اسراییل برای باخت میان دوره ای ترامپ - نظر
وقتی رهبران شکست میخورند، میتوانند علل را بررسی کنند یا به دنبال مقصری مناسب بگردند.
توضیح دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا برای شکست میان دوره ای جمهوری خواهان آشکار کننده بود. رای دهندگان جنگ ایران را دوست نداشتند. قیمت بنزین افزایش یافته بود. برخی از نامزدهای جمهوری خواه او را شکست داده بودند. و، او افزود، "نفرت زیادی - به طرز باورنکردنی - برای اسرائیل وجود دارد." رئیس جمهور در یک نفس هزینه تصمیمات خود را تصدیق کرد و سپس به یک راه فرار آشنا رسید: متحد را سرزنش کنید. ارقام خروج از نظرسنجی داستان کمتری را بیان می کنند. در نمودار نظرسنجی ملی، 55 درصد از رای دهندگان گفتند که فساد دولتی برای رای آنها «مهم» است و 36 درصد دیگر آن را عامل اصلی خواندند.
هزینه زندگی نزدیک به 49% مهم و 40% عمده بود. واضح ترین تمایز در مقوله "مهم" است، جایی که فساد با شش امتیاز پیشتاز است. در مجموع، ارقام دو موضوع را نشان می دهند که تقریبا کل حوزه مورد نظر رای دهندگان را اشغال می کند. آنها ثابت نمی کنند که فساد به تنهایی در انتخابات تعیین کننده است، اما آنها را غیرممکن می کنند وانمود کنیم که اسرائیل توضیح اصلی است. نگرانی های رای دهندگان آمریکایی اینها نگرانی های انتزاعی نیستند.
رای دهندگان دولتی را دیدند که به نظر می رسید به طور فزاینده ای درگیر منافع رئیس جمهور، خانواده او، کمک کنندگان مالی و وفاداران سیاسی است. تحلیل AP پس از انتخابات نشان داد که بسیاری از رای دهندگان بر این باورند که ترامپ به منافع خود وسواس دارد، در میان سوالاتی در مورد سرمایه گذاری های ارزهای دیجیتال، معاملات تجاری و سالن رقص کاخ سفید با بودجه خصوصی. یک رئیس جمهور می تواند خود را مبارز آمریکایی های عادی بنامد. هنگامی که مردم می بینند که از قدرت برای منافع شخصی استفاده می شود، این شعار مانند یک خط مشت به نظر می رسد. ارقام هزینه زندگی به همان اندازه ویرانگر هستند.
در سال 2024، ترامپ وعده کمک اقتصادی داد. در میان دوره ای، رای دهندگان به نظرسنجی ها می گفتند که قیمت ها و هزینه های مالی خانوار به آنها آسیب می رساند. تعرفه ها، تورم، هزینه های سوخت و جنگ همگی این قضاوت را تغذیه کردند. این یک رد مرموز ناشی از یک موضوع عجیب و غریب در سیاست خارجی نبود. این حکمی بود در مورد آنچه مردم در صندوق، در پمپ و در صورتحساب های خود پرداخت می کردند. حزب حاکم صاحب آن سابقه است. جنگ ایران مهم بود. انکار آن احمقانه خواهد بود. در همین نظرسنجی، 34 درصد جنگ را برای رای خود حیاتی و 40 درصد آن را عاملی مهم دانستند.
بسیاری از آمریکایی ها با این تصمیم مخالفت کردند و این درگیری به افزایش قیمت بنزین کمک کرد. اما این دقیقا نکته است. جنگ تصمیم دولت ترامپ بود. اسرائیل رأی آمریکایی ها را نداد، سیاست آمریکا را آغاز نکرد، یا به رأی دهندگان آمریکایی قول نداد که کشورشان از یک درگیری پرهزینه دیگر جلوگیری کند. ترامپ و معاون رئیس جمهور جی.
نیازی به گلوله بلورین بزرگی نیست که بدانیم استراتژی ایران برای بستن تنگه هرمز به قیمت بنزین لطمه می زند و توقف مذاکرات با آمریکا برای طولانی کردن مناقشه بر میان دوره ها تأثیر می گذارد. بنابراین می توان روایت ونس از رای دهندگان ناراضی ترامپ را به دو صورت خواند. در حالی که اسرائیل را در رتبه چهارم قرار می دهد، پس از پایان جنگ و پرداختن به هزینه های زندگی و در اولویت قرار دادن آمریکا، همچنین می گوید که اسرائیل برای جمهوری خواهان انتخابات هزینه کرد.
ونس انگیزههای سیاسی خاص خود را دارد و پست او مانند تلاشی برای قرار دادن خود پس از شکست به عنوان تشخیص هوشیارانه آن است. در هر صورت، او در حال قربانی کردن اسرائیل است و این پیامدهای بلندمدتی برای روابط آمریکا و اسرائیل خواهد داشت. برای مثال، کمک نهایی به اسرائیل، واکنشی تند به همه اینها است، اما از بسیاری جهات برای آمریکا خود باخت است. رفتار اسرائیل در زمان نخست وزیری بنیامین نتانیاهو به شدت به جایگاه آن در میان جوانان آمریکایی، به ویژه رای دهندگان زیر 35 سال لطمه زده است.
جنگ پس از 7 اکتبر و تصاویر غزه شکاف نسلی را افزایش داده است که برای سال ها سیاست آمریکا را شکل خواهد داد. نظرسنجی پیو نشان میدهد که جوانان آمریکایی، بهویژه دموکراتهای جوان، به مراتب بیشتر از اسرائیلیها با فلسطینیها همدردی میکنند. دولت اسراییل به ایجاد این بحران کمک کرده است و رهبران آن باید بدون دفاع با این واقعیت روبرو شوند. اما اذعان به این آسیب به معنای تبدیل اسرائیل به قربانی شکست جمهوری خواهان نیست. کاهش وجهه عمومی یک چالش استراتژیک برای اسرائیل و کسانی است که به اتحاد اهمیت می دهند.
این شواهدی را که نشان میدهد رایدهندگان عمدتا با فساد و هزینههای زندگی درگیر بودهاند را پاک نمیکند، و همچنین رئیسجمهوری را که جنگ را انتخاب کرده و ریاست اقتصاد را بر عهده داشته است، تبرئه نمیکند. هنگامی که رهبران شکست میخورند، میتوانند علل را بررسی کنند یا به دنبال مقصری مناسب بگردند. ترامپ و ونس هر دو را انتخاب کردهاند: آنها اعتراف میکنند که رایدهندگان از جنگ و قیمتها عصبانی بودند، سپس به اسرائیل اشاره میکنند که انگار خود اتحاد تصمیم توهینآمیز بوده است. این پاسخگویی نیست. این تلاشی برای انتقال مسئولیت به آن سوی اقیانوس است. اسرائیل باید هشدار نسلی را جدی بگیرد.
سیاستهای نتانیاهو دفاع از کشور را برای آمریکاییهای جوانتر سختتر کرده است و تظاهر در غیر این صورت خودفریبی است. اما انتخابات میاندورهای آمریکا همهپرسی درباره اسرائیل نبود. آنها یک همه پرسی بودند در مورد رای دهندگان دولتی که معتقد بودند به خود خدمت می کند، در مورد اقتصادی که آنها را شکست می دهد، و در مورد جنگی که هزینه های آن از آنها خواسته می شد. ترامپ شکست نخورد زیرا اسرائیل در رای گیری حضور داشت. او باخت چون رکورد خودش بود. نویسنده یک پادکست، تاجر و فعال یهودی استرالیایی است.
متن اصلی (انگلیسی)
Israel is no alibi for Trump’s midterms loss - opinion
When leaders lose, they can examine the causes or search for a convenient culprit.