند، کشته اند. همانطور که در ویدئوهای آن روز دیده می شود، همه شبه نظامیان نبودند که از مهاجمان مرزی استفاده می کردند یا افراد مشهوری از آنها سوء استفاده می کردند. غارت کردن

نتانیاهو روز دوشنبه در سخنرانی خود گفت: "هرکسی که در حمله به ما دست داشت، هر کسی که ما را گروگان گرفت، روزهایش به پایان رسیده است. ما آنها را مانند دیگران پیدا خواهیم کرد. روز به روز با این قاتلان منفور تسویه حساب می کنیم." گیل تالشیر، کارشناس سیاست اسرائیل در دانشگاه عبری اورشلیم که به طور گسترده درباره دوران نتانیاهو مطالعه کرده است، توضیح می‌دهد که نخست‌وزیر تلاش می‌کند امنیت ملی را «مسئله اصلی انتخابات» قرار دهد، حتی اگر پیشینی، این یک نقطه ضعف برای او باشد: حمله غافلگیرانه در دوران ریاست‌جمهوری او رخ داد و در دوران ریاست‌جمهوری انجام شد.

سیاستی که حماس را در غزه در قدرت نگه داشت تا فلسطینیان را از نظر جغرافیایی و سیاسی تکه تکه کند و تشکیلات خودگردان فلسطین را تضعیف کند، بنابراین اسرائیل مجبور به مذاکره برای ایجاد یک کشور فلسطینی نخواهد بود. تالشیر در تماس تلفنی می‌گوید: «روایت او این است که اسرائیل پس از حمله موفق شد دوباره سازماندهی شود، در کنار آمریکا با ایران جنگ کند و اساسا شرایط را تغییر دهد و ارتش مناطق امنیتی در سوریه، لبنان و غزه را کنترل کند.» او ماه گذشته در یک سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد این موضوع را به تصویر کشید: «ما سقوط نکردیم.

در عوض، ما برخاستیم و مانند شیرها جنگیدیم.» بر اساس شاخص ادراک دموکراتیک که در ماه می توسط تحلیلگر افکار عمومی نیرا دیتا منتشر شد، این حیوان که از زخم‌هایش در استعاره نتانیاهو بهبود می‌یابد، امروز با میانگین امتیاز ادراک منفی 24 - پنج امتیاز کمتر از دو رتبه بعدی در فهرست: کره شمالی و افغانستان، بدترین کشور جهان است. هر روز در سراسر حوزه های فرهنگی و ورزشی قابل مشاهده است. آخرین نمونه: بازی برگشت لیگ ملت های یوفا در صربستان بین اسرائیل و ایرلند.

بازیکنان ایرلندی (از یکی از کشورهای طرفدار فلسطین اتحادیه اروپا) برای بیش از 74000 کشته در غزه بازوبند مشکی بسته بودند و هنگام پخش سرود مخالف، سر خود را خم کردند. یوفا در حال بررسی است که آیا یک بازیکن اسرائیلی در نیمه دوم به سمت کادر مربیگری ایرلند تف کرده است یا خیر. کنفرانس مطبوعاتی با هرج و مرج به پایان رسید: آنها به طور ناگهانی میکروفون را از یک روزنامه نگار اسرائیلی خارج کردند، زیرا او ادعا کرد که یک بازیکن ایرلندی حریفان را "میمون" خوانده است. یکی دیگر از خبرنگاران اسرائیلی از هایمیر هالگریمسون سرمربی ایرلند پرسید که چرا "آنها از افرادی حمایت می کنند" که "ایدئولوژی آنها مبتنی بر قتل است". هالگریمسون برای تی

دو تیم دیگر هرگز مقابل هم قرار نخواهند گرفت، همانطور که در مورد تیم های کشورهای در حال جنگ، گذشته یا حال - مانند روسیه و اوکراین اتفاق می افتد. ارمنستان و آذربایجان (بر سر قره باغ)؛ یا صربستان و کوزوو. برای دریافت اخبار بیشتر به زبان انگلیسی از EL PAÍS USA Edition در خبرنامه هفتگی ما ثبت نام کنید