اسراییل در حالی به پای صندوق های رای می رود که چرخش به راست بر انتخابات حساس غالب است

اسراییل روز سه‌شنبه به پای صندوق‌های رای می‌رود و در انتخاباتی رقابت‌آمیز که از آن به عنوان یکی از مهم‌ترین انتخابات در تاریخ خود یاد می‌شود.

این رای گیری اولین رای از زمان حمله حماس در 7 اکتبر 2023 و جنگ نسل کشی متعاقب آن علیه فلسطینیان در غزه و همچنین درگیری گسترده تر است که منجر به حملات اسرائیل به ایران، لبنان، یمن، سوریه و قطر شده است.

بنیامین نتانیاهو، باسابقه‌ترین نخست‌وزیر اسرائیل، پس از رهبری راست‌گراترین ائتلاف حکومتی این کشور که ناسیونالیست‌های افراطی راست افراطی و احزاب یهودی افراطی ارتدوکس را گرد هم می‌آورد، به دنبال تمدید دوره تصدی خود است.

او که تحت تعقیب دادگاه کیفری بین المللی به اتهام جنایات جنگی در غزه است و با محاکمه طولانی مدت فساد مواجه است، برای بقای سیاسی خود در برابر یک بلوک خودخوانده اپوزیسیون صهیونیستی مبارزه می کند که اساسا رویکرد راستگرایانه را در قبال چالش های اسرائیل پذیرفته است. پرسش‌ها در مورد مسئولیت‌پذیری در مورد نارسایی‌های امنیتی ادعایی، اختلافات بر سر خدمت نظامی افراطی ارتدوکس و تلاش‌ها برای حذف احزاب تحت رهبری عرب بر این کمپین غالب بود.

این امر بیش از پیش انتظارات پایین را مبنی بر اینکه رای به بهبود زندگی فلسطینی ها منجر شود کاهش داده است، زیرا حملات مرگبار تقریبا هر روز در غزه با وجود "آتش بس" یک ساله ادامه می یابد، در حالی که کشتار شهرک نشینان و حملات ارتش اسرائیل در کرانه باختری اشغالی تشدید شده است.

یهودا شنهاو شهربانی، جامعه شناس مشهور اسرائیلی، به الجزیره گفت: «کل نظام سیاسی اسرائیل در چارچوب نژادپرستانه برتری یهود عمل می کند.

وی گفت: "هیچ یک از رهبرانی که خود را جایگزینی برای نتانیاهو معرفی می کنند را نمی توان واقعا چپ گرا توصیف کرد. واقعیت هولناکی که ما شاهد آن هستیم صرفا محصول نتانیاهو یا راست افراطی نیست. ریشه در خود اندیشه سیاسی صهیونیستی دارد که بر اساس اصل برتری یهود ساخته شده است. هیچ راهی برای دور زدن این واقعیت اساسی وجود ندارد."

حرکت اسرائیل به راست با استقرار جدیدترین دولت نتانیاهو در سال 2022 آغاز نشد، یا نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که در سرتاسر اسرائیل پس از حمله حماس در سال 2023 به سمت راست روی آورده است. بلکه فروپاشی روند صلح با فلسطینی‌ها و بحران‌های مکرر امنیتی در چند دهه گذشته باعث شده است که سیستم سیاسی به شکلی متمرکز شود. نقاط عطف قانونی مهم مانند قانون ملی-دولت 2018، که به طور رسمی برتری یهودیان و گسترش مستمر و خشونت آمیز غیرقانونی است.

شهرک سازی های ریلی در سرزمین های اشغالی فلسطین با محدودیت اندک یا بدون محدودیت دولتی.

با این حال، اگر رانش به سمت راست از قبل وجود داشت، اکثر تحلیلگران موافق هستند که سرعت آن در زمان آخرین دولت نتانیاهو به اوج بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است، که با اتهاماتی مبنی بر تلاش برای تغییر شکل کشور در تصویر خود مواجه شد.

آنها به تلاش‌ها برای سلب اختیار از دادگاه عالی برای بررسی اقدامات دولت و نادیده گرفتن احکام آن در مورد سربازگیری اقلیت ارتدوکس افراطی که حمایت سیاسی آنها به تداوم ائتلاف حکومتی کمک کرد، و همچنین حضور شخصیت‌هایی مانند تحریک‌کننده راست افراطی و وزیر امنیت ملی ایتامار بن‌گویر و وزیر دارایی رژیم صهیونیستی، بزالل اسموت، اشاره می‌کنند.

هر دو وزیر با هم، در ازای صندلی خود بر سر میز، از اصلاحات قضایی بحث برانگیز حمایت کردند که نتانیاهو - که خودش به دلیل رشوه، کلاهبرداری و نقض اعتماد محاکمه می شود، اتهاماتی که او آن را رد می کند - در ماه های ابتدایی سال 2023 آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد. به طور مشابه، هر دو وزیر تشویق و پوششی برای افزایش خشونت در سراسر کرانه باختری ارائه کرده‌اند، در حالی که تلاش‌ها برای مسئول دانستن ائتلاف در قبال شکست‌های امنیتی ادعایی که قبل از حمله به رهبری حماس انجام شد را منحرف کردند.

آهرون برگمن، تحلیلگر اسرائیلی و استاد ارشد در کینگز کالج لندن، به الجزیره گفت: «اگر نتانیاهو در انتخابات شکست بخورد و مثلا [گادی] آیزنکوت نخست وزیر جدید شود، تغییر اولیه اصلی فضا و جو خواهد بود، زیرا نتانیاهو احساسات عمیقی را در داخل کشور برمی انگیزد.

برگمن گفت: "کسانی که او را تحسین می کنند و در اسرائیل بسیار هستند، او را خدا می دانند. کسانی که از او متنفرند و در اسرائیل بسیارند، عمیقا از او متنفرند." او یک شخصیت بسیار تفرقه انگیز است. نخست وزیر جدید احتمالا اوضاع را آرام خواهد کرد.»

با توجه به این رای گیری در سراسر منطقه و فراتر از آن، تحلیلگران همچنین می گویند که خطرات از نام های موجود در برگه های رای فراتر رفته و به ماهیت شخصیت و آینده اسرائیل می رسد.

یوسی مکلبرگ، یکی از اعضای ارشد چتم هاوس، به الجزیره گفت: «تصمیم پیش روی اسرائیل برای حفظ یا عدم حفظ دولت تحت رهبری نتانیاهو، در نهایت تصمیمی است که در یک دموکراسی کارآمد یا یک دموکراسی زندگی کنیم.»

این انتخاب بین حفظ اشغال کرانه باختری یا الحاق کامل آن و «مهاجرت داوطلبانه» جمعیت از آنجاست، همانطور که ارقام داخل دولت در واقع نشان داده اند.

برگمن افزود: احترام به روند و حاکمیت قانون احتمالا در صورت پیروزی مخالفان به دولت باز می گردد، که در تضاد شدید با رویکرد نتانیاهو به دولت است. با این حال، انتظار تغییر بیش از حد بزرگ در جهت کلی سیاست به معنای از دست دادن نکته است.

او هشدار داد: «اشتباه نکنید. اسرائیل، به ویژه پس از 7 اکتبر، به شدت به سمت راست چرخید و هر دولت جدید این واقعیت را منعکس و منعکس خواهد کرد.

تحلیلگران و ناظران می گویند، آنچه در رای گیری نخواهد بود، هر فرصتی برای به چالش کشیدن یک سیاست خارجی و امنیتی است که زیربنای کشتار بیش از 74000 نفر در غزه، افزایش خشونت ها در کرانه باختری و آغاز جنگ های متعدد، از جمله جنگ در ایران که شاهد خفه شدن مسیرهای کلیدی انرژی بوده و بازارهای جهانی را متزلزل کرده است، است.

هیچ یک از نامزدهای جریان اصلی برای تصدی پست در ماه اکتبر در مورد گنجاندن احزاب تحت رهبری عرب در ائتلاف احتمالی صحبت نکرده اند. در رسانه های محبوب اسرائیل، اشاره به رهبران راعام یا فهرست مشترک معمولا توسط نامزدهای رقیب برای محکوم کردن یکدیگر به دلیل بررسی ائتلاف آینده با سیاستمداران فلسطینی، در حال حاضر یا در گذشته، استفاده می شود.

شنهاو شهربانی، جامعه شناس، گفت که احزاب افراطی ارتدوکس پس از رای گیری توسط هر یک از ائتلاف ها همچنان در دولت مورد استقبال قرار خواهند گرفت، در حالی که احزاب تحت رهبری عرب که نماینده شهروندان فلسطینی اسرائیل – یک پنجم کل جمعیت – هستند، با سیستمی که بر اساس تعصب ساخته شده است کنار گذاشته خواهند شد.

وی گفت: "تمایز بین نیروهای دموکراتیک و ضد دمکراتیک نیست، بلکه بین یهودیان و فلسطینی ها است. تا زمانی که بینش سیاسی دو ملیتی واقعی وجود نداشته باشد، نژادپرستی و محدودیت سیستماتیک حقوق فلسطینیان از ویژگی های اساسی جامعه اسرائیل باقی خواهد ماند."

اگر این چارچوب مشخص کند که چه کسی اجازه ورود به دولت را دارد، موضوع کمپین را نیز شکل می دهد. رقبای نتانیاهو تا حد زیادی اختلافات خود را با او به عنوان سؤالاتی درباره صلاحیت، زمان بندی و پاسخگویی در مورد شکست های ادعایی قبل از 7 اکتبر به جای چالش هایی در مورد نحوه رفتار با فلسطینیان مطرح کردند.

برای منتقدان، این حذف یک نادیده گرفتن نیست، بلکه بازتابی از جایی است که جریان اصلی اسرائیل اکنون در آن قرار دارد: در میان موضوعاتی که در انتخابات در خطر است، هیچ یک به یک رفراندوم در مورد نسل کشی در غزه تبدیل نشد. چگونه می تواند یک رفراندوم در مورد نسل کشی یا هر چیزی که با رفتار با فلسطینی ها در غزه ارتباط دارد باشد؟ از دانیل لوی، مشاور سابق دولت اسرائیل پرسید.

او گفت: "شما باید یک طرف استدلال می کرد که این یک چیز خوب است و طرف دیگر استدلال می کرد که این یک چیز بد است، چه رسد به اینکه بپذیرید که این یک نسل کشی است. بنابراین، نه، بدیهی است که هیچ کدام از اینها در رای گیری نیست."

لوی افزود: «رفتار دولت و ارتش اسرائیل با فلسطینی‌ها توافقی است که میان احزاب صهیونیستی اتفاق می‌افتد.» اختلافات میان آنها عمدتا بر این است که «سرکوب فلسطینی‌ها وظیفه دولت است یا شبه‌نظامیان شهرک‌نشین نیز نقشی – نقش مهمی – دارند».